Als er andere universa zijn, zullen we dat nooit weten.
Dat weet ik niet zo zeker. Ik kan me best voorstellen dat de structuur van ons universum zo blijkt te zijn dat de enige of beste manier om het te verklaren is dat het een deel is van een "ensemble" van universa.
Want per definitie bevindt alles wat wij kunnen meten, waar we interactie mee kunnen hebben, en dus kennis van kunnen hebben, zich binnen ons universum.
Maar als je het zo definieert dan is het ook meteen niet meer relevant omdat het hier gaat om universa als structuren met bepaalde eigenschappen. Een "universum" in de zin van: alles waar we interactie mee kunnen hebben kan dan best een oneindig aantal "universa" bevatten in de zin van: "heelallen" met verschillende natuurwetten, en als het "antropisch principe" wilt gebruiken om de "ordening" van het universum te verklaren gaat het om "universa" van die laatste soort.
De veelwereldentheorie van de quantummechanica bijvoorbeeld is experimenteel te verifiëren, en als hij waar blijkt te zijn dan horen volgens jou alle parallelle universa bij ons universum
Maar in principe maakt het niets uit. Want ook al is er maar 1 universum, toch zouden wij er niet zijn als de condities anders waren.
Het maakt dus juist wel uit, want stel dat je één "willekeurig" universum neemt, dan is de kans dat er intelligente wezens in ontstaan niet erg groot. "Als het niet zo was zouden we er niet zijn" werkt dan niet als argument, want er is geen reden dat intelligente wezens die zich dit afvragen per se móeten bestaan.
Stel nu dat je een voldoend "brede" verzameling universa neemt (in de zin van dat er ook geschikte bij zijn), dan kun je het feit dat het universum een bepaalde, geschikte ordening heeft wél verklaren met het argument "anders zouden we er niet zijn", of: "in die universa die niet geschikt zijn, zijn we er niet". Omdat zulke universa in zo'n verzameling bestaan, worden ze ook door intelligente wezens waargenomen; dat kan je van het ene universum niet zeggen omdat de kans daar bar klein is dat een geschikt universum überhaupt bestaat.
Vergelijk het met planeten. Stel, we nemen een willekeurige planeet ergens in het heelal. Dan zouden het zeker verrassend zijn als deze toevallig geschikt was voor het zich ontwikkelen van intelligent leven.
Maar bij de Aarde zijn we daarover niet verrast, omdat we dan kunnen zeggen: op al die andere planeten waar het niet is gebeurd is niemand om het zich af te vragen. Dit werkt dus alléén omdat er een heleboel planeten zijn.
Ik zal nog een voorbeeld geven. Stel je besluit met een miljardzijdige dobbelsteen te gooien; je spreekt met jezelf af dat je als je 1 gooit niets doet en als je een ander getal gooit jezelf meteen van kant maakt (desnoods met een automatisch mechanisme).
Stel je gooit 1 en maakt jezelf dus niet van kant. Gebruik je dan het argument "als ik niet 1 had gegooid was ik er nu niet geweest om het me af te vragen, dus ik móest wel 1 gooien, en er is dus ook niets mis met de dobbelsteen"?
Aan die vraag komen we pas toe op het moment dat we antwoord hebben op een andere vraag, die ik persoonlijk veel interessanter vind. Namelijk: "zou het universum uberhaupt wel anders kunnen zijn?"
Zelfs al zou het universum niet anders kunnen zijn, dan nog zou ik het verrassend vinden dat dat ene universum wat dan bestaat zo is dat alle omstandigheden goed zijn (al moet ik dan toegeven dat de situatie alweer iets anders is).
Ik denk trouwens dat een "theorie van alles" al bijna per definitie moet verklaren waarom het universum niet anders had kunnen zijn.
edit:
Ik bedenk me nu opeens dat wat ik hier allemaal zeg strijdig zou kunnen zijn met een andere mening die ik erop nahoud en waar ik ook vrij zeker van ben, ga er iig voor de zekerheid maar niet van uit dat iets wat ik hier zeg waar is
edit:
Dit is allemaal ook nogal off-topic geloofik, sorry