Even een hardop-denken-filosofie van de dingen die ik met kerst heb gekregen en gekocht, dus deze post is wat langer
Ik kan me nog herinneren dat ik verliefd geworden ben op whisky door de Glendronach 18yr, en toen probeerde ik de 21yr en dat was meteen mijn favoriet. Ik heb helaas vorig jaar of 2 jaar geleden mijn laatste fles 21yr Parliamant (die ik nog voor 75 euro gekocht heb) opgemaakt. Sindsdien nooit meer gekocht, want te duur.
Billy Walker was weggegaan, Glendronach's prijzen werden alleen maar absurder (net zoals alle distilleries uiteindelijk deden), en ik las/hoorde/reviewde vanalles over de achteruitgaande kwaliteit van Glendronach etc. Dus kep sindsdien niks meer gekocht van Glendronach.
Al jaren ben ik meer op de minder oude whisky's, maar vooral op independent bottlers "overgestapt". Daar heb ik tot onder de 100 euro toch erg goeie whisky's uit kunnen halen, en onder andere nieuwe favorieten gevonden zoals de Edradour Sherry Decanter, de Straight From The Cask en de 12yr batch 1. Van Signatory ook zeer goeie whisky's geproefd uit de 100PROOF en Vintage/Caskstrength series (macallan 13yr, 15yr, Glenlivet 16 yr).
Die weg blijf ik nog wel bewandelen met de huidige prijzen, maar ik weet ook dat prijzen alleen maar omhoog gaan, en afgelopen jaar ben ik vooral bezig geweest met de zoektoch naar tabakkige whisky's, waarbij ik dus "terug" wilde naar die Glendronach 18/21 smaken. De Macallan 18yr caskstrength van Signatory heeft me dat deels gebracht, en ik heb 1 week geleden 2 samples van Michel Couvreur whisky's gekocht, waarvan er 1 mij ook dit smaakpalet gaf "zoals het vroeger was", de Blossoming Auld Sherried.
De theorie van Couvreur is om inderdaad die vroegere kwaliteit terug te halen. Zij gebruiken dus hele oude sherryvaten waar meer dan 30 jaar lang sherry in gezeten heeft voordat het gebruikt wordt voor de schotse whisky. Michel Couvreur is dus gewoon in schotland gedistilleerd, maar naar Frankrijk overgebracht om te rijpen.
Hierbij mijn smaaknotities:
Michel Couvreur - Overaged Natural Strength, 52%
Kleur
bruin, donker oranje
Geur
zoet, beetje goedkoop zoet, zoals de Jura Turas Mara, wat hartigs en ook een beetje zwavel. De geur moet een beetje op gang komen...Dan komen kersen, kruiden en de juiste zoetigheid en zelfs een héél beetje tabakhints.
Smaak
licht prikkelend, duurt eventjes voordat je wat proeft, dan kersen, zoet, houtig, licht bitter maar niet wrang. Weinig complexe smaken te ontdekken.
Nasmaak/afdronk
net te kort om middellang te noemen, rozijnendoosjes, warmend in de buik
Conclusie
fijne warmende whisky, maar dit is niet iets dat me terugbrengt naar die oude muffige sherrycask-ervaring.
Michel Couvreur - Blossoming Auld Sherry, 45%
Kleur
licht bruin, oranje
Geur
zoet, kersen, amandelspijs, rozijnen, veenwater, missing, kruidig hout
Smaak
licht zoet, beetje hout, kruidig kaneel op het einde zelfs een beetje hartig en licht bittertje, niet droog.
Nasmaak:/afdronk
middellang, lichte bitterheid blijft hangen, lichte hint van tabak, op het einde droog wordend. Na 5-10 minuten duidelijk tabakkig. Heerlijk!
Conclusie
mooie smaakvolle whisky met diepgang, kruidig, licht bitter en licht zoet en kruidig. Krachtig maar toch ook heel fijn, subtiel. Totaal niet wrang. Smaakt als een Macallan. Smaakt hij nostalgisch zoals een écht oude sherry cask? Toch wel ja, maar 215 euro waard en dan nog 15 euro verzending vanuit Duitsland? Poeh....lastig. Toegegeven, dat dit smaakpalet met tabakkige noten weinig terug te vinden is in hedendaagse whisky's.
