Nou ook van mijn kant dan maar een verslagje.
We zijn niet heel lang geleden van een fijne tent overgestapt op een vouwwagen met de intentie minder tijd en energie kwijt te zijn aan alles van zolder zeulen en in de auto en dakkoffer tetrissen.
Daarnaast was het een grote wens om relatief makkelijk te verplaatsen naar een andere camping en zo wat meer rond te kunnen trekken. Ik merk toch dat ik niet heel graag lang op één plek sta en als je gaat trekken kom je ook makkelijker verder zonder dat je hele dagen moet rijden. Omdat ik het tentgevoel absoluut niet wil missen leek een vouwwagen de perfecte oplossing.
Vorig jaar al enigszins de proef op de som genomen met een weekje in de buurt van het drielandenpunt DE/BE/LUX, een weekje Zwarte Woud en een weekje Noord Brabant. Dat beviel op zich goed maar de ritten waren vaak toch wel lang. Nu vind ik het rijden op zich ook gewoon leuk maar het geeft tijdsdruk in de ochtend omdat je toch op tijd weg wilt zijn en je komt pas relatief laat aan waardoor er weinig tijd over blijft voor rondkijken, ontdekken en spelen voor mijn dochter.
Dit jaar werd het een rondje via Frankrijk met wederom een afdronk in Nederland. Met als idee om daadwerkelijk wat natuur en cultuur op te zoeken en te eindigen met een camping waar mijn dochter sowieso veel speelvriendjes zou vinden, en wij dus rust.
We begonnen met de langste etappe van zes à zeven uur, maar omdat die vanaf huis was hoef je niet op te breken en kan je lekker vroeg vertrekken. Geen files, wat rare nukken van Google maps en drempels waar de vouwwagen van de lucht in sprong en we kwamen aan op
een camping in Petit-Caux aan de Normandische kust.
Initieel wilden we daar een doorreiscamping maar omdat ik graag de rotskust wilde zien en Étretat waarschijnlijk niet paste in het schema hebben we daar drie nachten gestaan. Heel rustig dorpje, kampeergedeelte van de camping vrij leeg, maar ideaal om even lekker op te starten en de omgeving te verkennen. Mooie omgeving en plaatsjes in de buurt, we vonden zelfs nog een vouwwagen op een parkeerplaats waarvan het leek dat men een nieuw bandje was gaan halen.
Daarna door naar
een camping bij Dinan, ritje van zo'n vier uurtjes dus gewoon doorrijden tot iemand moet plassen dan heb je vast ergens halverwege een pauze. Daarbij ook over de Pont de Normandie gegaan, tering wat een brug. Daar heb je wel een schone broek nodig als je er met je caravan over moet en er staat een fikse bries (foto voor het idee, is niet van mij)
De camping had wat veel vaste plekken voor mijn smaak maar hij scheen evengoed erg rustig te zijn en op loopafstand van de stad waar we toch graag heen wilden. Uiteindelijk was het inderdaad een erg rustige plek en mooie uitvalsbasis om naar Cap Fréhel of Mont Saint Michel (veel te druk, ik haat mensen, en dan heb je ook nog zultkoppen die verbaasd zijn dat een meeuw zo het hele papiertje ook opvreet en niet netjes schoon pikt, zucht) te gaan, of gewoon lekker de natuur in in de omgeving.
Vlak voordat we weer verder gingen trekken had mijn dochter nog Engelse vriendjes gemaakt (lekker op tijd) en daar had ze veel plezier mee. Helaas resulteerde dat in speelgoed op het veld waardoor ik een andere draai moest maken en daarbij niet lekker uit kwam en met mijn stomme kop de vouwwagen aantikte. De vouwwagen kon ik zo weer recht trekken maar de bumper gaat me knaken kosten, ik ben nog steeds niet uitgegriend. Geluk bij een ongeluk was wel dat die plastic punt aan de binnenkant van de velg zat en gelukkig niet in de band prikte.
Daarna weer terug naar Normandië, maar nu
een camping aan de kust. Vrij toeristisch, absoluut niet mijn ding, maar voor een paar dagen en we wilden graag in die omgeving zijn.
Het opbreken en opbouwen ging steeds soepeler (lees: mijn vriendin begint te onthouden wat er moet gebeuren) en dit keer hadden we maar een korte rit dus waren in de loop van de middag alweer opgebouwd op de nieuwe locatie.
In die regio de bekende landingsstranden bezocht, leuk om eens te zien maar ook niet heel spectaculair. Het leukst was daar nog afspreken met backpackende opa die ergens rond liep in de buurt van La Roche d'Oëtre en daar de natuur in.
Na een paar dagen weer door via een tussenstop van één nacht op
een doorreiscamping wat ik eerder al wat over verteld had lekker simpel maar het opbouwen in de doorreisstand was zeker een succes. Zo klaar, dochter sliep onder de overhang van het bed in de basistent en noemde dat stapelbed, en de volgende dag heel makkelijk weer op pad.
(doorreisstand: geen luifel, geen achtertent, geen wagenschort, geen extra stokken, speelgoed in de auto, alleen de basistent en klaar)
Na de doorreiscamping kwamen we aan op
de alom bekende Krekelberg welke we bewust hadden uitgezocht als afsluiter. Gegarandeerd een hele kudde speelmaatjes voor mijn dochter die ze wél kan verstaan, daarmee rust voor de ouders, en het is ook gewoon een mooie omgeving.
Conclusie:
De vouwwagen is zeer geschikt gebleken als rondreiskampeermiddel en dat zal alleen maar makkelijker worden als we het vaker doen. We hadden dan ook alweer legio ideeën voor komend jaar en dat zal waarschijnlijk eenzelfde soort idee worden maar dan misschien wel met nóg meer stops.
Heerlijk zo, veel reizen, veel zien, en toch ontspannen.