Akkoord, maar TEM werkt juist met bekende en herkenbare threats uit de praktijk, en niet met het ter plekke verzinnen van scenario's om een regel te rechtvaardigen. Waar jij nu om vraagt.
Mijn punt was dat je een bestaande regel niet pas hoeft te volgen als iemand een overtuigend gevaar kan benoemen. De steriele cockpit en de jumpseaterbepalingen zijn zelf al het resultaat van TEM op sectorniveau. Die mitigatie is dus al bedacht en vastgelegd. Zo'n regel vooraf niet naleven omdat je zelf geen bedreiging ziet, is precies de valkuil die ik noemde.
Volgens jou is het hebben van de CEO in de cockpit dus een bedreiging? Ben ik benieuwd waarom?
Een extra persoon met autoriteit en invloed op is een bekende human factors threat. Denk aan externe druk, afleiding en het verschuiven van de aandacht of van de besluitvorming. Dat is niet persoonlijk bedoeld richting haar (immers het gaat om haar functie en autoriteit die daaraan hangt). En zoals ik al zei zal het in 99 van de 100 gevallen niets uitmaken. TEM bestaat echter juist voor het moment dat het níét normaal verloopt.
Een andere threat van deze vlucht is bijvoorbeeld dat het toestel veel lichter is dan normaal, waardoor je kan gaan floaten. Mitigating action -> bewustzijn hiervan en dus iets minder flaren dan normaal.
Goed voorbeeld, want dat laat precies zien waar het misgaat. Als je al een afwijkende threat hebt zoals een lichter toestel, wil je niet óók nog een extra variabele toevoegen die geen operationeel doel dient. Je mitigeert threats, je stapelt ze niet (stel je voor…). Het verwijderen van overbodige afleiding is daarbij de simpelste en meest effectieve mitigatie die er is.
Sorry hoor maar als je er niet tegen kan dat er iemand over je schouders mee kijkt hoor je niet in de cockpit thuis. Er kijkt namelijk altijd iemand mee, je captain of je co. Als je helemaal pech hebt heb je een linecheck en word je door een andere captain beoordeelt. Iemand met verstand van vliegen in tegenstelling tot de CEO.
Dat ze er prima tegen kunnen was ook niet mijn punt. Ik zei dat de druk uit het werk hoort te komen en niet uit hotemetoten. Dat piloten met stress om kunnen gaan is geen reden om er (NB zonder enige noodzaak)
extra bij te doen. We gaan ook niet bewust meer turbulentie opzoeken omdat ze het wel aankunnen. Daarbij is een linecheck of een collega die meekijkt een normaal onderdeel van het systeem, met een duidelijke rol, een vaste procedure en iemand die vakinhoudelijk beoordeelt. En er zijn zelfs bepalingen dat die direct gepromoveerd worden tot backup crew als er nood aan de man is.
Dat is iets heel anders dan een persoon die niet meekijkt als collega, maar wel zeggenschap heeft over het bedrijf waar je voor werkt. Dat je zelf aangeeft dat een CEO geen verstand van vliegen heeft, maakt het eigenlijk alleen maar sterker. De druk heeft dan geen enkele operationele functie. Juist tegenovergesteld aan WimLex die daar zou zitten.
Tijdens bepaalde vluchtfases heb je inderdaad een sterile cockpit. Een jumpseater moet zich hier ook gewoon aan houden. Het is niet zo dat een jump seater per definitie zorgt dat er geen sterile cockpit is.
Eens, en dat is dan ook precies waarom foto's maken onder de 10.000ft ter discussie staat. Het is geen noodzakelijke handeling voor de vlucht en het is dus per definitie niet-essentieel. Daarnaast speelt de vraag in hoeverre een uitnodiging echt vrij is als de uitgenodigde de hoogste leidinggevende van de organisatie is. Een crew die zoiets niet wil toestaan, heeft in de praktijk een stuk meer lef nodig dan bij een willekeurige jumpseater zoals een familielid. En nog meer als slechts een deel van de crew hier op zat te wachten. Dat is wat mij betreft het kernprobleem hier.