Daar vul ik voor mij persoonlijk nog aan toe:
- Studie kunnen afronden zonder studieschuld, de generatie na mij mocht lenen. Niet op kamers gezeten overigens, qua reistijd was dat niet nodig.
- Voordat ik afgestudeerd was, had ik werk. Deels eigen verdienste, want ik werd gevraagd. Generatie voor mij had te maken met een veel krappere arbeidsmarkt waardoor werk vinden ook niet vanzelfsprekend was
- Een jaar fulltime aan het werk en op mijn starterssalaris een eigen woning gekocht. De huizenmarkt krabbelde net weer op, van gekte was nog geen sprake. Zelfs een fractie onder de vraagprijs gekocht.
- Vergeleken met nu een zeer gunstige rente. Helaas niet tot het einde vast gezet, maar hij loopt nog wel even door.
- Bij verhuizing geprofiteerd van overwaarde, waardoor verhogen van de hypotheek niet nodig was. We hoefden/wilden niet op het maximale lenen.
Er is een generatie na mij die:
- Met een (flinke) studieschuld afstudeert
- Als starter met zijn tweeën, laat staan alleen, geen huis kunnen kopen vanwege de hoge prijzen
- Maximaal moeten lenen, tegen een een veel hogere rente
Zeker een factor geluk cq juiste moment op de juiste plek. Daar ga ik de rest van mijn leven voordeel van hebben vermoed ik, besef ik mij maar al te goed.
Neemt niet weg dat er ook een flink stuk eigen verdienste in zit vwb studie, carrière, kansen grijpen én creëren. Aangevuld met keuzes, wij willen/hoeven bijvoorbeeld niet groter/duurder te wonen dan we nu doen al zouden de financiën het prima toelaten. Vind het een heerlijke gedachte dat de woonlasten nog jaren hetzelfde zijn en agv alleen al indexatie steeds wat minder pijn doet.