dion_b schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 00:27:
[...]
Klopt ten dele, maar onderschat niet hoeveel overhitter de woningmarkt in NL is tov veel andere plekken. Toen ik mijn huidige maisonette in de Bijlmer kocht was het de goedkoopste 6-kamer woning in gemeente Amsterdam. Dat is het nog steeds, alleen is de waarde ondertussen drie keer wat het toen was. Destijds zou ik voor dat geld elders alleen veraf en/of (meestal en) vervallen opties hebben. Enige plek waar ik half serieus gekeken heb waar enige luxe mogelijk zou zijn geweest op dat moment was in Romania. Ondertussen zou ik als ik vandaag de boel verkocht zowaar opties binnen de Peripherique in Paris hebben
Idem in HR: het is zeker niet goedkoop te noemen - HR vrienden van mij zijn niet voor niets naar IE verhuisd, deels voor het werk maar deels omdat het daadwerkelijk goedkoper wonen is

- maar prijzen zijn nog steeds lager dan in NL. Als je ofwel een NL salaris denkt te kunnen vasthouden danwel je een oude lul bent met (grotendeels) afbetaald hypotheek, dan kun je prima een apartement in het centrum van Rijeka betalen (genoeg opties 3-4 ton) of een huis in de heuvels erboven met uitzicht over zee (4-5 ton).
Ik zou trouwens niet snel Kroatie kiezen - misschien ben ik teveel noorderling, maar het wordt daar werkelijk loeiheet in de zomers, niet te vergelijken met Galicie (genoemd stuk Spanje vlak boven Portugal) waar de oceaan de hitte flink tempert.
[...]
Waar dan ook je naartoe gaat, zorg dat je de taal zsm leert en een beetje integreert met de locale cultuur. Ja, er zijn plekken waar je vrijwel alles in het EN kunt doen, maar kijk eens naar expats in NL die zelfs na jaren geen woord NL spreken: zo wil je niet zijn.
Ben je dat niet van plan, hou dan rekening met extra kosten. Ik heb nogal wat met notarissen in Romania moeten doen. Mijn Romeens is genoeg om beleefdheden uit te wisselen en practische zaken te regelen, maar niet goed genoeg om een notaris te overtuigen dat ik alle details begreep. Dus moest ik er steevast een officiele tolk bij regelen. Gelukkig zijn notarissen en tolken in RO stukken goedkoper dan in NL, althans dat waren ze tot ik er ~15 jaar terug niets meer mee te maken hoefde te hebben, maar iedere keer dat je iets officieels moet doen weer EUR 50 extra kosten neertellen tikt in landen met behoorlijk uitgebreide bureaucratie snel aan.
Een 6-kamer woning in de Bijlmer zal sowieso nooit goedkoop zijn, neem ik aan? Zeker gezien je eigendom nu zo in waarde is gestegen, zou dat echt willen opgeven om elders van nul te moeten herstarten?
Wel even opmerken: in Kroatië valt de hitte vind ik erg mee (aan de kust tenminste) vergeleken met in sommige andere zuiderse landen. In Turkije heb ik temperaturen van boven de 40 graden meegemaakt in de zomer, dat was echt geen pretje. Dan vind ik het in Kroatië best meevallen. De zomers zijn erg heet, maar die duren ook geen maanden. In Spanje had ik de indruk dat de warme maanden best wat talrijker waren.
Ik heb zelf 3 jaar in Ierland gewoond. 1 jaar Dublin, 2 jaar Belfast. Dublin vond ik echt wel peperduur, zeker als je ziet in welke staat veel huizen zich bevinden. Ook is even buiten het centrum het allemaal vrij grauw en wat ruig, en het centrum zelf ben je ook vrij snel op uitgegeken. Ik vind het prijs-kwaliteit gezien geen aanrader, het is een stad waar ik eerder zou aanraden om een weekendje als toerist naartoe te trekken, maar voor te wonen zijn er betere opties. Moest ik het kunnen overdoen had ik allicht ofwel meteen naar Belfast getrokken, of naar Galway aan de westkust wat ik een veel aangenamer plekje vind dan Dublin. Dublin vind ik niet zo'n aangename stad om te wonen, en toen ik er was echt peperduur.
