suske_2 schreef op woensdag 3 december 2025 @ 15:04:
Ik snap je frustratie, maar ik vraag me ook vaak af waarom mensen zoveel van hun identiteit ontlenen aan werk,
een bepaalde functie / salaris / werkgever iod. Je hebt
een gezin met mensen die van je houden, je kunt
een goed inkomen verdienen. Niet verkeerd bedoeld hoor maar misschien moet je je ook
eens afvragen waarom het je zo frustreert en of dat wel reeel is !?
In sommige situaties is het zeker
een 'first world problem', maar ik snap het wel hoor. Werken is niet het hele plaatje, maar bepaalt voor
een groot deel jouw functie en toegevoegde waarde in de maatschappij. Als twee mensen elkaar voor het eerst ontmoeten, is
wat voor werk iemand doet
een van de eerste vragen die gesteld wordt. Dat is niet voor niets.
Mij blijft het nog steeds verbazen hoe anders alles is sinds ik
ZZP, hoewel het werk op het eerste gezicht inhoudelijk niet heel veel anders is als ik in loondienst deed. Ik ben niet
een ondernemer in de zin dat ik
een groot bedrijf op wil bouwen en mensen in dienst wil. Alle discussies hier over B.V. constructies e.d. sla ik ook over. G
een interesse in.
Maar de eerlijke en simpele verhouding die je hebt met
een opdrachtgever zou ik echt niet meer willen missen. Jij hebt werk dat gedaan moet worden, ik kan dat uitvoeren. Laten we
een prijs afspreken. Aan het einde van het contract bepalen we allebei of we verder willen of niet. En zo niet, even goede vrienden.
Momenteel werk ik harder dan ik volgens mij ooit gedaan heb. Ik doe dingen die ik in loondienst nooit zou willen doen. Nieuwe programmeertalen, werken op
een Mac in plaats van Linux, meer reistijd, maar ook
een periode flink diep gaan op platform X of onderwerp Y die me niet met
een aanstaan. In loondienst zou ik me daar uit alle macht tegen verzetten, want dan wordt het opgelegd door het bedrijf en heb ik het gevoel dat ik eraan vastzit en dat de rest van mijn carrière
een grote misère wordt van zaken die me opgedrongen worden.
Nu denk ik: ja, laten we dat gewoon
eens proberen, je leert er altijd
wat van. En is het niks, dan kap ik er gewoon weer mee. Ook handig: ik werk eigenlijk te hard nu, dus ik heb vorige week tegen mijn opdrachtgever gezegd dat ik nog wel
een half jaar wil verlengen, maar dat ik hooguit vier dagen in de week beschikbaar ben. En dat wordt dan zonder morren geaccepteerd. Heerlijk!
Dat is
wat voor mij die vrijheid betekent. Als dat feest zou moeten stoppen, zou ik echt heel erg balen. Ondanks dat ik dan niet met
een droog brood zou hoeven te eten, nog steeds prima zou kunnen wonen en nog steeds met mijn lieve vriendin zou zijn.