Wim1147 schreef op donderdag 10 september 2026 @ 13:38:
[modbreak]
De Sagan-standaard lijkt me hier van toepassing:
"Extraordinary claims require extraordinary evidence". Ajb hier geen conspiracy theories zonder bewijzen.
[/modbreak]
[...]
Een programma als Opsporing Verzocht doet weinig anders dan wat de vele 'politievloggers' of televisieprogramma's die 'wegmisbruikers' portretteren. Het gaat dus zeker een middel van deze 'diensten'. Dergelijke programma's zijn er in de eerste plaats om het grote (belastingbetalende) publiek het idee in te prenten van overheid=politie=goed en geboefte=slecht. Het moet ook het beeld oproepen dat er geen grijze gebieden zijn tussen 'goed' en 'slecht' en daarbij 'waar rook is, is vuur'. Niet veel anders dan wat de reguliere media maar al te vaak doen als het gaat om politie en het Openbaar ministerie. Dat er in het geval van Opsporing Verzocht nog af en toe wat lijkt te worden opgelost is wonderlijk genoeg. De meeste zaken die er in aan de orde komen zijn vaak al maanden oud en vergissingen daarmee komen ook nog eens vrij regelmatig voor. De gevolgen van die vergissingen en van het inprenten van dit absolute 'goed' versus het absolute 'kwaad' ...heeft vrijwel niemand het over. Bedenk dat het aantal getroffenen in het Odido datalek nogal groot is en dat deze grote groep (met stemrecht en een belastingaanslag) op de één of andere manier 'tevreden' gesteld moet worden.
Ik keek vroeger nog wel eens Blik Op De Weg; mijn vader vond dat een gaaf programma. Qua politievloggers heb ik onlangs enkele afleveringen van JW gezien. Ik vind die laatste een realistische kijk bieden op het werk. Natuurlijk is dat ook een stukje PR. Maar dat de overheidsdiensten enkel goed zijn, dat zie ik er niet in terug. Wel zag ik menselijkheid terugkomen, net zoals bij Blik Op De Weg, en ja, ook bij burgers. Het leuke bij JW vond ik dat hij er soms ook naast blijkt te zitten, en die voorbeelden laat men ook gewoon zien. Bijvoorbeeld dat na onderzoek blijkt dat een helm wel voldoet aan de eisen. Ook zie je terug dat men niet altijd direct overgaat tot een boete; waakzaam en dienstbaar.
Toch ben ik voorstander van lik op stuk en consequent optreden. Dat begint al thuis en op de basisschool, en eindigt bij BOAs (o.a. handhaving) en politie. Hierdoor ontstaat transparantie en duidelijkheid; bovendien minder kans op willekeur en discriminatie.
Omdat je het vanuit oogpunt van een politiële dienst ziet, constateer je inderdaad mee: je constateert overtredingen, strafbare feiten, en bent op zoek naar een dader. Om het realistisch te maken, reconstrueren ze het.
Pakt men morgen iemand op, dan is dat niet de dader maar een verdachte. Een verdachte heeft recht op een advocaat. Er is ook prima content beschikbaar die het vanuit de kant van de advocaat, of veroordeelde laten zien (ook het verhaal van vrijspraak is waardevol, zeker in geval van een rechterlijke dwaling zoals de zaak Lucia B.). De podcast Veroordeeld bijvoorbeeld aanrader op gebied van veroordeelden.
[...] Het is verder een publiek geheim dat bepaalde 'cybersecurity' bedrijven nauwe banden hebben of feitelijk geprivatiseerde versies zijn van zo'n dienst.
Er is strenge certificering om te voldoen aan eisen om op dit niveau te mogen opereren; dan is de vijver waar je uit kunt vissen klein, en vervolgens kent het publiek ook nog enkel en alleen dat ene bedrijf.
Grenzeloos naief naar mijn idee en een goed voorbeeld van een ingeprent overheid=politie= goed beeld. Dergelijke diensten willen alleen maar 'scoren' en hebben compleet lak aan de wet. Lukt het 'scoren' dat niet legitiem, dan wordt het gewoon niet legaal gedaan en uitbesteed aan derden (informanten). Bevindingen worden daarna gewoon als 'anonieme tip' in een dossier opgevoerd. Zelden bediscussieerd in de reguliere media, maar hele woonwijken en bepaalde buurten worden om uiteenlopende reden zo tegen elkaar uit gespeeld om een 'dienst' te voorzien van een 'informatiepositie'.
Er zijn dan ook buurten en woonwijken waar de criminaliteit hoogtij viert. Dat sijpelt ook door richting internet. Uit zo'n milieu komen, en dan goed terecht komen, is moeilijk. Je staat dan als kind al met 0-2 achter.
Waarom zou dat zo zijn? Dergelijke diensten kunnen er ook belang bij hebben om een kwestie niet op te lossen. Dat belang bestaat er dan uit dat de 'diensten' meer geld, meer mankracht, meer bevoegdheden, meer middelen of immuniteit willen. Het niet oplossen van iets of het opzetten van een psyop vormt dan een aanleiding. Er is uiteraard altijd wel weer een politicus te vinden die zich hier 'sterk' voor wil maken. Onderbelicht tot op heden blijkt de rol van Odido.
Ik vind je behoorlijk negatief en wantrouwend over onze overheid. Dat is voor de lezer niet waardevol.
Waarom blijft Odido een compleet falende medewerker de hand boven het hoofd houden? (zie
dit artikel) Om te voorkomen dat er meer naar buiten komt over het voorval? Er worden medewerkers voor beduidend minder voorzien van een ontslagbrief.
Wat dacht je van haar directe leidinggevende, de
supervisor manager. Dat je als bedrijf achter je werknemer gaat staan die een fout heeft gemaakt, siert hen. Deze medewerker had interne procedures niet gevolgd, en heeft gefaald, maar de mens blijft de zwakste schakel. Deze medewerker wordt publiekelijk aan de schandpaal genageld, maar het had een ieder kunnen overkomen. Het proces van Odido heeft gefaald. Er zijn allerlei lagen te bedenken in het security proces waardoor de defense in depth beter of zelfs met succes had kunnen werken. Bijvoorbeeld, waarom zou Odido Salesforce accounts bereikbaar moeten zijn vanaf elk IPv4 i.p.v. enkel de office IPv4? Waarom kan een account de volledige Salesforce database leegtrekken? Hoe kan het dat als een Salesforce account on-prem is ingelogd met een account, een aanvaller vanuit een totaal ander, ongerelaterd IPv4 in kan loggen? Warom is er i.p.v. MFA met OTP niet primair MFA middels push-notificatie met informatie over IPv4 dat probeert in te loggen?
Ik hoorde in de uitzending enkel dat de interne procedures zijn aangescherpt qua navolging. M.a.w behalve dat zat en zit alles snor, en dat past bij het beeld dat ik heb van Odido: zelfreflectie, ho maar. Ik heb er belang bij dat die aanscherping zo is, maar als ik het vervolgens ga testen (dat is mijn vakgebied) ben ik strafbaar! En dat steekt mij in deze casus ook, maar ik mag ervan uitgaan dat ze worden gedwongen om dit serieus aan te pakken. Ik heb datalekken binnen organisaties meegemaakt die veel en veel minder groot waren, waarbij ook het gevolg was dure post mortem plus investeringen in beveiliging.
Overigens is het woord supervisor bij Belastingdienst CI Heerlen (maken gebruik van uitzendkrachten) volstrekt normaal en gangbaar. Hier in Holland nog nooit waar dan ook gehoord.