Welk bedrag kinderalimentatie betalen jullie?

[s.craciun]

Mijn ex en ik doen co-ouderschap en betalen inmiddels even veel Alimentatie. We hebben dit zelf op 350,- gezet omdat de kinderen beide (10 en 12) beugels kregen. Ik heb gelukkig in goed overleg met de ex, mijn salaris teruggebracht tot nagenoeg modaal door anderhalve dag minder te gaan werken.

Wat mij erg geholpen heeft na de scheiding, is om de werking van ons belastingsysteem flink te doorgronden. Tijdens een scheiding heb je daar wellicht je hoofd niet naar staan. Maar ik zal even wat van mijn bevindingen delen. Disclaimer: dit mag niet opgevat worden als advies, want dat mag ik als ITer niet geven.

Het belastingsysteem werkt, zeker voor co-ouders in loondienst, extreem nivellerend. Ergens tussen de 30k en 55k verzamelinkomen (heel grof gezegd bruto inkomen - hypotheekrenteaftrek) kan, afhankelijk van je situatie, de marginale belasting druk oplopen tot 75-85%. De marginale druk is voor iedere euro die je extra verdient, hoeveel daarvan naar de belastingdienst gaat. Dit komt doordat als je meer verdient de heffingskortingen en toeslagen afnemen als je inkomen stijgt.

Mijn vermoeden is dat de verhoging aan kinderalimentatie van die extra euro daar best eens 10-15% extra van af kan snoepen. Tel daarbij op dat je met een lager inkomen ook allerlei andere voordelen krijgt (warmtefonds, sociale huursector, energie vergoedingen) en het kan zomaar zijn dat iemand met 33k inkomen netto meer overhoudt dan iemand met 53k inkomen. Als je daarnaast de energie en tijd die je met minder werken overhoudt kunt inzetten om samen met je kinderen pizza's te bakken in plaats van na een fulltime werkweek uitgeblust ditzelfde te bestellen, kan ik uit ervaring vertellen dat we hier (financieel)niets tekort komen. Ik besef wel dat de situatie anders wordt als je privaat moet huren.

Ik vind het jammer dat mediators hier niet transparant in zijn. Na een scheiding denk ik dat de meeste co-ouders wel iets meer- of minder zouden willen werken (zodra de hypotheek rond is). In mijn geval werd enkel naar de jaren van het huwelijk gekeken, en niet naar hoe ik mijn rol als vader in zou willen vullen in de nieuwe situatie.

Kijk naar de tabellen marginale druk die de rijksoverheid ieder jaar publiceert voor een indicatie. Die van 2026 staat er al. Kindgebonden Budget wordt berekend op basis van bij wie het kind ingeschreven staat. Voor het precieze werk: de belastingdienst heeft een simulatieomgeving waarin je de aangifte inkomstenbelasting NL kan uitproberen. De toeslagen proefberekening doe je op basis van het verzamelinkomen. Verder kun je met pensioenbeleggen / lijfrente je verzamelinkomen naar beneden halen (maar niet de kinderalimentatie) en ook op dat front de financiele schade fiscaal heel gunstig beperken (over het deel waar je marginale belastingdruk heel hoog is).

Als ik terugkijk op de mediation, vind ik het jammer hoeveel energie ik besteed heb aan kleinigheden, terwijl je bakken met energie en geld er doorheen jaagt in die periode.

[TheInsomniac]

BasvanS schreef op woensdag 10 december 2025 @ 17:43:
[...]


Hoe oud zijn je kids? Met 6 en 8 hier is dat nog wel een belemmering in je werk mogelijkheden ..

Wij wisselen ook 2x per week, wel iets rustieker dan bij jou, en inderdaad om dezelfde reden. Ik heb de kids van zondagavond tot woensdagochtend, en mijn ex van woensdagmiddag tot vrijdagmiddag en weekenden om en om. Dit is ondertussen al jaren zo en is net lang genoeg denk ik, merk er weinig onrust van bij de kids, maar wanneer je jongste wat ouder is zie ik het ook wel gebeuren dat we week op week af gaan doen, maar dat zou ik nu niet kunnen combineren met werk.
Voor een dag zou ik ook echt niet willen, maar 3-4 dagen werkt best prima, zeker wanneer er daarmee een routine wordt opgebouwd dan wordt het normaal. Bovendien vind ik het ook wel lekker dat ik ze niet een hele week moet missen en zij mij.

Dit maakt het eigenlijk prima mogelijk om gewoon vrij normaal te kunnen werken en voor de kids wel een beetje wat rust te creëren. Daarbij wonen we redelijk in elkaars buurt dus is de switch ook vrij eenvoudig en maakt het voor sport en school enzo niet echt uit waar ze zijn.

[IJsbeer]

BasvanS schreef op woensdag 10 december 2025 @ 17:43:
[...]
Hoe oud zijn je kids? Met 6 en 8 hier is dat nog wel een belemmering in je werk mogelijkheden ..

Eens hoor! Ik heb het een stuk makkelijker (en dat besef ik me ook), 14 en 16. Die regelen het zelf wel, geen last van als ze hier komen. Morgenavond met werk weg, die regelen hun eten zelf maar bijvoorbeeld...

En ander voordeel is ook dat de kids meer een eigen mening hebben over hun eigen keuzes + mijn ex en ik hebben natuurlijk ook een veel langere geschiedenig als ouder samen, dus weten beter van elkaar hoe we erin staan... Als je pas een paar jaar ouder bent dan veranderd er nog veel in zowel jou manier van bekijken/opvoeden en hoe het kind zelf is/opgroeid.

[Joris748]

IJsbeer schreef op woensdag 10 december 2025 @ 12:54:
[...]


Wisellen voor 1 dag moet je echt niet aan beginnen. Dat is een hoop gedoe om niets en levert, vooral voor de kids, nogal een onrust op. Neem aan dat er ook spullen heen en waar moeten (schoolspullen) en als de communatie met je ex gewoon niet goed is, is dat ook alleen maar een frustratie punt omdat er weer een boek of sportspullen is vergeten oid...

Wij hebben een 50/50 regeling: twee dagen bij de 1, twee dagen bij de ander en de vr/za/zo afwisselend. Dat was best hectisch, voor alle partijen.
Nu doen we week op, week af. Geeft echt zoveel rust voor iedereen, je merkt gewoon dat de kids dit veel prettiger vinden en zelf geeft het ook gewoon meer rust.

Voor nu is wo/do in de even weken en do/vr/za/zo in de oneven weken prima met mijn werk te combineren. Zolang de kinderen (ze zijn 7 en 9) niet een paar uur zelfstandig thuis kunnen zijn, zie ik niet hoe ik week op, week af zou moeten managen.
Verwacht dat we dat pas gaan doen als de jongste in de brugklas zit.

[IJsbeer]

Joris748 schreef op woensdag 10 december 2025 @ 21:50:
[...]

Voor nu is wo/do in de even weken en do/vr/za/zo in de oneven weken prima met mijn werk te combineren. Zolang de kinderen (ze zijn 7 en 9) niet een paar uur zelfstandig thuis kunnen zijn, zie ik niet hoe ik week op, week af zou moeten managen.
Verwacht dat we dat pas gaan doen als de jongste in de brugklas zit.

Klinkt plausibel. Wellicht ook dat ze zelf wat meer 'rust' willen hebben vanaf die tijd, ze veranderen dan ook nogal...

[Klein_Kipje]

Vraag m.b.t. ouderschapsplan / bijdrage gezamenlijke rekening bij (bijna) volwassen kinderen

Ik zit met een vraag over de financiële afspraken rondom onze kinderen en ben benieuwd hoe anderen dit hebben aangepakt.

Ik ben in 2020 gescheiden.
Er is geen partneralimentatie. We hebben twee kinderen: destijds 15 en 12 jaar, nu bijna 20 en 17,5.

Situatie:

Co-ouderschap 50/50 (2 weken hier, 2 weken daar)

Oudste staat bij moeder ingeschreven, jongste bij mij

Kinderbijslag wordt 1 op 1 doorgestort.

Geen wijziging in ouderschapsplan sinds de scheiding

Financieel:

Ik stort maandelijks €420 op de gezamenlijke rekening

Mijn ex stort €12,50 per maand

Sinds de oudste 18 is, wordt de helft van “mijn” bijdrage (€215) direct aan haar doorgestort

De jongste krijgt zak- en kleedgeld

Sport, winterjas, kapper e.d. worden nog steeds van de gezamenlijke rekening betaald (ook voor de oudste)

Grotere kosten zoals collegegeld en rijbewijs worden 50/50 gedeeld, buiten de gezamenlijke rekening om

De jongste wordt binnenkort 18 en eerlijk gezegd begint het te wringen. Ik draag veruit het grootste deel bij, terwijl mijn ex bepaalt wat er wel en niet van de gezamenlijke rekening betaald wordt. Dat voelt niet meer passend, zeker nu beide kinderen (bijna) volwassen zijn.

Mijn idee is daarom:

Vanaf de 18e verjaardag van de jongste het maandelijkse bedrag (geïndexeerd) rechtstreeks aan beide kinderen te betalen, ieder ca. €215 p/m

De gezamenlijke rekening te beëindigen

Grote, afgesproken kosten (studie, rijbewijs e.d.) blijven we 50/50 delen, maar rechtstreeks en niet meer via een gezamenlijke rekening

We zijn niet on speaking terms en dit wordt ook geen onderhandeling, maar een mededeling.

Mijn vraag aan jullie:
Is dit een redelijke en gangbare aanpak?
Zijn er zaken (juridisch of praktisch) waar ik rekening mee moet houden bij deze overgang?

Benieuwd naar ervaringen en inzichten.

[hollandnick]

Klein_Kipje schreef op vrijdag 12 december 2025 @ 09:26:
Vraag m.b.t. ouderschapsplan / bijdrage gezamenlijke rekening bij (bijna) volwassen kinderen

Ik zit met een vraag over de financiële afspraken rondom onze kinderen en ben benieuwd hoe anderen dit hebben aangepakt.

Ik ben in 2020 gescheiden.
Er is geen partneralimentatie. We hebben twee kinderen: destijds 15 en 12 jaar, nu bijna 20 en 17,5.

Situatie:

Co-ouderschap 50/50 (2 weken hier, 2 weken daar)

Oudste staat bij moeder ingeschreven, jongste bij mij

Kinderbijslag wordt 1 op 1 doorgestort.

Geen wijziging in ouderschapsplan sinds de scheiding

Financieel:

Ik stort maandelijks €420 op de gezamenlijke rekening

Mijn ex stort €12,50 per maand

Sinds de oudste 18 is, wordt de helft van “mijn” bijdrage (€215) direct aan haar doorgestort

De jongste krijgt zak- en kleedgeld

Sport, winterjas, kapper e.d. worden nog steeds van de gezamenlijke rekening betaald (ook voor de oudste)

Grotere kosten zoals collegegeld en rijbewijs worden 50/50 gedeeld, buiten de gezamenlijke rekening om

De jongste wordt binnenkort 18 en eerlijk gezegd begint het te wringen. Ik draag veruit het grootste deel bij, terwijl mijn ex bepaalt wat er wel en niet van de gezamenlijke rekening betaald wordt. Dat voelt niet meer passend, zeker nu beide kinderen (bijna) volwassen zijn.

Mijn idee is daarom:

Vanaf de 18e verjaardag van de jongste het maandelijkse bedrag (geïndexeerd) rechtstreeks aan beide kinderen te betalen, ieder ca. €215 p/m

De gezamenlijke rekening te beëindigen

Grote, afgesproken kosten (studie, rijbewijs e.d.) blijven we 50/50 delen, maar rechtstreeks en niet meer via een gezamenlijke rekening

We zijn niet on speaking terms en dit wordt ook geen onderhandeling, maar een mededeling.

Mijn vraag aan jullie:
Is dit een redelijke en gangbare aanpak?
Zijn er zaken (juridisch of praktisch) waar ik rekening mee moet houden bij deze overgang?

Benieuwd naar ervaringen en inzichten.

Doe je dit voor de oudste van 20 niet al dan? Vanaf dat ze 18 zijn, en dus volwassen, kan je inderdaad de alimentatie direct naar het kind storten. Wel kan je ervoor (gezamenlijk) kiezen dit niet te doen als je kind bijvoorbeeld erg slecht met geld kan omgaan. Maar dat is een afweging die je zelf moet maken.

Ik zou zeggen direct naar je kinderen storten of doe dit op een rekening waar je zelf ook controle op hebt als je dit fijn vind. Zodat je iig nog kan zien waar het geld allemaal aan op gaat. Alles valt en staat met hoe verantwoordelijk de kinderen zijn denk ik (of waar ze het aan op maken boeit niet, zolang de ex maar geen controle meer heeft. Dat kan natuurlijk ook en die snap ik maar al te goed)

--edit
Zie ook https://lbio.nl/alimentatie-18-jaar/

[ Voor 3% gewijzigd door hollandnick op 12-12-2025 10:42 ]

[Sempy]

Klein_Kipje schreef op vrijdag 12 december 2025 @ 09:26:
Vraag m.b.t. ouderschapsplan / bijdrage gezamenlijke rekening bij (bijna) volwassen kinderen

Ik zit met een vraag over de financiële afspraken rondom onze kinderen en ben benieuwd hoe anderen dit hebben aangepakt.

Ik ben in 2020 gescheiden.
Er is geen partneralimentatie. We hebben twee kinderen: destijds 15 en 12 jaar, nu bijna 20 en 17,5.

Situatie:

Co-ouderschap 50/50 (2 weken hier, 2 weken daar)

Oudste staat bij moeder ingeschreven, jongste bij mij

Kinderbijslag wordt 1 op 1 doorgestort.

Geen wijziging in ouderschapsplan sinds de scheiding

Financieel:

Ik stort maandelijks €420 op de gezamenlijke rekening

Mijn ex stort €12,50 per maand

Sinds de oudste 18 is, wordt de helft van “mijn” bijdrage (€215) direct aan haar doorgestort

De jongste krijgt zak- en kleedgeld

Sport, winterjas, kapper e.d. worden nog steeds van de gezamenlijke rekening betaald (ook voor de oudste)

Grotere kosten zoals collegegeld en rijbewijs worden 50/50 gedeeld, buiten de gezamenlijke rekening om

De jongste wordt binnenkort 18 en eerlijk gezegd begint het te wringen. Ik draag veruit het grootste deel bij, terwijl mijn ex bepaalt wat er wel en niet van de gezamenlijke rekening betaald wordt. Dat voelt niet meer passend, zeker nu beide kinderen (bijna) volwassen zijn.

Mijn idee is daarom:

Vanaf de 18e verjaardag van de jongste het maandelijkse bedrag (geïndexeerd) rechtstreeks aan beide kinderen te betalen, ieder ca. €215 p/m

De gezamenlijke rekening te beëindigen

Grote, afgesproken kosten (studie, rijbewijs e.d.) blijven we 50/50 delen, maar rechtstreeks en niet meer via een gezamenlijke rekening

We zijn niet on speaking terms en dit wordt ook geen onderhandeling, maar een mededeling.

Mijn vraag aan jullie:
Is dit een redelijke en gangbare aanpak?
Zijn er zaken (juridisch of praktisch) waar ik rekening mee moet houden bij deze overgang?

Benieuwd naar ervaringen en inzichten.

Controleer allereerst even wat er exact in ouderschapsplan staat over 18e verjaardag. Soms wordt er iets afgesproken over dat het geld alsnog naar een ouder gaat als het kind daar kost en inwoning heeft.

Ik heb zelf vergelijkbare situatie gehad en ervoor gekozen om eerst met mijn zoon even door te nemen wat er financieel allemaal verandert als je 18 bent (ook zonder scheiding het nodige). Ook gemeld dat de kindalimentatie geen extra zakgeld was, maar dat hij daarvan bepaalde zaken moest betalen die normaal voor hem geregeld werden (kleding, kapper, etc).

Vervolgens pas mededeling naar ex vergelijkbaar zoals jij wilt doen en aangegeven dat het al met het kind was door gesproken. Afgezien van wat gemopper over solistisch handelen was daarmee de kous af.

Extra tip: check ook even de verzekeringen met je kind, in feite is dat niet meer de verantwoordelijkheid van de ouders. Hoewel hij bij moeder woont, is hij op mijn polis volledig gedekt voor aansprakelijkheid en ook reizen. Kost paar tientjes extra per jaar, en mogelijk deels dubbelop, maar geeft mij wel rust.

[STLT]

hollandnick schreef op vrijdag 12 december 2025 @ 10:38:
[...]

Doe je dit voor de oudste van 20 niet al dan? Vanaf dat ze 18 zijn, en dus volwassen, kan je inderdaad de alimentatie direct naar het kind storten. Wel kan je ervoor (gezamenlijk) kiezen dit niet te doen als je kind bijvoorbeeld erg slecht met geld kan omgaan. Maar dat is een afweging die je zelf moet maken.

Ik zou zeggen direct naar je kinderen storten of doe dit op een rekening waar je zelf ook controle op hebt als je dit fijn vind. Zodat je iig nog kan zien waar het geld allemaal aan op gaat. Alles valt en staat met hoe verantwoordelijk de kinderen zijn denk ik (of waar ze het aan op maken boeit niet, zolang de ex maar geen controle meer heeft. Dat kan natuurlijk ook en die snap ik maar al te goed)

--edit
Zie ook https://lbio.nl/alimentatie-18-jaar/

Dat mag alleen maar met toestemming van het kind zelf, die is namelijk de ontvangstgerechtigde en hoeft zich niet te schikken naar wat de ouders al dan niet prettig vinden.

Dus ik zou zeker de KA naar beide kinderen over gaan maken vanaf dat de jongste 18 is, tenzij de kinderen dus zelf aangeven dat niet te wilen.

Sempy schreef op vrijdag 12 december 2025 @ 11:22:
[...]


Controleer allereerst even wat er exact in ouderschapsplan staat over 18e verjaardag. Soms wordt er iets afgesproken over dat het geld alsnog naar een ouder gaat als het kind daar kost en inwoning heeft.

Ook hiervoor geldt: dat kun je als ouders wel samen afspreken, maar de enige die er echt iets over te zeggen heeft is het kind zelf.

Ik heb zelf vergelijkbare situatie gehad en ervoor gekozen om eerst met mijn zoon even door te nemen wat er financieel allemaal verandert als je 18 bent (ook zonder scheiding het nodige). Ook gemeld dat de kindalimentatie geen extra zakgeld was, maar dat hij daarvan bepaalde zaken moest betalen die normaal voor hem geregeld werden (kleding, kapper, etc).

Heel verstandig, fijn voor kind om ook die benodigde opvoeding mee te krijgen.

[hollandnick]

STLT schreef op maandag 15 december 2025 @ 23:11:
[...]

