com2,1ghz schreef op maandag 17 februari 2020 @ 13:03:
Ik zit bij
een bank en heb keihard zitten lobbyen daar voor degelijk hardware. We kregen 5 jaar oude lenovo's met crappy integratie met Outlook/skype. Ik zei als je er toch niet in wilt investeren laat mij maar mijn eigen laptop m
eenemen of des noods dat ik die corporate laptop betaal.
Resultaat: 30 man hebben de nieuwste Macbook pro's gekregen met Intel I9, 32 GB ram en 512GB SSD. Compleet met magic keyoard, mouse en port replicator.
Ik nader inmiddels de 2 jaar dat ik bij dezelfde klant zit en zit te denken
wat ik moet doen. Of langer blijven of gewongen
een ander opdracht zoeken want schijnzelfstandigheid.
Dat ik investeer in kennis is duidelijk in vorm van conferenties, boeken, cursussen en certificeringen. Winst zit boven de 100k.
Wat zal ik in deze situatie moeten doen?
Het is extreem situatie afhankelijk. Dankzij de huidige regelgeving (lees: gebrek daaraan) is het in essentie aan de belasting inspecteur om vast te stellen of je de regels overtreedt. In de praktijk zal dat er vooral op neerkomen dat 1) het risico dat je
een inspectie krijgt extreem laag is en 2) dat je branche flink meetelt in de beoordeling. Helaas weten we ook dat ze niet altijd in-touch zijn met de werkelijkheid, dus het blijft altijd
een gok zonder duidelijke regels.
Je moet niet vergeten dat die hele regelgeving vooral bedoelt is om uitbuiting te voorkomen. Gevallen waarbij
een ZZPer dus
een flink uurtarief hanteert (b.v. 75 euro/uur) zal hoogst waarschijnlijk uit eigen beweging die stap hebben gezet i.p.v. de dwang die bij b.v. postbezorgers aanwezig is. Daarmee heb je helaas nog g
een enkele garantie dat de belastinginspecteur het allemaal prima vindt, maar de kans dat je er last van hebt is dus aanzienlijk lager.
Vanuit mijn branche, BI, zou het b.v. praktisch onmogelijk zijn om aan de "regel" te voldoen dat je niet 1 klant mag hebben die voor >=70% van je jaarinkomen zorgt. Opdrachten in mijn branche zijn 6 mnd minimum (de meeste doen rond
een jaar) en resulteren bijna altijd in
een verlenging (meestal 6 mnd per verlenging). In de praktijk zit je dus al heel snel aan 2 jaar voor 1 opdracht, waarbij je gewoon fulltime werkt.
Wat in het verleden veel werd gedaan, is modelover
eenkomsten gebruiken waarin jij en je opdrachtgever vastleggen dat er g
een sprake is van schijnzelfstandigheid. Deze over
eenkomsten bevatten meestal verantwoordelijkheden en plichten van beide partijen, b.v. zaken zoals dat jij als ondernemer zelf je werkwijze mag kiezen en je opdrachtgever niet. In dat laatste geval is het immers eerder
een manager die bepaald hoe jij werkt. Op die manier heb je dus op papier aantoonbaar dat jij
een gelijkwaardige rol hebt in de samenwerking i.p.v.
een ondergeschikte.
Dit is wederom g
een enkele garantie, maar helpt je wel bij de beargumentatie mocht het ooit zover komen. Maar als je simpelweg de gok niet wilt wagen, dan kun je beter
een andere opdracht zoeken