Het Emigratie Topic

[AniMeshorer]

florf schreef op zondag 8 februari 2026 @ 17:44:
Zijn er mensen hier die Kroatie overwogen hebben? Vriend van mij gaat daar wonen, zit het ook serieus te overwegen nu. Gezondheidszorg schijnt er het beste te zijn van oost europa. Lage belastingen, redelijk goed klimaat. Zagreb en Rijeka staan bovenaan.

Als ik Spanje ga dan zou ik net boven Portugal gaan zitten? Daar heb je het lekkerste klimaat. Dit is trouwens een mooie website om klimaat te vergelijken. Westkant van zuid Frankrkijk en Spanje/Portugal heeft veruit het beste klimaat van Europa. Lekker lange zwoele zomers die niet te warm zijn en zachte winters.

https://weatherspark.com/...sterdam-Madrid-and-Rijeka

Ik ken niemand die als expat in Kroatië woont, maar ben wel al erg vaak naar Kroatië geweest.

Ook hier geldt dat de moderne woningen die in prima staat zijn en op een interessante plek gelegen zijn (een levendig plekje aan zee, of in een grote stad) ook naar Benelux-normen best prijzig zijn.
Misschien is het allemaal betaalbaarder weg van de grote stad en weg van de kust, maar dan zit je wel een beetje in the middle of nowhere en moet je een eindje verplaatsen om bij de actie te komen. En ook daar betwijfel ik of de huizen in goede staat niet prijzig zijn.

Ik vrees dat, misschien behalve in sommige Afrikaanse of Latijns-Amerikaanse landen, overal hetzelfde principe geldt: wil je ietwat in of nabij de actie zitten en in een woonst waar je niet teveel uitgaves aan hebt wegens gebreken of oudersdomskwaaltjes, dan ga je sowieso betalen.

Houd er ook rekening mee dat in Kroatië de kennis van het Engels nog steeds een stuk minder is dan we in de Benelux gewend zijn, en dat Kroatisch (of Servo-kroatisch) geen eenvoudige taal is om te leren, net als de andere Slavische talen. Als je bijvoorbeeld medisch advies nodig hebt, kan dat wel eens een probleem geven. Hoewel de ene keer dat mijn familie medische hulp nodig had in Kroatië de arts (in ziekenhuis in Rijeka) prima Engelstalig was ; het ziekenhuis was qua infrastructuur wel ietwat verouderd maar wel functioneel. Alleen verbleven wij toen in Opatija, dus het was wel een klein half uurtje rijden voor die medische hulp.

[dion_b]

AniMeshorer schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 23:01:
[...]

Ik vrees dat, misschien behalve in sommige Afrikaanse of Latijns-Amerikaanse landen, overal hetzelfde principe geldt: wil je ietwat in of nabij de actie zitten en in een woonst waar je niet teveel uitgaves aan hebt wegens gebreken of oudersdomskwaaltjes, dan ga je sowieso betalen.

Klopt ten dele, maar onderschat niet hoeveel overhitter de woningmarkt in NL is tov veel andere plekken. Toen ik mijn huidige maisonette in de Bijlmer kocht was het de goedkoopste 6-kamer woning in gemeente Amsterdam. Dat is het nog steeds, alleen is de waarde ondertussen drie keer wat het toen was. Destijds zou ik voor dat geld elders alleen veraf en/of (meestal en) vervallen opties hebben. Enige plek waar ik half serieus gekeken heb waar enige luxe mogelijk zou zijn geweest op dat moment was in Romania. Ondertussen zou ik als ik vandaag de boel verkocht zowaar opties binnen de Peripherique in Paris hebben

Idem in HR: het is zeker niet goedkoop te noemen - HR vrienden van mij zijn niet voor niets naar IE verhuisd, deels voor het werk maar deels omdat het daadwerkelijk goedkoper wonen is - maar prijzen zijn nog steeds lager dan in NL. Als je ofwel een NL salaris denkt te kunnen vasthouden danwel je een oude lul bent met (grotendeels) afbetaald hypotheek, dan kun je prima een apartement in het centrum van Rijeka betalen (genoeg opties 3-4 ton) of een huis in de heuvels erboven met uitzicht over zee (4-5 ton).

Ik zou trouwens niet snel Kroatie kiezen - misschien ben ik teveel noorderling, maar het wordt daar werkelijk loeiheet in de zomers, niet te vergelijken met Galicie (genoemd stuk Spanje vlak boven Portugal) waar de oceaan de hitte flink tempert.

Houd er ook rekening mee dat in Kroatië de kennis van het Engels nog steeds een stuk minder is dan we in de Benelux gewend zijn, en dat Kroatisch (of Servo-kroatisch) geen eenvoudige taal is om te leren, net als de andere Slavische talen. Als je bijvoorbeeld medisch advies nodig hebt, kan dat wel eens een probleem geven.

Waar dan ook je naartoe gaat, zorg dat je de taal zsm leert en een beetje integreert met de locale cultuur. Ja, er zijn plekken waar je vrijwel alles in het EN kunt doen, maar kijk eens naar expats in NL die zelfs na jaren geen woord NL spreken: zo wil je niet zijn.

Ben je dat niet van plan, hou dan rekening met extra kosten. Ik heb nogal wat met notarissen in Romania moeten doen. Mijn Romeens is genoeg om beleefdheden uit te wisselen en practische zaken te regelen, maar niet goed genoeg om een notaris te overtuigen dat ik alle details begreep. Dus moest ik er steevast een officiele tolk bij regelen. Gelukkig zijn notarissen en tolken in RO stukken goedkoper dan in NL, althans dat waren ze tot ik er ~15 jaar terug niets meer mee te maken hoefde te hebben, maar iedere keer dat je iets officieels moet doen weer EUR 50 extra kosten neertellen tikt in landen met behoorlijk uitgebreide bureaucratie snel aan.

[Qwerty-273]

dion_b schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 00:27:
Waar dan ook je naartoe gaat, zorg dat je de taal zsm leert en een beetje integreert met de locale cultuur. Ja, er zijn plekken waar je vrijwel alles in het EN kunt doen, maar kijk eens naar expats in NL die zelfs na jaren geen woord NL spreken: zo wil je niet zijn.

Het is anders wel één van de punten waarom expats vaak zo lyrisch positief over een ander land kunnen zijn. Die komen hun bubbel niet uit, hebben geen benul van de lokale cultuur en politiek (of de problemen die er spelen). Ze hangen voornamelijk rond met de andere expats, of met hun "oude" vrienden die langs komen vliegen (en waar ze zelf langs vliegen).

[gambieter]

Ik ga suggereren het woord "expat" niet te gebruiken. Britten gebruiken dat woord voor zichzelf om zich speciaal te voelen en zich geen immigrant te hoeven noemen, want daar hebben ze een hekel aan (niet het noemen, wel de immigranten). Maar in die andere landen zijn ze immigranten.

Het is op antisociale media meer en meer een besmet woord aan het worden. Mensen die zichzelf dat daar noemen zijn meestal van het verkeerde soort...

[Chief]

"Expats", breek mij de bek niet open. Woon/werk inmiddels bijna 15 jaar in Azie en de meerderheid van expats zijn niet prettig in omgang: ze hebben nogal de neiging om zich verheven te voelen, in het breedste zin van het woord en Nederlanders zijn daar geen uitzonderingen op.

[Dr House]

gambieter schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 01:07:
Ik ga suggereren het woord "expat" niet te gebruiken. Britten gebruiken dat woord voor zichzelf om zich speciaal te voelen en zich geen immigrant te hoeven noemen, want daar hebben ze een hekel aan (niet het noemen, wel de immigranten). Maar in die andere landen zijn ze immigranten.

Het is op antisociale media meer en meer een besmet woord aan het worden. Mensen die zichzelf dat daar noemen zijn meestal van het verkeerde soort...

Tolerante mensen hebben geen hekel aan immigranten, maar Britten zijn allemaal hetzelfde?

[dion_b]

Dr House schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 13:07:
[...]


Tolerante mensen hebben geen hekel aan immigranten, maar Britten zijn allemaal hetzelfde?