Dat mag alleen maar met toestemming van het kind zelf, die is namelijk de ontvangstgerechtigde en hoeft zich niet te schikken naar wat de ouders al dan niet prettig vinden.

Dus ik zou zeker de KA naar beide kinderen over gaan maken vanaf dat de jongste 18 is, tenzij de kinderen dus zelf aangeven dat niet te wilen.


[...]

Ook hiervoor geldt: dat kun je als ouders wel samen afspreken, maar de enige die er echt iets over te zeggen heeft is het kind zelf.


[...]

Heel verstandig, fijn voor kind om ook die benodigde opvoeding mee te krijgen.

Het klopt dat het kind het recht heeft om dit te doen, maar betekent niet dat je er ook aan hoeft te houden. Hij kan het LBIO inschakelen en het geld alsnog vorderen waardoor je het wel direct aan het kind moet geven, maar de meeste weten dit toch niet. Ter bescherming van het kind vind ik dat het dus prima kan wanneer dit echt nodig is. In 90% van de gevallen met een goede opvoeding zal het niet nodig zijn natuurlijk

[TheInsomniac]

Het is voor mij nog een beetje een ver van mijn bed show, maar de info op LBIO is hierin weinig verhelderend voor mij. En ik mag graag begrijpen waar ik mijn kids (en waarschijnlijk ook mijn ex-partner) op moet voorbereiden.

Nu bestaat kinderalimentatie uit een aantal aspecten. Allereerst is het de kindbehoefte voor 2 kinderen in mijn geval, waarbij ik aanneem dat ieder kind daarvan recht heeft op de helft. Dit vind ik nog niet superlogisch omdat de behoeftetabel van het Nibud niet lineair schaalt met het aantal kinderen en daarnaast bedoelt is voor de kosten die ouders maken voor de kinderen. Maar mijn aanname is dat het om dit getal gaat.

Daarna wordt het bedrag van de kindbehoefte verdeeld over de ouders naar draagkracht, en afgestemd op de zorgverdeling. Nu maakt dat deel van de draagkracht weinig uit voor dit onderwerp, hooguit wie betaald. Maar de zorgverdeling is wel een aspect die bij mij tot ruis zorgt.
Nu hebben we de kids 50/50, dus iedere ouder heeft recht op 35% zorgkorting. Dit is bedoelt voor eten/drinken/energie/woonruimte etc. De overige 30% zijn de kosten die direct aan het kind zijn te koppelen (kleding, sport, cadeaus, etc).

Nu is het nog wel een aardig aantal jaren in de toekomst, maar ten eerste kan ik mij voorstellen dat de kids tegen die tijd een andere keus maken voor waar ze willen wonen (vast bij 1 ouder bijvoorbeeld) daar krijgen ze tenslotte steeds meer ruimte in om hun eigen keuzes te maken. Tegelijk kan ik me niet voorstellen dat de kids dan al uit huis gaan gezien de huizenmarkt van tegenwoordig (vroeger zelf wel op mijn 18e uit huis).

Is het nu de bedoeling dat het kind op 18-jarige leeftijd het hele alimentatie bedrag krijgt en daarvan 70% moet betalen aan de ouder of ouders waar ze bij inwonen ( of naar rato natuurlijk)? En de overige 30% kunnen gebruiken voor hun kapper en kleding e.d.? Of gaat het alleen om de 30% waar ze dan de beschikking over krijgen? Ik krijg de indruk van wat ik verder zie dat alles naar het kind moet gestort worden. Op zich goed dat ze zien wat het kost om ergens te wonen, dat wordt een leuk gesprek .

Momenteel houden we enorm veel over van die 30%, nu weet ik dat ik mijn overige deel ieder jaar op een spaarrekening voor de kids stort, voor zover ik weet doet mijn ex-partner dit niet. Dus voor mij maakt het verder niet uit wanneer de kids dan een lekker spaarcentje overhouden dat is (zonder dat ze dit weten) nu immers ook al het geval.

Daarnaast begrijp ik niet helemaal hoe de interactie is tussen studiefinanciering en alimentatie. Stel dat we niet waren gescheiden dan is het inkomensafhankelijke deel van de studiefinanciering alleen de aanvullende beurs (die nu max 475/maand is). Nu ga ik er voor het sommetje even vanuit dat we teveel verdienen en dit zelf moeten betalen. Maar wanneer ik simpel kijk is de alimentatie nu 750/maand per kind. Kortom, tijdens studie krijgt een kind van gescheiden ouders in de basis al bijna 300 euro extra per maand in vergelijking met kinderen van niet gescheiden ouders? En aangezien dit alimentatie is en niet een aanvullende beurs/lening valt dit ook niet onder de prestatieclausule (dit is nu ook alleen het geval wanneer je het van de overheid krijgt). Maar het leningdeel zouden ze normaliter altijd terug moeten betalen (of ouders moeten dit vrijwillig bijdragen), maar nu is dit een verplichting?

Nu gun ik mijn kids dat wel hoor, daar gaat het me niet om, maar ik mag graag begrijpen waarom dingen zijn zoals ze zijn. Dus ik had het logisch gevonden wanneer alimentatie dan gelijk zou zijn aan de aanvullende basisbeurs, nu is dit eerder aanvullende basisbeurs+maximale lening.
Komt op mij over dat dit een effect is van hoger inkomen, waarmee mogelijk onbedoelt, kids van het ook tijdens de studie in vergelijking met studiegenoten het financieel wat breder hebben. Tot zo ver de meritocratie .

[STLT]

TheInsomniac schreef op woensdag 17 december 2025 @ 09:53:
Nu is het nog wel een aardig aantal jaren in de toekomst, maar ten eerste kan ik mij voorstellen dat de kids tegen die tijd een andere keus maken voor waar ze willen wonen (vast bij 1 ouder bijvoorbeeld) daar krijgen ze tenslotte steeds meer ruimte in om hun eigen keuzes te maken. Tegelijk kan ik me niet voorstellen dat de kids dan al uit huis gaan gezien de huizenmarkt van tegenwoordig (vroeger zelf wel op mijn 18e uit huis).

Op het moment dat de situatie significant wijzigt kun je voor een herberekening gaan. Dat is vóórdat ze 18 zijn zo en net zo goed erna.

Is het nu de bedoeling dat het kind op 18-jarige leeftijd het hele alimentatie bedrag krijgt

Ja. De 18-jarige is de ontvangstgerechtigde.

en daarvan 70% moet betalen aan de ouder of ouders waar ze bij inwonen ( of naar rato natuurlijk)? En de overige 30% kunnen gebruiken voor hun kapper en kleding e.d.? Of gaat het alleen om de 30% waar ze dan de beschikking over krijgen? Ik krijg de indruk van wat ik verder zie dat alles naar het kind moet gestort worden. Op zich goed dat ze zien wat het kost om ergens te wonen, dat wordt een leuk gesprek .

Nee. Je maakt als ouder zélf afspraken met je kind. Dus niks een vast percentage afstaan, gewoon kijken naar wat jij redelijk vindt en het met je kind bespreken. De een besluit geen kostgeld te vragen, de ander wel. Daar ben je vrij in.

Daarnaast begrijp ik niet helemaal hoe de interactie is tussen studiefinanciering en alimentatie.

Ook hier geldt vrij simpel: je kunt de alimentatie laten herberekenen bij significante wijzigingen.

[Question Mark]

STLT schreef op woensdag 17 december 2025 @ 11:26:
[...]
Ja. De 18-jarige is de ontvangstgerechtigde.

Volgens mij kun je daar prima afspraken over maken. Dat hebben mijn ex en ik ook gedaan (en vastgelegd in het ouderschapsplan). Zolang kinderen thuiswonend zijn, gaat de kinderalimantatie "gewoon" naar de ouders toe (conform omgangsregeling).

Het had in onze ogen niet zo heel veel zin om de kinderalimentatie over te storten naar een kind, die het dan vervolgens als kostgeld weer overmaakt naar de beide ouders. Hoe ouder ze worden, hoe meer ze wel langzaam zelf (deels) de beschikking krijgen over de alimentatie, maar dan in de vorm van kleedgeld en dergelijke.

[TheInsomniac]

STLT schreef op woensdag 17 december 2025 @ 11:26:
[...]
Op het moment dat de situatie significant wijzigt kun je voor een herberekening gaan. Dat is vóórdat ze 18 zijn zo en net zo goed erna.

Dat begrijp ik, maar herberekenen gaat puur over de veranderingen van inkomsten van de ouders en de verhouding ertussen (draagkracht) om een eerlijke verdeling van de bijdrage in de alimentatie te borgen. Daar gaat dit niet om.
De kinderbehoefte wordt vastgesteld op de situatie voor de scheiding (inkomsten) en handhaving van die standaard van leven, voor zover mogelijk. Dit wordt alleen door indexatie aangepast, alleen die gaat over 'alle' kinderen tegelijk. Wat logisch is wanneer ze onderdeel zijn van dezelfde huishoudens, maar vreemd wordt wanneer 1 kind op kamers zou gaan bijvoorbeeld.
De basisgedachte van de kindbehoefte is dat de marginale kosten per kind (beetje vreemde metric, maar dat terzijde) afnemen omdat je meer spullen, kleding , eten/drinken maar ook energie en ruimte kunt hergebruiken en minder kosten per kind zult maken.
Wordt het kind zelfstandig door op kamers te gaan zal dat kind een hogere kindbehoefte hebben logischerwijs, maar bij daar wordt, voor zover ik kan zien, niets mee gedaan. In exteem voorbeeld:
Kind 1: Ouders 7500 euro/maand en enig kind krijgt bij 18+ 990 euro per maand
Kind 2: Ouders 3000 euro/maand en gezin met 4 kinderen krijgt bij 18+ dan 785/4= 196 euro per maand.

De kindbehoefte van beide kinderen is natuurlijk in de praktijk beperkt verschillend (gewenning andere levensstijl), en deels zal kind 2 natuurlijk meer aanvullende beurs van de overheid ontvangen, maar kind 1 krijgt dan meer geld per maand dan aanvullende beurs+maximale lening en daarnaast nog basisbeurs. Deze logica vind ik slecht te volgen.

Ja. De 18-jarige is de ontvangstgerechtigde.

Helder

[...]

Nee. Je maakt als ouder zélf afspraken met je kind. Dus niks een vast percentage afstaan, gewoon kijken naar wat jij redelijk vindt en het met je kind bespreken. De een besluit geen kostgeld te vragen, de ander wel. Daar ben je vrij in.

Begrijp ik. Ik vind het zelf goed wanneer kinderen leren wat het leven kost en wanneer ze inkomsten ontvangen die bedoelt is voor kost/inwoning danwel dat ze een salaris ontvangen, vind ik het goed om daar ook naar redelijkheid in bij te dragen. En in het specifieke geval van kinderalimentatie is 70% van dat bedrag primair bedoelt om kost en inwoningskosten te betalen. Dus die koppeling vind ik wel logisch.
Of ik het nodig heb of niet speelt daarin eigenlijk nauwelijks een rol voor mij.

[STLT]

Question Mark schreef op woensdag 17 december 2025 @ 11:32:
[...]

Volgens mij kun je daar prima afspraken over maken. Dat hebben mijn ex en ik ook gedaan (en vastgelegd in het ouderschapsplan). Zolang kinderen thuiswonend zijn, gaat de kinderalimantatie "gewoon" naar de ouders toe (conform omgangsregeling).

Het had in onze ogen niet zo heel veel zin om de kinderalimentatie over te storten naar een kind, die het dan vervolgens als kostgeld weer overmaakt naar de beide ouders. Hoe ouder ze worden, hoe meer ze wel langzaam zelf (deels) de beschikking krijgen over de alimentatie, maar dan in de vorm van kleedgeld en dergelijke.

Natuurlijk kan dat. Blijft staan dat in de wet vastgelegd is dat de 18-jarige de ontvangstgerechtigde is en de enige die het recht heeft om te bepalen naar welke rekening het geld gestort wordt.

Daar kun je als ouders natuurlijk ook zonder overleg met kind een streep door trekken want de meeste kinderen weten dit helemaal niet en als ze het wel weten en het anders willen terwijl de ouder weigert dan moeten ze ervoor naar de rechter. Dat laatste moet je natuurlijk sowieso niet willen.

[Vorkie]

Question Mark schreef op woensdag 17 december 2025 @ 11:32:
[...]

Volgens mij kun je daar prima afspraken over maken. Dat hebben mijn ex en ik ook gedaan (en vastgelegd in het ouderschapsplan). Zolang kinderen thuiswonend zijn, gaat de kinderalimantatie "gewoon" naar de ouders toe (conform omgangsregeling).

Het had in onze ogen niet zo heel veel zin om de kinderalimentatie over te storten naar een kind, die het dan vervolgens als kostgeld weer overmaakt naar de beide ouders. Hoe ouder ze worden, hoe meer ze wel langzaam zelf (deels) de beschikking krijgen over de alimentatie, maar dan in de vorm van kleedgeld en dergelijke.

Is je kind al in de buurt van de 18?

Mijn oudste is 18 en heel simpel, je hebt je te houden aan de wet. Die 18 jarige heeft gewoon zijn rekeningen zoals de zorgverzekering en telefoon die hij zelf moet betalen.

Alle toegangen worden ingetrokken als je als ouders eventueel nog toegang had tot hun rekening bijvoorbeeld en je moet eerst weer toestemming krijgen.

18 jaar is volwassen, bespreken wat en hoe ze willen doe je daarvoor, ook als er inderdaad eventueel kostgeld betaald moet worden.

[STLT]

TheInsomniac schreef op woensdag 17 december 2025 @ 11:49:
[...]

Dat begrijp ik, maar herberekenen gaat puur over de veranderingen van inkomsten van de ouders en de verhouding ertussen (draagkracht) om een eerlijke verdeling van de bijdrage in de alimentatie te borgen. Daar gaat dit niet om.

Het is vanaf 18 jaar wel net even anders. Of je dat ook via LBIO zou kunnen laten berekenen weet ik eerlijk gezegd niet. Maar het gaat vanaf 18 over bijdragen aan de kosten van levensonderhoud en studie: voor de behoefte van het kind wordt de WSF-norm als uitgangspunt genomen. De punten die daarin meegenomen worden zijn:
- Niveau van opleiding en de woonsituatie (op zichzelf of niet)
- Inkomsten van het kind
- Stufie (stufie kan de behoefte verlagen)[/li]

(zie ook https://www.arslanenpartn...-jongmeerderjarigen-18-21 )

Dus stufie is wel degelijk een onderdeel van die berekening, het oude KA-bedrag komt er niet per definitie bovenop.

[STLT]

Vorkie schreef op woensdag 17 december 2025 @ 12:19:
[...]

Is je kind al in de buurt van de 18?

Mijn oudste is 18 en heel simpel, je hebt je te houden aan de wet. Die 18 jarige heeft gewoon zijn rekeningen zoals de zorgverzekering en telefoon die hij zelf moet betalen.

Alle toegangen worden ingetrokken als je als ouders eventueel nog toegang had tot hun rekening bijvoorbeeld en je moet eerst weer toestemming krijgen.

18 jaar is volwassen, bespreken wat en hoe ze willen doe je daarvoor, ook als er inderdaad eventueel kostgeld betaald moet worden.

Helemaal met je eens. Dus áls je het anders wil dan bespreek je dat met je kind en vertel je dat kind het recht heeft om de alimentatie geheel op de eigen rekening te ontvangen vanaf 18 en vraag je of kind het goed vindt als een deel daarvan nog direct naar een andere rekening mag (met reden x en y).

[Question Mark]

STLT schreef op woensdag 17 december 2025 @ 12:11:
[...]

Natuurlijk kan dat. Blijft staan dat in de wet vastgelegd is dat de 18-jarige de ontvangstgerechtigde is en de enige die het recht heeft om te bepalen naar welke rekening het geld gestort wordt.

Dat is wat te kort door de bocht:

Vanaf 18 jaar krijgt kind zelf de alimentatie
Als uw kind 18 wordt, krijgt uw kind zelf de alimentatie.

Heeft uw kind een baan? Dan heeft uw kind misschien minder of geen alimentatie nodig. U kunt dan samen afspreken hoeveel u meebetaalt voor levensonderhoud en studie.

Bron: https://www.rijksoverheid...ntwoord/kinderalimentatie

En ja, mijn oudste is ouder dan 18. Haar moeder en ik betalen haar studie, rijbewijs en "zakgeld", en er is geen sprake van kostgeld. Als "tegenprestatie" gaat de alimentatie naar de ouders. Dat is voor ons drieën een prima regeling, en voorkomt zinloos verekenen van bedragen. Ze ontvangt daarnaast nog studiefinanciering en heeft een bijbaan. Zaken als kleding, verzekeringen, uitjes en dergelijke moet ze zelf bekostigen. (waarbij ze in geval van nood altijd op ons kan terugvallen).

[TheInsomniac]

STLT schreef op woensdag 17 december 2025 @ 12:20:
[...]

Het is vanaf 18 jaar wel net even anders. Of je dat ook via LBIO zou kunnen laten berekenen weet ik eerlijk gezegd niet. Maar het gaat vanaf 18 over bijdragen aan de kosten van levensonderhoud en studie: voor de behoefte van het kind wordt de WSF-norm als uitgangspunt genomen. De punten die daarin meegenomen worden zijn:
- Niveau van opleiding en de woonsituatie (op zichzelf of niet)
- Inkomsten van het kind
- Stufie (stufie kan de behoefte verlagen)[/li]

(zie ook https://www.arslanenpartn...-jongmeerderjarigen-18-21 )

Dus stufie is wel degelijk een onderdeel van die berekening, het oude KA-bedrag komt er niet per definitie bovenop.

Dit vind ik persoonlijk een stuk logischer om eerlijk te zijn, was ook een beetje mijn punt.

Tegelijk zegt LBIO volledig strijdig hiermee:
"Ook als uw kind 18 jaar is geworden, moet uw ex-partner kinderalimentatie blijven betalen. De alimentatieplicht stopt pas als het kind 21 jaar is. De hoogte van het bedrag blijft hetzelfde als voordat het kind 18 jaar was. Aan het bedrag verandert dus niets. Het bedrag wordt wel verhoogd met de jaarlijkse indexering."

In de praktijk wordt dit al met al een behoorlijk complex sommetje. Nu heb ik nog 5 jaar ofzo om dit uit te puzzelen, en vind ik dit soort dingen best leuk om te doen. Maar dit is wel typisch iets waar mediators en dergelijke ook aardig wat fouten gaan maken (is mijn ervaring). Dus is het extra van belang om echt te begrijpen wat de regels zijn en tegelijk ook goed in staat te zijn om de impact bij de kids en ex-partner een beetje in het vizier te houden. Regels zijn leuk, maar het moet wel subjectief gezien als compleet plaatje ook nog 'kloppen' voor alle betrokken partijen.

