Het Emigratie Topic

[AniMeshorer]

florf schreef op zondag 8 februari 2026 @ 17:44:
Zijn er mensen hier die Kroatie overwogen hebben? Vriend van mij gaat daar wonen, zit het ook serieus te overwegen nu. Gezondheidszorg schijnt er het beste te zijn van oost europa. Lage belastingen, redelijk goed klimaat. Zagreb en Rijeka staan bovenaan.

Als ik Spanje ga dan zou ik net boven Portugal gaan zitten? Daar heb je het lekkerste klimaat. Dit is trouwens een mooie website om klimaat te vergelijken. Westkant van zuid Frankrkijk en Spanje/Portugal heeft veruit het beste klimaat van Europa. Lekker lange zwoele zomers die niet te warm zijn en zachte winters.

https://weatherspark.com/...sterdam-Madrid-and-Rijeka

Ik ken niemand die als expat in Kroatië woont, maar ben wel al erg vaak naar Kroatië geweest.

Ook hier geldt dat de moderne woningen die in prima staat zijn en op een interessante plek gelegen zijn (een levendig plekje aan zee, of in een grote stad) ook naar Benelux-normen best prijzig zijn.
Misschien is het allemaal betaalbaarder weg van de grote stad en weg van de kust, maar dan zit je wel een beetje in the middle of nowhere en moet je een eindje verplaatsen om bij de actie te komen. En ook daar betwijfel ik of de huizen in goede staat niet prijzig zijn.

Ik vrees dat, misschien behalve in sommige Afrikaanse of Latijns-Amerikaanse landen, overal hetzelfde principe geldt: wil je ietwat in of nabij de actie zitten en in een woonst waar je niet teveel uitgaves aan hebt wegens gebreken of oudersdomskwaaltjes, dan ga je sowieso betalen.

Houd er ook rekening mee dat in Kroatië de kennis van het Engels nog steeds een stuk minder is dan we in de Benelux gewend zijn, en dat Kroatisch (of Servo-kroatisch) geen eenvoudige taal is om te leren, net als de andere Slavische talen. Als je bijvoorbeeld medisch advies nodig hebt, kan dat wel eens een probleem geven. Hoewel de ene keer dat mijn familie medische hulp nodig had in Kroatië de arts (in ziekenhuis in Rijeka) prima Engelstalig was ; het ziekenhuis was qua infrastructuur wel ietwat verouderd maar wel functioneel. Alleen verbleven wij toen in Opatija, dus het was wel een klein half uurtje rijden voor die medische hulp.

[dion_b]

AniMeshorer schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 23:01:
[...]

Ik vrees dat, misschien behalve in sommige Afrikaanse of Latijns-Amerikaanse landen, overal hetzelfde principe geldt: wil je ietwat in of nabij de actie zitten en in een woonst waar je niet teveel uitgaves aan hebt wegens gebreken of oudersdomskwaaltjes, dan ga je sowieso betalen.

Klopt ten dele, maar onderschat niet hoeveel overhitter de woningmarkt in NL is tov veel andere plekken. Toen ik mijn huidige maisonette in de Bijlmer kocht was het de goedkoopste 6-kamer woning in gemeente Amsterdam. Dat is het nog steeds, alleen is de waarde ondertussen drie keer wat het toen was. Destijds zou ik voor dat geld elders alleen veraf en/of (meestal en) vervallen opties hebben. Enige plek waar ik half serieus gekeken heb waar enige luxe mogelijk zou zijn geweest op dat moment was in Romania. Ondertussen zou ik als ik vandaag de boel verkocht zowaar opties binnen de Peripherique in Paris hebben

Idem in HR: het is zeker niet goedkoop te noemen - HR vrienden van mij zijn niet voor niets naar IE verhuisd, deels voor het werk maar deels omdat het daadwerkelijk goedkoper wonen is - maar prijzen zijn nog steeds lager dan in NL. Als je ofwel een NL salaris denkt te kunnen vasthouden danwel je een oude lul bent met (grotendeels) afbetaald hypotheek, dan kun je prima een apartement in het centrum van Rijeka betalen (genoeg opties 3-4 ton) of een huis in de heuvels erboven met uitzicht over zee (4-5 ton).

