Nou, ik heb er ook een meegenomen.
M.i. is de santoku ook de enige in die lijn waarbij het balans (voor mij) acceptabel is.
Mijn exemplaar kwam net zo moeilijk uit de blister.
En idioot dat ik ben heb ik daarbij in ieder geval al een hapje uit het handvat gehaald.
Het fijne daaraan is dat ik kan bevestigen dat het pakkawood is, maar er is wel een erg zacht (lage dichtheid) houtsoort gebruikt.
Mijn mes was bijna bot. Ik snap dat men dit scherp zou kunnen noemen, maar dat doe ik niet.
Slijpen dus.
De punt en hiel van het mes zijn niet geslepen, en het is best dik achter de rand.
Ik heb gelijk wat materiaal verwijderd. Op de linkerkant ging dat vlotjes, de rechterkant van het mes zat een wig in waardoor ik behoorlijk veel heb moeten verwijderen op de punt en hiel voordat ik een vlak profiel had.
De ets is duidelijk voelbaar, het buitenste materiaal geeft een ontiegelijke zooi tijdens slijpen.
De kern voel/slijpt als VG10, en mijn exemplaar is nu dan ook scheerscherp.
Het mes weegt meer dan 200 gram (voor 16cm) en is tot op de kuiltjes best dik : op +/-5mm van de snede +/-1.4mm op de hiel aflopend naar +/-1.1 op de punt. En de rug is een whopping 2.68mm aflopend naar 2.36mm op de punt.
Ik heb geen HRC tester, maar m'n HRC 60 VG10 krast makkelijker op de IKEA unit dan andersom (kern op kern).
Ik zou 'm niet aanraden als je niet bereid bent er wat tijd in te steken.