Wat ik mij afvraag is hoe door de oerknal het heelal ontstaan is. Er was niets en plots KABOEM en alles was er? Van waar kwam die energie die nodig was? Van waar kwamen al de atomen benodigd om een heel universum te vormen?
Zijn we (als soort) gewoon te dom om dit te begrijpen? Net zoals vele mensen nooit zullen begrijpen hoe een computer werkt? Of valt het gewoon echt niet te begrijpen?
Misschien is dit zo iets waar de logical faalt, waar causaliteit faalt, waar je wat meer verbeelding moet hebben?
Wat mensen altijd vergeten bij de 'big bang' theorie is dat het niet een grote kaboem was en daarna opeens een heelal, maar dat er blijkbaar een oneindige massa energie was die zich kristalliseerde en het heelal werkt. Omdat de energie zo groot was is op dat punt de tijd gebogen, op het moment van de big bang was de tijd oneindig groot (oftwel alles duurde oneindig lang) pas met het krommen van de tijd kon er uberhaupt energie ontstaan. Vergeet niet dat de quantumtheorie het bastaan van 26 'vaste' dimensies toestaat en dat er inderdaad meer manieren van 'bestaan' zijn buiten onze kosmos. (de relatieve quantum theorie voorspelt zelfs een oneindig aantal dimensies). Tijd is relatief en dus is de big-bang ook helemaal geen big bang maar een ontwikkeling van energie naar massa op een bepaalde plek (die overigens aan te wijzen is). Het is een theorie die stand kan houden omdat hij het bestaan en gedrag van een heleboel dingen verklaard, niet omdat ie zo fraai is.
Maar je moet erbij niet in termen als 'begin' of 'einde' denken want dat dekt de lading niet. Net zoals je niet bij het denken over het heelal aan een rand moet denken want die is er niet. (hoezo niet?) het heelal dijdt met de lichtsnelheid uit en dus kun je de rand niet bereiken want bij de lichtsnelheid wordt de materie die die snelheid heeft oneindig zwaar. Je kunt natuurlijk wel warpen, of de ruimte vouwen wat sneller gaat dan de lichtsnelheid (volgens een 3 dimensionaal begrip van ruimte en tijd) maar je kunt nooit naar een 'plaats' buiten het heelal springen omdat die niet bestaat. (niet kan bestaan)
Het gaat hier om een empirisch principe waarbij als je de theorie weerlegt de gevolgtrekkingen kunnen veranderen, alleen is nog niemand gelukt om het ding te weerleggen, WEL om het ding te staven (potdikke alle natuurwetten lijken zich volgens dit principe te gedragen)
Wat dat betreft zijn ze in Star trek zo gek nog niet met hun warp sporen... makkelijk op te sporen en de garantie dat de bevolking redelijk geciviliseerd is. (maar hoe dat warp ook al weer in elkaar zit?

iets met bubbels en lichtsnelheid en warp10 is oneindig snel)
Warp is het principe waarbij je de kromming van de ruimte tijd gebruikt om sprongen te maken daarin. (zowel in ruimte als tijd). Je versnelt dus niet (dat kan niet want dan wordt de massa oneindig groot) maar creeert een bel van energie om je heen gebruikt heen en weer te springen. Op warp 10 ben je inderdaad oneindig snel, oftwel je bent overal (en altijd) tegelijk. Deze theorie is trouwens plausibel volgens de huideige theoretische natuurkunde (plausibel, dus het zou moeten kunnen) je hebt er alleen een hele grote berg energie voor nodig.
Vind ik niet, het is toch enorm fascinerend dat er in oude culturen overal verspreid over de wereld zoveel gelijkenissen zitten. Zoals de piramides die zowel in Z Afrika als Z Amerika ontstonden, zonder dat er enige connectie was. Vaak wijzen zo'n dingen dan ook op aliens, zoals bij die popjes die gevonden werden (bij inca's ofzo???) die precies ruimtepakjes aanhadden..
Neuh, een piramide is zonder het gebruik van staal of andere versterkende spullen zoals beton of funderingen de enige logische manier van bouwen als je iets hoogs wilt maken. Als je namelijk gewoon een aantal stenen opstapelt zullen de onderste stenen na een tijdje bezwijken onder het gewicht van de bovenste. Dus zul je onderaan meerdere stenen moeten neerleggen om het gewicht van de bovenste te dragen. En ... nah!, dat is precies een piramide. Dat verschillende volken hetzelfde principe gebruikten is dus niet zo heel gek.
BTW, niets is universeel, dat is 't 'm juist.
ho ho... de wetenschap gaat uit van een kosmisch principe, dat betekend dat overal in onze kosmos ( dus niet ons heel-al, dus het alomvattende alle kosmossen) dezelfde natuurwetten gelden. Dat gaat om fundamentele wetten zoals thermodynamica ed.
Ik heb geen commentaar op mensen die denken dat iets kán...
alles kan... misschien weet je alleen niet hoe... ( hou die gedachte aan als een levensles )
Ik heb commentaar op degene die wéten dat iets níet kan...