Zeker aangezien alimentatie regelijk specifiek de kosten van kost en inwoning als onderdeel van het budget meeneemt en de WSF-norm zo te zien bij thuiswonend die kosten niet meeneemt (stukje verborgen kosten voor de ouders zeg maar). Ook (in mijn geval) het bedrag van het kind dat wel nog jonger dan 18 is zal reeel in dit sommetje moeten worden meegenomen.

[STLT]

Question Mark schreef op woensdag 17 december 2025 @ 13:00:
[...]

Dat is wat te kort door de bocht:


[...]

Bron: https://www.rijksoverheid...ntwoord/kinderalimentatie

En ja, mijn oudste is ouder dan 18. Haar moeder en ik betalen haar studie, rijbewijs en "zakgeld", en er is geen sprake van kostgeld. Als "tegenprestatie" gaat de alimentatie naar de ouders. Dat is voor ons drieën een prima regeling, en voorkomt zinloos verekenen van bedragen. Ze ontvangt daarnaast nog studiefinanciering en heeft een bijbaan. Zaken als kleding, verzekeringen, uitjes en dergelijke moet ze zelf bekostigen. (waarbij ze in geval van nood altijd op ons kan terugvallen).

Nee dat is niet te kort door de bocht, wat jij aanhaalt valt daar gewoon binnen/onder.

[evilution]

.

[ Voor 99% gewijzigd door evilution op 19-12-2025 08:51 ]

[BasvanS]

We lopen hier ook lekker vast.

Volgens het ouderschaps plan was ik verplicht een nieuwe berrekening aan te vragen bij 10% inkomens stijging. Dat heb ik nu laten doen door het LBIO, en wat blijkt, ik ga 200 euro per maand MINDER betalen..

Wat blijkt nu:

De mediator heeft in 2022 de zorgkorting voor mijn EX Op 40% gezet ipv 35% terwijl ik wel 3 dagen de kinderen heb (en in de vakantie hele weken een 50/50 verdeling heb).
EN mijn ex had een inkomsten stijging van maarliefst 20%.

Nu legt ze het 'advies' van het LBIO naast haar neer en gaat ze niet akkoord zolang er geen beschikking ligt. De vraag is, wat nu?

[Mvd1981]

Rechtbank na een vriendelijk briefje (of meerdere) van de advocaat

[s.craciun]

BasvanS schreef op woensdag 7 januari 2026 @ 14:23:
We lopen hier ook lekker vast.

Volgens het ouderschaps plan was ik verplicht een nieuwe berrekening aan te vragen bij 10% inkomens stijging. Dat heb ik nu laten doen door het LBIO, en wat blijkt, ik ga 200 euro per maand MINDER betalen..

Wat blijkt nu:

De mediator heeft in 2022 de zorgkorting voor mijn EX Op 40% gezet ipv 35% terwijl ik wel 3 dagen de kinderen heb (en in de vakantie hele weken een 50/50 verdeling heb).
EN mijn ex had een inkomsten stijging van maarliefst 20%.

Nu legt ze het 'advies' van het LBIO naast haar neer en gaat ze niet akkoord zolang er geen beschikking ligt. De vraag is, wat nu?

Zo te zien weet jij veel meer van de alimentatieberekening als ik. Heb je al eens uitgerekend of je erop achteruit gaat als je minder gaat werken? Dus inclusief toeslagen en de daarbijbehorende verlaging in alimentatie en eventueel vermindering rijskosten, werkkleding etc. Het zou zomaar kunnen dat dat pad veel minder weerstand oplevert dan rechtzaken en meer mediation. Hoe onrechtvaardig het ook voelt. Ik heb ook twee jonge kinderen en 3 om 4 dagen, met een voorheeen groot inkomensverschil. Ik zou inmiddels ook wel de kinderen 50/50 willen. Toch merk ik wel dat zelfs met drie dagen werken mijn energie niet toereikend is om van ieder uur met hen kwaliteitstijd te maken. Dus focus ik mij daar maar op.
Omdat ik sowieso sober leef houd ik nog steeds 25k per jaar over waarmee ik de kinderen later van een hypotheek wil voorzien.

[Roenie]

s.craciun schreef op woensdag 7 januari 2026 @ 18:38:
[...]


Zo te zien weet jij veel meer van de alimentatieberekening als ik. Heb je al eens uitgerekend of je erop achteruit gaat als je minder gaat werken? Dus inclusief toeslagen en de daarbijbehorende verlaging in alimentatie en eventueel vermindering rijskosten, werkkleding etc. Het zou zomaar kunnen dat dat pad veel minder weerstand oplevert dan rechtzaken en meer mediation. Hoe onrechtvaardig het ook voelt. Ik heb ook twee jonge kinderen en 3 om 4 dagen, met een voorheeen groot inkomensverschil. Ik zou inmiddels ook wel de kinderen 50/50 willen. Toch merk ik wel dat zelfs met drie dagen werken mijn energie niet toereikend is om van ieder uur met hen kwaliteitstijd te maken. Dus focus ik mij daar maar op.
Omdat ik sowieso sober leef houd ik nog steeds 25k per jaar over waarmee ik de kinderen later van een hypotheek wil voorzien.

Zelf besluiten om minder te gaan werken en daardoor minder alimentatie gaan betalen? Dat lijkt mij niet te werken.

Ik vermoed dat een gang naar de rechter een betere optie is.

[Sempy]

BasvanS schreef op woensdag 7 januari 2026 @ 14:23:
We lopen hier ook lekker vast.

Volgens het ouderschaps plan was ik verplicht een nieuwe berrekening aan te vragen bij 10% inkomens stijging. Dat heb ik nu laten doen door het LBIO, en wat blijkt, ik ga 200 euro per maand MINDER betalen..

Wat blijkt nu:

De mediator heeft in 2022 de zorgkorting voor mijn EX Op 40% gezet ipv 35% terwijl ik wel 3 dagen de kinderen heb (en in de vakantie hele weken een 50/50 verdeling heb).
EN mijn ex had een inkomsten stijging van maarliefst 20%.

Nu legt ze het 'advies' van het LBIO naast haar neer en gaat ze niet akkoord zolang er geen beschikking ligt. De vraag is, wat nu?

Met LBIO berekening in jouw voordeel staat ex natuurlijk zwak bij de rechter, dat zal ze zich zelf ook wel beseffen. Lijkt me dat ze een beetje bluft/vertraagt, ieder maand vertraging is 200 euro verdiend en misschien kleine hoop dat jij het helemaal maar laat zitten?

Advocaat erop zetten en als ze verstandig is, draait ze bij zodra ze de eerste brief ontvangt.

[Joris748]

Roenie schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 05:25:
[...]
Zelf besluiten om minder te gaan werken en daardoor minder alimentatie gaan betalen? Dat lijkt mij niet te werken.

Ik vermoed dat een gang naar de rechter een betere optie is.

Er zijn valide redenen om minder gaan te werken, zoals een betere werk/prive-balans. Wat je in staat stelt om beter voor je kinderen te zorgen. Is ook in het belang van de andere partner, want het zijn ook zijn/haar kinderen (mits de draagkracht aanwezig is).

Maar zodra het over geld gaat, lijken alle zachte argumenten niet geldig.

[ Voor 3% gewijzigd door Joris748 op 08-01-2026 08:45 ]

[dfbt]

Roenie schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 05:25:
[...]
Zelf besluiten om minder te gaan werken en daardoor minder alimentatie gaan betalen? Dat lijkt mij niet te werken.

Ik vermoed dat een gang naar de rechter een betere optie is.

Hoezo werkt dat niet?
Vaak maak je berekeningen aan de hand van inkomsten. Als je ipv 5 of 4 dagen naar bijvoorbeeld 3 dagen gaat, maar netto net zo veel overhoud (minus pensioen) door belastingen, toeslagen, kortingen etc. Dan ben je toch gek als je blijft werken?

Door inkomsten naar beneden te halen, ga je vaak bij je werkgever een stuk minder bruto verdienen, maar netto valt dat mee, krijg je ineens meer toeslagen terug, en worden dingen zoals alimentatie minder.

Ja dat je ex dat minder leuk vind, want minder geld, dan moet ze zelf maar anders gaan leven/meer werken.

[Mvd1981]

dfbt schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 09:04:
[...]


Hoezo werkt dat niet?
Vaak maak je berekeningen aan de hand van inkomsten. Als je ipv 5 of 4 dagen naar bijvoorbeeld 3 dagen gaat, maar netto net zo veel overhoud (minus pensioen) door belastingen, toeslagen, kortingen etc. Dan ben je toch gek als je blijft werken?

Door inkomsten naar beneden te halen, ga je vaak bij je werkgever een stuk minder bruto verdienen, maar netto valt dat mee, krijg je ineens meer toeslagen terug, en worden dingen zoals alimentatie minder.

Ja dat je ex dat minder leuk vind, want minder geld, dan moet ze zelf maar anders gaan leven/meer werken.

Het gaat om de mate van verwijtbaar handelen bij alimentatie. Als je minder verdient omdat je daar zelf voor kiest, dan is dat 100% verwijtbaar en zal een rechtbank vaak niet leuk vinden. Met andere woorden, jouw oude salaris wordt meegenomen in de berekening, niet jouw nieuwe salaris.

Houd je aan het einde van de streep hetzelfde over dan is dat mooi meegenomen, het morele/ethische vraagstuk van teren op de zak/belastinggeld van anderen even daar gelaten.

[(RSH)]

Mvd1981 schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 09:17:
[...]

Het gaat om de mate van verwijtbaar handelen bij alimentatie. Als je minder verdient omdat je daar zelf voor kiest, dan is dat 100% verwijtbaar en zal een rechtbank vaak niet leuk vinden. Met andere woorden, jouw oude salaris wordt meegenomen in de berekening, niet jouw nieuwe salaris.

Houd je aan het einde van de streep hetzelfde over dan is dat mooi meegenomen, het morele/ethische vraagstuk van teren op de zak/belastinggeld van anderen even daar gelaten.

Is niet helemaal waar, In mijn geval ben ik een dag minder gaan werken (verdeeld over de week) zodat ik meer / beter voor de kinderen kon zorgen (school brengen en halen) Dus het argument van minderwerken want dan minder alimentatie moeten betalen werd in mijn geval door de rechter direct van tafel geveegd vanwege mijn argument. (wel 100% zorg in die tijd,en dit ging over de hoogte van de partner alimentatie )

[Roenie]

Succes bij de rechter om hem-haar te overtuigen dat zelf minder gaan werken of een baan nemen die minder verdient ook een lagere alimentatie moet opleveren. Hooguit dat een andere verdeling van dagen iets doet. Maar het inkomen zelf zal een lastige worden. Maar wie het eens proberen wil die mag 😉

[mario038]

Let er op dat het LBIO bij de herberekeningen niet altijd de behoefte van de kinderen indexeert. Als de behoefte jaren geleden is vastgesteld, moet die geïndexeerd worden naar het moment van herberekening. Zo doen rechtbanken het (als het goed is) ook. In de praktijk is de behoefte daardoor altijd hoger dan dat die was. En dat kan de verdeling (wie moet welk deel dragen) wijzigen.

[Bouke-p]

Ik zou eerst een advocaat een briefje laten schrijven naar ex en vervolgens als er geen reactie op komt naar de rechter gaan. Als zij een berekening van het lbio had waaruit kwam dat je meer moest betalen weet ze je vast wel te vinden....

Hier is inmiddels veel gebeurd en we hebben een bezoekje aan de rechter gebracht. Ik ben er financieel niet beter van geworden. Ik heb 4 kinderen, 1 bij mij ingeschreven en de rest bij ex. Coouderschap en dus 50/50.
Ik betaalde 500pm voor alle kinderen, dat is nu veranderd naar 660 voor de 3 die bij ex ingeschreven staan en ik moet nu alle verblijfsoverstijgende kosten voor het bij mij ingeschreven kind betalen.

Dit is een voorlopige voorziening, want er komt een raadsonderzoek. Echter weigert mn ex nu dus simpelweg dat ik alles betaal voor mn zoon. Hij mag niet op mijn verzekeringspolis, ze weigert de abbo's voor sport etc over te dragen en zegt in de mail ook gewoon dat zij vind dat zij alles hoort te regelen als moeder en dat dus blijft doen. ik vermoed omdat ze zo wil afdwingen dat mn zoon straks ook bij haar ingeschreven word en ik ook voor hem alimentatie mag betalen.

Het feit dat we alleen mogen betalen en verder niks hebben in te brengen is ook gewoon ronduit kut. Mn ex koopt enkel 2e hands kleding voor de kinderen en zegt ook tegen ze dat ze dat doet zodat er geld overblijft om op vakantie te gaan (fyi, vorig jaar is ze iets van 9x naar centerparcs geweest met de kinderen).

Ze woont ook nog eens samen, maar haar partner heeft sinds kort een eigen woning dus officieel hebben ze niks en strijkt zij toeslagen op en heeft ze naar onze kinderen geen draagkracht. Ze heeft tijdens de rechtzaak wel ter sprake gebracht dat ik sinds kort samenwoon en dus meer draagkracht heb voor alimentatie(wat de rechter heeft aangenomen).

[Question Mark]

mario038 schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 10:57:
Let er op dat het LBIO bij de herberekeningen niet altijd de behoefte van de kinderen indexeert. Als de behoefte jaren geleden is vastgesteld, moet die geïndexeerd worden naar het moment van herberekening.

Heb je daar een bron voor? Ik weet niet beter dan dat de behoefte vastgesteld wordt zoals deze op moment van scheiding telt. Dit gebeurt op basis van het netto besteedbaar inkomen ten tijde van het uit elkaar gaan. Ik weet dan niet beter dan dat dit een eenmalig iets is.

[Joris748]

Bouke-p schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:01:
*knip*

Het feit dat we alleen mogen betalen en verder niks hebben in te brengen is ook gewoon ronduit kut. Mn ex koopt enkel 2e hands kleding voor de kinderen en zegt ook tegen ze dat ze dat doet zodat er geld overblijft om op vakantie te gaan (fyi, vorig jaar is ze iets van 9x naar centerparcs geweest met de kinderen).

*knip*

Ik zoom in op een klein stukje van je post. Tweedehands is niet persé verkeerd. Mijn ex weet via Vinted mooiere, betere klediing te vinden dan nieuw te koop is bij fastfashion ketens.

[Bouke-p]

Joris748 schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:27:
[...]

Ik zoom in op een klein stukje van je post. Tweedehands is niet persé verkeerd. Mijn ex weet via Vinted mooiere, betere klediing te vinden dan nieuw te koop is bij fastfashion ketens.

ik ben niet tegen tweedehands, helemaal niet zelfs. Maar ik vindt wel dat het een mix hoort te zijn en dat ze bijvoorbeeld gewoon een nieuwe jas horen te krijgen. Maar als je dan echt perse alleen 2e hands wil kopen, dan hoort het geld wat van die alimentatie overblijft naar een spaarrekening te gaan en niet naar gezinsvakanties.

Overigens moeten 2 kinderen een beugel, ik kreeg wel heel rap de vraag of ik niet kon meebetalen of 1 er nog 1 op mijn verzekering zetten.

[Squ1zZy]

Question Mark schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:15:
[...]

Heb je daar een bron voor? Ik weet niet beter dan dat de behoefte vastgesteld wordt zoals deze op moment van scheiding telt. Dit gebeurt op basis van het netto besteedbaar inkomen ten tijde van het uit elkaar gaan. Ik weet dan niet beter dan dat dit een eenmalig iets is.

Ik reageer nooit in dit topic, maar volg het wel heel soms. De reden is simpelweg omdat de emoties hoog oplopen bij het lezen van berichten rondom kinderalimentatie, gezien ik inmiddels 3 rechtszaken achter de rug heb en er een 4e aankomt.

De behoefte die is vastgesteld is helaas niet eenmalig. Zo is de behoefte van de kinderen bij mij flink verhoogd omdat ik als zelfstandige meer ben gaan verdienen (niet eens op basis van mijn DGA-salaris, maar op basis van mijn omzet), waardoor de behoefte flink is verhoogd. De reden van de rechter is dat de kinderen moeten meegenieten aan de inkomsten die beide ouders ontvangen.

[IJsbeer]

Wat een f|*cked up situatie..
Triest dat het 'belang van de kinderen' opzij gegooid wordt zodra het altijd over geld gaat...

Ik zou in dit geval ook zwart/wit zijn. Dit zijn de afspraken, dus nee.

[Mvd1981]

(RSH) schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 09:30:
[...]

Is niet helemaal waar, In mijn geval ben ik een dag minder gaan werken (verdeeld over de week) zodat ik meer / beter voor de kinderen kon zorgen (school brengen en halen) Dus het argument van minderwerken want dan minder alimentatie moeten betalen werd in mijn geval door de rechter direct van tafel geveegd vanwege mijn argument. (wel 100% zorg in die tijd,en dit ging over de hoogte van de partner alimentatie )

Jij hebt het dus over partneralimentatie, niet over kinderalimentatie. En jouw kind(eren) was (waren) 100% bij jou?

[(RSH)]

Mvd1981 schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:40:
[...]

Jij hebt het dus over partneralimentatie, niet over kinderalimentatie. En jouw kind(eren) was (waren) 100% bij jou?

Yep

[Joris748]

Bouke-p schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:31:
[...]


ik ben niet tegen tweedehands, helemaal niet zelfs. Maar ik vindt wel dat het een mix hoort te zijn en dat ze bijvoorbeeld gewoon een nieuwe jas horen te krijgen. Maar als je dan echt perse alleen 2e hands wil kopen, dan hoort het geld wat van die alimentatie overblijft naar een spaarrekening te gaan en niet naar gezinsvakanties.

Overigens moeten 2 kinderen een beugel, ik kreeg wel heel rap de vraag of ik niet kon meebetalen of 1 er nog 1 op mijn verzekering zetten.

Dan is er inderdaad iets scheef.

Ik ben blij dat wij een kinderrekening gebruiken voor dat soort uitgaven.

[Question Mark]

Squ1zZy schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:36:
[...]
De reden van de rechter is dat de kinderen moeten meegenieten aan de inkomsten die beide ouders ontvangen.

Ik ben zelf gescheiden, met één rechtszaak en mijn vriendin heeft vanwege een vechtscheiding 3x een rechtszaak gehad over de kinderalimentatie. In onze situatie(s) is geen enkele keer de behoefte van de kinderen opnieuw vastgesteld, vandaar mijn vraag naar een officiele bron.

Uit het rapport Tremanormen 2026:

Bij het bepalen van het bedrag dat iemand aan kinder- en/of partneralimentatie moet
betalen, houden we rekening met de behoefte van de onderhoudsgerechtigden (volgens
art. 1:397, lid 1, BW). De wetgever heeft de betekenis van het begrip behoefte niet nader
ingevuld. Het is een zogenoemde open norm. Behoefte kunnen we omschrijven als het
bedrag dat nodig is voor de kosten van levensonderhoud en dat aansluit bij de mate van
welstand waarin partijen tijdens hun samenleving hebben geleefd.