Ik zou trouwens niet snel Kroatie kiezen - misschien ben ik teveel noorderling, maar het wordt daar werkelijk loeiheet in de zomers, niet te vergelijken met Galicie (genoemd stuk Spanje vlak boven Portugal) waar de oceaan de hitte flink tempert.

Houd er ook rekening mee dat in Kroatië de kennis van het Engels nog steeds een stuk minder is dan we in de Benelux gewend zijn, en dat Kroatisch (of Servo-kroatisch) geen eenvoudige taal is om te leren, net als de andere Slavische talen. Als je bijvoorbeeld medisch advies nodig hebt, kan dat wel eens een probleem geven.

Waar dan ook je naartoe gaat, zorg dat je de taal zsm leert en een beetje integreert met de locale cultuur. Ja, er zijn plekken waar je vrijwel alles in het EN kunt doen, maar kijk eens naar expats in NL die zelfs na jaren geen woord NL spreken: zo wil je niet zijn.

Ben je dat niet van plan, hou dan rekening met extra kosten. Ik heb nogal wat met notarissen in Romania moeten doen. Mijn Romeens is genoeg om beleefdheden uit te wisselen en practische zaken te regelen, maar niet goed genoeg om een notaris te overtuigen dat ik alle details begreep. Dus moest ik er steevast een officiele tolk bij regelen. Gelukkig zijn notarissen en tolken in RO stukken goedkoper dan in NL, althans dat waren ze tot ik er ~15 jaar terug niets meer mee te maken hoefde te hebben, maar iedere keer dat je iets officieels moet doen weer EUR 50 extra kosten neertellen tikt in landen met behoorlijk uitgebreide bureaucratie snel aan.

[Qwerty-273]

dion_b schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 00:27:
Waar dan ook je naartoe gaat, zorg dat je de taal zsm leert en een beetje integreert met de locale cultuur. Ja, er zijn plekken waar je vrijwel alles in het EN kunt doen, maar kijk eens naar expats in NL die zelfs na jaren geen woord NL spreken: zo wil je niet zijn.

Het is anders wel één van de punten waarom expats vaak zo lyrisch positief over een ander land kunnen zijn. Die komen hun bubbel niet uit, hebben geen benul van de lokale cultuur en politiek (of de problemen die er spelen). Ze hangen voornamelijk rond met de andere expats, of met hun "oude" vrienden die langs komen vliegen (en waar ze zelf langs vliegen).

[gambieter]

Ik ga suggereren het woord "expat" niet te gebruiken. Britten gebruiken dat woord voor zichzelf om zich speciaal te voelen en zich geen immigrant te hoeven noemen, want daar hebben ze een hekel aan (niet het noemen, wel de immigranten). Maar in die andere landen zijn ze immigranten.

Het is op antisociale media meer en meer een besmet woord aan het worden. Mensen die zichzelf dat daar noemen zijn meestal van het verkeerde soort...

[Chief]

"Expats", breek mij de bek niet open. Woon/werk inmiddels bijna 15 jaar in Azie en de meerderheid van expats zijn niet prettig in omgang: ze hebben nogal de neiging om zich verheven te voelen, in het breedste zin van het woord en Nederlanders zijn daar geen uitzonderingen op.

[Dr House]

gambieter schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 01:07:
Ik ga suggereren het woord "expat" niet te gebruiken. Britten gebruiken dat woord voor zichzelf om zich speciaal te voelen en zich geen immigrant te hoeven noemen, want daar hebben ze een hekel aan (niet het noemen, wel de immigranten). Maar in die andere landen zijn ze immigranten.

Het is op antisociale media meer en meer een besmet woord aan het worden. Mensen die zichzelf dat daar noemen zijn meestal van het verkeerde soort...

Tolerante mensen hebben geen hekel aan immigranten, maar Britten zijn allemaal hetzelfde?

[dion_b]

Dr House schreef op vrijdag 27 februari 2026 @ 13:07:
[...]


Tolerante mensen hebben geen hekel aan immigranten, maar Britten zijn allemaal hetzelfde?

