Eigenlijk is dat heel simpel te vergelijken met UDP en TCP
UDP is 'broadcast' spuug het uit en de ontvanger moet maar zien of het aankomt.
TCP is juist wat je gecontroleerd binnen wilt halen, en dus zeker van wilt zijn dat het klopt.
Waarom niet met HDMI/SPDIF (even uitgaande dat die het ook niet heeft) ? vertraging.
Als je elk bitje ook nog eens moet controleren, duurt het allemaal wat langer. HDMI is 2weg verkeer (voor de handshake) maar ik weet niet of SPDIF ook 2weg is ?
Neem nu HDMI:
Via HDMI koppel je je DVD speler aan een receiver.
Deze haalt het geluid eruit, processed dat en gooit het over de boxen. Het beel stuurt hij 1op1 door naar de beeldweergever.
Wat nu als er een bitje beeld omvalt ? Dan moet de receiver tegen de speler zeggen dat het bitje niet goed is. De speler zal dat bitje dus gebufferd moeten hebben (of erger : nogmaals teruglezen van de disc). Stle dat dat lukt. De receiver stuurt het nu goede bitje naar de beeldweergever. Ook nu valt er weer wat om. Met wie gaat de beeldweergever babbelen ? Juist, met de receiver. Die heeft het bitje niet meer. Moet hij weer met de speler onderhandelen, weer dat bitje teruglezen van disc.
En wat is er in de tussentijd gebeurt met het geluid waar geen bitjes omgevallen zijn ?
Dit zou je kunnen opvangen door niet alleen controle getallen mee te sturen, maar ook genoeg informatie om het missende gedeelte weer te herberekenen zonder de verzender erom te vragen.
Dit vergt echter meer processing kracht van de ontvanger; dat moet ingebouwd worden (dus het word duurder) en wederom : wat gebeurt er met de stream die geen problemen gaf in die tussenliggende berekening ?
Naast het feit dat er dus extra power in het apparaat moet, betekend dit eigenlijk ook een automatische verplichting van inbouwen van timedelay (lip synch problemen).
Al met al gok ik dat het dus niet zo makkelijk zal zijn als je in de eerste instantie zou denken.