Nee, Britten die zich identificeren als 'expats' zijn grotendeels over een kam te scheren. De Britten die dat niet zijn mijden de term expat expliciet. _{Ik iig}

[AniMeshorer]

dion_b schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 00:27:
[...]

Klopt ten dele, maar onderschat niet hoeveel overhitter de woningmarkt in NL is tov veel andere plekken. Toen ik mijn huidige maisonette in de Bijlmer kocht was het de goedkoopste 6-kamer woning in gemeente Amsterdam. Dat is het nog steeds, alleen is de waarde ondertussen drie keer wat het toen was. Destijds zou ik voor dat geld elders alleen veraf en/of (meestal en) vervallen opties hebben. Enige plek waar ik half serieus gekeken heb waar enige luxe mogelijk zou zijn geweest op dat moment was in Romania. Ondertussen zou ik als ik vandaag de boel verkocht zowaar opties binnen de Peripherique in Paris hebben

Idem in HR: het is zeker niet goedkoop te noemen - HR vrienden van mij zijn niet voor niets naar IE verhuisd, deels voor het werk maar deels omdat het daadwerkelijk goedkoper wonen is - maar prijzen zijn nog steeds lager dan in NL. Als je ofwel een NL salaris denkt te kunnen vasthouden danwel je een oude lul bent met (grotendeels) afbetaald hypotheek, dan kun je prima een apartement in het centrum van Rijeka betalen (genoeg opties 3-4 ton) of een huis in de heuvels erboven met uitzicht over zee (4-5 ton).

Ik zou trouwens niet snel Kroatie kiezen - misschien ben ik teveel noorderling, maar het wordt daar werkelijk loeiheet in de zomers, niet te vergelijken met Galicie (genoemd stuk Spanje vlak boven Portugal) waar de oceaan de hitte flink tempert.

[...]

Waar dan ook je naartoe gaat, zorg dat je de taal zsm leert en een beetje integreert met de locale cultuur. Ja, er zijn plekken waar je vrijwel alles in het EN kunt doen, maar kijk eens naar expats in NL die zelfs na jaren geen woord NL spreken: zo wil je niet zijn.

Ben je dat niet van plan, hou dan rekening met extra kosten. Ik heb nogal wat met notarissen in Romania moeten doen. Mijn Romeens is genoeg om beleefdheden uit te wisselen en practische zaken te regelen, maar niet goed genoeg om een notaris te overtuigen dat ik alle details begreep. Dus moest ik er steevast een officiele tolk bij regelen. Gelukkig zijn notarissen en tolken in RO stukken goedkoper dan in NL, althans dat waren ze tot ik er ~15 jaar terug niets meer mee te maken hoefde te hebben, maar iedere keer dat je iets officieels moet doen weer EUR 50 extra kosten neertellen tikt in landen met behoorlijk uitgebreide bureaucratie snel aan.

Een 6-kamer woning in de Bijlmer zal sowieso nooit goedkoop zijn, neem ik aan? Zeker gezien je eigendom nu zo in waarde is gestegen, zou dat echt willen opgeven om elders van nul te moeten herstarten?


Wel even opmerken: in Kroatië valt de hitte vind ik erg mee (aan de kust tenminste) vergeleken met in sommige andere zuiderse landen. In Turkije heb ik temperaturen van boven de 40 graden meegemaakt in de zomer, dat was echt geen pretje. Dan vind ik het in Kroatië best meevallen. De zomers zijn erg heet, maar die duren ook geen maanden. In Spanje had ik de indruk dat de warme maanden best wat talrijker waren.

Ik heb zelf 3 jaar in Ierland gewoond. 1 jaar Dublin, 2 jaar Belfast. Dublin vond ik echt wel peperduur, zeker als je ziet in welke staat veel huizen zich bevinden. Ook is even buiten het centrum het allemaal vrij grauw en wat ruig, en het centrum zelf ben je ook vrij snel op uitgegeken. Ik vind het prijs-kwaliteit gezien geen aanrader, het is een stad waar ik eerder zou aanraden om een weekendje als toerist naartoe te trekken, maar voor te wonen zijn er betere opties. Moest ik het kunnen overdoen had ik allicht ofwel meteen naar Belfast getrokken, of naar Galway aan de westkust wat ik een veel aangenamer plekje vind dan Dublin. Dublin vind ik niet zo'n aangename stad om te wonen, en toen ik er was echt peperduur.

Belfast was net het tegenovergestelde: salaris en huurprijzen (zelfs in het centrum) veel beter in evenwicht, en een veel aangenamer stad om te wonen. Viel veel te zien, centrum netjes schoon en modern, de buitenwijken hebben een pijnlijke maar heel boeiende geschiedenis (al merk je die murals nauwelijks nog na een paar maanden in de stad te wonen), en vooral: een enorm artistiek en cultureel aanbod.


Hier in België zijn de vastgoedprijzen in de grote steden ook de pan aan het uitswingen. Zeker in Gent en Leuven wordt het enorm moeilijk te betalen voor jongeren of jonge koppels, zeker als je ietwat centraal wil wonen of niet té ver buiten het centrum. Ook Brussel en Antwerpen zijn erg duur, en bij Brussel (hoezeer ik van de stad hou) heb je het nadeel dat veel huizen vrij oud zijn en niet zo goed geïsoleerd zijn.
Veel jongeren en jonge koppels vluchten uit noodzaak de stad uit om zich in de rand van de stad te vestigen vanwege de hoge huur- of koopprijzen in het centrum of de aangenamer buurten net buiten het centrum. Natuurlijk, zo verschuift het probleem en worden die randgemeentes stapsgewijs ook duurder.

Wie nu een mooie eigandom bezit in het centrum van een (naar Belgische normen) grote stad, zou ik toch aanraden twee keer na te denken om zoiets op te geven voor een buitenlands avontuur waarbij je veelal de bruggen met het vaderland opblaast.


Overigens, een kennis (ik kan het nog geen vriend noemen, eerder een kennis) is net met pensioen en spendeert nu de helft van het jaar in België en de helft van het jaar in Cuba. Heeft echt zijn hart aan Cuba verloren, en na ontelbare vakanties op het eiland woont hij er nu 6 maanden per jaar.

Hoe dat precies werkt weet ik niet, sinds de regels wat versoepeld zijn mag je privé-eigendommen hebben op Cuba (iets wat uiteraard enkel voor de happy few betaalbaar is, niet voor de doorsnee Cubaan) maar om er te wonen heb je een verblijfsvergunning nodig en die is dacht ik doorgaans gekoppeld aan een werkvergunning. Wat dus bij iemand op pensioen wel anders ligt. Je kan ook zo vaak je wil als toerist Cuba binnen en buiten, maar dan moet je elke 3 maanden wel even weg om dan terug te keren. Misschien is er intussen een soepeler regeling voor zulke gevallen.

Hij vindt Cuba echt fantastisch. En uiteraard, met een Belgisch of Nederlands pensioen ga je in Cuba heel vlot rondkomen (tenzij je echt steeds gaat eten en drinken in zaken die op buitenlandse toeristen mikken en waar je in Cubaanse Convertible Pesos betaald in plaats van in de reguliere Cubaanse Pesos).

Moet zeggen, Havana lijkt me fantastisch, niet om echt te wonen, maar een vakantie van 1 maand in Cuba zou ik zeker niet afslaan. Het land heeft me altijd geboeid met die prachtige koloniale kleurrijke architectuur (vervallen maakt niet uit, dat geeft op 1 of andere manier net een charme), de rol van muziek in het land, de geschiedenis, het heerlijke klimaat (de zomer duurt er zowat heel het jaar: in de zomer 30 graden dus net niet té heet, in de winter nog steeds bij de 25 graden), en elke Cubaan die ik al ontmoette was extreem vriendelijk. Om te wonen zou ik het niet doen, voor een vakantie van een week of 4 zeker wél.

[Oliebolleke]

zijn hier mensen die nog overwegen om naar de USA te emigreren?

[AniMeshorer]

Oliebolleke schreef op donderdag 5 maart 2026 @ 21:06:
zijn hier mensen die nog overwegen om naar de USA te emigreren?

Waar in de VS overweeg je te gaan wonen?