Nee, Britten die zich identificeren als 'expats' zijn grotendeels over een kam te scheren. De Britten die dat niet zijn mijden de term expat expliciet. _{Ik iig}

[AniMeshorer]

dion_b schreef op donderdag 26 februari 2026 @ 00:27:
[...]

Klopt ten dele, maar onderschat niet hoeveel overhitter de woningmarkt in NL is tov veel andere plekken. Toen ik mijn huidige maisonette in de Bijlmer kocht was het de goedkoopste 6-kamer woning in gemeente Amsterdam. Dat is het nog steeds, alleen is de waarde ondertussen drie keer wat het toen was. Destijds zou ik voor dat geld elders alleen veraf en/of (meestal en) vervallen opties hebben. Enige plek waar ik half serieus gekeken heb waar enige luxe mogelijk zou zijn geweest op dat moment was in Romania. Ondertussen zou ik als ik vandaag de boel verkocht zowaar opties binnen de Peripherique in Paris hebben

Idem in HR: het is zeker niet goedkoop te noemen - HR vrienden van mij zijn niet voor niets naar IE verhuisd, deels voor het werk maar deels omdat het daadwerkelijk goedkoper wonen is - maar prijzen zijn nog steeds lager dan in NL. Als je ofwel een NL salaris denkt te kunnen vasthouden danwel je een oude lul bent met (grotendeels) afbetaald hypotheek, dan kun je prima een apartement in het centrum van Rijeka betalen (genoeg opties 3-4 ton) of een huis in de heuvels erboven met uitzicht over zee (4-5 ton).

Ik zou trouwens niet snel Kroatie kiezen - misschien ben ik teveel noorderling, maar het wordt daar werkelijk loeiheet in de zomers, niet te vergelijken met Galicie (genoemd stuk Spanje vlak boven Portugal) waar de oceaan de hitte flink tempert.

[...]

Waar dan ook je naartoe gaat, zorg dat je de taal zsm leert en een beetje integreert met de locale cultuur. Ja, er zijn plekken waar je vrijwel alles in het EN kunt doen, maar kijk eens naar expats in NL die zelfs na jaren geen woord NL spreken: zo wil je niet zijn.

Ben je dat niet van plan, hou dan rekening met extra kosten. Ik heb nogal wat met notarissen in Romania moeten doen. Mijn Romeens is genoeg om beleefdheden uit te wisselen en practische zaken te regelen, maar niet goed genoeg om een notaris te overtuigen dat ik alle details begreep. Dus moest ik er steevast een officiele tolk bij regelen. Gelukkig zijn notarissen en tolken in RO stukken goedkoper dan in NL, althans dat waren ze tot ik er ~15 jaar terug niets meer mee te maken hoefde te hebben, maar iedere keer dat je iets officieels moet doen weer EUR 50 extra kosten neertellen tikt in landen met behoorlijk uitgebreide bureaucratie snel aan.

Een 6-kamer woning in de Bijlmer zal sowieso nooit goedkoop zijn, neem ik aan? Zeker gezien je eigendom nu zo in waarde is gestegen, zou dat echt willen opgeven om elders van nul te moeten herstarten?


Wel even opmerken: in Kroatië valt de hitte vind ik erg mee (aan de kust tenminste) vergeleken met in sommige andere zuiderse landen. In Turkije heb ik temperaturen van boven de 40 graden meegemaakt in de zomer, dat was echt geen pretje. Dan vind ik het in Kroatië best meevallen. De zomers zijn erg heet, maar die duren ook geen maanden. In Spanje had ik de indruk dat de warme maanden best wat talrijker waren.

Ik heb zelf 3 jaar in Ierland gewoond. 1 jaar Dublin, 2 jaar Belfast. Dublin vond ik echt wel peperduur, zeker als je ziet in welke staat veel huizen zich bevinden. Ook is even buiten het centrum het allemaal vrij grauw en wat ruig, en het centrum zelf ben je ook vrij snel op uitgegeken. Ik vind het prijs-kwaliteit gezien geen aanrader, het is een stad waar ik eerder zou aanraden om een weekendje als toerist naartoe te trekken, maar voor te wonen zijn er betere opties. Moest ik het kunnen overdoen had ik allicht ofwel meteen naar Belfast getrokken, of naar Galway aan de westkust wat ik een veel aangenamer plekje vind dan Dublin. Dublin vind ik niet zo'n aangename stad om te wonen, en toen ik er was echt peperduur.

