Om het even terug te brengen op Wero icm. bankierapps, want zoals vaker dringen we door tot het hart van de zaak terwijl we tegelijkertijd alles erbij betrekken.
Uiteindelijk gaat het om een keten van vertrouwen. De banken hebben een bevoorrechte positie, ze geven ons als burgers toegang tot een betaalnetwerk. Nog afgezien van debanking door democratisch gekozen regeringen (want ook de in de EU wordt debanking toegepast), ik denk dat we het er over eens kunnen zijn dat toegang tot de betaalnetwerken zo belangrijk is geworden dat er eigenlijk geen alternatief is. En daarom is het ook zo interessant dat we niet zo kritisch zijn over hoe hiermee wordt omgegaan.
Inzake "vertrouwensarchitectuur" kan ik ruwweg drie modellen onderscheiden:
Uiteindelijk gaat het om een keten van vertrouwen. De banken hebben een bevoorrechte positie, ze geven ons als burgers toegang tot een betaalnetwerk. Nog afgezien van debanking door democratisch gekozen regeringen (want ook de in de EU wordt debanking toegepast), ik denk dat we het er over eens kunnen zijn dat toegang tot de betaalnetwerken zo belangrijk is geworden dat er eigenlijk geen alternatief is. En daarom is het ook zo interessant dat we niet zo kritisch zijn over hoe hiermee wordt omgegaan.
Inzake "vertrouwensarchitectuur" kan ik ruwweg drie modellen onderscheiden:
- Decentraal, radicale transparantie. Bijvorbeeld Bitcoin of GnuPG. Hier is er geen autoriteit, die het gezag geniet, maar vertrouwt men op de cryptografie en de implementatie ervan. Het nadeel is dat de toepassing van cryptografie zelf beperkingen oplegt aan hoe het wordt gebruikt. Traditioneel Bitcoin heeft bijvoorbeeld geen privacy, omdat het eist dat alle transacties openbaar zichtbaar worden gemaakt.
- Centrale autoriteit, radicale transparantie. Hier valt bijvoorbeeld een app als Signal in. De software is openbaar, en ze doen hun best om zo goed mogelijk verifieerbaar te maken dat er niet met die software gerommeld is. Tegelijkertijd is er één bedrijf de baas over het netwerk. Als ze morgen besluiten om advertenties te tonen in de app, of de toegang te ontzeggen aan iemand, is daar weinig aan te doen. Het TLS-certificatenmodel is een iets betere variant ervan; er zijn meerdere bedrijven toegelaten tot het CA-programma. Tegelijkertijd maakt dat het systeem ook kwetsbaar (Diginotar, eMudhra).
- Centrale autoriteit, geen transparantie: Android, Apple. Die bedrijven bieden apparaten die ongetwijfeld heel veilig zijn, maar ze hebben daar ook vrijwel volledige controle over, en geven nauwelijks inzage in hoe ze die controle handhaven.