Het visumsysteem is erg complex. Er zijn heel wat verschillende types woon- en werkvisa, en het is vrij complexe materie. Maar er is voldoende vraag naar dat je zeker gespecialiseerde websites zal vinden, alsook communities speciaal om ervaringen hierover uit te wisselen (zowel op Facebook, Reddit als specifieke forums).

De mogelijkheden zijn er zeker, maar het aantal verschillende visums is erg groot, de materie is dan ook ietwat complex. Heb je al eens overwogen hierover advies te vragen bij de Amerikaanse ambassade? Ik denk dat ze dit soort vragen wel vaker krijgen.

Ik heb in Google even de volgende zoekopdracht getypt: "usa site:.nl" en kreeg behoorlijk wat resultaten. Vaak gaat het over reizen naar de VS, maar er zijn ook resultaten van sites die gewoon over alles gaan wat met de VS te maken heeft.
Als je "immigration USA" googelt kom je allicht nog heel wat meer info tegen, hoewel je dan zoveel resultaten zal krijgen dat je door de bomen het bos nog moeilijk vindt.

Ik zou eens rondvragen op fora voor Belgen en Nederlanders in de VS, en bij de Amerikaanse ambassade.


PS: thinking about visa... Ik vertelde dus over hoe een kennis van me nu de helft van het jaar in België woont en de helft van het jaar in Cuba. Ik weet niet precies hoe hij dat laatste aan boord legt, want een normaal toeristenvisum voor Cuba is maar 3 maanden geldig, geen half jaar. Mogelijks zijn er speciale condities voor sommige omstandigheden, zeker als iemand daar geld in het laatje brengt, maar in principe moet je om daar te gaan wonen en werken tewerkgesteld worden door een lokale werkgever (en dat is zeer moeilijk).
Maar goed, dit is offtopic en was gewoon een korte bedenking toen ik het over visums had.

[pieter.a]

Oliebolleke schreef op donderdag 5 maart 2026 @ 21:06:
zijn hier mensen die nog overwegen om naar de USA te emigreren?

Ik zelf niet. Wat will je precies weten van mensen die dit overwegen?

[Qwerty-273]

AniMeshorer schreef op woensdag 1 april 2026 @ 16:11:
PS: thinking about visa... Ik vertelde dus over hoe een kennis van me nu de helft van het jaar in België woont en de helft van het jaar in Cuba. Ik weet niet precies hoe hij dat laatste aan boord legt, want een normaal toeristenvisum voor Cuba is maar 3 maanden geldig, geen half jaar

Het toeristenvisum kan je eenmalig verlengen. Dus 90 dagen standaard, en verlengbaar met nog eens 90 dagen (alleen als je op dat moment in Cuba bent). Dat komt dan overeen met ongeveer een half jaar (180 dagen)

[AniMeshorer]

Qwerty-273 schreef op donderdag 2 april 2026 @ 14:50:
[...]

Het toeristenvisum kan je eenmalig verlengen. Dus 90 dagen standaard, en verlengbaar met nog eens 90 dagen (alleen als je op dat moment in Cuba bent). Dat komt dan overeen met ongeveer een half jaar (180 dagen)

Ik vermoed dat die kennis het op die manier doet. Hij zit elk jaar een half jaar in Cuba. Of hij daar een eigen huisje heeft (dat is sinds het recente verleden wel toegestaan in bepaalde omstandigheden) of bij vrienden logeert, dat weet ik niet. Ik wil hem dat graag vragen, maar net omdat hij nu zo vaak in Cuba zit ontmoet ik hem niet zo vaak meer, en ginder is zijn internettijd beperkt. Ik zal het hem zeker eens vragen eens hij weer in België is, maar dat is nog zeker een paar maanden.
Zou me niet verbazen, gezien hoe gek hij is op Cuba en hoeveel zeer hechte vrienden hij daar heeft, dat hij er vroeg of laat permanent gaat wonen. Dan heb je een verblijfsvergunning nodig, maar hij is nu met pensioen dus een werkvergunning is dan niet nodig, en doorgaans gaat de Cubaanse overheid wel soepel om met buitenlanders die vreemde valuta (in dit geval de Euro) het land binnenbrengen.

Zelf zou ik overigens ook graag eens een maand of zo in Cuba doorbrengen. Havana lijkt mij een prachtstad. Maar goed, dat is perfect doenbaar met een toeristenvisum van 3 maanden.

[LED-Maniak]

Voor de mensen die momenteel al (ver) in het proces zitten of er al doorheen zijn:
Hoe hebben jullie precies de knoop doorgehakt wanneer de tijd rijp is om te gaan?

Ik zit nu een beetje in een "gouden kooi" of "onzekerheid". De twijfel slaat toe, want spannend natuurlijk en wanneer is dan precies het juiste moment? Als ik de ik-vertrek koppels bekijk staan ze er gemiddeld een stuk slechter voor bij vertrek, maar elke maand dat ik langer doorwerk is toch weer een paar maanden elders leven. De baan zal opgezegd moeten worden, maar wanneer? Doorwerken zal niet lukken. Een geforceerd ontslag of iets anders disruptiefs in het leven maakt het waarschijnlijk een stuk eenvoudiger dan dat het "doorkabbelt".

Gewoon een datum prikken, banen opzeggen en weg? Wellicht zoek ik teveel zekerheid en wil alles in de puntjes regelen. Land en regio zijn gevonden, meerdere keren bezocht. Alleen nog geen stukje eigen land gevonden.

[ Voor 7% gewijzigd door LED-Maniak op 05-04-2026 18:44 ]

[TheKerremenke]

@LED-Maniak Dit is logischerwijs voor iedereen anders. Wij hebben de aanzet in 2019 gemaakt. Na meerdere keren op vakantie geweest te zijn in ons gewenste land, zijn we toen begonnen met taallessen. Eventueel voor emigratie maar minstens voor de handigheid op vakanties.

Vervolgens in 2023 een huis gekocht in het betreffende land. Dankzij omstandigheden de kans genomen om er een winter (2023 nov- 2024 maart) te kunnen proef wonen. Het jaar in 2024 nov - 2025 maart erop hetzelfde gedaan in de winter. Het was fijn om het te ervaren maar het voelde ook een beetje als in limbo tussen twee plaatsen. Tevens wilden we stappen zetten in ons nieuwe land. Huis opknappen, werk vinden, contacten uitbreiden.

Dus eigenlijk al november de knoop doorgehakt om er fulltime te gaan wonen. Te gaan emigreren. Het was een stille wens van ons, mijn vrouw was er al eerder klaar voor maar ikzelf niet. Ergens zocht ik zekerheid van het hebben van werk, etc. Maar ergens moet je concessies doen. Op een gegeven moment besloten om er toch voor te gaan. Elke keer een tijdje er zijn zet geen zoden aan dijk voor ons.

Familie en vrienden op de hoogte gesteld in maart 2025. Die zagen dit al aan komen gezien onze voorliefde voor het land, de taalcursus en het huis dat we gekocht hadden. Ons huis in NL te koop gezet in mei, verkocht in twee weken met als afspraak 1 november de overdracht te hebben. In augustus 2025 onze tweede auto die kant op gereden. Daarna de inboedel die kant op en wijzelf met een auto en aanhanger in november.

In dit topic kun je meer lezen onze plannen/ervaringen, mocht je dat willen.
https://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/2320168

[pieter.a]

Maak een lijst met alle zaken die je moet regelen en schat in hoeveel tijd/doorlooptijd alles gaat kosten. Ook rekening houdend met hoeveel zaken je tegelijkertijd kan doen.

Ik heb zelf eerst baan en woning opgezegd om te kunnen reizen. Daarna uiteindelijk besloten om te emigreren.
Vanaf het moment dat ik besloot om het roer om te gooien heb ik 3 maanden de tijd genomen om mijn woning leeg op te leveren, een maand later had ik de laatste werkdag en weer een maand later ben ik op reis gegaan.

[epic_gram]

Oliebolleke schreef op donderdag 5 maart 2026 @ 21:06:
zijn hier mensen die nog overwegen om naar de USA te emigreren?

ja, ik. Ik ga binnenkort erheen om te kijken naar huizen en werk. Regio texas of florida.