Belfast was net het tegenovergestelde: salaris en huurprijzen (zelfs in het centrum) veel beter in evenwicht, en een veel aangenamer stad om te wonen. Viel veel te zien, centrum netjes schoon en modern, de buitenwijken hebben een pijnlijke maar heel boeiende geschiedenis (al merk je die murals nauwelijks nog na een paar maanden in de stad te wonen), en vooral: een enorm artistiek en cultureel aanbod.


Hier in België zijn de vastgoedprijzen in de grote steden ook de pan aan het uitswingen. Zeker in Gent en Leuven wordt het enorm moeilijk te betalen voor jongeren of jonge koppels, zeker als je ietwat centraal wil wonen of niet té ver buiten het centrum. Ook Brussel en Antwerpen zijn erg duur, en bij Brussel (hoezeer ik van de stad hou) heb je het nadeel dat veel huizen vrij oud zijn en niet zo goed geïsoleerd zijn.
Veel jongeren en jonge koppels vluchten uit noodzaak de stad uit om zich in de rand van de stad te vestigen vanwege de hoge huur- of koopprijzen in het centrum of de aangenamer buurten net buiten het centrum. Natuurlijk, zo verschuift het probleem en worden die randgemeentes stapsgewijs ook duurder.

Wie nu een mooie eigandom bezit in het centrum van een (naar Belgische normen) grote stad, zou ik toch aanraden twee keer na te denken om zoiets op te geven voor een buitenlands avontuur waarbij je veelal de bruggen met het vaderland opblaast.


Overigens, een kennis (ik kan het nog geen vriend noemen, eerder een kennis) is net met pensioen en spendeert nu de helft van het jaar in België en de helft van het jaar in Cuba. Heeft echt zijn hart aan Cuba verloren, en na ontelbare vakanties op het eiland woont hij er nu 6 maanden per jaar.

Hoe dat precies werkt weet ik niet, sinds de regels wat versoepeld zijn mag je privé-eigendommen hebben op Cuba (iets wat uiteraard enkel voor de happy few betaalbaar is, niet voor de doorsnee Cubaan) maar om er te wonen heb je een verblijfsvergunning nodig en die is dacht ik doorgaans gekoppeld aan een werkvergunning. Wat dus bij iemand op pensioen wel anders ligt. Je kan ook zo vaak je wil als toerist Cuba binnen en buiten, maar dan moet je elke 3 maanden wel even weg om dan terug te keren. Misschien is er intussen een soepeler regeling voor zulke gevallen.

Hij vindt Cuba echt fantastisch. En uiteraard, met een Belgisch of Nederlands pensioen ga je in Cuba heel vlot rondkomen (tenzij je echt steeds gaat eten en drinken in zaken die op buitenlandse toeristen mikken en waar je in Cubaanse Convertible Pesos betaald in plaats van in de reguliere Cubaanse Pesos).

Moet zeggen, Havana lijkt me fantastisch, niet om echt te wonen, maar een vakantie van 1 maand in Cuba zou ik zeker niet afslaan. Het land heeft me altijd geboeid met die prachtige koloniale kleurrijke architectuur (vervallen maakt niet uit, dat geeft op 1 of andere manier net een charme), de rol van muziek in het land, de geschiedenis, het heerlijke klimaat (de zomer duurt er zowat heel het jaar: in de zomer 30 graden dus net niet té heet, in de winter nog steeds bij de 25 graden), en elke Cubaan die ik al ontmoette was extreem vriendelijk. Om te wonen zou ik het niet doen, voor een vakantie van een week of 4 zeker wél.

[Oliebolleke]

zijn hier mensen die nog overwegen om naar de USA te emigreren?

