Het gaat me niet om narratief maar het gebrek aan EEN normatief kader. Welke ook niet de mijne hoeft te zijn. Ik zal het nogmaals illustreren hieronder.
Het hele Epstein verhaal stinkt aan alle kanten. Zowel voor democraten als republikeinen is dat een hoofdpijndossier. Beide kanten hadden het liever onder het tapijt geveegd.
Deze laat ik even liggen omdat dit geen onderbouwde claim is. En meer in de complot hoek zit.
De rechtse media vindt dat de mentale gezondheid van Biden door de "linkse" media in de VS volledig is doodgezwegen (kan ik ze niet ongelijk in geven).
Wat is er dan doodgezwegen?
En ook hier als je binnen je kader de gezondheid van de president precair vind dan moet je je nu ook opwinden over Trump die zichtbaar oud en bont en blauw op het podium staat. Ook hier is dat hele gezondheidsklachten verhaal rondom Biden een gelegenheidsargument. En het is vrij makkelijk aan te tonen dat het geen onderdeel is van een normatief kader.
In de VS is er gewoon geen media die objectief is. Ik zit ook meer in het democratische gedachtegoed, maar enkel de rechterkant betichten van een eenzijdig beeld vind ik kortzichtig.
Het is vooral de rechte kant.
De inval van Venezuela kan je op twee manieren bekijken. Goed dat er een dictator weg is en verschrikkelijk dat ook "onze" bondgenoot het internationaal recht aan zijn laars lapt. Als het echt was te doen om het feit dat Maduro niet de rechtmatige leider is van het land en met geweld die positie heeft behouden, dan was ik er wat milder in geweest. Maar het draait voor 99% om grondstoffen (en wellicht als bliksemafleider voor ellende in eigen land), dus dat maakt het erg wrang. Uiteindelijk schieten de Venezolanen er waarschijnlijk niets mee op.
Ook hier lopen er allerlei zaken door elkaar. Het argument dat Maduro een verschrikkelijke dictator die zich bezig houdt met drugshandel wordt hier ook als gelegenheidsargument aangehaald door de rechtse media. Een zelfde sujet uit Honduras heeft een generaal pardon gekregen van Trump. Hoe duidelijk wil je het gebrek aan normatief kader hebben?
[...]
Ik volg Raymond Mens niet dagelijks, maar ik heb nu niet het idee dat hij fan van Trump is. Hij heeft wel voorspeld dat Trump zou winnen, maar dat is meer gebaseerd op het VS sentiment dat hij blijkbaar beter aanvoelde dan veel anderen. Hij gaf aan dat vrijwel elke Amerikaan die anti-abortus is op Trump zou stemmen. Hij kan doen wat hij wil, maar enkel vanwege dat standpunt blijven ze op hem stemmen. Dat wil niet meteen zeggen dat hij fan is van het Trump gedachtegoed. Onderaan de streep verdient hij er lekker aan, want door de strapatsen van Trump kan hij vaak aanschuiven. Sowieso begrijp ik niet hoe je als gay fan kan zijn van Trump.
Nogmaals als hij verstandige dingen roept zie ik hem vanzelf wel bij conforme media verschijnen en niet alleen in toneelstukjes dat nieuws imiteert.
Overigens begrijp ik wel dat het veel Amerikanen allemaal geen moer kan schelen. Die hopen gewoon op lagere prijzen aan de pomp en in de supermarkt om rond te komen. Ik kom regelmatig in de VS (Californië) en het is bizar wat de prijzen daar zijn. Als je 2 banen moet nemen om rond te komen, dan zal het je een worst zijn wat er in het buitenland gebeurd. Brandstof is wellicht iets goedkoper dan bij ons, maar afhankelijkheid van de auto en afstanden zijn veel groter. Helaas blijken het bij Trump enkel bij beloftes te blijven. Wellicht dat brandstofprijzen -op termijn- zullen zakken, vanwege "drill, baby, drill". Helaas voor het klimaat en milieu wat minder aantrekkelijk.
De inflatie was ook zo’n gelegenheidsargument. Dat was even hoog onder Biden (voornamelijk door het monetaire COVID beleid van Trump) en is daarna goeddeelsherstelt.
De boodschap dat het allemaal geen moer uitmaakt is koren op de molen van autocraten. Het is een belangrijke voedingsbodem, iets wat je niet moet gaan cultiveren. Dit zit volledig in het draaiboek van accelarationisme van autocraten.