[florf]

Zit dat Box 3 debat te volgen en man man man onze overheid is gewoon in volledige burger uitzuig modus. Onbegrijpelijk dat VVD hier ook in meegaat. Liefst zou ik in Nederland blijven maar ben bezig bedrijfje op te bouwen wat ik overal ter wereld kan runnen. En haal nu al mijn inkomen uit investerings rendement. En woon in huis wat ik voor aardig kan verkopen en wat ik eigenlijk moet verbouwen omdat het vrij oud is (waar ik weinig zin in heb).

Dus ik bespaar zeker met nieuwe box 3 wet gewoon een klein vermogen aan belasting. En is eigenlijk helemaal niet meer logisch voor mij om in NL te blijven. Heb aantal opties op een rij gezet.

Tsjechie, Slowakije, Kroatie voor en nadelen:

• Belastingen zijn heel redelijk, 0% kapitaal belasting als je aandelen 3, 1 of 2 jaar vast houd. Met ondernemen betaal je ongeveer 30-50% minder belasting tov NL.
• Zijn mooie landen met gematigd klimaat. Heel veilig en rijk genoeg dat alles redelijk functioneel is (Tsjechie heeft denk ik best functionerende overheid en economie van 3, maar ook hoogste belasting).
• Taal is wel lastig. Heb het wat zitten oefenen en heb echt een hekel aan talen leren. Je zal je daarom altijd wel een buitenstaander voelen omdat communiceren gewoon nooit helemaal vloeiend zal gaan. Meester worden in Engels heeft mij zeker 10-15 jaar gekost met veel oefenen op jongere leeftijd. En oefenen was heel makkelijk omdat films, games etc allemaal in Engels waren en Engels oefenen heel makkelijk gemaakt wordt overal. Denk dat dit een groot nadeel is van emigreren na verloop van tijd als je niet aanspraak hebt met andere vloeiend sprekende Engelstaligen of andere geemigreerde Nederlanders zal sociaal contact een tijd lang behoorlijk oppervlakkig zijn.
• Vriend van me gaat 7 maanden per jaar (in winter en herfst) in Kroatie wonen. Dus zal gelijk wat vertrouwde aanspraak hebben (als ik aan kust ga zitten).
• Als je talent nodig hebt voor je bedrijfje zal het makkelijk te vinden zijn hier, veel hoogopgeleide mensen en door lagere cost of living & belasting hoef je ze minder te betalen voor zelfde koop kracht.
• Dichtbij Nederland
• Bratislava heeft hoop fietspaden, en Zagreb kan je ook goed overal heen met de fiets. Praag heeft uitstekend openbaar vervoer. Natuurlijk lang niet zo goed als NL, maar dat is het nergens.
• Nadeel middelmatige keuken, lastiger verse ingredienten te vinden. Eet zelf veel vis, ook lastig dat daar enigzins vers te vinden. Tenzij je in Kroatie zit.
• Maar Kroatie is vooral toeristen economie. Mijn voorkeur gaat eigenlijk uit naar Praag omdat het echt een wereldstad is.
• Heb slechte dingen gehoord over houding van mensen in vooral Praag. Tsjechen zijn behoorlijk pessimistische in zichzelf gekeerde mensen. Zal ook wel wat met verhouding inkomen/huizenprijzen te maken hebben?

Noord Westen van Spanje:

• Klimaat is echt meesterlijk. Hele zachte winters en zachte lange zomers
• Belasting lager dan NL maar alsnog redelijk hoog.
• Taal best makkelijk te leren.
• Nauwelijks echt grote steden. Onroerend goed is knetterduur, en weinig kansen verder voor toekomstige kinderen. Is gewoon een kansarm land.
• Nadeel is behoorlijk socialistische cultuur. Pensioen systeem is unsunstainable etc. Dus belastingen zullen vast aanzienelijk verhoogd worden. Weinig bestaanszekerheid op dit gebied.
• Bureaucratische verstikkende overheid (heb echt horrorverhalen gehoord).
• Heb zelf weinig met Spanje.

Amerika:

• Tenzij mijn onderneming behoorlijk success wordt zal het lastig binnenkomen zijn met green card etc.
• Politieke situatie lijkt mij op dit moment behoorlijk instabiel.
• Moet alles met de auto doen. Zijn hier en daar pockets waar ze systematisch steden fiets vriendelijker proberen te maken (Asheville, Charleston, Nashville), maar zit heel erg in begin fase.
• Is hardere individualistische cultuur waar het ieder voor zich is en focus zit op werken werken werken. Veel steden hebben nauwelijks een functionerend stads centrum bijvoorbeeld waar je een terasje kan pakken.
• Veel hogere criminaliteit
• Lagere huisprijzen, je staat er van te kijken wat je kan krijgen in zelfs duurdere gebieden.
• Denk voor medium term dat dollar behoorlijk waarde zal gaan verliezen, wat emigreren financieel aantrekkelijker gaat maken in toekomst als je euros moet inwisselen.
• Belasting ook niet zoveel lager als je zorg kosten voor eigen rekening meetelt. Tenzij je in Florida of Texas gaat zitten. Beetje vergelijkbaar met Spanje.
• Integreren zal heel makkelijk zijn. Tenzij je in een dorp gaat zitten ergens.
• Als je in/in buurt van wereld steden gaat zitten als NY etc zit je in midden van epi centrum van cultuur, technologie etc waar alles gebeurd. Kans is groter dat je interessante mensen zal tegen komen dan wanneer je in kust stadje in Noord West Spanje gaat zitten.
• Hou wel van de enthusiaste Can Do mentaliteit van Amerikanen. Waar ze niet zuur gaan zitten kijken als je ze een succesverhaal verteld. Kom in NL bijna nooit echt ambiteuze mensen tegen, tis allemaal beetje krabbenton mentaliteit hier.
• Salarissen zijn wel hoog in tech sector. Voor mij in dit geval nadeel.

Belgie:

• Meest vertrouwd
• Aanzielijke aantrekkelijker met belasting
• MAAR dat zal waarschijnlijk gestaag veranderen. Want overheid daar heeft zelfde gat in handen als hier, en bevolking dezelfde Socialistische krabbeton mentaliteit.
• Huizenprijzen aanzienelijk lager.
• Wel alles minder goed geregeld.
• Sorry maar dat Vlaamse accent vind ik echt niet om aan te horen (zij zullen wel hetzelfde vinden van mijn harde G).

Zwitserland:

• kneiterduur, ben daar nog niet rijk genoeg voor, zeker als ik zelf risicos wil nemen zoals geld in mijn eigen bedrijf investeren dan is dit niet aantrekkelijk genoeg.
• Wel alles extreem goed geregeld en veel kansen + steengoed onderwijs voor kinderen.
• Best saai
• Paar x dat ik in Zwitserland geweest ben vond ik mensen extreem afstandelijk en koud.
• Ook hoge salarissen door hoge cost of living, wat nadeel is in mijn situatie.
• Heb hekel aan bergen, ze blokkeren mijn uitzicht.

Dan echte belastingparadijzen zoals Cyprus, Gibraltar, Luxemburg, Singapore, UAE etc. Nadelen zijn vaak hele hoge cost of living, niets te doen, of je zit constant in zweterig weer. Het zijn ook niet echt plekken waar veel toekomst is voor kinderen. Voor die extra belasting besparing lever je gewoon teveel in. Misschien alleen een optie als je kneiterveel verdient om het een paar jaartjes te doen. Veel mensen die je daar tegen komt zullen dat doen dus moeilijk om permanente sociale cirkel op te bouwen etc.

Zit ff wat hardop te denken, verdere input is welkom.

[LED-Maniak]

Klinkt alsof je er nog niet uit bent
Ik heb het al eens eerder hier gezegd volgens mij maar volg eerst je hart. Lage belasting is leuk, maar je moet jezelf natuurlijk ook ergens thuisvoelen.

Ga proefwonen, proef de sfeer en als het niets is, probeer het volgende land.

[gambieter]

Ik mis gezondheidszorg en verzekering (en pensioen/oude dagvoorziening) in je lijstje. In de VS onbetaalbare gezondheidszorg, veel andere landen moet je flink betalen voor toegang, zeker als "toerist". En denk nu niet, ach ik ben jong, ga het niet nodig hebben...

