Ik concludeer dat uit de onderzoeken die de ACM heeft gedaan naar de terugleverkosten en daarin geconstateerd heeft dat die bij sommige leveranciers via het vastrecht gaan en dat dit niet verboden is.
Ook in een toelichting over de terugleververgoeding geeft de ACM aan dat kosten in een andere component kunnen worden ondergebracht.
https://www.acm.nl/system...en-salderingsregeling.pdfDe ACM wijst de minister wel op enig risico bij de huidige vormgeving van de niet-negatieve terugleververgoeding. Het staat leveranciers namelijk vrij om hiervoor gemaakte kosten op andere wijze alsnog in rekening te brengen, bijvoorbeeld via het vastrecht.
Het hele component vaste kosten staat ook niet in de wet. Er zijn dus geen regels voor, net als dat er geen regels zijn voor het component terugleverkosten, vandaar ook dat leveranciers dat mochten invoeren van de ACM, zelfs in verschillende vormen.
De ACM ziet er wel op toe dat de tarieven in zijn geheel redelijk zijn, dus de leveranciers mogen in dat opzicht niet doen wat ze willen.
Wat ENGIE doet is terugleverkosten rekenen onder de post vaste leverkosten. Omdat zij dit doet op basis van de teruggeleverde stroom per jaar is dit achteraf. Effectief heb ik dus een teruglevercomponent gekregen die niet in mijn contract staat.
Effectief wel, maar feitelijk op papier dus niet, zie ook einde.
Daarnaast impliceert 'vaste leverkosten' dat dit een vast karakter heeft. Doordat ENGIE hier nu een component aan toevoegd waarvan de hoogte bepaald wordt door de hoeveelheid teruglevering, (die we overigens niet zijn overeengekomen) is het vaste karakter verdwenen.
Het is
vast omdat de totale kosten voor dat component
vooraf vast staan voor een bepaalde periode, in tegenstelling tot variabele kosten waarbij het tarief vast staat voor die periode maar de totale kosten niet vast staan omdat het afhangt van je uiteindelijke verbruik in die periode. Het is niet vast omdat het voor ENGIE vaste kosten zijn die voor alle klanten gelijk zijn, of omdat de hoogte zelf variabel is.
Engie heeft ook nooit uit zichzelf bekend gemaakt hoe dit wordt berekend. Maar duidelijk is geworden in dit forum dat als je van 9999kwh per jaar teruglevering naar 10001 gaat, dat je dan in 1x 3000 euro per jaar meer gaat betalen. Surprise surprise. Overigens is dat bij mij niet het geval, maar ENGIE had hier op zijn minst vooraf transparant over moeten zijn, nietwaar?
Misschien wenselijk en over bepaalde aspecten moeten energieleveranciers transparant zijn naar de consument toe maar over dit blijkbaar niet.
Het verschil met de Vattenfall zaak en de 1258403/1275895 uitspraak is dat ze daar expliciet een component hebben toegevoegd dat er nog niet was. Bij ENGIE hebben ze het impliciet toegevoegd aan een bestaand component van je huidige contract. En ze hoeven daarbij niet te specificeren hoe die vaste kosten zijn opgebouwd zolang het maar vooraf bekend is en vast staat tot aan de volgende tariefwijziging, en aan die laatste twee voorwaarden voldoen ze.
En nog steeds advocaat van de duivel maar deze uitspraak van de commissie:
Daar komt bij dat, indien de consument deze forfaitaire kosten niet wil dragen, het zeer eenvoudig is hieraan te ontkomen. Namelijk door zijn contract te wijzigen naar een nieuw contract waarbij per terug geleverde eenheid de terugleveringskosten kunnen worden berekend.
Kan het zijn dat de insteek hier is dat je inderdaad zonder problemen van de voorgestelde tarieven kunt afzien door op te zeggen? Je zit nergens aan vast en wordt niet achteraf met iets opgezadeld. In feite ben je het niet eens met het nieuwe aanbod van ENGIE.