Op zich is het logisch dat de behoefte meegroeit met het inkomen, ik heb het vanuit mijn ervaring alleen nog niet aangepast zien worden.

[s.craciun]

Ik heb zelf mijn uren verminderd na overleg met de bedrijfsarts. Huisarts kan ook. In mijn beleving zijn alle coouders redelijk moe en uitgeblust, dus ik denk niet dat een arts snel zal zeggen dat je je aanstelt. Verder kan ik het mij niet voorstellen met het medisch beroepsgeheim dat een rechter jouw arts wil ondervragen. Dit zal denk ik pas na jouw toestemming kunnen, dus dit kun je alsnog onder voorwaarde van een uitvoerige analyse en onderbouwing doen.

Ik kan niets adviseren, maar wel mijn eigen berekening onderbouwen:

besteedbaar inkomen van 38 urige week naar 28 uur. ~5000 bruto maandloon & coouder 2 kinderen < 12 en koophuis.
Inkomstenvermindering volgens de NIBUD werkurenberekenaar: 590,-

besparing:
100,- naschoolse opvang
100,- reiskosten
30,- representatieve kleding
150,- alimentatie *(dit is mijn schatting, maar ik ben echt totaal niet thuis in die berekening. Mijn ex ging hier zelf mee akkoord dus ik weet niet wat een rechter zegt.)
380,- = totaal bij 10 uur minder werken. + 2 uur reistijd =~ 48 uur per maand minder werkuren
4,38 = 210/48 = marginaal uurtarief over die 48 uur per maand.

Op jaarbasis (590-380)*12 = 2520 te besparen met 576 uur minder werken.
besteedbaar inkomen incl werkgeversvergoedingen en kinderbijslag = 52.000 (ipv 54.520 incl extra kosten)

Ik ben in loondienst, maar ik denk dat je met een DGA salaris ook in ditzelfde schuitje zit.

Persoonlijk weet ik met mijn vrije tijd dat gat heel makkelijk te vullen. Ik ben dermate uitgerust, dat de vakanties veel actiever, primitiever en daarmee goedkoper worden. Ik doe graag mijn boodschappen over de grens nu ik tijd genoeg heb. En ik heb voldoende energie om 20km naar het werk te fietsen 3 dagen per week, in plaats van 5 dagen met de auto.

[DUX]

s.craciun schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:51:
Ik heb zelf mijn uren verminderd na overleg met de bedrijfsarts. Huisarts kan ook. In mijn beleving zijn alle coouders redelijk moe en uitgeblust, dus ik denk niet dat een arts snel zal zeggen dat je je aanstelt. Verder kan ik het mij niet voorstellen met het medisch beroepsgeheim dat een rechter jouw arts wil ondervragen. Dit zal denk ik pas na jouw toestemming kunnen, dus dit kun je alsnog onder voorwaarde van een uitvoerige analyse en onderbouwing doen.

Ik ben mijn baan verloren in de hele nasleep met (blijvende) psychische effecten en ben daarmee minder gaan verdienen. Dit heb ik aangevoerd, vooral als tegenbewijs voor de uit de lucht gegrepen salarisindicatie die mijn ex bij mij had. De rechter heeft mijn toestand, ondersteund door huisartsbrieven/bedrijfsartsonderzoeken/uwv-communicatie, niet meegenomen in de berekening en is blijven vasthouden aan het welvaartsniveau toen alles nog pais en vree was. Van de mensen die hier in dit topic zeggen dat het logisch is dat de kindbehoefte stijgt als salaris omhoog gaat, vraag ik me af of ze het ook reëel zouden vinden als dat omlaag wordt bijgesteld als de situatie daar naar is want de rechter gaat er kennelijk niet in mee (mogelijk uit angst precedent te scheppen).

[BasvanS]

DUX schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 12:19:
[...]

Ik ben mijn baan verloren in de hele nasleep met (blijvende) psychische effecten en ben daarmee minder gaan verdienen. Dit heb ik aangevoerd, vooral als tegenbewijs voor de uit de lucht gegrepen salarisindicatie die mijn ex bij mij had. De rechter heeft mijn toestand, ondersteund door huisartsbrieven/bedrijfsartsonderzoeken/uwv-comminicatie, niet meegenomen in de berekening en is blijven vasthouden aan het welvaartsniveau toen alles nog pais en vree was. Van de mensen die hier in dit topic zeggen dat het logisch is dat de kindbehoefte stijgt als salaris omhoog gaat, vraag ik me af of ze het ook reëel zouden vinden als dat omlaag wordt bijgesteld als de situatie daar naar is want de rechter gaat er kennelijk niet in mee (mogelijk uit angst precedent te scheppen).

Dat neemt niet weg dat verdeling in de kosten wel aangepast word naar nieuwe draagkrachtverhouding?

[s.craciun]

DUX schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 12:19:
[...]

Ik ben mijn baan verloren in de hele nasleep met (blijvende) psychische effecten en ben daarmee minder gaan verdienen. Dit heb ik aangevoerd, vooral als tegenbewijs voor de uit de lucht gegrepen salarisindicatie die mijn ex bij mij had. De rechter heeft mijn toestand, ondersteund door huisartsbrieven/bedrijfsartsonderzoeken/uwv-comminicatie, niet meegenomen in de berekening en is blijven vasthouden aan het welvaartsniveau toen alles nog pais en vree was. Van de mensen die hier in dit topic zeggen dat het logisch is dat de kindbehoefte stijgt als salaris omhoog gaat, vraag ik me af of ze het ook reëel zouden vinden als dat omlaag wordt bijgesteld als de situatie daar naar is want de rechter gaat er kennelijk niet in mee (mogelijk uit angst precedent te scheppen).

Wow dat klink heel heftig. Dan moet ook ik mij mentaal gaan voorbereiden op een heel ander scenario bij de herberekening. Hoe meer ik hoor hoe krommer het syteem lijkt.

edit: Al heb ik in mijn geval geen problemen met de behoefte zelf. Mijn ex verdient nu meer dan ik dus dan hoop ik dat de verdeling wel meeveranderd.

[ Voor 6% gewijzigd door s.craciun op 08-01-2026 12:59 ]

[Joris748]

Het wordt denk ik pas ingewikkeld als de draagkracht onvoldoende is voor de kindbehoefte (volgens de normen). Een rechter zal er een stokje voor steken dat één partner minder gaat werken, waardoor er te weinig geld voor de kinderen overblijft.

Ons verzamelinkomen was best hoog. Als ik een dag minder werk, hoeft het bedrag dat naar de kinderrekening gaat niet omlaag. Alleen de verdeling zal veranderen.

[Roenie]

Ik heb het eerder gezegd, en ik blijf het herhalen. Wees alert bij de ‘onderhandelingen’ tijdens de scheiding, want als zaken eenmaal door de rechter bekrachtigd zijn, dan is het zeer moeilijk daar iets in te veranderen.

[JohnnyV76]

Ik meld me ook weer in dit topic na mijn scheiding van begin 2024.
Na ruim 20 jaar trouwe dienst moest ik per 1 Oktober weg bij mijn werkgever (grote NL bank) vanwege een reorganisatie. Op dit moment krijg ik van het UWV 70% van mijn oude salaris terwijl ik zoekende ben naar een nieuwe baan.

De kinderalimentatie zoals door de mediator berekend was €285 voor ex en €632 voor mij per maand. Ik verdiende ook aanzienlijk meer dus dit verschil was te begrijpen. Ex krijgt overigens voor 2 kinderen (16 jaar oud) kinderbijslag en kgb.

Omdat ik behoorlijk achteruit ben gegaan in inkomen lijkt het me redelijk dat de verdeling van de alimentatie aangepast wordt en dus opnieuw berekend moet worden. De scheiding is allemaal heel vervelend gelopen met een ex vrouw die alleen maar voor t maximale geld ging en we zijn ook niet on speaking terms dus ik zie er wel erg tegenop om de herberekening op een eerlijke manier te laten verlopen.

Ik heb een tijdje terug met het LBIO gebeld en die gaven ook aan dat ze de herberekening doen op basis van de informatie die ze van ons (ex en ik) ontvangen. Ik ben dus bang dat ex dan bijvoorbeeld de kinderbijhslag en kgb niet vermeld. Ik kan natuurlijk niet op haar rekening kijken maar ik weet dat het totaal per maand wat er bij haar binnenkomt aan deze toeslagen ruim boven de 1000 euro is.

Heeft iemand ervaring met een herberekening via het LBIO? Als iemand iets buiten beschouwing probeert te laten, is daar iets tegen te doen? Bijvoorbeeld contact opnemen met het LBIO om door te geven dat ex de kinder toeslagen krijgt? Door deze toeslagen is haar besteedbaar inkomen per maand aanzienlijk hoger dan het mijne dus het feit dat ik nog bijna 70% van de kinderalimentatie betaal klopt m.i. totaal niet meer.

[BasvanS]

JohnnyV76 schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 14:40:
Ik meld me ook weer in dit topic na mijn scheiding van begin 2024.
Na ruim 20 jaar trouwe dienst moest ik per 1 Oktober weg bij mijn werkgever (grote NL bank) vanwege een reorganisatie. Op dit moment krijg ik van het UWV 70% van mijn oude salaris terwijl ik zoekende ben naar een nieuwe baan.

De kinderalimentatie zoals door de mediator berekend was €285 voor ex en €632 voor mij per maand. Ik verdiende ook aanzienlijk meer dus dit verschil was te begrijpen. Ex krijgt overigens voor 2 kinderen (16 jaar oud) kinderbijslag en kgb.

Omdat ik behoorlijk achteruit ben gegaan in inkomen lijkt het me redelijk dat de verdeling van de alimentatie aangepast wordt en dus opnieuw berekend moet worden. De scheiding is allemaal heel vervelend gelopen met een ex vrouw die alleen maar voor t maximale geld ging en we zijn ook niet on speaking terms dus ik zie er wel erg tegenop om de herberekening op een eerlijke manier te laten verlopen.

Ik heb een tijdje terug met het LBIO gebeld en die gaven ook aan dat ze de herberekening doen op basis van de informatie die ze van ons (ex en ik) ontvangen. Ik ben dus bang dat ex dan bijvoorbeeld de kinderbijhslag en kgb niet vermeld. Ik kan natuurlijk niet op haar rekening kijken maar ik weet dat het totaal per maand wat er bij haar binnenkomt aan deze toeslagen ruim boven de 1000 euro is.

Heeft iemand ervaring met een herberekening via het LBIO? Als iemand iets buiten beschouwing probeert te laten, is daar iets tegen te doen? Bijvoorbeeld contact opnemen met het LBIO om door te geven dat ex de kinder toeslagen krijgt? Door deze toeslagen is haar besteedbaar inkomen per maand aanzienlijk hoger dan het mijne dus het feit dat ik nog bijna 70% van de kinderalimentatie betaal klopt m.i. totaal niet meer.

Je moet naast de nieuwe gegevens ook je ouder berekening opsturen, in die oude berekening staat ook het KGB en de bijslag al vermeld. Ik heb net een LBIO rekening achter de rug en het word allemaal keurig verwerkt.

[s.craciun]

Kinderbijslag is voor iedereen hetzelfde. Ik mag hopen dat LBIO het kindgebondenbudget afleid uit het inkomen en niet het verzamelinkomen neemt. Toeslagen worden namelijk op basis van het verzamelinkomen bepaald. Maar deze is met lijfrente/pensioensparen makkelijk tot wel 36k per jaar naar beneden te brengen. Ook zouden ex-en dan mee profiteren uit Hypotheekrenteaftrek van de ander.

[DUX]

BasvanS schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 12:39:
Dat neemt niet weg dat verdeling in de kosten wel aangepast word naar nieuwe draagkrachtverhouding?

Dat gebeurde wel inderdaad.

s.craciun schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 12:39:
Wow dat klink heel heftig. Dan moet ook ik mij mentaal gaan voorbereiden op een heel ander scenario bij de herberekening. Hoe meer ik hoor hoe krommer het syteem lijkt.

edit: Al heb ik in mijn geval geen problemen met de behoefte zelf. Mijn ex verdient nu meer dan ik dus dan hoop ik dat de verdeling wel meeveranderd.

De eventueel bepaalde verdeling is alleen niet levenslang. Beide partijen hebben recht op herberekening op ieder moment, indien gewenst. Misschien ligt de salarisbalans in de toekomst wel andersom voor jou. Het spreekwoordelijke bloed komt onder mijn nagels vandaan bij de situatie van BasvanS waarbij de tegenpartij vervolgens allesbehalve eerlijk is gebleken na een herberekening.

BasvanS schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 14:58:
Je moet naast de nieuwe gegevens ook je ouder berekening opsturen, in die oude berekening staat ook het KGB en de bijslag al vermeld. Ik heb net een LBIO rekening achter de rug en het word allemaal keurig verwerkt.

Ik heb geen ervaring met LBIO (rechter heeft zelfstandig bedragen bepaald voor ons). Krijg je bij een LBIO-berekening achteraf keurig een staatje met alle posten of enkel een totaalbedrag "te betalen"? Bij mij is de kinderbijslag (abusievelijk, of in ieder geval niet verantwoord a.d.h.v. argumentatie) niet meegenomen in mijn berekening van de rechter, dus ik heb niks aan te tonen hierover in historische berekeningen.

[ Voor 24% gewijzigd door DUX op 08-01-2026 16:17 ]

[DUX]

s.craciun schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 15:19:
Kinderbijslag is voor iedereen hetzelfde. Ik mag hopen dat LBIO het kindgebondenbudget afleid uit het inkomen en niet het verzamelinkomen neemt. Toeslagen worden namelijk op basis van het verzamelinkomen bepaald. Maar deze is met lijfrente/pensioensparen makkelijk tot wel 36k per jaar naar beneden te brengen. Ook zouden ex-en dan mee profiteren uit Hypotheekrenteaftrek van de ander.

De berekening van inkomen is bij alimentatie anders dan bij de fiscus. Er wordt een berekening gemaakt van het het Netto Besteedbaar Inkomen (nbi) en dat heeft spelregels zoals dat men eerst het kale bruto inkomen neemt aantoonbaar via salarisstroken of jaaropgaven.

[BasvanS]

DUX schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 16:02:
[...]

Dat gebeurde wel inderdaad.

[...]

De eventueel bepaalde verdeling is alleen niet levenslang. Beide partijen hebben recht op herberekening op ieder moment, indien gewenst. Misschien ligt de salarisbalans in de toekomst wel andersom voor jou. Het spreekwoordelijke bloed komt onder mijn nagels vandaan bij de situatie van BasvanS waarbij de tegenpartij vervolgens allesbehalve eerlijk is gebleken na een herberekening.


[...]

Ik heb geen ervaring met LBIO (rechter heeft zelfstandig bedragen bepaald voor ons). Krijg je bij een LBIO-berekening achteraf keurig een staatje met alle posten of enkel een totaal bedrag "te betalen"? Bij mij is de kinderbijslag (abusievelijk? in ieder geval niet verantwoord a.d.h.v. argumentatie) niet meegenomen in mijn berekening van de rechter, dus ik heb niks aan te tonen hierover in historische berekeningen.

Je krijgt een keurig overzicht met draagkrachtberekening, verdeling, inkomsten etc.

[EzraTweaked]

425 euro, 2 kids. gaat allemaal naar gemeente ivm ex in de bijstand zit en de gemeente het bij mij komt innen

(beide afstand gedaan in convenant maar ex ging bewust een uitkering nemen, ik krijg niets aan alimitatie van mijn ex voor de oudste zoon die full time bij mij woont), hopeloos verhaal ze heeft hier en daar een dagje partime gewerkt, is meer gemaakt voor een ander type werk, maar goed mijn eigen schuld, ik dacht te veel met iets anders zeg maar toen ik een trouw akte ondertekende.

425 + 200 2e hypotheek per maand is toch weer 20% van me maand inkomen zo beetje, dus er zitten maanden tussen dat ik en mijn oudste op een houtje moeten bijten in een tochtig oude jaren 60 flat woning die uitelkaar valt, mag niet klagen het is immers een koopwoning en die 40k uitkoop heb ik inmiddels terug verdiend in stenen/overwaarde, alleen smaakt dat niet zo lekker en valt zwaar op de maag dat steen.

[ Voor 56% gewijzigd door EzraTweaked op 09-01-2026 16:03 ]

[EzraTweaked]

Bouke-p schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:01:
Ik zou eerst een advocaat een briefje laten schrijven naar ex en vervolgens als er geen reactie op komt naar de rechter gaan. Als zij een berekening van het lbio had waaruit kwam dat je meer moest betalen weet ze je vast wel te vinden....

Hier is inmiddels veel gebeurd en we hebben een bezoekje aan de rechter gebracht. Ik ben er financieel niet beter van geworden. Ik heb 4 kinderen, 1 bij mij ingeschreven en de rest bij ex. Coouderschap en dus 50/50.
Ik betaalde 500pm voor alle kinderen, dat is nu veranderd naar 660 voor de 3 die bij ex ingeschreven staan en ik moet nu alle verblijfsoverstijgende kosten voor het bij mij ingeschreven kind betalen.

Dit is een voorlopige voorziening, want er komt een raadsonderzoek. Echter weigert mn ex nu dus simpelweg dat ik alles betaal voor mn zoon. Hij mag niet op mijn verzekeringspolis, ze weigert de abbo's voor sport etc over te dragen en zegt in de mail ook gewoon dat zij vind dat zij alles hoort te regelen als moeder en dat dus blijft doen. ik vermoed omdat ze zo wil afdwingen dat mn zoon straks ook bij haar ingeschreven word en ik ook voor hem alimentatie mag betalen.

Het feit dat we alleen mogen betalen en verder niks hebben in te brengen is ook gewoon ronduit kut. Mn ex koopt enkel 2e hands kleding voor de kinderen en zegt ook tegen ze dat ze dat doet zodat er geld overblijft om op vakantie te gaan (fyi, vorig jaar is ze iets van 9x naar centerparcs geweest met de kinderen).

Ze woont ook nog eens samen, maar haar partner heeft sinds kort een eigen woning dus officieel hebben ze niks en strijkt zij toeslagen op en heeft ze naar onze kinderen geen draagkracht. Ze heeft tijdens de rechtzaak wel ter sprake gebracht dat ik sinds kort samenwoon en dus meer draagkracht heb voor alimentatie(wat de rechter heeft aangenomen).