Belfast was net het tegenovergestelde: salaris en huurprijzen (zelfs in het centrum) veel beter in evenwicht, en een veel aangenamer stad om te wonen. Viel veel te zien, centrum netjes schoon en modern, de buitenwijken hebben een pijnlijke maar heel boeiende geschiedenis (al merk je die murals nauwelijks nog na een paar maanden in de stad te wonen), en vooral: een enorm artistiek en cultureel aanbod.
Hier in België zijn de vastgoedprijzen in de grote steden ook de pan aan het uitswingen. Zeker in Gent en Leuven wordt het enorm moeilijk te betalen voor jongeren of jonge koppels, zeker als je ietwat centraal wil wonen of niet té ver buiten het centrum. Ook Brussel en Antwerpen zijn erg duur, en bij Brussel (hoezeer ik van de stad hou) heb je het nadeel dat veel huizen vrij oud zijn en niet zo goed geïsoleerd zijn.
Veel jongeren en jonge koppels vluchten uit noodzaak de stad uit om zich in de rand van de stad te vestigen vanwege de hoge huur- of koopprijzen in het centrum of de aangenamer buurten net buiten het centrum. Natuurlijk, zo verschuift het probleem en worden die randgemeentes stapsgewijs ook duurder.
Wie nu een mooie eigandom bezit in het centrum van een (naar Belgische normen) grote stad, zou ik toch aanraden twee keer na te denken om zoiets op te geven voor een buitenlands avontuur waarbij je veelal de bruggen met het vaderland opblaast.
Overigens, een kennis (ik kan het nog geen vriend noemen, eerder een kennis) is net met pensioen en spendeert nu de helft van het jaar in België en de helft van het jaar in Cuba. Heeft echt zijn hart aan Cuba verloren, en na ontelbare vakanties op het eiland woont hij er nu 6 maanden per jaar.
Hoe dat precies werkt weet ik niet, sinds de regels wat versoepeld zijn mag je privé-eigendommen hebben op Cuba (iets wat uiteraard enkel voor de happy few betaalbaar is, niet voor de doorsnee Cubaan) maar om er te wonen heb je een verblijfsvergunning nodig en die is dacht ik doorgaans gekoppeld aan een werkvergunning. Wat dus bij iemand op pensioen wel anders ligt. Je kan ook zo vaak je wil als toerist Cuba binnen en buiten, maar dan moet je elke 3 maanden wel even weg om dan terug te keren. Misschien is er intussen een soepeler regeling voor zulke gevallen.
Hij vindt Cuba echt fantastisch. En uiteraard, met een Belgisch of Nederlands pensioen ga je in Cuba heel vlot rondkomen (tenzij je echt steeds gaat eten en drinken in zaken die op buitenlandse toeristen mikken en waar je in Cubaanse Convertible Pesos betaald in plaats van in de reguliere Cubaanse Pesos).
Moet zeggen, Havana lijkt me fantastisch, niet om echt te wonen, maar een vakantie van 1 maand in Cuba zou ik zeker niet afslaan. Het land heeft me altijd geboeid met die prachtige koloniale kleurrijke architectuur (vervallen maakt niet uit, dat geeft op 1 of andere manier net een charme), de rol van muziek in het land, de geschiedenis, het heerlijke klimaat (de zomer duurt er zowat heel het jaar: in de zomer 30 graden dus net niet té heet, in de winter nog steeds bij de 25 graden), en elke Cubaan die ik al ontmoette was extreem vriendelijk. Om te wonen zou ik het niet doen, voor een vakantie van een week of 4 zeker wél.