jerh schreef op dinsdag 10 september 2024 @ 22:25:
[...]
Dat is het niet all
een. Het is ook uitholling van het systeem. Het aantal deelnemers daalt, waardoor de kosten per deelnemer stijgen. Er is wel
een minimum aantal nodig om dat in stand te houden en als het aantal
zzp'ers ongebreideld blijft groeien, gaat dat op termijn voor problemen zorgen. In die kamerbrief staat niet voor niks dat er
een tweedeling dreigt.
Ook neemt op landniveau het risico toe op (grote(re)) problemen cq minder stabiliteit,
een substantieel deel van de
zzp'ers heeft g
een of
een zeer gering buffer, zie ook de corona drukte bij het bijstandsloket.
En kennelijk vindt de regering cq de partijen die het regeringsakkoord opstelden dit risico te groot worden. En dat was in het verleden niet anders, ook toen was de conclusie dat het g
een juiste trend was.
En je kan wel aangeven dat je meer belasting betaalt dan in loondienst, degene die je inhuurt betaalt bij
een hoger tarief wellicht minder winstbelasting, dus dan is de vraag
wat het de maatschappij netto kost of oplevert aan belastinggeld.
En dan hebben we het nog het maatschappelijk effect van uitbating, maar ook concurrentievervalsing
wat eerder genoemd werd ipv nul uren contracten,
zzp'ers die ingeschakeld worden.
Ik heb zeker niet de wijsheid in pacht, maar het is veel complexer dan roepen ik betaal belasting en maak g
een gebruik van de voorzieningen. De onmacht er over begrijp ik wel en die wordt versterkt doordat de handhaving veel eerder had moeten worden opgepakt. Aan de andere kant nu is er weer
een soort van uitstel van
een jaar, terwijl in 2022 al is aangegeven dat er per 1 januari 2025 gehandhaaft zou worden.....
Het is inderdaad heel erg lastige materie en het is onmiskenbaar zo dat de
ZZP'er in allerlei opzichten
een hele andere positie bekleed dat de werknemer. De effecten zijn per sector en afhankelijk van waar je 'in de arbeidsmarkt' opereert verschillend maar met deze aantallen
ZZP'ers kun je niet anders dan vaststellen dat dit op systeemniveau invloed heeft op de Nederlandse arbeidsmarkt. En ik geloof persoonlijk ook in solidariteit tot op bepaalde hoogte. Mede daarom vind ik al veel langer dat er iets moest veranderen, all
een zou dat m.i. veel breder moeten gaan dat all
een deze aanpak van schijnzelfstandigheid.
Je kunt denk ik concluderen dat - de onderkant van de arbeidsmarkt daargelaten - mensen vaak kiezen voor het
ZZP'er schap door overwegend twee punten, meer inkomen en meer vrijheid je eigen lot te bepalen. Dat eerste kan de overheid misschien niet alles aan doen, behalve onderkennen dat het voor
een deel ook gewoon noodzaak is om bijvoorbeeld
een eigen woning te kunnen veroorloven. Het tweede is
een onmiskenbare maatschappelijke trend die je vooral bij de jongere generatie zie die veel meer en hogere eisen stelt aan de werk-privé balans en daarmee vrije tijd, in omvang en moment.
Je kunt nu dit probleem aanpakken, en zoals ik al eerder hier aangegeven heb zal dat voor mij betekenen dat het
ZZP'en gaat eindigen bij strikte handhaving, maar als je de grotere problemen die mensen met
een loondienstverband ervaren niet aan pakt komt er vanzelf en ander model met vergelijkbare problemen.
Er blijft namelijk
een groeiende groep die
een totaal ander beeld bij de eigen positie op de arbeidsmarkt heeft dan
wat de traditionele werkgever aan biedt waardoor dit aanbod eigenlijk nooit aantrekkelijk kan zijn vanuit de in beton gegoten uitgangspunten binnen het juridisch kader van de arbeidsmarkt. Het onoverkomelijke probleem is dat hier aanpassingen aan doen diametraal in gaat tegen de zaken die de vakbond belangrijk vinden om bestaanszekerheid aan de onderkant van de markt te verbeteren.