Ah jij hebt er ook zo een, hier nog een, vrouwen weten heel goed misbruik te maken van alle mazen in het systeem.
Beetje zielig verhaal ophangen en alles word voor ze geregeld.

ach ja 40k leergeld + 425 pm, plus alle kosten die ik draag voor de oudste die full time bij mij woont waar ze nooit naar omkijkt, kan alleen maar hopen dat ze ooit verslikt in een borrelnootje, en het er allemaal beter voorstaat voor mij en de kids.

[VidaR-9]

Question Mark schreef op donderdag 8 januari 2026 @ 11:49:
[...]

Ik ben zelf gescheiden, met één rechtszaak en mijn vriendin heeft vanwege een vechtscheiding 3x een rechtszaak gehad over de kinderalimentatie. In onze situatie(s) is geen enkele keer de behoefte van de kinderen opnieuw vastgesteld, vandaar mijn vraag naar een officiele bron.

Uit het rapport Tremanormen 2026:


[...]


Op zich is het logisch dat de behoefte meegroeit met het inkomen, ik heb het vanuit mijn ervaring alleen nog niet aangepast zien worden.

Ik kan me voorstellen er bij herberekening van de behoefte wel rekening wordt gehouden met de jaarlijkse procentuele indexaties van de alimentatie. Obv nieuw inkomen helemaal opnieuw berekenen ben je mooi klaar mee..

Ze hebben de hoogste "schijf" in de behoeftetabel wel flink omhoog gegooid, dus ik kan me ook voorstellen dat dat wel impact heeft.

[TheInsomniac]

Wat een topics ineens weer hier. Ik wilde reageren op de eerste die ik niet had gelezen maar zag dat er daarna nog velen volgden dus ik wilde even puntsgewijs reageren naar mijn kennis en ervaring:

@BasvanS Je hebt een berekening, wat weerhoudt jou om gewoon conform de berekening te betalen. Wil zij haar gelijk halen zin krijgen via de rechter dan staat het haar vrij. De bal ligt in mijn optiek niet bij jou. Jullie hebben een berekening laten doen. Knap dat je daar netjes het initiatief toe hebt genomen op basis van jouw loonwijziging.

@s.craciun Ja er zijn legitieme redenen waardoor je draagkracht naar beneden gaat en je minder alimentatie zou moeten betalen als gevolg daarvan. Bijna alle waar jij zelf voor kiest echt niet. Ontslag nemen, baan niet meer leuk vinden, minder gaan werken om matig onderbouwde redenen etc, vallen daar niet onder. Dit heet dan verwijtbaar inkomensverlies en doet de rechter er niets mee.
@(RSH) benoemt daar een uitzondering voor, maar vaak kan dat alleen in het geval dat er ook na afname inkomen nog steeds voldoende draagkracht overblijft. Het punt van de overheid is namelijk vrij simpel, je hebt zorgplicht (opvoeden etc) maar ook onderhoudsplicht. En de overheid is er dan dus scherp op dat jij je onderhoudsplicht niet afwentelt op de samenleving.

@Bouke-p Vervelende situatie zo, zoals Ghandi zei: 'You cannot shake hands with a clenched fist.' Voor de meeste scheidingen geldt echter dat de periode waarbij twee partners met wederzijds respect, eerlijk en goed konden communiceren voorbij is, scheiding neemt dan zelfs het stukje waar jullie belangen overeenkomen weg, en dit is helaas het gedrag dat sommigen dan laten zien.
Er komt een tijd dat je kinderen hier wellicht doorheen gaan prikken, wat het voor jou wellicht een stuk prettiger zal gaan maken. Kinderen zijn ook niet dom namelijk.

@Question Mark Je hebt gelijk en ongelijk, de indexatie van de alimentatie is gewoon de indexatie van de kindbehoefte. Dus ja je hebt een uitgangsjaar (moment van scheiden) en daarna wordt dat bedrag geïndexeerd. Ik heb eigenlijk nooit gecontroleerd of de indexatie getallen overeenkomen met de nieuwe getallen uit de tabellen van NIBUD (zal wel niet).
@DUX Jij kijkt logischerwijs naar de redelijkheid van wat jij kunt. Maar het is denk ik ook wel logisch dat de kindbehoefte (is niet jouw behoefte of die van je ex) uitgaat van ervoor. Wel is het zo dat je draagkracht (niet verwijtbaar) daar door omstandigheden niet meer toereikend voor is, zoals je eigen voorbeeld. Die twee dingen staan alleen los van elkaar, het gaat om 'Jouw' en 'Jouw-ex' draagkracht, en de behoefte van de 'kinderen'. Mocht het om partneralimentatie zijn gegaan (werd me niet specifiek duidelijk), dan blijft het diezelfde vraag.
Stel dat jij over een jaar weer als een tierelier gaat en leuke kansen krijgt en ineens tonnen binnenhaalt, zou je dan willen dat de behoefte aangepast wordt op huidige inkomsten of is het dan logischer om de behoefte constant te houden (met indexatie voor kinderalimentatie en geen indexatie voor partneralimentatie zoals het nu is). Enige wat veranderd is draagkracht in mijn optiek en dat moet je meenemen in de berekening, maar de behoefte staat daarbuiten.


@JohnnyV76 Ik zou het advies van BasvanS doen. Of je het nu moet doen of wanneer je een andere baan hebt kan ik niet beoordelen. (als je volgende maand ergens anders start voor minder inkomen bijv.) Dan zou ik ff een maandje wachten, verwacht je dat het langer gaat duren en/of je kan het geld slecht missen. Dan zou mijn advies zijn om het gewoon te doen.
Hierbij teken ik wel aan dat ik ook niet zou staan te trappelen, maar ex heeft ook de neiging om dit soort onderwerpen een eindeloos energielek voor mij te maken (meestal met de kinderen erbij te betrekken). Grotendeels denk ik in de hoop dat ze dan eerder haar zin krijgt.
Gun je haar dat/vind jij je eigen energie belangrijker en kun je het missen, dan begrijp ik ook de keuze om het lekker te laten voor wat het is en in de hoop dat zsm je weer een baan hebt op het oude niveau.

[DUX]

TheInsomniac schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:23:
@DUX Jij kijkt logischerwijs naar de redelijkheid van wat jij kunt. Maar het is denk ik ook wel logisch dat de kindbehoefte (is niet jouw behoefte of die van je ex) uitgaat van ervoor. Wel is het zo dat je draagkracht (niet verwijtbaar) daar door omstandigheden niet meer toereikend voor is, zoals je eigen voorbeeld. Die twee dingen staan alleen los van elkaar, het gaat om 'Jouw' en 'Jouw-ex' draagkracht, en de behoefte van de 'kinderen'. Mocht het om partneralimentatie zijn gegaan (werd me niet specifiek duidelijk), dan blijft het diezelfde vraag.
Stel dat jij over een jaar weer als een tierelier gaat en leuke kansen krijgt en ineens tonnen binnenhaalt, zou je dan willen dat de behoefte aangepast wordt op huidige inkomsten of is het dan logischer om de behoefte constant te houden (met indexatie voor kinderalimentatie en geen indexatie voor partneralimentatie zoals het nu is). Enige wat veranderd is draagkracht in mijn optiek en dat moet je meenemen in de berekening, maar de behoefte staat daarbuiten.

Je komt met een verhaal over hoe de behoefte ingevuld moet worden aan de hand van draagkracht maar daar heb ik het niet over. Ik heb het over het vaststellen van de behoefte zelf.

De behoefte waarmee gerekend wordt is namelijk niet meer of minder dan enkel een hele korte momentopname. Een momentopname van slechts één kalenderjaar! Er wordt niet gekeken naar de jaren ervoor, en ook niet naar de jaren erna. Ons kind kwam niks tekort en het surplus van onze salarissen ging niet naar kind maar verschaf de mogelijkheid om onderhoud te doen aan het huis, bijvoorbeeld. Of om te sparen (maar ook daar doet alimentatie niks mee). Die banen van dat ene jaar uit dat ene meetmoment, die hebben ik en mijn ex niet meer. Maar omdat er ooit een behoefte is vastgesteld aan de hand van één meetjaar in het verleden moeten we de komende 14 jaar gaan doen alsof we nog steeds het luxeniveau van dat ene jaar ooit hadden? Ons kindje was één jaar oud op moment van scheiden; die heeft echt niks gemerkt van een bepaald leefniveau, hoor.

Dat is toch raar? Er is helemaal niets dat zegt dat we nog steeds in die ene tabel op hetzelfde niveau zitten, er ooit naar geleefd hebben, laat staan de komende jaren er nog steeds van zouden genieten. Als we niet gescheiden geweest waren en nog steeds happy samen, dan hadden we toch ook niet jarenlang gedaan alsof we het geld wel zouden hebben besteed aan ons kind terwijl dat geld er niet is?

Mijn stelling: niet alleen de draagkracht moet je op verzoek kunnen laten herberekenen, maar ook de behoefte.

[Joris748]

DUX schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:54:
[...]

Je komt met een verhaal over hoe de behoefte ingevuld moet worden aan de hand van draagkracht maar daar heb ik het niet over. Ik heb het over het vaststellen van de behoefte zelf.

De behoefte waarmee gerekend wordt is namelijk niet meer of minder dan enkel een hele korte momentopname. Een momentopname van slechts één kalenderjaar! Er wordt niet gekeken naar de jaren ervoor, en ook niet naar de jaren erna. Ons kind kwam niks tekort en het surplus van onze salarissen ging niet naar kind maar verschaf de mogelijkheid om onderhoud te doen aan het huis, bijvoorbeeld. Of om te sparen (maar ook daar doet alimentatie niks mee). Die banen van dat ene jaar uit dat ene meetmoment, die hebben ik en mijn ex niet meer. Maar omdat er ooit een behoefte is vastgesteld aan de hand van één meetjaar in het verleden moeten we de komende 14 jaar gaan doen alsof we nog steeds het luxeniveau van dat ene jaar ooit hadden? Ons kindje was één jaar oud op moment van scheiden; die heeft echt niks gemerkt van een bepaald leefniveau, hoor.

Dat is toch raar? Er is helemaal niets dat zegt dat we nog steeds in die ene tabel op hetzelfde niveau zitten, er ooit naar geleefd hebben, laat staan de komende jaren er nog steeds van zouden genieten. Als we niet gescheiden geweest waren en nog steeds happy samen, dan hadden we toch ook niet jarenlang gedaan alsof we het geld wel zouden hebben besteed aan ons kind terwijl dat geld er niet is?

Mijn stelling: niet alleen de draagkracht moet je op verzoek kunnen laten herberekenen, maar ook de behoefte.

Herberekening laat je alleen maken als er een geschil is. Normaal gesproken kom je er in overleg wel uit. En doe je er in overleg een beetje bij als jullie tekort komen, of haal je er wat vanaf als jullie teveel overhouden. Of pas je in overleg de verdeling aan.

Het ouderschapsplan en het echtscheidingsconvenant komen normaal ook alleen maar uit de la als er meningsverschillen zijn.

[ Voor 4% gewijzigd door Joris748 op 11-01-2026 18:19 ]

[DUX]

Joris748 schreef op zondag 11 januari 2026 @ 18:17:
Herberekening laat je alleen maken als er een geschil is. Normaal gesproken kom je er in overleg wel uit. En doe je er in overleg een beetje bij als jullie tekort komen, of haal je er wat vanaf als jullie teveel overhouden. Of pas je in overleg de verdeling aan.

Het ouderschapsplan en het echtscheidingsconvenant komen normaal ook alleen maar uit de la als er meningsverschillen zijn.

Voor de goede orde: vanuit de belevingen van enkele medetweakers dus die dus juist aan de herberekening zijn gegaan omwille van geschillen leg ik de stelling op tafel dat ik vind dat een herberekening niet volledig is omdat er alleen gekeken wordt naar draagkracht.

Dan krijg ik eerst van één iemand een reactie met theoretische uitleg over hoe draagkracht werkt, en nu kom jij met waarschuwing dat je herberekeningen doorgaans alleen maar doet als je er samen niet uitkomt? Dat stel ik toch allemaal niet aan de kaak, mensen?

[TheInsomniac]

DUX schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:54:
[...]

De behoefte waarmee gerekend wordt is namelijk niet meer of minder dan enkel een hele korte momentopname. Een momentopname van slechts één kalenderjaar! Er wordt niet gekeken naar de jaren ervoor, en ook niet naar de jaren erna.

Mijn stelling: niet alleen de draagkracht moet je op verzoek kunnen laten herberekenen, maar ook de behoefte.

Dat had ik niet begrepen uit jouw verhaal. Ik ben het er absoluut mee eens dat de kindbehoefte op iets realistisch gebaseerd moet zijn, in die zin dat het representatief moet zijn.

Bij reguliere dienstverbanden zijn er over het algemeen geen drastische wijzigingen, maar wanneer bijvoorbeeld het inkomen van jaar 20xx, 100 money was. Dan zou het inkomen van dat jaar niet meer dan 20% moeten afwijken van het voorgaande jaar bijvoorbeeld. Is dat wel zo, dan moet het je gemiddelde van de afgelopen drie jaar pakken bijvoorbeeld.
Dit zou ik niet verplichten, maar meer wanneer 1 van de ouders dit aanvraagt.

Aanpassen nadien ben ik tegen, ik begrijp wel waarom jij het zegt, maar in de basis zou bovenstaande al dit probleem grotendeels op moeten vangen. Hierbij heb ik een aantal overwegingen:
- Na de scheiding zijn jullie niet meer 1 huishouden, welk inkomen ga je dan uberhaubt volgen? Die van de meestverdienende, die van de minstverdienende, of fictief samenstellen van inkomens die niet 1 huishouden voeren, en wat dan wanneer 1 meer en de ander minder is gaan verdienen?
- Ik verwacht eerder dat iets netter kijken bij het initieel vaststellen verstandiger/eenvoudiger is.
- In het algemeen werkt de 'standaardberekening' voor 85%(schatting) van de mensen waarschijnlijk prima. Die 15% die een maatwerkoplossing nodig hebben, daarin hebben diegenen zelf, maar ook rechters/mediators etc een rol in om ze bewust te maken dat de standaard hun wellicht niet zomaar past en daarin meedenken.
Iedereen tot een maatwerkoplossing 'veroordelen', maakt het proces alleen maar nodeloos langer, complexer, duurder en fout gevoeliger.

Als voorbeeld mij ex wilde bijvoorbeeld bij onze behoeftebepaling haar inkomen op dat moment gebruiken. Wat logisch lijkt, maar ze was die maand van 9 naar 24 uur gegaan, wat in de basis positief is, maar niet representatief voor ons huishouden, want daarin had ze al in geen 10 jaar meer dan 9 uur gewerkt (bovendien woonde ze al ruim anderhalf jaar niet meer bij mij in huis, dus dat als basis was niet realistisch). En dit is dus ook niet de basis geweest voor de behoefteberekening, maar een indexatie van onze inkomens een jaar eerder. En dat werkte prima (vind ik).

Ik denk dat in het algemeen in een mediator traject je wat meer ruimte hebt om onderling afspraken te makend die passend zijn voor jullie situatie, mits beide partijen net voldoende in staat zijn daar nog zicht op te kunnen hebben.

[DUX]

TheInsomniac schreef op zondag 11 januari 2026 @ 18:51:
- Na de scheiding zijn jullie niet meer 1 huishouden, welk inkomen ga je dan uberhaubt volgen? Die van de meestverdienende, die van de minstverdienende, of fictief samenstellen van inkomens die niet 1 huishouden voeren, en wat dan wanneer 1 meer en de ander minder is gaan verdienen?

Ik vind dat meten met twee maten, want:
(1) het vaststellen van de initiële behoefte gebeurt ook met oogkleppen op via gezamenlijk inkomen zonder rekening te houden met externe factoren dus dat kan dan nu net zo goed, en
(2) het ongelijk tussen twee woonsituaties is bij de draagkrachtberekening ook gewoon iets waar rekening mee gehouden wordt dus een dergelijke vereffening kan ook hier bij het salaris plaatsvinden.

Dus nee, ik pleit niet per se voor automatische herziening per rechterlijk besluit. Ik stel dat áls men een alimentatieherberekening doet dat men de kindbehoefte ook net zo goed opnieuw kan vaststellen, voor mijn part over een meerjarig gemiddelde or whatever.

[Thompson]

Situatie; Mijn vriendin heeft een dochter van 5,5. Haar ex betaald sinds 1,5 jaar geen alimentatie meer, daarvoor betaalde hij een door hen zelf bepaald bedrag, niks op papier. Ze waren nooit getrouwd oid.
Ze maakte zich er allemaal niet zo druk om, "dat geld krijg ik echt nog wel" we waren druk bezig met een verbouwing en daar ging de tijd/energie naartoe. Het is niet dat ze knallende ruzie hebben maar ze spreken elkaar liefst gewoon niet. Tot voor kort was dochter op woensdag uit school tot begin van de avond en op zondagmiddag/begin avond bij vader. Vorige week kwam hij uit het niks met de mededeling dat de woensdagen voorlopig niet meer gaat lukken. Dat was het punt dat ik toch ook wel geïrriteerd raakte over de hele situatie en hoe laks hij met mijn vriendin en haar dochter om gaat. Hopelijk krijg ik mijn vriendin dus zo ver nu eindelijk eens werk te maken van officiële afspraken/alimentatie betalingen.
Mijn vriendin en ik hebben niks officieel, alsin geen gedeeld huis / partnerschap oid.

Dus dan de vraag; hoe dat zo simpel en efficiënt mogelijk aan te pakken?
Naar mijn idee is dat een LBIO berekening en die via een advocaat samen met een reeds ingevuld ouderschapsplan naar hem sturen?

Iemand tips voor een goede, snel beschikbaar en niet te dure, advocaat in het westen van Noord-Brabant?

_{Denk niet dat het relevant is, maar mijn vrienden en haar ex zijn beide Pools, dochter dus ook. Wonen al wel beide lange tijd in Nederland}

[JohnnyV76]

TheInsomniac schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:23:
Wat een topics ineens weer hier. Ik wilde reageren op de eerste die ik niet had gelezen maar zag dat er daarna nog velen volgden dus ik wilde even puntsgewijs reageren naar mijn kennis en ervaring:

@JohnnyV76 Ik zou het advies van BasvanS doen. Of je het nu moet doen of wanneer je een andere baan hebt kan ik niet beoordelen. (als je volgende maand ergens anders start voor minder inkomen bijv.) Dan zou ik ff een maandje wachten, verwacht je dat het langer gaat duren en/of je kan het geld slecht missen. Dan zou mijn advies zijn om het gewoon te doen.
Hierbij teken ik wel aan dat ik ook niet zou staan te trappelen, maar ex heeft ook de neiging om dit soort onderwerpen een eindeloos energielek voor mij te maken (meestal met de kinderen erbij te betrekken). Grotendeels denk ik in de hoop dat ze dan eerder haar zin krijgt.
Gun je haar dat/vind jij je eigen energie belangrijker en kun je het missen, dan begrijp ik ook de keuze om het lekker te laten voor wat het is en in de hoop dat zsm je weer een baan hebt op het oude niveau.