[AniMeshorer]

Oliebolleke schreef op donderdag 5 maart 2026 @ 21:06:
zijn hier mensen die nog overwegen om naar de USA te emigreren?

Waar in de VS overweeg je te gaan wonen?

Het visumsysteem is erg complex. Er zijn heel wat verschillende types woon- en werkvisa, en het is vrij complexe materie. Maar er is voldoende vraag naar dat je zeker gespecialiseerde websites zal vinden, alsook communities speciaal om ervaringen hierover uit te wisselen (zowel op Facebook, Reddit als specifieke forums).

De mogelijkheden zijn er zeker, maar het aantal verschillende visums is erg groot, de materie is dan ook ietwat complex. Heb je al eens overwogen hierover advies te vragen bij de Amerikaanse ambassade? Ik denk dat ze dit soort vragen wel vaker krijgen.

Ik heb in Google even de volgende zoekopdracht getypt: "usa site:.nl" en kreeg behoorlijk wat resultaten. Vaak gaat het over reizen naar de VS, maar er zijn ook resultaten van sites die gewoon over alles gaan wat met de VS te maken heeft.
Als je "immigration USA" googelt kom je allicht nog heel wat meer info tegen, hoewel je dan zoveel resultaten zal krijgen dat je door de bomen het bos nog moeilijk vindt.

Ik zou eens rondvragen op fora voor Belgen en Nederlanders in de VS, en bij de Amerikaanse ambassade.


PS: thinking about visa... Ik vertelde dus over hoe een kennis van me nu de helft van het jaar in België woont en de helft van het jaar in Cuba. Ik weet niet precies hoe hij dat laatste aan boord legt, want een normaal toeristenvisum voor Cuba is maar 3 maanden geldig, geen half jaar. Mogelijks zijn er speciale condities voor sommige omstandigheden, zeker als iemand daar geld in het laatje brengt, maar in principe moet je om daar te gaan wonen en werken tewerkgesteld worden door een lokale werkgever (en dat is zeer moeilijk).
Maar goed, dit is offtopic en was gewoon een korte bedenking toen ik het over visums had.

[pieter.a]

Oliebolleke schreef op donderdag 5 maart 2026 @ 21:06:
zijn hier mensen die nog overwegen om naar de USA te emigreren?

Ik zelf niet. Wat will je precies weten van mensen die dit overwegen?

[Qwerty-273]

AniMeshorer schreef op woensdag 1 april 2026 @ 16:11:
PS: thinking about visa... Ik vertelde dus over hoe een kennis van me nu de helft van het jaar in België woont en de helft van het jaar in Cuba. Ik weet niet precies hoe hij dat laatste aan boord legt, want een normaal toeristenvisum voor Cuba is maar 3 maanden geldig, geen half jaar

Het toeristenvisum kan je eenmalig verlengen. Dus 90 dagen standaard, en verlengbaar met nog eens 90 dagen (alleen als je op dat moment in Cuba bent). Dat komt dan overeen met ongeveer een half jaar (180 dagen)

[AniMeshorer]

Qwerty-273 schreef op donderdag 2 april 2026 @ 14:50:
[...]

Het toeristenvisum kan je eenmalig verlengen. Dus 90 dagen standaard, en verlengbaar met nog eens 90 dagen (alleen als je op dat moment in Cuba bent). Dat komt dan overeen met ongeveer een half jaar (180 dagen)

Ik vermoed dat die kennis het op die manier doet. Hij zit elk jaar een half jaar in Cuba. Of hij daar een eigen huisje heeft (dat is sinds het recente verleden wel toegestaan in bepaalde omstandigheden) of bij vrienden logeert, dat weet ik niet. Ik wil hem dat graag vragen, maar net omdat hij nu zo vaak in Cuba zit ontmoet ik hem niet zo vaak meer, en ginder is zijn internettijd beperkt. Ik zal het hem zeker eens vragen eens hij weer in België is, maar dat is nog zeker een paar maanden.
Zou me niet verbazen, gezien hoe gek hij is op Cuba en hoeveel zeer hechte vrienden hij daar heeft, dat hij er vroeg of laat permanent gaat wonen. Dan heb je een verblijfsvergunning nodig, maar hij is nu met pensioen dus een werkvergunning is dan niet nodig, en doorgaans gaat de Cubaanse overheid wel soepel om met buitenlanders die vreemde valuta (in dit geval de Euro) het land binnenbrengen.