Ik heb van mijn ouders ook een leuk cadeautje gekregen, de GlenDronach Ode To The Dark. Nadat ik één van die andere Ode dinges geproefd had, dacht ik "dit is toch wel weer lekker", en de Ode to the Dark was in de aanbieding, dus hebben ze die voor me gekocht.
En op 1e kerstdag kwam de donderdagdeal van Drankdozijn langs....en onder de noemer "fuck it, it's Christmas" ben ik gezwicht. Dus ik heb nu weer een (veel te dure) Glendronach 21 Parliament erbij met datum 14 juni 2023. Dus als het goed is moeten hier nog vaten van tijdens de sluiting voor gebruikt zijn. Ik heb em gelijk even naast de Ode to de Dark gezet:
Op de foto's niet goed te zien, maar de Ode to the Dark is wel donkerder dan de 21yr Parliament.
Zonder dat ik nog geproefd heb, trek ik de voorzichtige conclusie dat de Ode to the Dark jong hout (1st fill) gebruikt heeft, dus hout waar nog veel kleurstoffen inzitten (en dus minder lang sherry erop gelegen heeft). Dus tabakkige noten hoef ik denk ik niet te verwachten, wat ik dan weer wel verwacht van de 21yr (zoals ik em ken).
Ik heb toevallig nog mijn vorige koker bewaard om een Edradour van The Ultimate (uitstekende whisky!!) in te bewaren en ik heb even de verschillen bekeken en buiten het feit dat de één nog van Billy Walker is en de nieuwe van Rachel Barrie valt nog 1 ding op:
Omdat "non-chill filtered" nu niet meer op de doos of de fles staat...Lijkt me toch sowieso geen noodzaak voor bij 48%, maar ja,
volgens dit artikel:
"Back in 2021, when it announced that it was removing chill-filtration from the label, the distillery’s official quote was that the decision gave them “the flexibility to optimise consistently exceptional quality, flavour, clarity, and stability”. But the distillery had also joined the SWA and wanted to avoid any confusion or trouble around its filtering methods and how they could be defined. As far as we can tell, the filtering is the same now as it was five or ten years ago. "
Of het nou Billy Walker is of Rachel Barrie, de vaten zijn ouder dan dat zij daar zijn geweest, maar ja, een master distiller/blender doet op zijn/haar smaak de juiste casks mengen om een zo consistent mogelijke smaak voor een core range whisky te krijgen natuurlijk, en Rachel Berrie doet dat anders dan Billy Walker, en toen Billy Walker het overnam heeft hij natuurlijk ook die oude casks moeten gebruiken, maar heeft daarmee wel een bepaalde standaard neergezet (omdat er zat voorraad was hebben ze oudere vaten gebruikt voor hun core range), waar natuurlijk niet meer aan voldaan kan worden naarmate je voorbij 2017 komt...
Kortom, ik ben heel erg benieuwd of de 21yr die ik nu heb gekocht me dezelfde smaak/herinnering geeft aan de laatste keren dat ik de whisky dronk.
Door de massale vraag naar whisky, zijn de vaten die nu gekocht/gebruikt worden minder lang pre-saturated met sherry en komen steeds sneller in omloop. Qua kleur zit het wel goed, maar qua smaak zit er natuurlijk een verschil tussen een oud (1st fill) sherryvat en een nieuw (ook 1st fill) sherryvat. Het is dus niet alleen de houtkwaliteit die telt, maar ook de pre-saturation. Het wordt dus steeds lastiger om dat soort goed gesatureerde (1st fill) vaten te krijgen.
Om die ervaring (weer) te kunnen krijgen, moeten we blijkbaar diep in de buidel tasten als we bij de distilleries zelf blijven. Die Michel Couvreur Blossoming Auld Sherried is NAS, maar er wordt aangegeven dat er minimaal 15 jaar oude whisky en maximaal 20 jaar oude whisky in verwerkt zit. Maar ja...>200 euro.
Een GlenDronach 18yr Allardice... >170 euro, een 21yr Parliament >200 euro....
Ik blijf denk ik lekker bij het pareltjes-vissen bij de independent bottlers, dan ben je theoretisch in ieder geval zekerder van wat je krijgt, voor een gunstigere prijs. Soms moet ik mezelf dan maar toestaan om een "uitschieter" als deze te maken

#YOLO.
[
Voor 5% gewijzigd door
Deathchant op 27-12-2025 18:44
]