Op dit moment krijg ik dus UWV voor 70% van mijn oude salaris. Als ik rond kijk naar vergelijkbare functies bij andere bedrijven dan ligt het salaris een stuk lager dan wat ik bij mijn oude werkgever verdiende. Ik verwacht niet dat ik (snel) op t oude niveau zal komen ook al vind ik wat anders.

Toen de kinderalimentatie bepaald werd kreeg ex ziektegeld en kon toen niet werken waardoor zij de toeslagen voor de kinderen kreeg toebedeeld. Nu mijn situatie financieel verslechterd is, ligt de bal uiteraard bij mij om een herberekening te initiëren. Het is niet in haar belang om meer te gaan betalen. Mocht ik over een tijdje een andere baan vinden en mijn salaris dan ook hoger ligt dan de UWV uitkering, dan zal zij degene zijn die een nieuwe herberekening zal moeten initiëren.

Wat ik me nog afvroeg.... als je zo'n aanvraag bij het LBIO doet, kunnen beiden dan inloggen om de gegevens te bekijken? Waar ik bang voor ben (ook door wat de dame van het LBIO aan de telefoon zei) is dat ex alleen haar loonstrook opstuurt en verder niks... dus ook de kgb en kinderbijslag niet. LBIO doet dan een berekening alleen op basis van de loonstrook en dan is de uitkomst niet juist.

[Question Mark]

Thompson schreef op maandag 12 januari 2026 @ 09:00:
Dat was het punt dat ik toch ook wel geïrriteerd raakte over de hele situatie en hoe laks hij met mijn vriendin en haar dochter om gaat. Hopelijk krijg ik mijn vriendin dus zo ver nu eindelijk eens werk te maken van officiële afspraken/alimentatie betalingen.

Sorry, maar niet jouw probleem... Iedereen die in deze situatie zit weet dat emotie een hele slechte raadgever is, wees daar heel voorzichtig mee. Daarnaast gaat het om een afspraak tussen je vriendin en haar ex...

En let op: afhankelijk van de omgangsregeling en inkomensverschillen kan het scenario ook nog wel eens zijn dat je vriendin kinderalimentatie aan haar ex moet gaan betalen...

[Thompson]

Question Mark schreef op maandag 12 januari 2026 @ 10:03:
[...]

Sorry, maar niet jouw probleem... Iedereen die in deze situatie zit weet dat emotie een hele slechte raadgever is, wees daar heel voorzichtig mee. Daarnaast gaat het om een afspraak tussen je vriendin en haar ex...

En let op: afhankelijk van de omgangsregeling en inkomensverschillen kan het scenario ook nog wel eens zijn dat je vriendin kinderalimentatie aan haar ex moet gaan betalen...

Ik wil me er ook zoveel mogelijk buiten houden, maar ik wil wel waar mogelijk mijn vriendin adviseren/helpen. Er is verder dus ook geen omgangsregeling oid. Inkomensverschil was, in ieder geval voordat ze uit elkaar gingen, dat hij een ~500€ bruto meer verdiende dan haar, verwachting is dat dat nog steeds zo is. Dochter is verder dus altijd bij mijn vriendin, die koopt alle kleding, betaalt zwemles etc. etc.

Sinds vorige week is ze dus alleen nog maar op zondag ~8 uur bij hem.

[Question Mark]

Ik kan je frustratie heel goed begrijpen hoor. Ik zou voorstellen dat je vriendin gewoon het LBIO eens opbelt, om te kijken hoe zo'n traject opgestart kan worden. Een berekening via het LBIO kost overigens de kop ook niet.

Maar... misschien is het een betere optie dat je vriendin tóch met de ex om tafel gaat, en een "normaal" bedrag aan alimentatie gaat eisen. Als hij weigert kan het altijd nog afgedwongen worden. In overleg is altijd beter...

[STLT]

TheInsomniac schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:23:
@BasvanS Je hebt een berekening, wat weerhoudt jou om gewoon conform de berekening te betalen. Wil zij haar gelijk halen zin krijgen via de rechter dan staat het haar vrij. De bal ligt in mijn optiek niet bij jou. Jullie hebben een berekening laten doen. Knap dat je daar netjes het initiatief toe hebt genomen op basis van jouw loonwijziging.

Volgens mij niet hoor. De enige berekening die telt is die door de rechter bekrachtigd is of die je samen overeenkomt. Als ex het niet eens is met jouw nieuwe idee van KA dan kan ze gewoon via het LBIO het verschil laten innen. Dus de bal ligt toch echt bij degene die het anders wil (BasvanS dus)

[STLT]

Thompson schreef op maandag 12 januari 2026 @ 09:00:
Situatie; Mijn vriendin heeft een dochter van 5,5. Haar ex betaald sinds 1,5 jaar geen alimentatie meer, daarvoor betaalde hij een door hen zelf bepaald bedrag, niks op papier. Ze waren nooit getrouwd oid.
Ze maakte zich er allemaal niet zo druk om, "dat geld krijg ik echt nog wel" we waren druk bezig met een verbouwing en daar ging de tijd/energie naartoe. Het is niet dat ze knallende ruzie hebben maar ze spreken elkaar liefst gewoon niet. Tot voor kort was dochter op woensdag uit school tot begin van de avond en op zondagmiddag/begin avond bij vader. Vorige week kwam hij uit het niks met de mededeling dat de woensdagen voorlopig niet meer gaat lukken. Dat was het punt dat ik toch ook wel geïrriteerd raakte over de hele situatie en hoe laks hij met mijn vriendin en haar dochter om gaat. Hopelijk krijg ik mijn vriendin dus zo ver nu eindelijk eens werk te maken van officiële afspraken/alimentatie betalingen.
Mijn vriendin en ik hebben niks officieel, alsin geen gedeeld huis / partnerschap oid.

Dus dan de vraag; hoe dat zo simpel en efficiënt mogelijk aan te pakken?
Naar mijn idee is dat een LBIO berekening en die via een advocaat samen met een reeds ingevuld ouderschapsplan naar hem sturen?

Iemand tips voor een goede, snel beschikbaar en niet te dure, advocaat in het westen van Noord-Brabant?

_{Denk niet dat het relevant is, maar mijn vrienden en haar ex zijn beide Pools, dochter dus ook. Wonen al wel beide lange tijd in Nederland}

Niet gaan lopen dwingen en pushen, het is gewoon niet aan jou om de relatie tussen twee ouders en hun kind (verder) op de spits te drijven.

Wat je wel kunt doen is bespreken. Jezelf verdiepen in hoe het allemaal werkt en haar dag voorleggen en het dan bij háár laten. Dus leg uit dat je geen alimentatie kunt vorderen zolang er niets is vastgelegd (dus ook niet met terugwerkende kracht). En dat als er wel een door de rechter bekrachtigd bedrag is ze dat middels het LBIO heel eenvoudig kan laten innen.

Maar luister ook écht naar je vriendin. Naar wat haar redenen zijn om hier niet achteraan te gaan. Het is namelijk heel goed mogelijk dat jouw vriendin liever niet wil dat haar dochter vaker naar haar vader gaat en eigenlijk dus best blij is met hoe het nu ging/gaat. Als ze wel voor officiële KA gaat kan ze dat op het spel zetten, want een man die vindt dat ie teveel moet betalen wil dan vaak ineens toch wel meer zelf voor zijn kind gaan zorgen omdat dat in z'n portemonnee scheelt. En dan is het nog helemaal niet gezegd dat een rechter geen ruimere omgangsregeling toe zal kennen en jouw vriendin dan zonder dat ze dat wil toch echt vaker haar dochter zal moeten missen (en als dat dan ook nog het gevolg is van jouw gepush dan kan dat je relatie best op het spel zetten, je moet je dus afvragen of je dat het wel waard vindt).

[Sempy]

@Thompson Kennismakingsgesprek is bij meeste advocaten gratis. Makkelijkst om bij een lokale advocaat zo'n gesprek in te plannen en de casus voor te leggen. Krijg je snel zicht op wat er mogelijk is, wat daar bij komt kijken tegen welke kosten. Als dat plaatje niet bevalt, kan je er altijd nog van afzien.

Je zou eventueel nog kunnen kijken naar een advocaat die als mediator is aangesloten bij VFAS. Mogelijk dat ex alsnog bereidt is tot mediation.

[Thomas18GT]

STLT schreef op maandag 12 januari 2026 @ 12:44:
[...]

Maar luister ook écht naar je vriendin. Naar wat haar redenen zijn om hier niet achteraan te gaan. Het is namelijk heel goed mogelijk dat jouw vriendin liever niet wil dat haar dochter vaker naar haar vader gaat en eigenlijk dus best blij is met hoe het nu ging/gaat. Als ze wel voor officiële KA gaat kan ze dat op het spel zetten, want een man die vindt dat ie teveel moet betalen wil dan vaak ineens toch wel meer zelf voor zijn kind gaan zorgen omdat dat in z'n portemonnee scheelt. En dan is het nog helemaal niet gezegd dat een rechter geen ruimere omgangsregeling toe zal kennen en jouw vriendin dan zonder dat ze dat wil toch echt vaker haar dochter zal moeten missen (en als dat dan ook nog het gevolg is van jouw gepush dan kan dat je relatie best op het spel zetten, je moet je dus afvragen of je dat het wel waard vindt).

Dit keer 100. Wees gewoon blij dat ze haar kind bij zich heeft. Ik zou er een spreekwoordelijke moord voor doen om mijn zoontje 160 van de 168 uur per week bij me te hebben en geen KA te krijgen. Eerlijk? Waarschijnlijk niet, maar dit topic bevat 41 pagina's met oneerlijke verhalen. En papa en mama die elkaar liever niet spreken maar redelijk door een deur kunnen zijn meer waard dan ruzie in de rechtszaal.

[BasvanS]

STLT schreef op maandag 12 januari 2026 @ 12:26:
[...]


Volgens mij niet hoor. De enige berekening die telt is die door de rechter bekrachtigd is of die je samen overeenkomt. Als ex het niet eens is met jouw nieuwe idee van KA dan kan ze gewoon via het LBIO het verschil laten innen. Dus de bal ligt toch echt bij degene die het anders wil (BasvanS dus)

Het LBIO int alleen als de beschikking minder dan 6 maanden oud is. Dat heeft natuurlijk ook een reden..
Ze moet dus eerst een nieuwe beschikking regelen.. dat word lastig met mijn berekening waar ze zelf aan heeft meegewerkt. Vergeet niet dat ze gewoon heeft meegewerkt aan de berekening.. totdat ze zag dat ze minder kreeg, toen vertrouwende ze de LBIO niet meer. Maar het is idd wat minder Zwart-Wit dan @TheInsomniac zegt. Officieel betaal ik het oude bedrag tot er samen overeen word gekomen een nieuw bedrag te betalen. Iets afwdwingen kan echter alleen via een beschikking via de rechter. Met de beschikking kan het LBIO gaan innend. Als ze naar de rechter gaat, betwijfel ik of er nieuwe berekening komt, als ik die van het LBIO, waar we beide aan hebben meegwerkt, al heb liggen.

Ze weigert ook akkoord te gaan met een aangepaste versie van het Ouderschaps plan waarin de zorgverdeling 50/50 word ipv 6 om 8 dagen in de 2 weken. Ze wil dit alleen samen met advocaat of mediator bespreken, maar staat er wel voor open. We hebben dus eigenlijk geen geschil, of het moet gaat over het feit dat ze mij wil dwingen alleen nog via een mediator te communiceren.

Ze zit overigens nog net onder de rechtsbijstand grens. Voor een mediator betaald zij dus EUR 137,- all in, en ik betaal dat zelfde bedrag per uur...

[ Voor 56% gewijzigd door BasvanS op 15-01-2026 12:16 ]

[Thomas18GT]

BasvanS schreef op donderdag 15 januari 2026 @ 12:11:
[...]

Ze weigert ook akkoord te gaan met een aangepaste versie van het Ouderschaps plan waarin de zorgverdeling 50/50 word ipv 6 om 8 dagen in de 2 weken. Ze wil dit alleen samen met advocaat of mediator bespreken, maar staat er wel voor open. We hebben dus eigenlijk geen geschil, of het moet gaat over het feit dat ze mij wil dwingen alleen nog via een mediator te communiceren.

Ze zit overigens nog net onder de rechtsbijstand grens. Voor een mediator betaald zij dus EUR 137,- all in, en ik betaal dat zelfde bedrag per uur...

Laat haar dan lekker met een mediator of advocaat een aangepaste versie opstellen die jij alleen maar hoeft te tekenen

[BasvanS]

Thomas18GT schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 11:38:
[...]


Laat haar dan lekker met een mediator of advocaat een aangepaste versie opstellen die jij alleen maar hoeft te tekenen

Dat was uiteindelijk ook de strekking van mijn verhaal. Ze is daar nu deels in meegegaan. Ben haar tegemoet gekomen en we laten via een mediator nog een nieuwe Alimentatie berekening doen. Daar kan volgens mij technisch gezien alleen hetzelfde bedrag uitkomen omdat we hebben afgesproken van dezelfde aangeleverde stukken gebruik te maken als bij de eerdere berekening. Happy ex-wife Happy life?

[TheInsomniac]

BasvanS schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 11:55:
[...]


Dat was uiteindelijk ook de strekking van mijn verhaal. Ze is daar nu deels in meegegaan. Ben haar tegemoet gekomen en we laten via een mediator nog een nieuwe Alimentatie berekening doen. Daar kan volgens mij technisch gezien alleen hetzelfde bedrag uitkomen omdat we hebben afgesproken van dezelfde aangeleverde stukken gebruik te maken als bij de eerdere berekening. Happy ex-wife Happy life?

Mijn benadering was inderdaad (te) simpel, en volgens mij was jouw voorstel een prima compromis. Helaas wel het risico dat wanneer de berekening inderdaad tot dezelfde uitkomst leidt, de reactie ook hetzelfde kan zijn en je dus alsnog de stap zult moeten zetten om een beschikking van de rechter te verkrijgen.
Deels was ik overigens een beetje te optimistisch in mijn verwachting doordat LBIO ook de instantie is die de alimentatie komt afdwingen en ook de berekening had gedaan in jouw geval, had ik het beeld dat dit een redelijke reactie zou zijn. Maar je had volkomen gelijk met je stelling dat alleen een gerechtelijke beschikking status heeft.

Ben wel benieuwd in hoeverre jullie daar nog stappen in hebben kunnen zetten?

Mijn ervaring tot nu toe is dat je in alles afhankelijk blijft van de welwillendheid van je ex-partner. Wat natuurlijk superlogisch is, maar ergens ook wel verrassend. Je stemt met elkaar een plan af (convenant), maar die heeft betrekkelijk weinig status (uitgezonderd zorgverdeling en financien). Komt qua proces meestal op de volgende aspecten uit:

- Pick your battles (gelijk hebben en gelijk krijgen zijn vaak extreem verschillend)
Tot nu toe heb ik nog niets de moeite gevonden om de strijd aan te gaan, maar is natuurlijk wel irritant wanneer de ander de afspraken uit het convenant niet nakomt.

- Rechtvaardiging en begrip ga je niet krijgen, hoeveel behoefte je er ook aan hebt.
Je begreep elkaar al niet toen je bij elkaar was, dat kun je nu helemaal vergeten. Dit is/was voor mij het lastigst, ik heb nogal de behoefte dat mensen begrijpen waarom ik dingen doe/wil. Ondertussen wel geleerd dit niet na te streven (kost wel energie en levert niets op), hoewel ik de behoefte natuurlijk nog steeds wel heb.

- Goedkeuring van je ex-partner heb je niet zelf in de hand en heeft ook vaak geen relatie met of iets redelijk is of niet.
Voor mij betekend dat ik meer en meer primair ( en objectief voor zover mogelijk) toets in hoeverre het redelijk is wat ik vind/wil, wat mijn ex ervan vindt is dan secundair. Wanneer het eenvoudig/redelijkerwijs te accommoderen is, geen probleem (vergelijk jouw flexibiliteit voor een tweede berekening), maar zo niet dan niet. (alleen communiceren via een mediator die 150+ euro per uur kost zoals je aangaf is in mijn optiek niet een redelijke eis).
Dit soort acties wekken bij mij vaak de indruk dat de een, de ander na een scheiding probeert te beheersen. Wat mega irritant gedrag is natuurlijk, maar ja dan ligt de bal bij jou om je grenzen te bewaken.

Tot slot extreem cynisch:
Happy ex-wife, happy life, wordt helaas soms vooraf gegaan door unhappy life. In die zin dat het soms (op z'n minst lijkt) alsof jouw ongeluk de ander gelukkig maakt .

[BasvanS]

TheInsomniac schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 14:25:
[...]


Mijn benadering was inderdaad (te) simpel, en volgens mij was jouw voorstel een prima compromis. Helaas wel het risico dat wanneer de berekening inderdaad tot dezelfde uitkomst leidt, de reactie ook hetzelfde kan zijn en je dus alsnog de stap zult moeten zetten om een beschikking van de rechter te verkrijgen.
Deels was ik overigens een beetje te optimistisch in mijn verwachting doordat LBIO ook de instantie is die de alimentatie komt afdwingen en ook de berekening had gedaan in jouw geval, had ik het beeld dat dit een redelijke reactie zou zijn. Maar je had volkomen gelijk met je stelling dat alleen een gerechtelijke beschikking status heeft.

Ben wel benieuwd in hoeverre jullie daar nog stappen in hebben kunnen zetten?

Mijn ervaring tot nu toe is dat je in alles afhankelijk blijft van de welwillendheid van je ex-partner. Wat natuurlijk superlogisch is, maar ergens ook wel verrassend. Je stemt met elkaar een plan af (convenant), maar die heeft betrekkelijk weinig status (uitgezonderd zorgverdeling en financien). Komt qua proces meestal op de volgende aspecten uit:

- Pick your battles (gelijk hebben en gelijk krijgen zijn vaak extreem verschillend)
Tot nu toe heb ik nog niets de moeite gevonden om de strijd aan te gaan, maar is natuurlijk wel irritant wanneer de ander de afspraken uit het convenant niet nakomt.

- Rechtvaardiging en begrip ga je niet krijgen, hoeveel behoefte je er ook aan hebt.
Je begreep elkaar al niet toen je bij elkaar was, dat kun je nu helemaal vergeten. Dit is/was voor mij het lastigst, ik heb nogal de behoefte dat mensen begrijpen waarom ik dingen doe/wil. Ondertussen wel geleerd dit niet na te streven (kost wel energie en levert niets op), hoewel ik de behoefte natuurlijk nog steeds wel heb.

