Ik hoorde veel verschillende meningen over dit spel, zowel positief als negatief. Afgelopen weekend besloot ik het eindelijk maar eens zelf te proberen, nu het uit Early Access is, en heb ik het op Steam gekocht. In eerste instantie dacht ik dat ik het even een uurtje zou spelen en dan als het echt niet interessant was gewoon een refund te vragen, maar toen ik eenmaal begon was het ineens 4-5 uur later dus was dat al geen optie meer.
Het spreekt dus vanzelf dat mijn eerste indrukken voornamelijk positief zijn. Ik kan best zien waarom mensen dit "Pokémon with guns" noemen, maar tegelijkertijd is dat echt een slechte omschrijving. Het is een samenraapsel van genres met veel herkenbare invloeden. Visueel is er natuurlijk de overduidelijke Pokémon invloed, en het "beestjes vangen" concept is zeker belangrijk, maar qua gameplay lijkt het m.i. veel meer op zoiets als Arc Survival met wat Breath of the Wild invloed, waarbij de Pokémon elementen veel meer een rol spelen in hoe je dingen aanpakt dan in wat je daadwerkelijk in het spel doet.
Als ik heel objectief naar het spel kijk, voelt elk onderdeel op zich vrij ongeïnspireerd en middelmatig aan. Nu speel ik niet vaak dit soort spellen, dus mijn vergelijkingsmateriaal is niet heel uitgebreid, maar zelfs voor een noob als ik is er eigenlijk totaal niks wat er uitspringt als echt goed uitgewerkt. Het gezegde "beter goed gejat dan slecht verzonnen" gaat hier echter dubbel en dwars op. De kracht van het spel zit hem ook niet in één enkel aspect op zich, maar meer in hoe alles samenhangt. Het is een klassiek gevalletje van meer dan de som der delen. Wat ook helpt is dat geen van de elementen echt slecht zijn. Er is een hoop dat in theorie beter zou kunnen zijn, maar ik ben niks tegengekomen dat echt ergerlijk was of het speelplezier op de één of andere manier bedierf.
Het feit dat ik min of meer kan doen wat ik wil, wanneer ik dit wil, zonder dat ik gelijk het gevoel krijg dat ik mijn tijd zit te verdoen, is ook een belangrijk punt waardoor het spel zo verslavend is. Of ik nou het verhaal aan het volgen ben, Pokémon Pals aan het vangen, de wereld aan het ontdekken, vijanden en boss monsters aan het bevechten, of me bezighoudt met het ontwikkelen van mijn basis, het draagt allemaal bij aan de voortgang van mijn spelpersonage en zijn team van Pals. En het (voor mij) minst interessante onderdeel, het craften, valt voor een groot deel te automatiseren waardoor je een proces aan kunt zetten en even iets anders kunt gaan doen. Als je dan terugkomt liggen je nieuwe materialen of voorwerpen gewoon voor je klaar, zonder dat je tien minuten doodsaai op een tafeltje zit te hameren om het zelf te doen.
Aan de andere kant, zoals ik al zei voelt geen enkel onderdeel echt goed uitgewerkt. Dat is minder bedoeld als harde kritiek en meer als "voor verbetering vatbaar," omdat het meer gaat om het geheel dan om één enkel onderdeel. Toch wil ik het hier wel benoemen. De wereld is niet bijzonder interessant en ondanks dat het voor mij vergelijkbaar aanvoelt met Breath of the Wild, heeft het veel minder charme, voelt het veel minder levendig, en is er weinig aan de wereld zelf dat mij aanspoort om op ontdekking te gaan. Het zijn voornamelijk de verhaaldoelen die me vooruit duwen, samen met de speurtocht naar nieuwe Pals om te vangen. De Pals zelf zijn erg leuk, maar hebben weinig eigen identiteit. Ze voelen toch vooral als Pokémon imitaties. Nu is "het lijkt erg op Pokémon" niet een heel groot probleem, maar als ik bijvoorbeeld naar andere monster taming franchises als Digimon of Yokai Watch kijk, waar het veel beter lukt om een eigen visuele identiteit te creëren, voelt Palworld toch een beetje als een slap aftreksel op dit gebied.
Het vechten is okee, en de verschillende manieren waarop je de Pals kunt inzetten (naast ze gewoon met je mee te laten vechten) zijn erg vermakelijk. De eerste keer dat het spel me de instructie gaf om mijn Foxparks op te pakken en hem als een vlammenwerper te gebruiken was zeker een openbaring op dit gebied. Aan de andere kant voelt het vechten toch niet helemaal lekker. De controls voelen niet echt precies en de klappen voelen niet echt impactvol aan. Vooral in melee zijn deze problemen merkbaar. Het is goed genoeg om niet vervelend te zijn, maar niet goed genoeg om echt goed te zijn. En hoewel je Pals een hoop taken in je basis automatisch uit kunnen voeren, had ik toch gehoopt op een iets diepere automatisatie met meer controle over wie wat doet, al zou het kunnen dat daar later in het spel nog meer opties voor vrijgespeeld worden, want ik ben pas level 24. Als laatste minpunt wil ik nog de muziek noemen, of beter gezegd het gebrek aan muziek. Zelfs een beetje ambient achtergrondmuziek in elke zone had de algemene sfeer van het spel een hoop kunnen verbeteren.
Al met al ben ik zeker tevreden met het spel, al zie ik ook behoorlijke ruimte voor verbeteringen. Ik me voorstellen dat het na verloop van tijd wat repetitief gaat aanvoelen, maar ik heb dat punt nu nog (lang) niet bereikt. Ook zijn er elementen van het spel waar ik me totaal nog niet mee beziggehouden heb, zoals het fokken van Pals, dus ben ik hier voorlopig nog wel zoet mee.