mr thee schreef op zondag 18 oktober 2026 @ 12:33:
Is het probleem ook niet dat er geen lange-termijnvisie is ? voor mijn gevoel ontbreekt dat nogal voor de komende "10 a 20" jaar, en als die plannen er zijn ontbreekt het aan de "sterke leider" die het enigszins normaal/kalm komt vertellen. Want eheh ik zie dat niet echt op Europees gebied heb je alleen(?) Draghi die zinnige dingen zegt (al lijkt dat ook aan dovemansoren gericht), maar verder is het allemaal gericht op huidige brandjes blussen.
Of ik mis gigantisch veel, dat kan ook nog

Het Draghi rapport is voor een deel politiek, en dat is waar het mijns inziens nu op spaak loopt.
Het plan is om meer (Europees) te investeren, maar ook om die investering te doen in moderne industrieën in plaats van de oude (landbouw, verouderde productie) waar nu het gros van het geld naartoe gaat.
Dit benadeelt echter landen die over flink wat van die oude industrie beschikken en daarvoor flink wat geld krijgen. Hierdoor worden landen netto ontvangers of krijgen ze indirect een flinke korting op hun EU bijdrage (Frankrijk).
Om die landen tegemoet te komen is er ook een passage in het plan opgenomen dat de uitstaande Corona-schulden (die bijna alleen maar door diezelfde landen zijn opgenomen) niet terugbetaald zouden hoeven worden maar geïnvesteerd moeten blijven. Daar zijn de donorlanden dan weer pissig over.
Draghi is er in geslaagd flink wat landen tegen zich in het harnas te jagen. Momenteel wordt er door landen vrijelijk uit het plan geshoppd op deelgebieden waar men voordeel mee heeft.
Wat mij betreft is het beter om voor de komende tijd een beetje te dempen met al te grote Europese aspiraties. Ja, we zijn een speelbal van internationale machten, maar we zullen eerst ons eigen huis op orde moeten hebben voordat we samen een vuist kunnen maken.
Probleem met Frankrijk is dat wij (Nederland), maar ook de andere Europese landen daar met de vingers tussen de deur zitten. Indirect staan ook wij garant voor de Franse staatsschuld. Griekenland kon nog in de hoek worden geblaft, en in Italië lijkt het met Meloni gelukkig de goede kant op te gaan.
Maar Frankrijk heeft zich ontwikkeld tot een giga-probleem. Een gezwel dat - als we niet uitkijken - de hele Unie kan vergiftigen. Ga maar na: stel wij worden gedwongen om tientallen miljarden bij te dragen aan de 'redding' van Frankrijk. Geen idee wat voor zin dat heeft overigens. Het land heeft een primair tekort en elke keer als een politicus aankondigt dat er toch iets gedaan moet worden wordt het halve land gesloopt.
Maar toch, stel dat dat gebeurt. Moeten wij miljarden gaan bezuinigen opdat we een land kunnen helpen zodat de bevolking daar met 62 (of misschien zelfs 60) met pensioen kan gaan. Wat denk je dat er hier dan gaat gebeuren? Bestaat er dan geen hele kleine mogelijkheid dat er een radicale politicus komt die heel veel stemmen gaat winnen met de slogan 'over m'n lijk'?
Er zal eerst (financiële en sociale) stabiliteit in Frankrijk moeten komen voordat we verder integreren. Je kunt immers niet bouwen op een brakke fundering.
Alonso over het inhalen in 2026: "it’s more of an evasive manoeuvre than an overtake.”