Die hebben door de eeuwen, nee, door de millenia heen, altijd ongelijk gekregen.
je KAN niet sneller dan de lichtsnelheid bij principe. Dat betekend niet dat je niet sneller van en plek naar de andere kan komen dan dat het licht dat doet, maar het betekend dat je een object binnen de 'normale' ruimte niet kan versnellen voorbij de lichtsnelheid.
Zo zijn er meer van die principes binnen de natuurkunde. Nu zijn er altijd wel workarounds, maar binnen het normale heelal gelden toch echt een aantal wetten die universeel zijn. Dat moet ook wel anders zou het een grote bende worden

Het gaat er niet om of iets KAN of NIET KAN of HOE HET MOET, het gaat er om dat er constanten zijn die onveranderlijk zijn. Die noemen wij over het algemeen ijk-punten.
voorbeeldje, een meter is excact zo lang als een stuk platinum dat in parijs ligt. Dat is ons ijkpunt voor een meter. Dat ding kan niet langer dan een meter zijn, of korter want dat ding IS een meter. Als je die staaf zou afvijlen zou die nog steeds een meter zijn en alle andere meters en meetlatten op de wereld zouden geen meter meer zijn.
In de natuur zijn er ook een aantal ijkpunten, de mooiste daarvan is de lichtsnelheid. Die is zo groot dat niemand er bij kan, en als je hem zou kunnen wijzigen zou opeens de hele kosmos anders gaan functioneren en zou het simpelweg niet meer de kosmos zijn.
Wat me stoort is dus niet je stelling, maar dat je hem toepast op de wetenschappelijke benadering. Het gaat er namelijk niet om of dingen kunnen of niet kunnen binnen de wetenschap. Het gaat erom uit te zoeken hoe dingen werken. Jouw stelling is filosofisch, en ja dan heb je gelijk, maar wetenschap is bezig uit te vogelen hoe deze kosmos werkt en wat binnen deze kosmos kan en niet kan. Dat maakt jouw stelling verdomt irrelevant toch?
-Helderzienden
-Ouija borden en de ervaringen er om heen
en
Neem bv. de hersenen eens. Men weet nog steeds niet hoe die dingen werken.. wat is denken? Geen verklaring voor. Wat is een deja-vu? Geen verklaring voor.
Wat te denken van acupunctuur? Geen wetenschappelijke verklaring voor.
en
Over het placebo effect schrijf je: Niet kunnen beschrijven is iets anders dan niet weten hoe het werkt.
Maar daar gaat het juist om, weten WAAROM placebo's werken, het hele proces in kaart brengen. En niet simpel zeggen, het is een psychologisch effect.
Sje helderziendheid, uhm... er is geen enkele wetenschappelijke ervaring om het te staven, maar er is ook geen enkele die het onmogelijk maakt. zoals ik al zei is tijd vreselijk relatief, en waarom zou het dan onmogelijk zijn dat onze hersenen zich afstemmen op golven, of andere dingen die in de toekomst of het verleden gebeuren of gebeurt zijn.
wat is een Ouija bord?
Acupunctuur is dikke onzin. Ik heb laatst mezelf nog volgestoken met naalden en dat deed alleen maar pijn, ik voelde me wel beter toen ze eruit waren, maar ik voeled me niet beter dan toen ik begon
Het placebo effect is inderdaad zuiver psychologisch van aard. De medische wetenschap noemt dat een psycho-somatisch effect. De menselijke geest is namelijk in staat zichzelf ziek en ook beter te maken. Hoe dat precies in zijn werk gaat weet men niet, maar dat het mogelijk is weet men wel.
De meeste placebo's echter werken net als bij een hypnotiseur of een gochelaar, men denkt serieus gehypnotiseerd te zijn en doet daarom wat is opgedragen. Er is fysisch echter niets aan de hand. Het is een vorm van extase die je ook bij de nazi-neurenberg gatherings ziet en bij grote dansfeesten. Men is zichzelf niet meer. Een oud stukje kudde gedrag dat dezelfde fysische effecten heeft als bepaalde drugs.
[ontopic]
dat er aliens zijn staat natuurlijk buiten kijf (of liever die discussie vind ik een beetje onzinnig) dat ze al eens langs de aarde gevlogen zijn zou ook best kunnen,, het probleem is hoe bepaal je of iets leeft? leeft een virus (heeft dna van een gastheer nodig om zich voort te planten) leeft een bacterie? De galileo sonde moest naar andere planeten om te kijken of er leven was. Ze hebben het ding eerst op de aarde gericht om te kijken of hier leven was. En wat denk je? behalve een hoge co2 uitstoot was er niets bijzonders aan de aarde te ontdekken. Venus heeft ook een hoge CO2 uitstoot maar de Viking missie heeft er toch echt niets levends gevonden (alhoewel ze dat in eerste instantie we even dachten). De vraag is dus niet of er leven is, de vraag is hoe je het definieert.