- Goedkeuring van je ex-partner heb je niet zelf in de hand en heeft ook vaak geen relatie met of iets redelijk is of niet.
Voor mij betekend dat ik meer en meer primair ( en objectief voor zover mogelijk) toets in hoeverre het redelijk is wat ik vind/wil, wat mijn ex ervan vindt is dan secundair. Wanneer het eenvoudig/redelijkerwijs te accommoderen is, geen probleem (vergelijk jouw flexibiliteit voor een tweede berekening), maar zo niet dan niet. (alleen communiceren via een mediator die 150+ euro per uur kost zoals je aangaf is in mijn optiek niet een redelijke eis).
Dit soort acties wekken bij mij vaak de indruk dat de een, de ander na een scheiding probeert te beheersen. Wat mega irritant gedrag is natuurlijk, maar ja dan ligt de bal bij jou om je grenzen te bewaken.

Tot slot extreem cynisch:
Happy ex-wife, happy life, wordt helaas soms vooraf gegaan door unhappy life. In die zin dat het soms (op z'n minst lijkt) alsof jouw ongeluk de ander gelukkig maakt .

Het gebrek aan vetrouwen (in mij) kost me wel echt extreem veel energie merk ik. Want zonder deze vertrouwens basis word elke discussie vervelend. Wat voor mij redelijk is daar komen we al lang niet meer in de buurt, het is echter wel zaak mijn grensen toch enigsinds te bewaken zonder dat het escalleert.


We hebbeninmiddels een advocaat een 2e berekening laten maken en de kosten daarvoor gedeeld. Deze advocaat heeft, net als het LBIO, mijn vermoeden bevestedigd dat de zorgkorting door de mediator ten onrechte op 40% is gezet voor mijn ex (had 35% moeten zijn). De alimentatie komt nu nog lager uit dan door het LBIO berekend. Ik ga van 700,- naar 500,-. per maand. De berekening heeft ook aangetoond dat mijn ex veel te laat is geweest met het doorgeven van haar salaris stijging. Ze erkend ook dat ze dit eerder had moeten doen maar twijfelt om te compenseren. Ze wil weer iemand anders om advies vragen. Weer dat vertrouwen... frappant detail: ze is zelf vreemd gegaan.

[TheInsomniac]

BasvanS schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 14:48:
[...]

Het gebrek aan vetrouwen (in mij) kost me wel echt extreem veel energie merk ik. Want zonder deze vertrouwens basis word elke discussie vervelend. Wat voor mij redelijk is daar komen we al lang niet meer in de buurt, het is echter wel zaak mijn grensen toch enigsinds te bewaken zonder dat het escalleert.


We hebbeninmiddels een advocaat een 2e berekening laten maken en de kosten daarvoor gedeeld. Deze advocaat heeft, net als het LBIO, mijn vermoeden bevestedigd dat de zorgkorting door de mediator ten onrechte op 40% is gezet voor mijn ex (had 35% moeten zijn). De alimentatie komt nu nog lager uit dan door het LBIO berekend. Ik ga van 700,- naar 500,-. per maand. De berekening heeft ook aangetoond dat mijn ex veel te laat is geweest met het doorgeven van haar salaris stijging. Ze erkend ook dat ze dit eerder had moeten doen maar twijfelt om te compenseren. Ze wil weer iemand anders om advies vragen. Weer dat vertrouwen... frappant detail: ze is zelf vreemd gegaan.

Ja, dat kan ik me voorstellen (want zeer herkenbaar). Ergens zul je het los moeten laten dat je niet uit gaat komen bij wat jij redelijk vindt wanneer je afhankelijk bent van de ander.
Primair qua gevoel, het doet pijn wanneer anderen doen alsof je onbetrouwbaar bent. Maar jij gaat van haar het gevoel niet ontvangen dat jij het goed doet/betrouwbaar bent. Dus dat gevoel moet je bij jezelf of derden halen. Voor mij is dat wat ik eerder aangaf:
- Leg jezelf een lat op, en probeer te kijken in hoeverre jij je eigen lat haalt. En wanneer jij jezelf dan (semi-objectief) recht in de ogen kunt kijken, dan leg je de kritiek van je ex naast je neer. En ja dat kost nog steeds energie (mij wel in elk geval).

Het financiele verhaal. Daar ben je denk ik op het punt dat je wellicht je eigen grenzen moet handhaven. En daarin kiezen wat je de moeite vindt om gecorrigeerd te krijgen. (hoeveel gelijk wil je halen/heb je nodig).
- Wellicht het proces tot eind vorig jaar laten voor wat het is (mits je je dat kunt veroorloven natuurlijk), dus late aanpassing loon en/of compensatie voor de incorrecte zorgkorting.
- Maar bijvoorbeeld wel gezamelijk, of indien nodig solo, een beschikking aanvragen voor de situatie nu. Zodat de nieuwe alimentatie wel formeel en zo snel mogelijk wordt vastgesteld op basis van de eerdere berekening(en).

Want alles claimen is strict genomen natuurlijk volkomen terecht, maar gaat ook meer energie kosten. En vergt betalingen van haar naar jou, wat de weerstand vergroot (want heeft ze dat geld wel, kan zij dat wel missen?). Met daarbij een grote kans dat de aanpassing van de alimentatie (significant bedrag) alleen maar vertraagd. En meer waarstand betekend vaak ook meer kosten aan advocaten/mediators etc. Houd je wellicht ook wat 'moral currency' aan over, mochten er andere discussies gaan spelen te zijner tijd.

[BasvanS]

TheInsomniac schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 15:11:
[...]


Ja, dat kan ik me voorstellen (want zeer herkenbaar). Ergens zul je het los moeten laten dat je niet uit gaat komen bij wat jij redelijk vindt wanneer je afhankelijk bent van de ander.
Primair qua gevoel, het doet pijn wanneer anderen doen alsof je onbetrouwbaar bent. Maar jij gaat van haar het gevoel niet ontvangen dat jij het goed doet/betrouwbaar bent. Dus dat gevoel moet je bij jezelf of derden halen. Voor mij is dat wat ik eerder aangaf:
- Leg jezelf een lat op, en probeer te kijken in hoeverre jij je eigen lat haalt. En wanneer jij jezelf dan (semi-objectief) recht in de ogen kunt kijken, dan leg je de kritiek van je ex naast je neer. En ja dat kost nog steeds energie (mij wel in elk geval).

Het financiele verhaal. Daar ben je denk ik op het punt dat je wellicht je eigen grenzen moet handhaven. En daarin kiezen wat je de moeite vindt om gecorrigeerd te krijgen. (hoeveel gelijk wil je halen/heb je nodig).
- Wellicht het proces tot eind vorig jaar laten voor wat het is (mits je je dat kunt veroorloven natuurlijk), dus late aanpassing loon en/of compensatie voor de incorrecte zorgkorting.
- Maar bijvoorbeeld wel gezamelijk, of indien nodig solo, een beschikking aanvragen voor de situatie nu. Zodat de nieuwe alimentatie wel formeel en zo snel mogelijk wordt vastgesteld op basis van de eerdere berekening(en).

Want alles claimen is strict genomen natuurlijk volkomen terecht, maar gaat ook meer energie kosten. En vergt betalingen van haar naar jou, wat de weerstand vergroot (want heeft ze dat geld wel, kan zij dat wel missen?). Met daarbij een grote kans dat de aanpassing van de alimentatie (significant bedrag) alleen maar vertraagd. En meer waarstand betekend vaak ook meer kosten aan advocaten/mediators etc. Houd je wellicht ook wat 'moral currency' aan over, mochten er andere discussies gaan spelen te zijner tijd.

Heb het geld niet nodig, dus finacieel gezien is het allemaal niet zo boeiend. Principieel gezien kan ik niet alles laten voor wat het is. Een stukje erkenning van wat er mis is gegaan en een beetje vertrouwen in mijn geboden oplossing zal helpen om de boel af te kunnen sluiten en weer door te kunnen naar het volgende probleem . Hopelijk kunnen we weer een paar jaartjes door na dit geneuzel!

Je feedback word zeer gewaardeerd @TheInsomniac. Het siert je dat je de tijd neem dit weg te tikken, een beetje erkenning is soms wel prettig. Al krijg ik dit van mijn huidige partner ook wel, gelukkig!

[Razenko]

Tot mijn grote verdriet is het moment gekomen dat ik mij hier meld.

Gisteren hebben mijn vrouw en ik besloten om er na 16 jaar samen een punt achter te zetten, onbewust liep het al jaren niet meer goed en de laatste week hebben wij hier lange respectvolle gesprekken over gehad.

Wij gaan niet met haat en ruzie uitelkaar gelukkig en willen zoveel mogelijk samen regelen zonder komst van allemaal advocaten.

Ik was altijd verantwoordelijk voor het hoofdinkomen en mijn vrouw was er bewust voor de kinderen. Nu gaat natuurlijk mijn hoofd volledig op hol en zijn de financiën een van de dingen die voorbijkomen.

Ik wil gerust en met alle liefde betalen voor de kinderen, ongeacht het bedrag wat er uiteindelijk uit gaat komen. Het liefst pak ik dit conform de wet op zodat het eerlijk is voor ons beiden.

Misschien niet helemaal correct in dit topic maar kon het even nergens anders vinden.. wat zijn de ervaringen qua partneralimentatie, is er iemand die een soortgelijke situatie heeft meegemaakt?

Ik wil uiteindelijk wel wat kunnen opbouwen voor de kinderen, ik hoef er financieel niet beter van te worden maar wil wel een veilige haven kunnen bieden waar ze zich thuis voelen en een vader hebben zonder financiële stress

[htca]

Razenko schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 11:24:
Tot mijn grote verdriet is het moment gekomen dat ik mij hier meld.

Gisteren hebben mijn vrouw en ik besloten om er na 16 jaar samen een punt achter te zetten, onbewust liep het al jaren niet meer goed en de laatste week hebben wij hier lange respectvolle gesprekken over gehad.

Wij gaan niet met haat en ruzie uitelkaar gelukkig en willen zoveel mogelijk samen regelen zonder komst van allemaal advocaten.

Ik was altijd verantwoordelijk voor het hoofdinkomen en mijn vrouw was er bewust voor de kinderen. Nu gaat natuurlijk mijn hoofd volledig op hol en zijn de financiën een van de dingen die voorbijkomen.

Ik wil gerust en met alle liefde betalen voor de kinderen, ongeacht het bedrag wat er uiteindelijk uit gaat komen. Het liefst pak ik dit conform de wet op zodat het eerlijk is voor ons beiden.

Misschien niet helemaal correct in dit topic maar kon het even nergens anders vinden.. wat zijn de ervaringen qua partneralimentatie, is er iemand die een soortgelijke situatie heeft meegemaakt?

Ik wil uiteindelijk wel wat kunnen opbouwen voor de kinderen, ik hoef er financieel niet beter van te worden maar wil wel een veilige haven kunnen bieden waar ze zich thuis voelen en een vader hebben zonder financiële stress

Allereerst veel sterkte!
Als je een beetje scrollt in dit topic vind je wel eea. Wettelijk is het volgens mij zo dat je partneralimentatie moet betalen zodat 50/50 verdeling hebt van het inkomen dat je voor de scheiding had. Het is voor mij al weer een poosje geleden; wij hadden onderlinge afspraken gemaakt en die aan papier toevertrouwd en door de rechtbank laten bekrachtigen. Als je on speaking terms bent... probeer dat zo te houden, van vechtscheidingen wordt niemand beter behalve advocaten. Advies is om een mediator te vinden waar jullie beiden vertrouwen in hebben.

[init6]

Nou, deze week het covenant getekend...

Er gaat straks bijna 700 euro per maand naar mijn ex voor onze tiener en ik mag alle grote bedragen voor school erbij doen (ik gok dus 10k per jaar), zelf heeft ze godzijdank partner alimentatie los gelaten (mevrouw wou graag aan polygamie doen, heb aangegeven dat ze daar zelf als grote meid dan maar de consequenties voor moet dragen. Daar was ze het gelukkig mee eens). Mediator had daarop aangegeven dat de maximering dan moest los worden gelaten.

Kosten voor deze scheiding:
4000 euro mediator
vermoed 2000 voor notaris
4000 euro voor de hypotheekadviseur.

Totaal zal deze scheiding over 7 jaar (tot 21ste van onze dochter) 80.000 euro kosten (als ik inflatie correctie van 5% gemiddeld neem) en dit maakt mij ergens ook wel verdrietig. Dat is gewoon een mooi bedrag wat geschonken had kunnen worden voor haar eerste huis en nu in rook op zal gaan.

[TheInsomniac]

Razenko schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 11:24:
Tot mijn grote verdriet is het moment gekomen dat ik mij hier meld.

Gisteren hebben mijn vrouw en ik besloten om er na 16 jaar samen een punt achter te zetten, onbewust liep het al jaren niet meer goed en de laatste week hebben wij hier lange respectvolle gesprekken over gehad.

Wij gaan niet met haat en ruzie uitelkaar gelukkig en willen zoveel mogelijk samen regelen zonder komst van allemaal advocaten.

Ik was altijd verantwoordelijk voor het hoofdinkomen en mijn vrouw was er bewust voor de kinderen. Nu gaat natuurlijk mijn hoofd volledig op hol en zijn de financiën een van de dingen die voorbijkomen.

Ik wil gerust en met alle liefde betalen voor de kinderen, ongeacht het bedrag wat er uiteindelijk uit gaat komen. Het liefst pak ik dit conform de wet op zodat het eerlijk is voor ons beiden.

Misschien niet helemaal correct in dit topic maar kon het even nergens anders vinden.. wat zijn de ervaringen qua partneralimentatie, is er iemand die een soortgelijke situatie heeft meegemaakt?

Ik wil uiteindelijk wel wat kunnen opbouwen voor de kinderen, ik hoef er financieel niet beter van te worden maar wil wel een veilige haven kunnen bieden waar ze zich thuis voelen en een vader hebben zonder financiële stress

Pfff, allereerst sterkte de komende tijd met alle dingen die moeten gebeuren en wat er op je af gaat komen.
Ja, er zitten hier helaas een heleboel mensen die een vergelijkbaar proces hebben doorgelopen. Tegelijk is het voor iedereen anders, wat het lastig maakt om je exact te vertellen hoe en wat.

Allereerst wat links om jezelf een beetje in te lezen, wellicht al wat verkennende berekeningen te doen. Uiteindelijk is vaak verstandig om deze berekening ergens te laten doen, (mediator, LBIO, etc).

Uitgebreide toelichting op de berekening alimentatie
Kindbehoefte bepalen NIBUD Let op dit gaat op basis van netto inkomen.
Berekening kinderalimentatie #1
Berekenen kinderalimentatie #2
Berekenen partner alimentatie

Daarnaast een wat meer hoog over proces en keuzes:

Budget:
Allereerst is het duurder om twee huishoudens te draaien dan 1 (waarschijnlijk geen verrassing). Hiervoor wordt bij de berekening uitgegaan dat 1 huishouden ongeveer 60% nodig heeft van wat een gezamenlijk huishouden nodig heeft. Dit betekend twee dingen:
- Om ongeveer dezelfde levensstijl te handhaven zal er ongeveer 20% extra inkomen nodig zijn.
- In de praktijk wordt hiervan een deel door toeslagen opgevangen
- Maar jammergenoeg is de woningmarkt redelijk dramatisch en is het primair lastig om twee woonlocaties te 'regelen', en vaak is kom je dan veelal geld tekort/moet je toch concessies doen.
Kijk gezamenlijk dus ook wat de mogelijkheden zijn om meer inkomen te genereren.

Zorg:
Ik hoor je (nog) niet over de gewenste zorgverdeling, maar dat is in mijn optiek nog belangrijker dan budget. Want dat bepaald heel erg wat je moet organiseren, maar ook welke 'faciliteiten' er nodig zijn etc en uiteindelijk natuurlijk heel erg waar het geld nodig is.
- Waar wonen de kids, wie brengt ze naar school, woon je bij elkaar in de buurt of niet, gelegenheid om te werken etc etc etc
- Je bent bij scheiden met kinderen verplicht een convenant op te stellen, hier zijn wel templates voor te vinden online, maar hierbij kan een mediator ook goed helpen.

Behoefte:
Voor zowel kinderalimentatie als partneralimentatie is de situatie voor de scheiding bepalend voor de behoefte. De Nibudtabel (Tweede link) bepaald op basis van netto inkomen (incl. toeslagen) wat de kindbehoefte is per maand. Hier mag je in gezamenlijk overleg van afwijken, maar dit is wat er in de rechtspraak wordt aangehouden.
Plat gezegd bestaat die behoefte voor 30% aan kindgebonden kosten (fiets, sportclub etc) en 70% zijn kosten die lastig concreet aan een kind zij te koppelen (huis, verwarming, eten/drinken etc). Dit zou je kunnen zien als 10% per dag dat een kind op een plek is (klopt niet helemaal, maar voor de beeldvorming). Ook hier zijn regels voor die vertellen hoe die behoefte zich verdeelt per 'locatie' afhankelijk van de zorgverdeling.
Partneralimentatiebehoefte wordt bepaald op basis van de 60% van wat er voor de scheiding verdiend werd.

Kinderalimentatie:
Na de vorige stap weet je hoeveel geld er 'nodig' is op de verschillende plekken. Maar er wordt bij het vaststellen van de kinderalimentatie daarnaast nog naar twee dingen gekeken:
- Wat is de draagkracht van de meestverdienende (en de minstverdienende). Want het is leuk om te weten wat er gewenst is, maar dat geld is er lang niet altijd voldoende.
- De verhouding tussen jouw draagkracht en haar draagkracht is in de basis de verdeling van de kinderalimentatie. Dit in combinatie met de behoefte in de beide huishoudens bepaald dit wie er wat moet betalen en aan wie.
- Daarnaast wordt er nog gekeken in hoeverre de meestverdienende er na deze betalingen niet slechter vanaf is dan de minstverdienende

Partneralimentatie:
Dit komt aan het einde van het sommetje, dit is ook waarom ik begin over de andere dingen eerst. Allereerst kijkt een rechter naar de kinderen, is er voor hen voldoende. De consequenties die het voor jullie heeft zin ondergeschikt, het is jullie eigen keuze geweest en daar mogen de kinderen niet het slachtoffer worden (zoiets is daarbij de insteek). Pas wanneer dat voor elkaar is, komt partneralimentatie in beeld.
Voor partneralimenatie gelden een aantal dingen:
- Het is voor maximaal 5 jaar, of tot de jongste 12 jaar is (wat het langste duurt) en is bedoelt vooral als overbrugging. De bedoeling is dat uiteindelijk beide op eigen benen staan.
- Je mag afzien van partneralimentatie, maar wanneer daardoor de minstverdienende in de bijstand zou komen bijvoorbeeld, dan klopt de gemeente alsnog bij je aan, want het is in de basis niet de bedoeling dat jullie keuzes de belastingbetaler geld gaat kosten.
- Daarnaast is eerder wel de partneralimentatiebehoefte wel bepaald, maar de vraag is vooral hoeveel draagkracht je nog hebt. Is dat er niet, dan heeft de ex-partner pech. Ook hier mag je natuurlijk vanaf wijken, want dit gaat uit van normbedragen en niet iedereen heeft dezelfde levensstijl, ook niet bij gelijk inkomen.

