Net weer terug van Las Vegas. Het was voor het eerst dat ik met een huurauto dacht, hmmm... ik ben deze keer wel iets te ver gegaan met het groot, groter, grootst concept.
Ik huur altijd bij Enterprise, omdat ik daar een hoog loyalty level heb en ik hou van online inchecken en meteen naar je auto lopen zonder vervelende balie-mensjes die je proberen te upsellen of fear mongeren. Bijna altijd kies ik voor mid-size SUV of mid-size Luxury SUV. Voor twee personen en een paar bescheiden koffers al groter dan je ooit nodig hebt, maar zo hoog op de weg rijdt heerlijk en de ruime binnenruimte is erg relaxed.
Deze keer dacht ik, laat ik eens voor een gratis upgrade gaan. Die krijg je niet voor niks (wel voor gratis) en normaal denk ik daar altijd nét te laat aan. Afijn, Full-Size luxury SUV it is... Ik maak een praatje met de medewerker in het parkeerhuis, hij vertelt me dat ik elke auto uit mag kiezen op row 18. Ik dus lopen naar rij 18 en daar stonden ze, alle full size SUVs uitgestald. Stuk voor stuk flinke units, maar er stak er één bovenuit. En langszij. En naar voren. Blinkend in wit, hagelnieuw, een Jeep Grand Wagoneer met maar 1200 mijl op de teller.
Enigszins verblind door een stukje onvervalste Amerikaanse groodheidswaanzin dacht ik, dat wordt 'm! Dat m'n medereiziger 1 meter in de 90 is en niet over het dak kon kijken van de auto vonden we toen nog erg grappig. Evenals de treeplank die je moest gebruiken om in de auto te stappen.
Eerlijk is eerlijk, met 420 paardjes onder de riante motorkap en de brede interstates was het heerlijk rijden. Uiterst comfortabel gecruised van Las Vegas naar Los Angeles. Eenmaal aangekomen op onze stop in Hollywood, een klein boetiek hotelletje, proberen we de "tank", want dat was inmiddels z'n naam, op het piepkleine parkeerterreintje achter het hotel te manoeuvreren. Na 30 keer steken en met minstens een goede 1,5 yard overstek op het parkeervak hebben we 'm ein-de-lijk kunnen parkeren. De volgende ochtend was het parkeerplaatje nóg voller en wederom kon de auto de draai niet maken naar de openbare weg. Na wat voor mijn gevoel wel 50 keer steken was, kreeg ik de wagen met ongeveer een inch aan elke kant van het chassis geperst door de geparkeerde auto's. Het leek wel een bevalling zeg.
Afijn, door naar Venice beach. Het is lekker rustig, veel plekken nog op de openbare parking lots. Ik rij een lot op en een vriendelijke Latino komt naar me toe. Loopt eens om de auto heen en zegt, "Je moet betalen voor een oversized vehicle. Wil je 'm daar achter zetten op de semi-parkeerplekken? Dan staat 'ie niet in de weg". Ik heb niet eens geprotesteerd, de beste man had gewoon gelijk.
Het laatste cadeautje kreeg ik nog toen ik terug kwam in Vegas, vlak voor ik de auto moest inleveren. De "tank" moest nog even afgevuld worden. Ik de slang erin hangen en afvullen maar. Het duurde maar en het duurde en het duurde en ik kijk op de teller, die springt op een gegeven moment rustig over de $100 heen. En daar stopte het nog niet. Huh? Ik had er toch speciaal op gelet dat ik een relatief goedkoop tankstation had uitgekozen? Uiteindelijk besloot de tank dat z'n dorst gelest was bij $130. Niet raar achteraf als je bedenkt dat er makkelijk 100 liter in past. En de Miles-per-Gallon was met dat motorvermogen, gewicht en luchtweerstand niet bepaald briljant.
In datzelfde tripje heb ik later nog een auto gehuurd. Dat was gewoon weer een oude vertrouwde mid-size luxury SUV. Ik heb m'n lesje wel geleerd!
