Als op voorgaande pagina ook al aangegeven, het WODC. Periodiek publiceert deze hun monitor nazorg ex-gedetineerde personen.Bananenplant schreef op vrijdag 2 januari 2026 @ 22:06:
@psychodude, heb je ook een bron van die statistieken? Want dit artikel, wel van intussen 12 jaar geleden, noemt 70% recidive bij celstraf, 50% bij een werkstraf en 30% bij TBS. Celstraf zet een streep door minimaal 2 van de 3 w's van een stabiel bestaan: werk, woning en wijf (blijkbaar wordt dit informeel zo genoemd).
Maar (een deeltaak van de) brandweer hebben we juist omdat preventie niet 100% werkt.Wozmro schreef op vrijdag 2 januari 2026 @ 21:36:
Ik schrijf nergens iets over 100% en over heropvoeden.
Ik schrijf wel: preventie. En preventie is per definitie een streven naar, maar de 100% zal de facto nooit bereikt worden.
Maar steeds meer bestraffen en mensen (steeds langer) opsluiten is wat mij betreft agressie beantwoorden met agressie en daar komt alleen maar nog meer agressie van. Dat is een vicieuze cirkel naar steeds erger. Het is reactief, het kwaad is al geschied.
Het begrip preventie gaat voor mij heel erg breed: voor iedereen bereikbare gezondheidszorg, onderwijs, huisvesting, financiële basis,...
Ja, dat kost echt enorm veel geld.
Maar een samenleving met gevangenissen en gated community's kost nog veel meer.
En nog eens: preventie is een voortdurend streven naar beter. Goed wetende dat de 100% nooit zal bereikt worden.
De brandweer schaf je toch ook niet af omdat er toch ieder jaar wel een aantal branden zijn?
En zo zijn er in onze samenleving heel veel, in meer of mindere mate zichtbare, preventiediensten waarvan het hoogste wat ze kunnen bereiken is dat er niets ernstigs voorvalt, meer eer dan dat valt er niet te rapen.
Tot er op bespaart begint te worden, de dag dat ze er niet of veel minder zijn merk je pas hoe belangrijk ze zijn.
Preventie is dikke prima. En ik bepleit dan ook helemaal niet om hierin niets te doen. Maar het is in mijn optiek absolute waanzin om daar waar het misgaat, dit maar eindeloos te blijven accepteren. Als maatschappij de kop in het zand te steken. Daar waar de op dat moment aanwezige preventieve maatregelen niet effectief gebleken zijn.
In theorie klinkt het allemaal mooi en aardig. Korte straffen. Zorgen voor woonruimte, werk, en wederhelft. Zorgen dat basisvoorwaarden op orde zijn: geldig identiteitsbewijs, werk en inkomen,
onderdak, inzicht in en aanpak van schuldenproblematiek, het vaststellen van
zorgbehoeften en passende zorg realiseren.
Maar de praktijk is weerbarstig. Al decennia poogt men het recidivisme cijfer aan te pakken, al decennia faalt men.
Via de wayback machine nog wel te achterhalen:
Recidivism Report 2002-2008 Trends in the Reconviction Rate of Dutch Offenders
Dit eveneens WODC data. In deze publicatie was men nog hoopvol:
En dus in 2024:From 2002, the recidivism percentages in the sector of the adult prison system show a downward trend. Of all the adults leaving a penitentiary institution in 2008, 48.5% came into contact with the judicial system again, within two years. In 2002, this was 55.2%.
Er is in bijna een kwart eeuw, niets veranderd. Niets verbeterd. Hoe lang moet de maatschappij dan blijven wachten op verbetering?Een groot deel van de nazorgkandidaten recidiveert na hun vrijlating, zie tabel 3.9. Ongeveer 37% van de nazorgkandidaten recidiveert binnen één jaar na vrijlating. Binnen twee jaar na vrijlating heeft bijna de helft minstens één keer opnieuw een delict gepleegd dat heeft geleid tot een nieuw afdoening door het OM of een
veroordeling door een rechter. Gemiddeld hebben nazorgkandidaten die in 2019 zijn uitgestroomd 1,10 nieuwe strafzaken binnen de twee jaar na vrijlating (de recidivefrequentie is gemiddeld iets hoger bij cohort 2017 en 2018, zie tabel 3.9).
Overigens bestaat er al ongeveer even lang kritiek op de veronderstelling dat dit soort randvoorwaarden, zoals woon, werk en wederhelft recidivisme zouden doen beperken. Zie bijvoorbeeld reeds uit 2005 het proefschrift van van Dam: Juvenile criminal recidivism: relations with personality and post release environmental risk and protective factors. Of de lekensamenvatting alhier: https://www.zorgwelzijn.n...al-niet-tegen-zwz012653w/
Hoe lang moet de maatschappij het nog accepteren dat de overheid een strategie handhaaft welk gewoonweg niet werkt? En dat op het moment dat men de stap naar de criminaliteit gemaakt heeft, het eigenlijk gewoonweg te laat is om te denken aan preventie?
Preventie zou zijn plek moeten hebben daar waar er nog geen strafbare feiten gepleegd zijn. Maar ook daar is het natuurlijk verre van zo dat onaangepast gedrag en acceptatie voor agressie, verwaarlozing van omgangsvormen, etc. enkel en alleen voorbehouden is aan e.g. een specifieke socio-economische klasse. Ook is er anno 2025 nog maar weinig over in de vorm van een instantie of organisatie welk disciplinaire maatregelen op kan leggen om gedrag adequaat te corrigeren. Scholen zijn uitgekleed. GGZ is uitgekleed.