Ik merk wel een "asociale/egoistische" portie, wel willen profiteren van samenleving en voorzieningen maar liever niet bijdragen.

[ Voor 23% gewijzigd door gambieter op 01-07-2026 10:43 ]

[florf]

Zorg is overal wel beetje hetzelfde voor meeste zaken, tenzij je naar Amerika gaat. Of als je een zeldzame aandoening krijgt. Maar als je bijvoorbeeld been breekt of PSA moet laten meten oid zal er nauwelijks verschil in zitten waar je woont in Europa.

Ik merk wel een "asociale/egoistische" portie, wel willen profiteren van samenleving en voorzieningen maar liever niet bijdragen.

Ik wil best bijdragen maar het loopt spuigaten uit in Nederland. Overheid kan makkelijk een kwart kleiner, maar dit is blijjkbaar niet eens bespreekbaar. Als overheid met 25% kleiner wordt, gaat belastingdruk met 30%+ omlaag voor bovenmiddenklasse omdat wij disproportioneel betalen. We hebben in hoop opzichten hoogste belastingen en afdragingen van Europa en krijgen er elk jaar minder voor terug. En de gemiddelde Nederlander is een mak schaap die alles maar slikt en het prima vind als iemand die een beetje meer heeft uitgekleed wordt.

Als je bijvoorbeeld kijkt naar infrastructuur, is maar 3.5% van overheids utigaven (eigenlijk een van weinige dingen die echt goed geregeld is). Tel scholen, zorg en justitie erbij op en je zit nog niet op de helft. Maar ambtenarij groeit sneller dan de bevolking. Denk dat via automatisering makkelijk miljarden te besparen is hier. Dit kost staat (rijk en lokaal met ZZP kosten meegenomen) zo'n 35-40 miljard/jaar. Hier zitten 3 pilaren, onderwijs, zorg en justitie grotendeels niet eens in. Kan makkelijk 10 miljard vanaf.

Of pensioenfondsen die behoorlijk hebben ondergepresteerd (wat nauwelijks besproken of onderzocht wordt in media). Wij leggen hoogste bedrag in % gewijs van lonen, en fondsen hebben wereldmarkten 2%/jaar ondergepresteerd laatste 10 jaar. Wat 20 miljard/jaar kostte.

Of naar feit dat we 3e wereld migranten met grote getalen naar binnen blijven halen die massaal misbruik maken van onze verzorgingstaat wat ook nauwelijks bespreekbaar lijkt. Trekken gemiddeld per 100 werkende personen met een factor ~10x meer aan uitkeringen vs autochtone bevolking. Heb daar ook wat horrorverhalen over gehoord van mensen die hier in werken (allemaal lui met dezelfde vage oncontroleerbare symptomen alsof ze het afgesproken hebben etc). We hebben bijvoorbeeld bijna 7% van werkende bevolking die aan uitkering/ziektewet zit. Bijna het dubbele van Tsjechie. Dit kost autochtone bevolking al rond 30 miljard per jaar om dat gat te vullen.

Of kijk naar windmolens op zee die 100e+ /MWH kosten nu (extra batterij en grid kosten nog niet meegeteld) en alleen maar gaan oplopen in kosten aangezien beste spots al ingenomen zijn. Terwijl China voor 50-60e/MWH kern centrales uit de grond stampt. Hier gaat ook een paar 100 miljard tegen aan gegooid worden. Terwijl er wachtrijen zijn nu op het electriciteits net (wat ook alleen maar erger gaat worden). Om nog niet te spreken over groene waterstof wat een complete grift is en waar D66 nu ook weer meer geld tegen aan gaat gooien om hun lobbieclubjes vet te mesten.

Of naar mismanagement in ziekenhuizen/onderwijs met teveel administratie en te hoge hoeveelheid verpleging/patient omdat ze afgeleid worden met bullshit papierwerk.

Of naar al die onzin subsidies die helemaal niet nodig zijn. 15 miljard per jaar, waar best paar miljard in geknipt kan worden.

Of 8 miljard/jaar netto naar de EU in 2026 (meer dan 100% gestegen vs 2024) wat ook weer het hoogste bedrag/burger is van alle EU landen. Maar met mes op tafel onderhandelen zit er nooit bij en alle verdragen zijn kennelijk in titanium geschreven. Met pro EU partijen in regering zullen wij ook moeten gaan bukken voor Fransen zo die allemaal vroeg met pensioen willen. Dat pensioensysteem daar staat op springen en als dat barst gaat het ook lelijk worden.

En ook vrij absurd dat wij indirect bevoorbeeld nog geld sturen naar bijvoorbeeld Polen elk jaar terwijl dat een economische machtcentrum is geworden, en geen arm 3e wereld land zoals in jaren 90.

Of 4 mijlard/jaar wat naar ontwikkelingshulp gaat wat in praktijk vaak in zakken van corrupte overheden verdwijnt.

Of wanpraktijken in ons leger nu er ineens voor hoofdprijs obsoleet materieel ingekocht wordt (Leopard tanks voor 40 miljoen/stuk).

Ik ken verschillende mensen die bij overheid werken en sommige verhalen die ik hoor wordt ik misselijk van. En ik zie gewoon geen verbeteringstrend. Ik zie het alleen maar erger worden. VVD zou een partij moeten zijn die hier iets aan zouden moeten doen. Maar ze hebben 30 jaar in regeringen gezeten die de problemen alleen maar erger gemaakt hebben. Dus ja ik ben er aardig klaar mee.

In grote corporaties zie je dit ook, maar die worden na verloop van tijd door kleinere efficientere bedrijven weg geconcurreerd als ze niet efficienter worden. Dit gebeurd niet bij de overheid wat eigenlijk effectief een monopolie is, dus na verloop van tijd lopen uitgaven de spuigaten uit als dit niet zorgvuldig gemanaged wordt. En het enigste wat je als burger kan doen is met je portemonnee stemmen.

Het is ook vrij absurd dat overheidsuitgaven al bijna tegen 50% van ons BNP aanzitten nu.

Maargoed dit soort discussies horen hier volgens mij niet, dus laten we niet teveel offtopic gaan.

[ewrz]

florf schreef op woensdag 1 juli 2026 @ 02:50:
Zorg is overal wel beetje hetzelfde voor meeste zaken, tenzij je naar Amerika gaat. Of als je een zeldzame aandoening krijgt. Maar als je bijvoorbeeld been breekt of PSA moet laten meten oid zal er nauwelijks verschil in zitten waar je woont in Europa.


[...]

Ik wil best bijdragen maar het loopt spuigaten uit in Nederland. Overheid kan makkelijk een kwart kleiner, maar dit is blijjkbaar niet eens bespreekbaar. Als overheid met 25% kleiner wordt, gaat belastingdruk met 30%+ omlaag voor bovenmiddenklasse omdat wij disproportioneel betalen. We hebben in hoop opzichten hoogste belastingen en afdragingen van Europa en krijgen er elk jaar minder voor terug. En de gemiddelde Nederlander is een mak schaap die alles maar slikt en het prima vind als iemand die een beetje meer heeft uitgekleed wordt.

Als je bijvoorbeeld kijkt naar infrastructuur, is maar 3.5% van overheids utigaven (eigenlijk een van weinige dingen die echt goed geregeld is). Tel scholen, zorg en justitie erbij op en je zit nog niet op de helft. Maar ambtenarij groeit sneller dan de bevolking. Denk dat via automatisering makkelijk miljarden te besparen is hier. Dit kost staat (rijk en lokaal met ZZP kosten meegenomen) zo'n 35-40 miljard/jaar. Hier zitten 3 pilaren, onderwijs, zorg en justitie grotendeels niet eens in. Kan makkelijk 10 miljard vanaf.

Of pensioenfondsen die behoorlijk hebben ondergepresteerd (wat nauwelijks besproken of onderzocht wordt in media). Wij leggen hoogste bedrag in % gewijs van lonen, en fondsen hebben wereldmarkten 2%/jaar ondergepresteerd laatste 10 jaar. Wat 20 miljard/jaar kostte.