Zelf zou ik overigens ook graag eens een maand of zo in Cuba doorbrengen. Havana lijkt mij een prachtstad. Maar goed, dat is perfect doenbaar met een toeristenvisum van 3 maanden.

[LED-Maniak]

Voor de mensen die momenteel al (ver) in het proces zitten of er al doorheen zijn:
Hoe hebben jullie precies de knoop doorgehakt wanneer de tijd rijp is om te gaan?

Ik zit nu een beetje in een "gouden kooi" of "onzekerheid". De twijfel slaat toe, want spannend natuurlijk en wanneer is dan precies het juiste moment? Als ik de ik-vertrek koppels bekijk staan ze er gemiddeld een stuk slechter voor bij vertrek, maar elke maand dat ik langer doorwerk is toch weer een paar maanden elders leven. De baan zal opgezegd moeten worden, maar wanneer? Doorwerken zal niet lukken. Een geforceerd ontslag of iets anders disruptiefs in het leven maakt het waarschijnlijk een stuk eenvoudiger dan dat het "doorkabbelt".

Gewoon een datum prikken, banen opzeggen en weg? Wellicht zoek ik teveel zekerheid en wil alles in de puntjes regelen. Land en regio zijn gevonden, meerdere keren bezocht. Alleen nog geen stukje eigen land gevonden.

[ Voor 7% gewijzigd door LED-Maniak op 05-04-2026 18:44 ]

[TheKerremenke]

@LED-Maniak Dit is logischerwijs voor iedereen anders. Wij hebben de aanzet in 2019 gemaakt. Na meerdere keren op vakantie geweest te zijn in ons gewenste land, zijn we toen begonnen met taallessen. Eventueel voor emigratie maar minstens voor de handigheid op vakanties.

Vervolgens in 2023 een huis gekocht in het betreffende land. Dankzij omstandigheden de kans genomen om er een winter (2023 nov- 2024 maart) te kunnen proef wonen. Het jaar in 2024 nov - 2025 maart erop hetzelfde gedaan in de winter. Het was fijn om het te ervaren maar het voelde ook een beetje als in limbo tussen twee plaatsen. Tevens wilden we stappen zetten in ons nieuwe land. Huis opknappen, werk vinden, contacten uitbreiden.

Dus eigenlijk al november de knoop doorgehakt om er fulltime te gaan wonen. Te gaan emigreren. Het was een stille wens van ons, mijn vrouw was er al eerder klaar voor maar ikzelf niet. Ergens zocht ik zekerheid van het hebben van werk, etc. Maar ergens moet je concessies doen. Op een gegeven moment besloten om er toch voor te gaan. Elke keer een tijdje er zijn zet geen zoden aan dijk voor ons.

Familie en vrienden op de hoogte gesteld in maart 2025. Die zagen dit al aan komen gezien onze voorliefde voor het land, de taalcursus en het huis dat we gekocht hadden. Ons huis in NL te koop gezet in mei, verkocht in twee weken met als afspraak 1 november de overdracht te hebben. In augustus 2025 onze tweede auto die kant op gereden. Daarna de inboedel die kant op en wijzelf met een auto en aanhanger in november.

In dit topic kun je meer lezen onze plannen/ervaringen, mocht je dat willen.
https://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/2320168

[pieter.a]

Maak een lijst met alle zaken die je moet regelen en schat in hoeveel tijd/doorlooptijd alles gaat kosten. Ook rekening houdend met hoeveel zaken je tegelijkertijd kan doen.

Ik heb zelf eerst baan en woning opgezegd om te kunnen reizen. Daarna uiteindelijk besloten om te emigreren.
Vanaf het moment dat ik besloot om het roer om te gooien heb ik 3 maanden de tijd genomen om mijn woning leeg op te leveren, een maand later had ik de laatste werkdag en weer een maand later ben ik op reis gegaan.