Dank, @
Novax! Misschien past dit beter in
marktweakt in "Het juridisch kader van de salderingsregeling" maar ik reageer even hier. Het gaat om deze
wetswijziging. Daarin worden de terugleverkosten wel genoemd, maar er er worden geen direct eisen aan gesteld aan de hoogte ervan:
Aan artikel 2.34 worden vijf leden toegevoegd, luidende:
6. Artikel 2.5, eerste, derde en zesde lid, is van overeenkomstige toepassing op de kosten en voorwaarden met betrekking tot het terugleveren van zelfopgewekte hernieuwbare elektriciteit door een actieve afnemer aan een marktdeelnemer. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden in ieder geval regels gesteld over de wijze waarop marktdeelnemers deze kosten en voorwaarden op een uniforme wijze presenteren en factureren.
7. De actieve afnemer ontvangt voor de teruggeleverde elektriciteit een redelijke vergoeding, die in het geval van een actieve afnemer met een kleine aansluiting gemiddeld gewogen over een periode van een maand niet kan worden vastgesteld op een negatief bedrag. Een vergoeding is niet redelijk indien die vergoeding:
a. onevenredig laag is gezien de kosten en baten van de marktdeelnemer; en
b. niet concurrerend is.
8. Kosten die gerelateerd zijn aan het terugleveren van zelfopgewekte hernieuwbare elektriciteit door actieve afnemers, die tevens huishoudelijk eindafnemer of een micro-onderneming zijn, aan een marktdeelnemer, kunnen uitsluitend in rekening wordt gebracht bij die actieve afnemers.
9. Indien een marktdeelnemer een leverings- en terugleveringsovereenkomst heeft met een actieve afnemer, dan bedraagt de redelijke vergoeding, bedoeld in het zevende lid, tot 1 januari 2030 niet minder dan 50% van de voor de te leveren elektriciteit overeengekomen prijs.
10. Een actieve afnemer met een kleine aansluiting heeft het recht om zelfopgewekte hernieuwbare elektriciteit terug te leveren aan zijn leverancier van elektriciteit.
Dit wordt wel uitvoerig besproken in
de nota naar aanleiding van het verslag op pagina 5 en 6. Het komt er op neer dat de energieleveranciers alleen de werkelijk gemaakte terugleverkosten kunnen doorbereken aan hun klanten. Dit is met name vastgelegd in deze zin:
Aan artikel 2.3, eerste lid, onderdeel e, wordt toegevoegd «, waaronder niet direct of indirect aan deze activiteiten gerelateerde kosten in rekening te brengen of op niet-objectieve gronden onderscheid te maken in het aanbod aan actieve afnemers die tevens huishoudelijk eindafnemer of een micro-onderneming zijn en andere eindafnemers».
Je ziet nu dus dat energieleveranciers in hun aanbod actief sturen om de netto vergoeding per kWh (terugleververgoeding min terugleverkosten) constant te houden. Met de terugleververgoeding gaan ze precies op het minimum van 50% zitten, maar de terugleverkosten variëren ze zodat het netto verschil gelijk is.
Als een energieleveranciers geen objectieve kosten-gerelateerde reden kan geven waarom twee klanten met hetzelfde contract voor exact dezelfde teruglevering verschillende terugleverkosten per kWh betalen, dan is er een serieuze aanwijzing dat dit onderscheid in strijd kan zijn met artikel 2.3 van de Energiewet. Dit is volgens mij juridisch aan te vechten.