TheGhostInc schreef op donderdag 10 september 2026 @ 10:20:
Praktisch elk schip wordt onderhouden tijdens de rustige momenten op zee, juist omdat zo'n ding zo groot is, is er continu wel wat te doen.
Dat het schip er zo slecht uitzag (ik schrok daar eerlijk gezegd van) betekent dat de staat bij uitvaren al matig was en dat het schip continu onder druk stond.
Ook het gedoe rondom eten & werkdruk geeft al aan dat er nauwelijks rust was op het schip.
Normaliter zijn de 'stille uurtjes' mooie momenten om onderhoud te plegen. De spreekwoordelijke verfkwast of puimsteen ter hand te nemen. Maar voorzover ik heb begrepen was daar niet eens tijd voor. Men was kennelijk te druk doende om 'brandjes te blussen', dingen oplappen en repareren om de boel maar draaiende te kunnen houden.
Petje af voor de techneuten aan boord, want men kon niet even naar de Hornbach om een nieuw rubbertje of een kraantje te halen. Men moest het ter plekke, en het liefst in dezelfde wacht, kunnen fixen.
'Normaal' vaar je iets naar de achterhoede, komt een bevoorrading schip langszij en laad je vers eten e.d.
Wij (Nederland) hebben ook zo'n schip.
Maar daarvoor moet je dus wel een moment vinden waarop je dat kunt doen. Als Iran bij dit soort pauzes elke keer een ballistische raket die kant op slingert, dan kun je nauwelijks bevoorraden.
En 'even' bevoorraden op zee is geen sinecure. Dan hebben we het over twee schepen, die op een vaste afstand van elkaar, precies naast elkaar moeten varen. Zo langzaam mogelijk. En dan alles via lieren en kabels overhevelen. Dat is een klus van 8 tot 12 uur.
defiant schreef op vrijdag 11 september 2026 @ 13:38:
D.w.z. de Houthi’s hebben hun strategie aangepast door zichzelf weerbaarder te maken tegen luchtaanvallen (uiteraard geholpen door hun omgeving/terrein), maar aan de andere kant wel resultaat proberen te boeken met aanvallen met drones.
U vergeet even dat de burgeroorlog in Yemen al meer dan 10 jaar gaande is. En in die tijd hebben de Iraniërs Yemen gebruikt als 'testbed'. Ruime tijd voor IRGC om gevechtservaring op te doen, kennis uit te wisselen, te trainen en op te leiden.
Het is niet alsof die Iraniërs nu ineens fantastische drones en raketten uit hun hoge hoed toveren. Het meerendeel is ontwikkelt en getest in Yemen.
En het laat ook zien dat de Soennieten in het M-O eigenlijk in dezelfde situatie zitten als Europa, d.w.z. ze vertrouwden op externe veiligheidsgaranties van de VS, maar hadden hierdoor zelf onvoldoende mogelijkheid. Ze hebben daarmee nog het geluk dat de VS nog tenminste hun kant kiest, hoewel de prijs daarvoor waarschijnlijk vooral transactioneel zal zijn, niet gebaseerd op enige vorm van intrinsieke loyaliteit of verplichting.
Wederom, de Soennieten zijn niet schatplichtig aan de Amerikanen. Integendeel. Amerika is schatplichtig aan de Saudi's.
Sinds Trump I weet iedereen in de Global South het volgende:
- Amerika laat gezworen bondgenoten zomaar vallen (zie: Afghanistan).
- Amerika is te koop.
En nu hebben de Iraniërs de Saudi's (en in dat verlengde ook de Amerikanen en in mindere mate de Israeli's) effectief schaak gezet.
De Amerikanen zijn niet gek genoeg om "boots on the ground" in Iran te doen. Maar voor boots-on-the-ground in Yemen zullen ze wellicht wel te verleiden zijn. De druk vanuit Riyaadh zal immens zijn, immers: "Wij hebben er al heel wat muntjes in gegooid, nu moet het aapje voor ons gaan dansen."
"U vraagt, wij draaien". Zagen we onder Trump I allerlei deals over techtransfers van drone-technologie naar UAE.
Nu is daar nucleaire technologie voor Saudi-Arabië bij gekomen.
Daar gaan we niet verbaasd over zijn, want we weten al jaren dat Bin Salman nucleaire ambities heeft.
Quelle chimère est-ce donc que l'homme? Quelle nouveauté, quel monstre, quel chaos, quel sujet de contradiction, quel prodige!