Of naar feit dat we 3e wereld migranten met grote getalen naar binnen blijven halen die massaal misbruik maken van onze verzorgingstaat wat ook nauwelijks bespreekbaar lijkt. Trekken gemiddeld per 100 werkende personen met een factor ~10x meer aan uitkeringen vs autochtone bevolking. Heb daar ook wat horrorverhalen over gehoord van mensen die hier in werken (allemaal lui met dezelfde vage oncontroleerbare symptomen alsof ze het afgesproken hebben etc). We hebben bijvoorbeeld bijna 7% van werkende bevolking die aan uitkering/ziektewet zit. Bijna het dubbele van Tsjechie. Dit kost autochtone bevolking al rond 30 miljard per jaar om dat gat te vullen.

Of kijk naar windmolens op zee die 100e+ /MWH kosten nu (extra batterij en grid kosten nog niet meegeteld) en alleen maar gaan oplopen in kosten aangezien beste spots al ingenomen zijn. Terwijl China voor 50-60e/MWH kern centrales uit de grond stampt. Hier gaat ook een paar 100 miljard tegen aan gegooid worden. Terwijl er wachtrijen zijn nu op het electriciteits net (wat ook alleen maar erger gaat worden). Om nog niet te spreken over groene waterstof wat een complete grift is en waar D66 nu ook weer meer geld tegen aan gaat gooien om hun lobbieclubjes vet te mesten.

Of naar mismanagement in ziekenhuizen/onderwijs met teveel administratie en te hoge hoeveelheid verpleging/patient omdat ze afgeleid worden met bullshit papierwerk.

Of naar al die onzin subsidies die helemaal niet nodig zijn. 15 miljard per jaar, waar best paar miljard in geknipt kan worden.

Of 8 miljard/jaar netto naar de EU in 2026 (meer dan 100% gestegen vs 2024) wat ook weer het hoogste bedrag/burger is van alle EU landen. Maar met mes op tafel onderhandelen zit er nooit bij en alle verdragen zijn kennelijk in titanium geschreven. Met pro EU partijen in regering zullen wij ook moeten gaan bukken voor Fransen zo die allemaal vroeg met pensioen willen. Dat pensioensysteem daar staat op springen en als dat barst gaat het ook lelijk worden.

En ook vrij absurd dat wij indirect bevoorbeeld nog geld sturen naar bijvoorbeeld Polen elk jaar terwijl dat een economische machtcentrum is geworden, en geen arm 3e wereld land zoals in jaren 90.

Of 4 mijlard/jaar wat naar ontwikkelingshulp gaat wat in praktijk vaak in zakken van corrupte overheden verdwijnt.

Of wanpraktijken in ons leger nu er ineens voor hoofdprijs obsoleet materieel ingekocht wordt (Leopard tanks voor 40 miljoen/stuk).

Ik ken verschillende mensen die bij overheid werken en sommige verhalen die ik hoor wordt ik misselijk van. En ik zie gewoon geen verbeteringstrend. Ik zie het alleen maar erger worden. VVD zou een partij moeten zijn die hier iets aan zouden moeten doen. Maar ze hebben 30 jaar in regeringen gezeten die de problemen alleen maar erger gemaakt hebben. Dus ja ik ben er aardig klaar mee.

In grote corporaties zie je dit ook, maar die worden na verloop van tijd door kleinere efficientere bedrijven weg geconcurreerd als ze niet efficienter worden. Dit gebeurd niet bij de overheid wat eigenlijk effectief een monopolie is, dus na verloop van tijd lopen uitgaven de spuigaten uit als dit niet zorgvuldig gemanaged wordt. En het enigste wat je als burger kan doen is met je portemonnee stemmen.

Het is ook vrij absurd dat overheidsuitgaven al bijna tegen 50% van ons BNP aanzitten nu.

Maargoed dit soort discussies horen hier volgens mij niet, dus laten we niet teveel offtopic gaan.

Ik heb heel wat ervaringen met emigratie gelezen de laatste tijd en wat ik steeds lees in de successverhalen is dat je misschien meer nog dan een reden om te vertrekken, een reden moet hebben om ergens anders te gaan wonen. Een levensstijl die je in Nederland niet hebt of niet kunt betalen, een heel ander klimaat, een cultuur die je aanspreekt. Zou je op die andere plek gaan wonen als de kosten identiek waren? Zo ja, dan moet je het doen.

Als je enige reden om te vertrekken frustratie met Nederland is (niet dat die geheel onterecht is) dan is de kans groot dat je overhaast kiest en daardoor zoekende blijft.

[pagani]

Ga je voor jezelf of voor kinderen? Ik kan je nu al op een bordje geven dat je kinderen na een opleiding in Kroatie, Tsjechie of Slowakije 1-0 achterstaan ten opzichte van kinderen die in Nederland/Duitsland/Belgie/Zwitserland op school hebben gezeten. Ja, er is vast ook internationaal/priveonderwijs, maar dan heb je het ook al snel over >20k euro per jaar per kind.

In praktisch alle landen met goed onderwijs en een (voor mij) acceptabel vangnet is de cost of living versus inkomstenbalans redelijk gelijk. Het echte voordeel kun je dan halen bij reizen (als bijvoorbeeld Zwitser naar andere landen reizen maakt je daar "rijk").

Daarnaast is het de vraag of het heel gunstig is om met je bedrijf ergens heen te verhuizen. Zwitserland, de VS, Australie, Nieuw-Zeeland en Canada bijvoorbeeld kennen extreem strenge regels, de Nederlandse belastingdienst stuurt je een eindafrekening omdat je de bedrijfsvoering staakt etc.

Daarnaast lijkt het vaak simpeler dan het is. Zo lijkt de belasting in Zwitserland laag, tot je er dieper in duikt en ontdekt dat je over allerlei andere lagen ook belasting afdraagt (cantonaal/landelijk). Dan zie je dat de cost of living zo'n 200% is van de Nederlandse en ineens is de belasting hier zo gek nog niet.

Een suggestie voor een "tussenvorm": Denemarken? Cost of living is zo'n 150% van Nederland, geen bergen, goede sociale voorzieningen en misschien wel het beste onderwijs/kinderland ter wereld.

[ Voor 24% gewijzigd door pagani op 01-07-2026 09:35 ]

[Ruzor]

Je moet er ook rekening houden met dat alle punten die je opsompt waaraan je je ergert, hoogstwaarschijnlijk ook aanwezig zijn in een ander land. In één-of-andere vorm en in meer of mindere mate.

Echter krijg je daar niets van mee omdat je én niet in het land woont én de taal niet spreekt. Ignorance is bliss.

[Ernemmer]

florf schreef op woensdag 1 juli 2026 @ 02:50:
Zorg is overal wel beetje hetzelfde voor meeste zaken, tenzij je naar Amerika gaat. Of als je een zeldzame aandoening krijgt. Maar als je bijvoorbeeld been breekt of PSA moet laten meten oid zal er nauwelijks verschil in zitten waar je woont in Europa.


[...]

Ik wil best bijdragen maar het loopt spuigaten uit in Nederland. Overheid kan makkelijk een kwart kleiner, maar dit is blijjkbaar niet eens bespreekbaar. Als overheid met 25% kleiner wordt, gaat belastingdruk met 30%+ omlaag voor bovenmiddenklasse omdat wij disproportioneel betalen. We hebben in hoop opzichten hoogste belastingen en afdragingen van Europa en krijgen er elk jaar minder voor terug. En de gemiddelde Nederlander is een mak schaap die alles maar slikt en het prima vind als iemand die een beetje meer heeft uitgekleed wordt.

Als je bijvoorbeeld kijkt naar infrastructuur, is maar 3.5% van overheids utigaven (eigenlijk een van weinige dingen die echt goed geregeld is). Tel scholen, zorg en justitie erbij op en je zit nog niet op de helft. Maar ambtenarij groeit sneller dan de bevolking. Denk dat via automatisering makkelijk miljarden te besparen is hier. Dit kost staat (rijk en lokaal met ZZP kosten meegenomen) zo'n 35-40 miljard/jaar. Hier zitten 3 pilaren, onderwijs, zorg en justitie grotendeels niet eens in. Kan makkelijk 10 miljard vanaf.