[TheInsomniac]

init6 schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 16:29:
Totaal zal deze scheiding over 7 jaar (tot 21ste van onze dochter) 80.000 euro kosten (als ik inflatie correctie van 5% gemiddeld neem) en dit maakt mij ergens ook wel verdrietig. Dat is gewoon een mooi bedrag wat geschonken had kunnen worden voor haar eerste huis en nu in rook op zal gaan.

Gefeliciteerd dat je dit allemaal op papier hebt en dat dit proces is afgerond.
Wel is je 'framing' vrij bijzonder. Die 80k bestaat voornamelijk als kinderalimentatie, die kosten zou je altijd hebben ook wanneer je een gezin vormde. Kinderalimentatie betaal je vooralsnog natuurlijk aan je ex en daardoor voelt het wellicht fout. Maar je betaald het voor je kinderen niet voor je ex. Vanaf het 18e levensjaar betaal je kinderalimentatie ook direct aan je kinderen en niet meer aan je ex. Wellicht helpt dat om dat geld in een iets ander licht te zien.

[init6]

TheInsomniac schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 19:26:
[...]


Gefeliciteerd dat je dit allemaal op papier hebt en dat dit proces is afgerond.
Wel is je 'framing' vrij bijzonder. Die 80k bestaat voornamelijk als kinderalimentatie, die kosten zou je altijd hebben ook wanneer je een gezin vormde. Kinderalimentatie betaal je vooralsnog natuurlijk aan je ex en daardoor voelt het wellicht fout. Maar je betaald het voor je kinderen niet voor je ex. Vanaf het 18e levensjaar betaal je kinderalimentatie ook direct aan je kinderen en niet meer aan je ex. Wellicht helpt dat om dat geld in een iets ander licht te zien.

Dat heb je verkeerd, onze dochter vereist in verste verte niet 700 euro per maand.

[DUX]

init6 schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 20:41:
Dat heb je verkeerd, onze dochter vereist in verste verte niet 700 euro per maand.

Die emotie herken ik maar al te goed, en kan het verschil evengoed cijfermatig aantonen voor mijn eigen situatie. De uitleg van @TheInsomniac is wel wat de uitleg is achter de kinderalimentatiebedragen. We zijn daarbij misschien geneigd om bij "wat kost een kind" alleen te kijken naar boodschappen en misschien een kledingstuk of twee omdat we dat vaak genoeg terugzien op de bankrekening, maar inbegrepen zitten bijvoorbeeld ook de kosten voor een eigen slaapkamer in het huis, en de behoefte aan stroom plus verwarming die een kind met zich meebrengt. Verder genoeg eenmalige uitgaven zoals uitjes, een fiets, meubels, cadeautjes, en ongeplande uitgaven. Het Nibud heeft wat olifantenpaadjes aangemaakt om deze emotionele discussies plat te slaan en speciaal hiervoor een simpel tabelletje in het leven geroepen dat de gezamenlijke kale inkomsten van de ouders hard koppelt aan de theoretische uitgaven voor een kind. Vervolgens heeft een vereniging van advocaten dat vervolgens overgenomen als zijnde "de behoefte van het kind". En die behoefte zie je dan vervolgens terug in je kinderalimentatieberekening.

Nibud - wat kost een kind: https://www.nibud.nl/onde...ngeren/wat-kost-een-kind/
Behoeftetabel 2026: https://www.rechtspraak.n...drecht/behoeftetabel-2026

Geloof me, ik ben het er ook niet mee eens met bijvoorbeeld alle spullen die we tweedehands (en gratis) hadden en nu ook nog krijgen.

[ Voor 8% gewijzigd door DUX op 13-03-2026 21:26 ]

[Razenko]

Bedankt allemaal voor jullie duidelijke en uitgebreide reacties!

Gelukkig zijn wij op goede voet uit elkaar gegaan, jammer genoeg voeren wij nu pas de gesprekken die we jaren geleden al hadden moeten voeren.

We gaan in eerste instantie veel dingen samen regelen, daarna een mediator inschakelen om alles vast te leggen en te berekenen.

Zorg had ik niet genoemd omdat dat bij ons al is besproken en in grote lijnen afgesproken, we hebben een basis besproken en daar kan indien nodig van afgeweken worden.

Mijn ex beseft zich gelukkig wel dat er van haar nu wel wordt verwacht dat ze meer gaat werken en dat gaat ze gelukkig ook doen.

Mijn vraag is dus, waar kijken ze met beide alimentaties naar. De situatie na de scheiding of de situatie voor? Als we namelijk de situatie ervoor aanhouden zal zij met alle toeslagen en verhoging van KGB netto veel en veel meer overhouden dan wat ik doe...

Voor de kinderen heb ik er absoluut geen moeite mee, al zie ik dat ook liever zo gelijk mogelijk. Maar vooral de partneralimentatie zit mij dan dwars, waarom zou ik betalen zodat zij na de scheiding meer heeft dan ik de kinderen ooit kan bieden...

Gelukkig ziet ze dat zelf ook in en verwacht ze niet de hoofdprijs, maar alsnog heb ik er moeite mee omdat ik niets kan opbouwen.

[DUX]

Razenko schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 21:18:
Mijn vraag is dus, waar kijken ze met beide alimentaties naar. De situatie na de scheiding of de situatie voor?

En het antwoord is: allebei.

Voor het vaststellen van de behoefte van het kind (zie mijn comment hierboven) wordt er gekeken naar het gezamenlijk inkomen vóór de scheiding. Voor het vaststellen van de draagkracht van beide ouders om te kunnen voorzien in deze behoefte wordt er gekeken naar de situatie van nú. Hierbij wordt eerst gekeken naar het kale salaris, zonder alle subsidieregelingen. Dit gaat dan om kinderalimentatie, deze wordt eerst verrekend met elkaar. Als er daarna nog wat overblijft komt eventueel partneralimentatie aan bod.

Behoefteberekeningstabel 2026: https://www.rechtspraak.n...drecht/behoeftetabel-2026

[ Voor 10% gewijzigd door DUX op 13-03-2026 21:28 ]

[Razenko]

DUX schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 21:22:
[...]

En het antwoord is: allebei.

Voor het vaststellen van de behoefte van het kind (zie mijn comment hierboven) wordt er gekeken naar het gezamenlijk inkomen vóór de scheiding. Voor het vaststellen van de draagkracht van beide ouders om te kunnen voorzien in deze behoefte wordt er gekeken naar de situatie van nú. Hierbij wordt eerst gekeken naar het kale salaris, zonder alle subsidieregelingen. Dit gaat dan om kinderalimentatie, deze wordt eerst verrekend met elkaar. Als er daarna nog wat overblijft komt eventueel partneralimentatie aan bod.

Behoefteberekeningstabel 2026: https://www.rechtspraak.n...drecht/behoeftetabel-2026

Als ik dit doorbereken met de situatie ervoor en wat zij erna gaat verdienen, dit invoer op alle websites en dan niet eens rekening houd met alle toeslagen.. dan valt het allemaal nog wel mee en kan ik mijn kinderen ook een toekomst bij mij bieden.

Natuurlijk ga ik uit van het ergste en in dat geval zou ik 200/300 per maand netto overhouden voor de boodschappen en alle extra zaken..

[TheInsomniac]

Razenko schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 22:26:
[...]


Als ik dit doorbereken met de situatie ervoor en wat zij erna gaat verdienen, dit invoer op alle websites en dan niet eens rekening houd met alle toeslagen.. dan valt het allemaal nog wel mee en kan ik mijn kinderen ook een toekomst bij mij bieden.

Natuurlijk ga ik uit van het ergste en in dat geval zou ik 200/300 per maand netto overhouden voor de boodschappen en alle extra zaken..

Ik zou wel verkennen wat de impact van de toeslagen zou zijn (gewoon wat proefberekeningen doen op mijntoeslagen.nl). Want dit heeft zo'n grote impact dat dit negeren weinig zinvolle resultaten zal geven.
Ook wordt hieruit snel duidelijk dat het bij meerdere kinderen bijvoorbeeld en coouderschap heel veel helpt wanneer beide ouders bijvoorbeeld 1 kind als hoofdverblijf heeft (dit kan alleen bij 50/50), want dan komen beide ouders in aanmerking voor 1-ouderkorting.

Daarnaast, geen idee wat je gewend bent qua uitgaven patroon, maar 200-300 euro per maand als budget voor eten en alle extra zaken, dat is zo extreem krap dat je dat of tot op de cent moet gaan uitplannen of moet concluderen dat dat onvoldoende is. Dat is namelijk onder bijstandsniveau en dat is al absoluut geen vetpot.

Zonder iets te weten in detail zou ik mikken op 'minstens' 500-600 euro per maand netto. Je wilt ook niet bij een kapotte wasmachine gelijk een lening moeten aangaan. Dan is het echt nog geen vetpot, maar dan valt er een mouw aan te passen voor veel mensen in elk geval, met 200-300 moet je echt denken aan letterlijk alles uitplannen tot op de laatste cent incl. bufferen voor het vervangen van apparaten want je hebt 0 ruimte om nog iets op te kunnen vangen.

[Razenko]

TheInsomniac schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 14:20:
[...]


Ik zou wel verkennen wat de impact van de toeslagen zou zijn (gewoon wat proefberekeningen doen op mijntoeslagen.nl). Want dit heeft zo'n grote impact dat dit negeren weinig zinvolle resultaten zal geven.
Ook wordt hieruit snel duidelijk dat het bij meerdere kinderen bijvoorbeeld en coouderschap heel veel helpt wanneer beide ouders bijvoorbeeld 1 kind als hoofdverblijf heeft (dit kan alleen bij 50/50), want dan komen beide ouders in aanmerking voor 1-ouderkorting.

Daarnaast, geen idee wat je gewend bent qua uitgaven patroon, maar 200-300 euro per maand als budget voor eten en alle extra zaken, dat is zo extreem krap dat je dat of tot op de cent moet gaan uitplannen of moet concluderen dat dat onvoldoende is. Dat is namelijk onder bijstandsniveau en dat is al absoluut geen vetpot.

Zonder iets te weten in detail zou ik mikken op 'minstens' 500-600 euro per maand netto. Je wilt ook niet bij een kapotte wasmachine gelijk een lening moeten aangaan. Dan is het echt nog geen vetpot, maar dan valt er een mouw aan te passen voor veel mensen in elk geval, met 200-300 moet je echt denken aan letterlijk alles uitplannen tot op de laatste cent incl. bufferen voor het vervangen van apparaten want je hebt 0 ruimte om nog iets op te kunnen vangen.

Ik ben al rustig aan het verkennen en kom daar verschillende dingen tegen.

Een van de dingen die ik regelmatig zie terugkomen is dat KGB invloed heeft op kindalimentatie, omdat dit voor het kind is bedoeld zal het niet bij haar inkomen worden opgeteld maar juist van het kindbehoefte af worden gehaald.

Heeft iemand hier ervaring mee?

Dit zou mij namelijk heel veel financiele ruimte geven waardoor ik ook dingen voor de kinderen zou kunnen aanschaffen voor mijn toekomstige woning.

[DUX]

Razenko schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 14:43:
[...]


Ik ben al rustig aan het verkennen en kom daar verschillende dingen tegen.

Een van de dingen die ik regelmatig zie terugkomen is dat KGB invloed heeft op kindalimentatie, omdat dit voor het kind is bedoeld zal het niet bij haar inkomen worden opgeteld maar juist van het kindbehoefte af worden gehaald.

Heeft iemand hier ervaring mee?

Dit zou mij namelijk heel veel financiele ruimte geven waardoor ik ook dingen voor de kinderen zou kunnen aanschaffen voor mijn toekomstige woning.

In de rechterlijke berekening alhier is het KGB niet afgetrokken geweest van de behoefte maar opgeteld bij het salaris van moeders.

[Razenko]

Volgens de online berekeningen zal ik rond de €450 aan kinderalimentatie uit gaan komen, denk niet dat de berekeningen van de mediator heel anders zullen gaan uitpakken.

Gisteravond samen gezeten om zoveel mogelijk al te bespreken voordat we een mediator in gaan schakelen, die hopen we dit weekend samen te kiezen en volgende week een eerste afspraak mee te hebben.

Tot nu toe gaan alle verdelingen voor de kinderen hartstikke goed in overleg en gunnen wij elkaar daar heel veel in, met een beetje 'geluk' is dit snel achter de rug en kan ik ook door met zoeken naar een nieuwe woning

[Refro]

Allereerst sterkte het blijft klote voor jouw en je gezin.

Over de partner alimentatie ik verdien ruim boven modaal en mijn ex werkt nauwelijks. Schijnbaar was het in deze situatie niet nodig partner alimentatie te betalen. Ik geloofde het ook niet maar het is zo uitgerekend en er ook helemaal afgerond sinds december.

Voor de exacte invulling hiervan zou ik toch echt vertrouwen op een advocaat/mediator. Wij hebben een mediator gekozen die zelf ook advocaat is, dat is een flink stuk duurder maar wel fijn om met 1e persoon te maken te hebben. En na 3 sessies van 1.5 tot 2 uur waren we eruit. Het helpt wel als je goed voorbereid bent en veel zelf doet.

Voor mij was dit de antwoorden voor drie vragen opschrijven en dat op drie niveaus. Laag 1: wat wil ik voor mezelf, de kinderen, mijn ex. Gewoon 1 zin. Laag 2: hoe zie ik dat voor me voor mezelf en de kinderen. Laag 3: wat moet hier voor geregeld worden. Op laag 2 en 3 heb ik mijn ex weg gelaten want dat is haar verantwoordelijkheid. Mij heeft dit enorm geholpen.

[Razenko]

Refro schreef op donderdag 19 maart 2026 @ 12:07:
Allereerst sterkte het blijft klote voor jouw en je gezin.

Over de partner alimentatie ik verdien ruim boven modaal en mijn ex werkt nauwelijks. Schijnbaar was het in deze situatie niet nodig partner alimentatie te betalen. Ik geloofde het ook niet maar het is zo uitgerekend en er ook helemaal afgerond sinds december.

Voor de exacte invulling hiervan zou ik toch echt vertrouwen op een advocaat/mediator. Wij hebben een mediator gekozen die zelf ook advocaat is, dat is een flink stuk duurder maar wel fijn om met 1e persoon te maken te hebben. En na 3 sessies van 1.5 tot 2 uur waren we eruit. Het helpt wel als je goed voorbereid bent en veel zelf doet.

Voor mij was dit de antwoorden voor drie vragen opschrijven en dat op drie niveaus. Laag 1: wat wil ik voor mezelf, de kinderen, mijn ex. Gewoon 1 zin. Laag 2: hoe zie ik dat voor me voor mezelf en de kinderen. Laag 3: wat moet hier voor geregeld worden. Op laag 2 en 3 heb ik mijn ex weg gelaten want dat is haar verantwoordelijkheid. Mij heeft dit enorm geholpen.

Ik denk dat het qua partneralimentatie bij ons ook zo'n verschil is. Ik verdien netto 2.800 nu en mijn ex maar 400, ze zal daarvoor natuurlijk ook allemaal toeslagen gaan krijgen.

Betreffende de kinderen en verdeling van onze eigen spullen komen we er echt heel snel uit en zijn de meeste dingen die we online konden vinden al besproken en afgesproken, laatste wat over is is de alimentatie en dat willen wij via een mediator doen.

Kost dan misschien wat maar we weten dan wel waar we echt aan toe zijn. Omdat we veel van te voren al hebben afgesproken en snel over eens waren denk ik dat de mediator kosten relatief zullen meevallen.

[Refro]

Geluk bij een ongeluk dat jullie nog redelijk door een deur kunnen. Dat helpt in een snelle afhandeling.

Qua mediators heb je 2 stromingen.
Mediators die geen advocaat zijn. Die helpen met alles voorbereiden maar een advocaat zal het altijd bij de rechtbank moeten indienen. Meestal hebben ze hier een vaste advocaat voor waar ze mee samenwerken of binnen de organisatie. De uur tarieven (of pakketprijzen) zijn hier meestal lager maar ze hebben vaak geen super diepe kennis van de wet en als er een kink in de kabel komt is er een kans dat je alsnog een advocaat nodig hebt.

En dan nog mediators die zelf ook advocaat zijn. Hier betaal je een gepeperd uurtarief maar je hebt hopelijk wel betere kennis van de wet en 1 persoon die je kan begeleiden.

Wij hebben gekozen voor een advocaat die ook mediator was. Qua convenant en ouderschapsplan overal netjes binnen de lijntjes gekleurd (dan is het voor de rechter ook makkelijk) maar door het gesprek van de oudste zoon met de rechter wilde zij toch graag een zitting. Dit komt maar zeer zelden voor, voor onze mediator/advocaat was het de 2e keer in 30 jaar. Maar dan ben je toch blij dat je met dezelfde persoon naar de rechtbank kan.

Onze overweging was ja het is duurder (voor ons een E2400) maar als je kijkt naar wat een scheiding in het totaal kost dan valt het in het niet bij verdeling van huis, autos en spaargeld. Succes met jullie keuze.

[Razenko]

Eerlijk gezegd vind ik 2.400 nog best te overzien, was dat per persoon of totaal?

Het scheelt dat wij in een simpele huurhuis wonen en geen privé auto hebben, hier hoeven we dus ook geen ruzie over te gaan maken of een mediator lang naar laten kijken.

Spullen die we nu verdelen zijn spullen die ooit eens cadeau gegeven zijn aan iemand van ons voor het gezin, meeste spullen blijven daar staan.

Alles verloopt redelijk soepel tot nu toe, hebben nu betere en diepere gesprekken dan dat wij in de 12 jaar dat wij samenwonen ooit hebben gehad

[ocn]

Razenko schreef op vrijdag 20 maart 2026 @ 12:07:
[..]
Alles verloopt redelijk soepel tot nu toe, hebben nu betere en diepere gesprekken dan dat wij in de 12 jaar dat wij samenwonen ooit hebben gehad

Jullie kunnen nu eindelijk jezelf zijn zonder wederzijdse angst voor afwijzing. Vanaf hier zal je spiritueel alleen maar verder groeien.

[Refro]

Razenko schreef op vrijdag 20 maart 2026 @ 12:07:
Eerlijk gezegd vind ik 2.400 nog best te overzien, was dat per persoon of totaal?

Dat was in totaal, exclusief nog een tientje hier en daar voor een of ander uitreksel en dat soort geneuzel.