Nou mensen, het was gezellig, maar ik ga uitchecken bij dit topic. Nu ja, niet helemaal, de verhalen over bureaustoelen, BV's en yougtimers blijven leuk om te lezen, maar ik heb afgelopen weekend mijn handtekening onder
een vast contract gezet. Spoiler alert: het heeft niets met de wet DBA te maken.
Mijn reden om te gaan freelancen was altijd dat ik simpelweg g
een gewone werknemer wilde zijn. Ik was allergisch voor functioneringsgesprekken en andere HR-achtige interacties met managers. Het voelde altijd alsof ik gedwongen werd me in
een onpersoonlijk keurslijf te wringen, maar aan de buitenkant doen we allemaal alsof we
een gezellige, grote familie zijn. Ik heb al
een familie, ik hoef er niet nog
een, dank u wel. Ik wil mezelf zijn en onafhankelijk.
Nu ja, het staat er
wat kort en bot, maar ik denk dat aardig
wat mensen in dit topic er wel
een gevoel bij hebben.
Maar vorig jaar begon ik
een korte opdracht bij
een gloednieuwe startup. Ik was de eerste persoon die aan de slag ging naast de twee oprichters. Ik zou maar zes weken bezig zijn met
wat klusjes, om de weg te bereiden voor de vaste medewerkers die al aangenomen waren. Leek me
een leuk experiment.
Fast forward acht maanden en ik zit er nog steeds. We zijn inmiddels met acht en ik vind het echt
een geweldig avontuur. Ik heb groot respect voor hoe het allemaal aangepakt wordt door de founders, ik voel me
wat verlegen bij de rest van de medewerkers, zo goed zijn die allemaal in
wat ze doen. En het zijn allemaal nog leuke en aardige mensen ook. Het product gaat super, er wordt waanzinnig snel ontwikkeld en er zijn al meerdere grote namen klant geworden. Kortom, het kon eigenlijk niet beter gaan dan dit.
Dus... toen ze in december vroegen if ik voor vast wilde begon ik toch
wat te twijfelen. Ik kan hier echt helemaal mezelf zijn en ik word er nog om gewaardeerd ook. Toen ze het enkele weken geleden nog
een keer vroegen en er ook nog erg goed salaris bij boden, optiepakket erbovenop, toen.. moest ik het voor mezelf toegeven. Ik kan kan dat best, onderdeel zijn van
een "familie", en ik vind het nog leuk ook.
Dus ik hou mijn KVK-inschrijving nog even aan, het blijft tenslotte
een start-up, je weet nooit
wat er gebeurt, maar verder lijkt het erop dat ik op mijn 51e zowaar "echt" begin als werknemer en het lijkt erop dat ik het nog wel even vol ga houden ook.
Van freelancen heb ik vooral twee dingen geleerd. De eerste is dat het de moeite waard is om af en toe in het diepe te springen. Het tweede is dat je heel scherp leert kijken naar
wat je collega's echt nodig hebben en om dat dan gewoon te gaan doen, zonder onderweg te struikelen over je eigen ego. Beide lessen zal ik niet snel vergeten.
Bedankt voor alle informatie die jullie hier gedeeld hebben mensen, dat is echt heel nuttig voor mij geweest. En ook bedankt voor het eindeloze theeleuten over dezelfde onderwerpen. Ik vond het leuk