Naar jaarlijkse gewoonte ook nog een afsluitende post van Gilles in de Mollengroep op Facebook:
Queridos amigos,
Daar is mijn favoriete tijd van het jaar weer! De zon schijnt (nou ja), de vogeltjes fluiten, en ergens komt uit de grond alweer een mol te voorschijn. In dit geval de Portugese grond, en het is voorwaar een zicht: met zijn bijna dubbele meter valt en viel er moeilijk naast Wout te kijken. En dat hebben Vlaanderen en Nederland dan ook niet gedaan.
Aan allen die hem ontmaskerd hebben: proficiat! Aan allen die dat niet hebben gedaan: evenzeer proficiat!
Om te beginnen wens ik iedereen mijn excuses aan te bieden voor de vreselijke Macarena-beelden. Daar had, en dat beseffen we zeer goed, een waarschuwing aan vooraf moeten gaan zoals in het Journaal: “Opgelet - harde beelden, niet geschikt voor gevoelige kijkers”.
Ik hoop dat de schade aan jullie ogen meevalt en beloof plechtig het nooit meer te zullen doen.
Over onze boomlange mol Wout is intussen veel goeds gezegd, en het is allemaal waar. Hij was slim, hij was sluw, hij was lief en tegelijk brutaal. Hij was sympathiek, meedogenloos, vertederend en gewiekst. Hij was iedereens beste vriend en nog betere vijand. Wat heb ik genoten van zijn parcours! (De enige kleine smet op zijn blazoen is dat hij meent te moeten zeggen dat hij mij moedwillig heeft laten winnen op het strand. Daar is uiteraard geen enkel bewijs voor.)
Maar voorts niets dan lof, net als voor zijn elf medereizigers. Misschien wel de luidste kandidatengroep ooit in De mol, en dat bedoel ik als een zeer groot compliment. Altijd goedgezind, altijd enthousiast en genietend van elk moment. Ze hebben ons verrast en ontroerd, en ons veel doen lachen. Ik kan iedereen alleen maar aanraden ze ook eens op reis mee te nemen. Wel uit de buurt blijven van drukknoppen. En van stiltegebieden.
En de mol, die torende er dus vrolijk bovenuit. Geloof me: Wout kan een molpalmares voorleggen om u tegen te zeggen, en toch werd hij in de kandidatengroep nauwelijks verdacht. Hoe hij dat allemaal voor mekaar bracht, zie je volgende week in de laatste aflevering.
Als aperitiefje laat ik, zoals elk jaar, nog enkele weetjes achter.
• We hebben een relatief vlotte opnameperiode gehad, en toch zijn we voor sommige opdrachten naar plan B moeten uitwijken. Zo was het in Porto oorspronkelijk de bedoeling dat de kandidaten Porto zouden opvangen op een sup op de Douro, varend onder een brug. Daar kregen we geen toelating voor, waarop een deel van de opdracht is omgegooid. De Kampioenen waren een lastminute-toevoeging.
• Ook de zipline-opdracht met de Fadozangeres zag er in eerste instantie anders uit. Het eerste idee was dat de zipliners boven het schapenveld zouden zoeven, en zo rechtstreeks de informatie konden zien over het Fadonummer. Maar dat bleek echt niet mogelijk. De dronefoto bracht een oplossing.
• Wally stond wel in alle scenario’s, en die rol werd met glans vertolkt door niet één maar twee roodwit gestreepte kwibussen: ex-mol Gilles Van Bouwel en Jan De Troij, de man die jullie dit seizoen voorzag van behind the scenes-entertainment. Hun armspieren doen naar verluidt nog steeds pijn van het vruchteloze zwaaien.
• Veel kijkers vroegen zich waarom in de rallyopdracht plots met een andere wagen werd gereden. Het antwoord telt drie woorden: Julie Den Hondt. Zij besloot het een prima idee te vinden om de hele tijd plankgas te blijven geven… in eerste versnelling. Julie noch die eerste auto haalden die dag de eindmeet.
• Neen, ik kan niet hoelahoepen. Neen, ik ga het ook niet proberen.
• We letten op elk detail, maar er zijn ook veel details die ons blijven verrassen. Je kan het amper verzinnen: de oldtimer van de finalisten in de laatste autorit had een wel heel speciale nummerplaat, want ze begon met de initialen van Maxim (MQ). Dat was dus louter toeval, en we konden er ook niks aan doen.
• Er zaten natuurlijk wel enkele echte tips in de reeks die naar Wout verwezen. Zijn daar enkele van opgemerkt door molloten? Ja. Zijn er tips onopgemerkt gebleven? Ook ja. Ga ik nu zeggen dat daar zondag alles over wordt verteld? Driewerf ja!
• We hebben Dries gisteren op de finale geen enkele keer zien of horen niezen. Ik weet het, nauwelijk te geloven. Aan glamourevenementen op de rode loper is hij alvast niet allergisch!
• De reis was voor mij een aaneenschakeling van hoogtepunten, maar enkele dagen staken er toch bovenuit. De dubbele eliminatie op de binnenplaats, van een ijzingwekkende intensiteit. De valse bezoekers, het sluitstuk van heel veel organisatie en kopzorgen: wat waren we blij dat dat gelukt was! Het voetballen tegen de kleine Ronaldo’s, waarbij we allemaal met kippenvel op de armen stonden te kijken naar hun overgave en de pret waarmee ze voetbalden. En het bellen naar huis in Albufeira, waar je de mol éven ziet breken als hij zijn geliefde ziet en hoort. Een moment dat me nog steeds ontroert als ik het terugzie.
It’s just a game, zei Isabel zeer terecht, maar wat is en blijft het een hele eer dit programma te mogen maken. Ik sluit dus af, lieve vrienden, met een enorm gevoel van dankbaarheid. Voor de hele crew en iedereen die bij deze fijne reeks betrokken was. Voor iedereen die heeft gekeken, in Vlaanderen en daarbuiten. Voor jullie in het bijzonder, onze trouwe community boordevol vindingrijke, alerte, en vooral enthousiaste speurders. We zien, lezen en bespreken jullie theorieën met veel plezier.
Voor mijn twaalf nieuwste vrienden, alweer stuk voor stuk geweldige kandidaten met wie ik zonder twijfel morgen graag opnieuw op reis zou vertrekken.
En voor Wout, natuurlijk, het meest van allemaal. Grote grote meneer.
Tot volgend jaar! ❤️
Gilles
'Let's eat Grandma!' or, 'Let's eat, Grandma!'. Punctuation saves lives.