Major_ton schreef op donderdag 19 januari 2017 @ 12:59:
Om even met de deur in huis te vallen... HDR voor video is eigenlijk het tegenovergestelde van HDR bij fotografie. De misselijkmakende HDR die we veelal van fotografie kennen heeft ook eigenlijk niks met HDR te maken, maar dat terzijde...
In enkele situaties heeft een hoge helderheid wel degelijk zin. Straks wanneer HDR echt goed van de grond komt levert het absoluut een betere benadering van de realiteit als er lichtbronnen als de zon, felle lampen en reflecties weergegeven moeten worden. Ook het kunnen weergeven van alle kleuren bij een hoge helderheid, wat Samsung 'kleur volume' noemt, is echt een toegevoegde waarde. Wat dat betreft verdient Samsung echt credits voor hun ontwikkeling op dit gebied en hoe zij de 'oude' LCD technologie naar nieuwe hoogtes weet te tillen.
Ik had alleen gehoopt dat Samsung het gewoon bij de voordelen van een hogere helderheid en de kwaliteiten van hun TV's in het algemeen had gehouden, zonder hierbij zoveel nadruk te leggen op wat een andere techniek
niet kan en 'for the love of god' gebruik de goede voorbeelden.
DISCLAIMER:
Ik snap de commerciële belangen van een fabrikant en hoe marketingtechnisch bepaalde sleutel-aspecten gecommuniceerd worden naar de consument. Ik snap ook 'onze' rol als ambassadeurs, maar wij zijn ook Tweakers. Ik had gehoopt dat wij daarom iets meer als Tweakers benaderd zouden worden in plaats van de gemiddelde consument. Daarbij wil ik overigens niet beweren dat dit een bewuste keuze is geweest en ben ik Samsung (en Tweakers.net) nog steeds erg dankbaar voor het organiseren van een degelijk avond.
Eerste puntje...
"
De wet van de grote getallen". Hoe hoger de waardes hoe beter toch? Na de megapixels en ISO-waardes bij camera's, contrastwaardes en resolutie bij TV's, PK's bij auto's en toerentallen bij wasmachines, is het aantal NITS bij TV's het nieuwe
tovergetal waar mensen zich op 'moeten' focussen.
Het halen 1.500 nits is een wonderbaarlijke prestatie. Net zoals Bugatti voor het eerst een straat legale productie auto bouwde die meer dan 400 km/h kon rijden. Heeft het veel nut? Niet echt. Is het spectaculair? dat zeker! (Er moet opgemerkt worden dat een hoge helderheid bij TV's zinvoller is dan een hoge topsnelheid bij auto's, maar het punt is duidelijk denk ik).
Wanneer komt een hoge piekhelderheid voor? Dit zal vooral te zien zijn bij lichtbronnen die niet beeldvullend zijn. Een zon die schijnt, een felle lamp die brandt, particels in een explosie. De kans dat je een volledig gevuld beeld op 1.500 nits zal zien buiten testcontent om is zéér gering. En als we dan toch even de vergelijking gaan maken tussen LCD en OLED zien we iets heel interessants gebeuren...
Ik quote even een stukje van FlatpanelsHD.com, aangezien ik het zelf niet beter had kunnen verworden en het mij een hoop tijd scheelt wat typen betreft:
"As you may know, each pixel in an OLED is self-emissive, meaning that the panel can illuminate just 1 pixel to 1000 nits brightness while all other pixels – even the ones next to the 1000 nits pixel – can show true black. This is also sometimes referred to as pixel-level control. However, if you want all 8 million pixels on the TV to reproduce white (100% APL – full-screen white), peak brightness drops due to several factors. There are limitations in the power supply and the TCON (Timing controller) as well as limitations to electron mobility in the current TFT (thin-film transistor) material that all add up. This applies to all self-emissive displays, including plasma and upcoming microLED and QD LED displays. Companies are constantly working on more efficient driver circuits and you may already know what IGZO TFT is (it is not a LCD panel type as some seem to believe), so think of this as a development line that will benefit current as well as future display technologies.
Transmissive display technologies like LCD struggle with the opposite effect. A good framework to think about this is to imagine a full-array local dimming LCD with 512 zones (like in Panasonic DX900). These 512 zones are spread across more than 8 million pixels, meaning that each zone covers exactly 16200 pixels (in 4K resolution). Edge-lit LCD sets can typically control light only in 1-20 zones. So if a given movie or TV show includes any picture element that is intended be reproduced as a bright object is an area corresponding to less than 16200 pixels – a glowing star, text in subtitles etc. – the TV has to increase the backlight. However, it cannot necessarily reach the >1000 nits in these smaller segments of the image as each segment is smaller than the dedicated zone. Or in other words, APL affects LCD inversely (after a certain point, assuming that the zone system is fine-tuned to not to bloom).
