wheez50 schreef op dinsdag 12 februari 2019 @ 09:46:
Ik heb hier twee accus staan - bei
den nu zelf
de klemspanning (12,7v - zijn ou
dere accus).
De een is kapot (voltage zakt snel bij ontla
den - zakt veel sneller bij hoge stromen) en
de an
der is nog prima.
Dat weten is volgens jou onmogelijk en toch weet ik het. Rara

Je weet nog steeds feitelijk maar 1 ding, en dat is dat
de ene een veel lagere capaciteit heeft dan
de an
dere, maar je weet nog steeds niet wat
de totale capaciteit is. Jij kan aan
de buitenkant van
de accu lezen wat hij zou moeten kunnen halen, maar ondanks alle camera's bij een mo
derne auto, moet ik
de eerste nog tegen komen die een camera op
de accu gericht heeft
De vraag voor
de boordcomputer is ook niet of
de accu
defect is of niet (dat is meestal wel vast te stellen door
de rustspanning te meten of on
der een beken
de belasting
de spanning te meten), maar hoeveel capaciteit
de accu nog heeft. Hij zal op een gegeven moment
de accu markeren als
defect, maar na vervangen ziet hij gewoon weer 12+ volt op
de accu-klemmen. Hoe moet
de boordcomputer dan "weten" dat dit een nieuwe accu is die wel volle capaciteit heeft? Dat kan alleen als jij als gebruiker/monteur dit tegen
de boordcomputer zegt.
De enige manier om capaciteit van een accu te bepalen is door te ontla
den, maar een lood-startaccu kan daar (ironisch genoeg) bijzon
der slecht tegen, die voelt zich het lekkerst zolang
de lading 80% of hoger blijft. Ontlaad je hem tot on
der
de 50% neemt
de capaciteit al af. Dat is ook waarom een startaccu niet gebruikt kan wor
den als tractieaccu (die wel ontla
den tot een restlading van misschien 10%, maar die weer geen grote startstromen kunnen genereren).
Waar je wel commentaar op kan hebben, is dat je specifieke servicesoftware nodig hebt (had) om
deze reset uit te kunnen voeren, vooral ook omdat het niet resetten maakt dat
de auto suboptimaal presteert. In mijn ogen zou je in
de boordcomputer een service menu moeten kunnen activeren waarin je het gewoon kan aangeven.
alexbl69 schreef op dinsdag 12 februari 2019 @ 08:05:
[...]
Begrijp je verhaal en ook
de voor
delen van sensoren.
Heb alleen
de indruk dat bedrijfswagens tot zeg 10 jaar gele
den min
der storingsgevoelig waren.
De motoren had
den toen een dusdanige mate van betrouwbaarheid bereikt dat ze het gewoon 'altijd'
deden. Sinds die tijd staan ze echter in toenemen
de mate met hoofdzakelijk
defecte sensoren bij
de garage.
Van wat ik van Merce
des begrepen heb gaven vooral
de sensoren die het verbruik moesten vermin
deren veel problemen (volgens mij euro 4 > euro 5
destijds). En niet alleen
de sensoren zelf, maar ook heeft het feit dat ze te 'zuinig' waren afgesteld geresulteerd in motorscha
de.
Overigens is dit wel heel dui
delijk een N=1 voorbeeld (van mezelf dus met een aantal wagen). Ik houd het aantal 'garagedagen' niet bij, en aangezien het leeuwen
deel van
de mankementen on
der garantie of coulance is vervangen zijn mijn kosten ook niet dramatisch gestegen. Kan het dus niet hardmaken, maar Merce
des heeft wel toegegeven dat ze een paar min
der gelukkige series hebben gehad.
Hier ook een N=1, maar dan veel ou
der.
De Ford Transit 2
de generatie 2,5 l tdi (mo
delserie 1995 - 2003) die m'n ou
ders ooit hebben gehad, had al vrij snel last van een motor-storing, waarschijnlijk veroorzaakt door
de elektronische brandstofpomp en wat feitelijk nooit opgelost is. Dat is dus technologie van 15 tot 23 jaar oud en was
des tijds
de eerste generatie diesel met een elektronische brandstofpomp.
Technische problemen zijn van alle tij
den, alleen
de nieuwste technologieën zijn vaak
de bron van
de storingen (uitzon
deringen daar gelaten, zoals een foutje in het ontwerp van
de distributieketting van bepaal
de BMW-motoren

).
De eerste EGR-systemen gaven problemen,
de eerste katalysatoren,
de eerste EFI's, etc. Veel problemen zijn inmid
dels wel opgelost (EFI geeft zel
den nog storingen, tenzij het een fysiek
defect is, bijv.)
Waarschuwing, opperprutser aan het werk... en als je een opmerking van mij niet snapt, klik dan hier