SNW seizoen 3 zit er voor mij op. Conclusie: ehhhh. Ik denk niet dat ik seizoen 4 ga kijken, ik denk dat ik er alle vermaak wel uit heb gehaald dat ik eruit kan halen, en de laatste aflevering van S3 is handigerwijs geschreven met het idee dat het de show zou kunnen eindigen als er niet meer seizoenen zouden komen. Het is geen finale afsluiting of zo, maar het is een natuurlijk rustpunt.
SNW was nooit origineel, dat was het doel ook niet. Destijds zei ik nog dat als de schrijvers wat meer konden proberen er hun eigen draai aan te geven in plaats van alles te recyclen dat het meer kon worden dan gewoon wat feel-good Trek, maar het is duidelijk dat het dat niet gaat worden, en misschien is dat ook wel het beste waar we op mogen hopen. Elke aflevering daagt je in feite uit om de aflevering(en) uit een van de vorige series te vinden waar dit een remake van is. SNW is wat het is: nostalgievoer voor mensen die klassieke Trek leuk vonden en nu-Trek een gruwel. Nostalgievoer dat fraai vormgegeven en gefilmd is, maar dat het qua authenticiteit en bevlogenheid niet haalt bij de originelen. Zelfs TOS, dat je makkelijk op de hak kunt nemen vanwege de goedkope productie (en het is ironisch dat zelfs de SNW aflevering die TOS op de hak neemt er beter uitziet dan het origineel) kon je toch nog wat vaker op morele en filosofische thema's betrappen. Maar ja, toen was dat natuurlijk ook nog wat nieuws.
Was het allemaal kommer en kwel? Nou nee, dat niet, maar hoewel ik het net allemaal gekeken heb staat me er nog maar weinig van bij. Het is "OK", en ik heb genoeg ander vermaak om uit te kiezen dat ik me niet tevreden hoef te stellen met alleen maar "OK", ook als dit nog het enige overgebleven ding met een Trek-sausje is. Zou dit "Trek" voor mij definitief afsluiten dan zou ik het geen slecht einde vinden, toch wel een soort van redemption arc na een hele hoop bagger.
Ik wil als postscriptum nog wel speciaal de moeite nemen om "Four-And-A-Half Vulcans" de grond in te boren. Wat een tenenkrommend flauwe zever, elke minuut is een kwelling. Mijn tolerantie voor het idee dat Vulcans inherent grappig zijn als je maar vaak genoeg "Vulcans" of "logical" zegt (dit is, wat, de derde aflevering met dat thema?) is nu echt wel bereikt. Zowel Anson Mount als de achtergrondmuziek gaan er vol schmierend in en benadrukken nog maar eens dat je dit ofwel ontzettend leuk moet vinden, ofwel ontzettend niet. Nou, ik hoor bij het tweede kamp dan. De andere luchtige niemandalletjes van het seizoen waren toch lang zo irritant niet. Het is jammer dat nou uitgerekend deze aflevering degene is die me het meest bij gaat staan van het seizoen.
Dat raakt kant noch wal. Niet "dat slaat kant noch wal". Wel "dat slaat als een tang op een varken".