Ik huur altijd bij Enterprise, omdat ik daar een hoog loyalty level heb en ik hou van online inchecken en meteen naar je auto lopen zonder vervelende balie-mensjes die je proberen te upsellen of fear mongeren. Bijna altijd kies ik voor mid-size SUV of mid-size Luxury SUV. Voor twee personen en een paar bescheiden koffers al groter dan je ooit nodig hebt, maar zo hoog op de weg rijdt heerlijk en de ruime binnenruimte is erg relaxed.
Deze keer dacht ik, laat ik eens voor een gratis upgrade gaan. Die krijg je niet voor niks (wel voor gratis) en normaal denk ik daar altijd nét te laat aan. Afijn, Full-Size luxury SUV it is... Ik maak een praatje met de medewerker in het parkeerhuis, hij vertelt me dat ik elke auto uit mag kiezen op row 18. Ik dus lopen naar rij 18 en daar stonden ze, alle full size SUVs uitgestald. Stuk voor stuk flinke units, maar er stak er één bovenuit. En langszij. En naar voren. Blinkend in wit, hagelnieuw, een Jeep Grand Wagoneer met maar 1200 mijl op de teller.
Enigszins verblind door een stukje onvervalste Amerikaanse groodheidswaanzin dacht ik, dat wordt 'm! Dat m'n medereiziger 1 meter in de 90 is en niet over het dak kon kijken van de auto vonden we toen nog erg grappig. Evenals de treeplank die je moest gebruiken om in de auto te stappen.
Eerlijk is eerlijk, met 420 paardjes onder de riante motorkap en de brede interstates was het heerlijk rijden. Uiterst comfortabel gecruised van Las Vegas naar Los Angeles. Eenmaal aangekomen op onze stop in Hollywood, een klein boetiek hotelletje, proberen we de "tank", want dat was inmiddels z'n naam, op het piepkleine parkeerterreintje achter het hotel te manoeuvreren. Na 30 keer steken en met minstens een goede 1,5 yard overstek op het parkeervak hebben we 'm ein-de-lijk kunnen parkeren. De volgende ochtend was het parkeerplaatje nóg voller en wederom kon de auto de draai niet maken naar de openbare weg. Na wat voor mijn gevoel wel 50 keer steken was, kreeg ik de wagen met ongeveer een inch aan elke kant van het chassis geperst door de geparkeerde auto's. Het leek wel een bevalling zeg.
Afijn, door naar Venice beach. Het is lekker rustig, veel plekken nog op de openbare parking lots. Ik rij een lot op en een vriendelijke Latino komt naar me toe. Loopt eens om de auto heen en zegt, "Je moet betalen voor een oversized vehicle. Wil je 'm daar achter zetten op de semi-parkeerplekken? Dan staat 'ie niet in de weg". Ik heb niet eens geprotesteerd, de beste man had gewoon gelijk.
Het laatste cadeautje kreeg ik nog toen ik terug kwam in Vegas, vlak voor ik de auto moest inleveren. De "tank" moest nog even afgevuld worden. Ik de slang erin hangen en afvullen maar. Het duurde maar en het duurde en het duurde en ik kijk op de teller, die springt op een gegeven moment rustig over de $100 heen. En daar stopte het nog niet. Huh? Ik had er toch speciaal op gelet dat ik een relatief goedkoop tankstation had uitgekozen? Uiteindelijk besloot de tank dat z'n dorst gelest was bij $130. Niet raar achteraf als je bedenkt dat er makkelijk 100 liter in past. En de Miles-per-Gallon was met dat motorvermogen, gewicht en luchtweerstand niet bepaald briljant.
In datzelfde tripje heb ik later nog een auto gehuurd. Dat was gewoon weer een oude vertrouwde mid-size luxury SUV. Ik heb m'n lesje wel geleerd!
Klik hier om mij een DM te sturen • 3245 WP op ZW
:strip_exif()/f/image/IAoBuBDlfC6EqzEqDrDAKk62.jpg?f=fotoalbum_large)