@
Thompson
In het begin is het heel normaal dat je verschillen tussen whisky's lastig vindt. Vaak voert de alcohol de boventoon en vallen subtielere smaken weg. Hoe vaker je proeft, hoe makkelijker dat wordt. Hopelijk heb je al verschil gemerkt tussen bourbon en Scotch, want dat contrast is best duidelijk. Door andere grondstoffen (gerst vs mais) en rijping (barrel charring, vers eiken) smaken ze echt anders.
Als bourbon je voorkeur heeft, ga je waarschijnlijk wat meer richting zoet. Bourbon wordt van maïs gemaakt en zit vaak vol vanille- en karameltinten. Scotch is gebaseerd op gemoute gerst (net als bier) en is meestal minder zoet, meer moutig of fruitig. Die karameltinten kunnen er trouwens ook in zitten, ze worden dan vaak overgedragen door rijping op ex-bourbonvaten.
Een peated whisky ontbreekt nog in je rijtje. Als je van zoet houdt, kan dat even wennen zijn. Probeer eerst een sample in plaats van meteen een fles (scheelt een miskoop, ik spreek uit ervaring). Denk hier aan smaken als rook, turf, rubber, medicinaal, barbecue, kampvuur en soms iets ziltigs of zeewierachtigs. Echt een andere wereld, voor sommigen precies wat ze zoeken.
Ik zou je whiskyreis zo vervolgen:
Voor sherried whisky kun je kijken naar
Glenallachie 12 of
Edradour 10/12. Ook
Bunnahabhain 12 is een mooie, van Islay, maar zonder het typische peated karakter. Wel lekker rond en stevig sherried. Zet daar eens een
Deanston 12 in contrast tegenover om het verschil te proeven tussen bourbon- en sherryvatrijping.
Een sherried whisky met een funky randje ter vervanging van Craigellachie kan
Glen Garioch zijn, al ben ik daar zelf geen fan van (te vlezig, beetje zwavelig). Alternatieven:
Glen Scotia of een Campbeltown whisky zoals
Campbeltown Loch,
Kilkerran of
Springbank.
Glendronach Ode to the Dark moet ik ook zeker noemen. Misschien is Glendronach niet meer op z'n oude topniveau, maar nog steeds erg goed. Met 50,8% zit hij onder vatsterkte, dus wellicht prima te gebruiken als opstapje richting vatsterkte whisky. Eventueel wat water toevoegen als hij nog te sterk is.
Misschien is het nog wat vroeg voor vatsterkte, maar anders is
Glenallachie 10 Cask Strength zeker een aanrader. Meer alcohol betekent vaak meer smaak, maar het vraagt wat gewenning.
Tamdhu Batch Strength,
Glengoyne Cask Strength en
Aberlour A'bunadh (niet Alba) passen ook in dat rijtje.
Arran Sherry Cask ook, al vind ik die zelf wat scherp.
Ik noemde Arran al, maar je kunt ook eens naar andere eilanden kijken, zoals Orkney (waar Highland Park zit). Die whisky's hebben vaak een lichte peat, wat sherry-invloed en een rond, warm, honingrijk profiel. Een
Highland Park 12 is een prima start maar wel laag in sterkte. Alternatieven in die stijl zijn
Benromach 10 en
Benriach Smoky 10/12. Als je iets verder wilt gaan:
Talisker 10, maar die is duidelijk rokeriger, medicinaal en minder zacht.
Voor Lowland whisky kun je eens
Auchentoshan of
Bladnoch proberen. Meestal wat lichter van karakter, maar soms met funky tonen die je minder snel in Speyside tegenkomt.
Wat betreft bourbons heb ik hier recent nog een klein lijstje gedeeld.
Slight schreef op vrijdag 20 maart 2026 @ 22:34:
Ik probeer in mijn selectie altijd op z'n minst één bourbon naast de Scotch te hebben voor afwisseling. Bijvoorbeeld de Four Roses Single Barrel, Weller 12, Wild Turkey 101, Buffalo Trace, Elijah Craig Barrel Proof, Eagle Rare 10 of Jack Daniel's Single Barrel. Momenteel heb ik een Knob Creek 7 Rye open staan.