Het juridisch kader van de salderingsregeling

Pagina: 1 ... 7 8 Laatste
Acties:

  • marktweakt
  • Registratie: December 2010
  • Laatst online: 17:28
@MazzHead
Ja ik ben het met je eens wat betreft hun mandaat en hoe ze tot die conclusie komen.
Ze toetsen alleen de hoogte van de terugleverkosten en concluderen dan dat ze niet onredelijk hoog zijn en dus wettelijk zijn toegestaan. Daarbij gaan ze volledig voorbij aan de strekking en doelstelling van de salderingsregeling zoals het Hof Amsterdam en het Hof Arnhem-Leeuwarden heeft bepaald.
Ze doen geen enkele juridische toets of terugleverkosten niet in strijd zijn met de salderingsregeling.

Maar als ze geen juridische toets doen dan mogen ze dus niet stellen dat terugleverkosten in overeenstemming zijn met de wet. Dat is misleidend en je ziet dat energieleveranciers zich achter deze uitspraken verschuilen.

Daarnaast is de redelijkheid van de hoogte van terugleverkosten ook zeker niet onomstreden.

Ten eerste zijn die onderzoeken naar de hoogte van terugleverkosten niet openbaar en wijst de ACM WOO verzoeken voor openbaarmaking af. Dit is al een rode vlag.

Ten tweede neem nou bijvoorbeeld mijn situatie van vorig jaar:
- kale leveringstarief: 0,12345 euro p/kWh
- terugleverkosten: 0,11625 euro p/kWh
- terugleververgoeding: 0,14500 euro p/kWh

Mijn 'saldeervergoeding' die resteert (na aftrek terugleverkosten) is dus slechts 0,0072 euro p/kWh (0,12345 minus 0,11625)
Mijn terugleververgoeding die resteert (na aftrek terugleverkosten) is dus slechts 0,02875 euro p/kWh (0,14500 minus 0,11625)
Dit zijn volgens mij geen redelijke terugleverkosten en het zou mij verbazen als een rechter dat wel zou vinden.
Je kunt hier zeker ook niet meer spreken van een redelijke vergoeding zoals de salderingsregeling voorschrijft voor het terugleveren van stroom die resteert na saldering.

In de voorbereidende stukken van het wetsvoorstel tot beëindiging van de salderingsregeling werd opgenomen dat er tot 1 januari 2027 een minimale terugleververgoeding zou gelden van ten minste 80 % van het kale leveringstarief voor het deel dat niet gesaldeerd kan worden. Dat voorstel is beschreven in de “nadere memorie van antwoord” bij wetsvoorstel 36 611, waarin staat dat leveranciers tot 2027 een vergoeding moeten geven die ten minste 80 % van het kale leveringstarief bedraagt. Bron: https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-35594-H.html
En in de nieuwe Energiewet is bepaalt dat de terugleververgoeding minimaal 50 % van het kale leveringstarief moet zijn tot en met 2030. Dit om maar aan te geven wat de bedoeling van de wetgever was als we het hebben over een redelijke vergoeding.

[ Voor 32% gewijzigd door marktweakt op 07-04-2026 11:17 ]


  • marktweakt
  • Registratie: December 2010
  • Laatst online: 17:28
De ACM beweert ook dat energieleveranciers onderscheid mogen maken tussen huishoudens met en zonder zonnepanelen:
Energieleveranciers zijn op grond van de huidige wetgeving vrij om hun tarieven te bepalen zolang deze niet onredelijk zijn gelet op de onderliggende kosten. Huishoudens met zonnepanelen veroorzaken hogere kosten voor energieleveranciers dan huishoudens zonder zonnepanelen. Daarom mogen leveranciers een onderscheid maken tussen huishoudens met en zonder zonnepanelen.
Bron: https://www.acm.nl/nl/pub...neelhouders-niet-verboden

Deze bewering is ook niet in overeenstemming met hetgeen uit het Arrest van het Hof Arnhem-Leeuwarden volgt omdat het in rekening brengen van extra kosten bij huishoudens met zonnepanelen, die ten koste gaan van het salderingsvoordeel, in strijd is met de doelstelling van de salderingsregeling, die juist beoogt de kleinverbruiker die duurzame energie opwekt een duidelijk voordeel te bieden:

De verplichting tot saldering per jaar ligt, gezien het doel van die bepaling, echter duidelijk in die bepaling besloten. Doel is immers om de kleinverbruiker die duurzame elektriciteit opwekt een voordeel te bieden, en om zo de productie van duurzame elektriciteit te stimuleren. Dat voordeel voor de kleinverbruiker is dat de afname elektriciteit van het ene moment, gesaldeerd wordt met teruglevering van elektriciteit op een ander moment. Bij saldering op jaarbasis is dit voordeel duidelijk aanwezig. Als er bijvoorbeeld ook gesaldeerd mag worden per uur of per kwartier – de kleinste tijdseenheden waarvoor de meetgegevens volgens NHE beschikbaar zijn – is van zo’n voordeel kennelijk niet of nauwelijks sprake. Van de door de wetgever beoogde stimulans van productie van duurzame elektriciteit, lijkt dan evenmin sprake.
Bron: https://uitspraken.rechts...L%253a2025%253a7500&idx=1
Pagina: 1 ... 7 8 Laatste