Vandaag met een godsdienst excursie naar een klooster geweest en in de busreis naar huis een beetje een discussie gehad over of God nou wel of niet bestaat.
2 vrienden geloven totaal niet dat er (een) God bestaat
1 vriend wel
en ikzelf twijfel nog sterk
Ik ben niet heel religieus opgevoed.. vroeger wel 1x per week of 2x per week naar de kerk geweest maar rond m'n 12e stopten we ermee ongeveer.
Maar nu ik 17 ben ga ik me toch meer dingen afvragen over het geloof.
Hoe word je gelovig? Ik denk dat het alleen kan als je het gevoel hebt dat God bestaat.. maar dat gevoel heb ik niet. Ik denk wel dat er iets bestaat maar ik kan het niet echt plaatsen.
Het is toch bijna wreed dat God de mensen zo zou laten twijfelen?
Ik zie mezelf niet opeens als een "goede" gelovige omdat ik altijd zal twijfelen of het waar is. Ik zou ook niet jaren kunnen geloven zonder dat ik er iets bij voel.
En nu nog een paar andere vragen waar ik ook niet echt een antwoord op heb..
bv. Iemand leeft "goed" zeg maar.. doet alles wat een goede Christen zou doen maar gelooft totaal niet in God.. gaat deze persoon na zijn dood naar de hemel ja of nee?
Godsdienst is niet eerlijk, omdat er denk ik genoeg mensen zijn die de kans niet krijgen om gelovig te worden om welke reden dan ook. En God zou er voor iedereen moeten zijn.
Wat gebeurt er bijvoorbeeld met babies die na een bevalling overlijden..
Gaan die automatisch naar de hemel, omdat die nog niet hebben kunnen kiezen?
Ik begin ook steeds meer te twijfelen aan het idee van hemel en hel omdat het echt middeleeuws aandoet.. Iedereen was toen bang voor de dood en de kerk kon dit makkelijk "gebruiken" zeg maar.
En het feit dat je korte aardse leven toegang zou verschaffen tot een eeuwigheid aan goedheid of ellende.
En als er een hemel is, in welke vorm zou je daar aanwezig zijn.. hoe gaat het er aan toe.. valt het ook maar enigzins te vergelijken met hoe we ons op aarde het paradijs zouden voorstellen? Ik denk het niet aangezien je fysieke vorm daar iig niet aanwezig zou zijn (lijkt me)..
Zo.. dit moest er even uit..
2 vrienden geloven totaal niet dat er (een) God bestaat
1 vriend wel
en ikzelf twijfel nog sterk
Ik ben niet heel religieus opgevoed.. vroeger wel 1x per week of 2x per week naar de kerk geweest maar rond m'n 12e stopten we ermee ongeveer.
Maar nu ik 17 ben ga ik me toch meer dingen afvragen over het geloof.
Hoe word je gelovig? Ik denk dat het alleen kan als je het gevoel hebt dat God bestaat.. maar dat gevoel heb ik niet. Ik denk wel dat er iets bestaat maar ik kan het niet echt plaatsen.
Het is toch bijna wreed dat God de mensen zo zou laten twijfelen?
Ik zie mezelf niet opeens als een "goede" gelovige omdat ik altijd zal twijfelen of het waar is. Ik zou ook niet jaren kunnen geloven zonder dat ik er iets bij voel.
En nu nog een paar andere vragen waar ik ook niet echt een antwoord op heb..
bv. Iemand leeft "goed" zeg maar.. doet alles wat een goede Christen zou doen maar gelooft totaal niet in God.. gaat deze persoon na zijn dood naar de hemel ja of nee?
Godsdienst is niet eerlijk, omdat er denk ik genoeg mensen zijn die de kans niet krijgen om gelovig te worden om welke reden dan ook. En God zou er voor iedereen moeten zijn.
Wat gebeurt er bijvoorbeeld met babies die na een bevalling overlijden..
Gaan die automatisch naar de hemel, omdat die nog niet hebben kunnen kiezen?
Ik begin ook steeds meer te twijfelen aan het idee van hemel en hel omdat het echt middeleeuws aandoet.. Iedereen was toen bang voor de dood en de kerk kon dit makkelijk "gebruiken" zeg maar.
En het feit dat je korte aardse leven toegang zou verschaffen tot een eeuwigheid aan goedheid of ellende.
En als er een hemel is, in welke vorm zou je daar aanwezig zijn.. hoe gaat het er aan toe.. valt het ook maar enigzins te vergelijken met hoe we ons op aarde het paradijs zouden voorstellen? Ik denk het niet aangezien je fysieke vorm daar iig niet aanwezig zou zijn (lijkt me)..
Zo.. dit moest er even uit..
[ Voor 6% gewijzigd door RedruM op 19-12-2002 23:07 ]