Of pensioenfondsen die behoorlijk hebben ondergepresteerd (wat nauwelijks besproken of onderzocht wordt in media). Wij leggen hoogste bedrag in % gewijs van lonen, en fondsen hebben wereldmarkten 2%/jaar ondergepresteerd laatste 10 jaar. Wat 20 miljard/jaar kostte.

Of naar feit dat we 3e wereld migranten met grote getalen naar binnen blijven halen die massaal misbruik maken van onze verzorgingstaat wat ook nauwelijks bespreekbaar lijkt. Trekken gemiddeld per 100 werkende personen met een factor ~10x meer aan uitkeringen vs autochtone bevolking. Heb daar ook wat horrorverhalen over gehoord van mensen die hier in werken (allemaal lui met dezelfde vage oncontroleerbare symptomen alsof ze het afgesproken hebben etc). We hebben bijvoorbeeld bijna 7% van werkende bevolking die aan uitkering/ziektewet zit. Bijna het dubbele van Tsjechie. Dit kost autochtone bevolking al rond 30 miljard per jaar om dat gat te vullen.

Of kijk naar windmolens op zee die 100e+ /MWH kosten nu (extra batterij en grid kosten nog niet meegeteld) en alleen maar gaan oplopen in kosten aangezien beste spots al ingenomen zijn. Terwijl China voor 50-60e/MWH kern centrales uit de grond stampt. Hier gaat ook een paar 100 miljard tegen aan gegooid worden. Terwijl er wachtrijen zijn nu op het electriciteits net (wat ook alleen maar erger gaat worden). Om nog niet te spreken over groene waterstof wat een complete grift is en waar D66 nu ook weer meer geld tegen aan gaat gooien om hun lobbieclubjes vet te mesten.

Of naar mismanagement in ziekenhuizen/onderwijs met teveel administratie en te hoge hoeveelheid verpleging/patient omdat ze afgeleid worden met bullshit papierwerk.

Of naar al die onzin subsidies die helemaal niet nodig zijn. 15 miljard per jaar, waar best paar miljard in geknipt kan worden.

Of 8 miljard/jaar netto naar de EU in 2026 (meer dan 100% gestegen vs 2024) wat ook weer het hoogste bedrag/burger is van alle EU landen. Maar met mes op tafel onderhandelen zit er nooit bij en alle verdragen zijn kennelijk in titanium geschreven. Met pro EU partijen in regering zullen wij ook moeten gaan bukken voor Fransen zo die allemaal vroeg met pensioen willen. Dat pensioensysteem daar staat op springen en als dat barst gaat het ook lelijk worden.

En ook vrij absurd dat wij indirect bevoorbeeld nog geld sturen naar bijvoorbeeld Polen elk jaar terwijl dat een economische machtcentrum is geworden, en geen arm 3e wereld land zoals in jaren 90.

Of 4 mijlard/jaar wat naar ontwikkelingshulp gaat wat in praktijk vaak in zakken van corrupte overheden verdwijnt.

Of wanpraktijken in ons leger nu er ineens voor hoofdprijs obsoleet materieel ingekocht wordt (Leopard tanks voor 40 miljoen/stuk).

Ik ken verschillende mensen die bij overheid werken en sommige verhalen die ik hoor wordt ik misselijk van. En ik zie gewoon geen verbeteringstrend. Ik zie het alleen maar erger worden. VVD zou een partij moeten zijn die hier iets aan zouden moeten doen. Maar ze hebben 30 jaar in regeringen gezeten die de problemen alleen maar erger gemaakt hebben. Dus ja ik ben er aardig klaar mee.

In grote corporaties zie je dit ook, maar die worden na verloop van tijd door kleinere efficientere bedrijven weg geconcurreerd als ze niet efficienter worden. Dit gebeurd niet bij de overheid wat eigenlijk effectief een monopolie is, dus na verloop van tijd lopen uitgaven de spuigaten uit als dit niet zorgvuldig gemanaged wordt. En het enigste wat je als burger kan doen is met je portemonnee stemmen.

Het is ook vrij absurd dat overheidsuitgaven al bijna tegen 50% van ons BNP aanzitten nu.

Maargoed dit soort discussies horen hier volgens mij niet, dus laten we niet teveel offtopic gaan.

Ik lees dat jij je vooral ergert aan hoe het beleid in NL is en je wilt nu verhuizen naar een ander land met ander beleid, misschien beter misschien niet, om daar vanaf te zijn.

Ik zou persoonlijk alleen naar het voor jou en je gezin interessante plaatje kijken (financieel, zorg, scholen ed.) en daarna zet je de TV uit en zie je het mismanagement ook niet meer. Daarvoor hoef je niet te emigreren, maar gewoon het nieuws niet meer te volgen.

[Qwerty-273]

florf schreef op dinsdag 30 juni 2026 @ 23:05:
Taal is wel lastig. Heb het wat zitten oefenen en heb echt een hekel aan talen leren. Je zal je daarom altijd wel een buitenstaander voelen omdat communiceren gewoon nooit helemaal vloeiend zal gaan.

Talen zijn lastig, en combineer dat met het überhaupt uitdrukken van jouw emoties in woorden dan maakt dat eigenlijk het altijd en overal lastig. Verder zal je bij veel landen altijd (in overheidszaken) gezien worden als buitenstaander (vergelijkbaar met de eerste en tweede generaties Turken en Marokkanen in Nederland), je wordt niet opeens een standaard burger, je emigratie achtergrond zal altijd ergens naar boven komen.

Dat is dus nog niet eens of je wel of niet vloeiend kan communiceren met de dagelijkse mensen om je heen.

Verder succes met de keuze, maar als advies maak de keuze niet uit onvrede hier maar eerder op wat je aantrekkelijk vindt aan de bestemming. En politiek is zo veranderlijk als wat - het is lastig om daar op te gaan plannen voor de rest van je leven.

[Brent]

Qwerty-273 schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 00:34:
[...]

Het is anders wel één van de punten waarom expats vaak zo lyrisch positief over een ander land kunnen zijn. Die komen hun bubbel niet uit, hebben geen benul van de lokale cultuur en politiek (of de problemen die er spelen). Ze hangen voornamelijk rond met de andere expats, of met hun "oude" vrienden die langs komen vliegen (en waar ze zelf langs vliegen).

Landen leren kennen is net zoiets als talen leren, na je 4e begin je een beetje in te komen Mijn anti-talenknobbel heeft daar trouwens enorme last mee. En dan dialecten nog.

En een goede manier om een land (inclusief je eigen) niet te kennen is maar op 1 plek (stad) te wonen, en de rest alleen maar als toerist te bezoeken. In Drenthe, de Randstad, of Limburg wonen zijn waarschijnlijk grotere verschillen dan velen denken. Doe dat eerst maar eens

Wat een uitdaging is, is pensioenopbouw in meerdere landen coördineren en krijgen. Inclusief het overdragen van staatspensioen (AOW in NL geheten). Dat is nog een hele klus, die je meestal pas tegen die tijd kunt doen, en welke tijd weet je nog niet met al die verschuivingen, die in elk land anders zijn en ook weer anders en op andere momenten opgevraagd dienen te worden. Tegen dat deel van mijn en mijn partners meerlandenavonturen zie ik wel op. Met een beetje pech krijgen we straks 10 aparte overboekingen binnen, en op zijn best ook nog wel 5. Hier is weinig discussie over, denk omdat velen hun rechten (binnen de EU) niet kennen en dus ook niet opeisen, maar van die andere anderhalve zool in Europa die wel netjes alle EU richtlijnen leest hoor ik dat de SVB als lastig bekend staat. Ik vind het ontzettend irritant dat je dat niet vroegtijdig kunt overdragen of zelfs maar aangeven, nu de loonstroken nog vers zijn en er nog mensen zijn die je kunt nabellen. Over 30-40 jaar is dat zovaak van houder verwisselt...

[R.van.M]

ewrz schreef op woensdag 1 juli 2026 @ 09:11:
[...]

Als je enige reden om te vertrekken frustratie met Nederland is (niet dat die geheel onterecht is) dan is de kans groot dat je overhaast kiest en daardoor zoekende blijft.