The best approach depends on what you are trying to achieve. Sports and PC work usually equal high APL pictures, whereas movies and TV series typically hover at around 15-30% APL on average. It all depends on the type of content and genre. Simply saying, “OLED has lower peak brightness” or “LCD has higher peak brightness” does not capture the whole picture."
Dat is toch interessant om bij stil te staan!
Nog een puntje...
Er werd nog genoemd dat OLED (de LG variant in ieder geval) naast de RGB subpixels een vierde, witte subpixel nodig heeft om de benodigde helderheid te halen. Aangezien wit geen kleur is, zullen de kleuren bij een hogere helderheid (wanneer de witte subpixel feller moet branden) meer uitgewassen worden.
Dit klopt helemaal. Maar heeft een LCD TV niet een volledig backlight met witte (eigenlijk blauwe) LED's? Daar gebeurt dus precies hetzelfde!! Dankzij het gebruik van Quantum Dots weet Samsung dit effect heel goed te sturen met ongekend succes, maar dat betekent niet dat er bij OLED TV's niet dergelijke oplossingen mogelijk zijn. Samsung heeft echter wel een voorsprong op dit gebied, maar ook hier wordt het verschil onder een vergrootglas beoordeeld, waardoor het verschil op papier een stuk groter is dan wij thuis op de bank zullen zien. Tevens geldt dit voor alsnog alleen voor 10-bit HDR content. Voor Rec.709 content (eigenlijk alles wat niet 10-bit HDR is), gaat dit hele verhaal niet eens op.
Laatste puntje...
Wat ook voorbij kwam is het belang van de helderheid om zo de impressie te wekken dat zwart zwarter eruit ziet dan het daadwerkelijk is.
Ook dat klopt helemaal! Zet een donkergrijs vlak naast een heel fel wit vlak en het donker grijze deel lijkt zwart. Hoe feller het licht daadwerkelijk is, hoe zwarter het donkere deel LIJKT (niet is). Dat heet heel simpel '
contrast'! Contrast is dus deels een illusie en werkt (tromgeroffel)
twee kanten op. Met andere woorden. Je kan het licht feller maken om het zwart zwarter te doen laten lijken, maar je kan ook het zwart zwarter maken om lichte delen lichter te laten lijken! En dat is precies wat OLED doet. Klein voorbeeldje;
We nemen een referentie TV die van 0.1 nits tot 500 nits kan weergeven. Het contrast is dan 5.000:1
(nette waarde, maar in werkelijkheid ziet het beeld er niet uit. Geeft niet, het gaat hier om het vergelijk. Let maar op).
Nu pakken we een TV met dezelfde zwartwaarde van 0.1 nits, maar hoge piek helderheid van 1.500 nits. Het contrast bedraagt nu 15.000:1. Indrukwekkend!
Als laatste wordt er een TV getest met helaas maar weer een maximale helderheid van 500 nits, maar nu is de zwartwaarde gedaald naar maar liefst, 0.01 nits
(nog steeds een belabberde waarde, maar dat maakt eventjes niet uit). Wat is nu het contrast? 50.000:1!!
En dat is precies wat er gaande is met de strijd tussen LCD en OLED (even andere randzaken, voor- en nadelen achterwege gelaten. Het gaat hier om helderheid en de perceptie van contrast). Beide creëren contrast op een tegenovergestelde wijze. LCD gaat de helderheid in, OLED zoekt het in de zwartwaardes. Marketing technisch heeft LCD het makkelijker, want met een hoge helderheid kan er met
grote getallen gegooid worden en daar is de consument -zo is gebleken- heel gevoelig voor.
Ik kan mij vinden in beide benaderingen en beide dienen deels een andere markt. Het is een
VERSCHIL en eigenlijk moeten we het daarbij laten. Het gaat (mij) niet om wat of wie beter is, het gaat mij om de techniek an sich, de ontwikkeling (beide zijn heel interessant) en hoe dit de markt bediend. Ik ben blij met mijn OLED TV omdat ik veel content 's avonds laat in het donker kijk. Donkere scenes, scenes in space (Star Wars!!!)... Dat is waar OLED echt straalt als je in het donker TV kijkt. Voor de meeste mensen echter? Zou een
goede LCD TV voorlopig nog wel eens de beste keuze kunnen zijn.