Hier ben ik het volmondig mee eens. Ik heb inmiddels in twee landen gewoond (Duitsland en Spanje) en volgend jaar vertrek ik naar Zuid-Amerika. Elk land heeft zijn eigen uitdagingen. Je laat misschien een aantal ergernissen achter, maar daar komen weer nieuwe voor in de plaats. Bovendien krijg je te maken met een cultuur die je nog niet volledig kent of begrijpt. Je beheerst de taal vaak niet zo goed als het Nederlands, waardoor misverstanden en ongemakkelijke situaties kunnen ontstaan.

Daarnaast zijn wetten, belastingen en andere regels anders dan in Nederland, waardoor je gemakkelijk iets over het hoofd ziet of verkeerd interpreteert. Ook is het niet altijd eenvoudig om nieuwe vriendschappen op te bouwen. En als dat wel lukt, zijn het vaak andere expats die na een paar jaar weer vertrekken.

In mijn optiek is emigreren omdat je je ergert aan bepaalde zaken in Nederland de verkeerde insteek. Je kunt beter emigreren vanwege de positieve aspecten van het nieuwe land en de persoonlijke groei en ervaringen die je daar hoopt op te doen. Doe je dat niet, dan is de kans groot dat je uiteindelijk ongelukkiger bent in je nieuwe land dan je ooit in Nederland was.

[Qwerty-273]

De EU richtlijnen voor de staatspensioenen zijn nog een behoorlijke lastige hobbel. Volgens de richtlijn/regelgeving vraag je namelijk je pensioen aan in het land waar je woont (of het laatst gewerkt hebt) binnen de unie. Dat land is vervolgens verantwoordelijk om de andere landen waar je pensioenrechten hebt opgebouwd (binnen de unie) dat onderling te regelen en te zorgen dat deze rechten mee tellen voor het pensioen dat je kan krijgen. Vervolgens is de daadwerkelijke uitbetaling nog iets wat per land wordt gedaan, je krijgt dus van elk stelsel een bepaald bedrag uitgekeerd.
https://europa.eu/youreur...sions-abroad/index_en.htm

Ik kan mij voorstellen dat hier nog een overkoepelende regelgeving overheen komt op het moment dat we bijvoorbeeld samensmelten in een Verenigd Europa (ook wel het Federale Staten van Europa concept) waarmee dit nog gestroomlijnder kan zijn.

Maar op het moment dat je buiten de unie hebt gewerkt of gaat wonen, dan is het een stuk lastiger om dat allemaal te combineren. Hier is mijn pensioenpot lijstje al behoorlijk complex (staatspensioenrechten opgebouwd in NL,DE,PL en dan nog wat aanvullende pensioenpotjes in NL en PL).

[Brent]

Qwerty-273 schreef op woensdag 1 juli 2026 @ 11:09:
De EU richtlijnen voor de staatspensioenen zijn nog een behoorlijke lastige hobbel. Volgens de richtlijn/regelgeving vraag je namelijk je pensioen aan in het land waar je woont (of het laatst gewerkt hebt) binnen de unie. Dat land is vervolgens verantwoordelijk om de andere landen waar je pensioenrechten hebt opgebouwd (binnen de unie) dat onderling te regelen en te zorgen dat deze rechten mee tellen voor het pensioen dat je kan krijgen. Vervolgens is de daadwerkelijke uitbetaling nog iets wat per land wordt gedaan, je krijgt dus van elk stelsel een bepaald bedrag uitgekeerd.
https://europa.eu/youreur...sions-abroad/index_en.htm

Ik kan mij voorstellen dat hier nog een overkoepelende regelgeving overheen komt op het moment dat we bijvoorbeeld samensmelten in een Verenigd Europa (ook wel het Federale Staten van Europa concept) waarmee dit nog gestroomlijnder kan zijn.

Maar op het moment dat je buiten de unie hebt gewerkt of gaat wonen, dan is het een stuk lastiger om dat allemaal te combineren. Hier is mijn pensioenpot lijstje al behoorlijk complex (staatspensioenrechten opgebouwd in NL,DE,PL en dan nog wat aanvullende pensioenpotjes in NL en PL).

En dat opvragen in het andere land gaat niet altijd goed. Ik heb voor een werkloosheidsuitkering het ook ooit moeten laten doen. De Franse evenknie van de SVB stuurde in eerste instantie (na eerst het dossier een maandje te laten liggen uiteraard) het dossier van iemand anders op, een circusartiest... Ik heb toen het SVB al mijn loonstroken kunnen overhandigen, en dat was voorlopig goed, en ze zouden opnieuw het dossier in FR opvragen, maar of dat ooit is aangekomen weet ik niet. Had uiteindelijk maar 2 of 3 maanden uitkering nodig tot ik weer een baan vond (was maart 2020, banen vinden was opeens even lastig ).

En in praktijk weten mensen het niet en vragen veel mensen toch apart in landen aan. Of bewaren (zeker Nederlanders...) geen enkele documentatie van die werktijd en bijdrages (ik wel, een gewoonte waarvoor ik de Franse contractcultuur dankbaar ben, standaard bewijsmateriaal verzamelen is overal handig namelijk).

En inderdaad, dan is er nog het aanvullende deel. Dat soms samenhangt met het hebben van de lokale aanvraag/uitkering staatspensioen als ik me niet vergis. Dan moet je het toch doen, ondanks dat in theorie het land van vestiging het voor je moet regelen.

Hier hetzelfde lijstje + FR trouwens Wie weten kunnen we nog wat tips uitwisselen tegen die tijd.

Ik vind het erg jammer dat de Europese instituties Resaver alleen voor zichzelf hebben opgetuigd Als ik daar alles in had kunnen keilen had dat een hoop onzekerheid en waarschijnlijk geld bespaart (want ik hou er absoluut rekening mee dat ik van alle potjes er misschien toch een of twee niet ga krijgen om wat voor reden dan ook).

Harmonisering is er op dit punt nog erg weinig. En gaat het om 2 landen, dan lukt het allemaal wss nog wel, maar zodra de teller echt gaat oplopen, wordt het een vervelende puzzel.

[ Voor 14% gewijzigd door Brent op 01-07-2026 11:21 ]

[PlasticPimple]

Qwerty-273 schreef op woensdag 1 juli 2026 @ 10:12:
[...]

Talen zijn lastig, en combineer dat met het überhaupt uitdrukken van jouw emoties in woorden dan maakt dat eigenlijk het altijd en overal lastig. Verder zal je bij veel landen altijd (in overheidszaken) gezien worden als buitenstaander (vergelijkbaar met de eerste en tweede generaties Turken en Marokkanen in Nederland), je wordt niet opeens een standaard burger, je emigratie achtergrond zal altijd ergens naar boven komen.

Dat is dus nog niet eens of je wel of niet vloeiend kan communiceren met de dagelijkse mensen om je heen.

In dat boek over de zeven vinkjes wordt dat heel duidelijk uitgelegd. Luyendijk spreekt voor zijn gevoel perfect Engels, maar heeft toch moeite met allerlei subtiele manieren die zijn collega's bij The Guardian gebruiken om iets over te brengen.

Mijn vrouw komt uit het buitenland en loopt er soms ook tegenaan. Het komt best wel eens voor dat ik een of andere referentie naar een grap van van Kooten en de Bie uit 1983 moet uitleggen, omdat mijn vrouw daardoor een hele zin niet begrijpt. Je kunt een taal maar tot op bepaalde hoogte uit een boekje leren.

[Brent]

Moet bij gezegd dat simpelweg in NL wonen niet betekent dat je alle NLse referenties snapt. En dat geldt overal. De redactie van The Guardian zal wat andere kennis vergen dan een financieel iets in The City, wat weer iets anders vergt dan een winkel in de Highlands. Klasse of sociaaleconomische achtergrond ontbrak een beetje in de vinkjes van Luyendijk vond ik. Ik bedoel, ga een om met mensen uit een kanswijk, met rijke mensen die niet hoeven werken, 'linkse elites'; ook totaal verschillende soorten woordgebruik en referenties, ondanks de gedeelde taal.