Welk bedrag kinderalimentatie betalen jullie?

[TheInsomniac]

DUX schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:54:
[...]

De behoefte waarmee gerekend wordt is namelijk niet meer of minder dan enkel een hele korte momentopname. Een momentopname van slechts één kalenderjaar! Er wordt niet gekeken naar de jaren ervoor, en ook niet naar de jaren erna.

Mijn stelling: niet alleen de draagkracht moet je op verzoek kunnen laten herberekenen, maar ook de behoefte.

Dat had ik niet begrepen uit jouw verhaal. Ik ben het er absoluut mee eens dat de kindbehoefte op iets realistisch gebaseerd moet zijn, in die zin dat het representatief moet zijn.

Bij reguliere dienstverbanden zijn er over het algemeen geen drastische wijzigingen, maar wanneer bijvoorbeeld het inkomen van jaar 20xx, 100 money was. Dan zou het inkomen van dat jaar niet meer dan 20% moeten afwijken van het voorgaande jaar bijvoorbeeld. Is dat wel zo, dan moet het je gemiddelde van de afgelopen drie jaar pakken bijvoorbeeld.
Dit zou ik niet verplichten, maar meer wanneer 1 van de ouders dit aanvraagt.

Aanpassen nadien ben ik tegen, ik begrijp wel waarom jij het zegt, maar in de basis zou bovenstaande al dit probleem grotendeels op moeten vangen. Hierbij heb ik een aantal overwegingen:
- Na de scheiding zijn jullie niet meer 1 huishouden, welk inkomen ga je dan uberhaubt volgen? Die van de meestverdienende, die van de minstverdienende, of fictief samenstellen van inkomens die niet 1 huishouden voeren, en wat dan wanneer 1 meer en de ander minder is gaan verdienen?
- Ik verwacht eerder dat iets netter kijken bij het initieel vaststellen verstandiger/eenvoudiger is.
- In het algemeen werkt de 'standaardberekening' voor 85%(schatting) van de mensen waarschijnlijk prima. Die 15% die een maatwerkoplossing nodig hebben, daarin hebben diegenen zelf, maar ook rechters/mediators etc een rol in om ze bewust te maken dat de standaard hun wellicht niet zomaar past en daarin meedenken.
Iedereen tot een maatwerkoplossing 'veroordelen', maakt het proces alleen maar nodeloos langer, complexer, duurder en fout gevoeliger.

Als voorbeeld mij ex wilde bijvoorbeeld bij onze behoeftebepaling haar inkomen op dat moment gebruiken. Wat logisch lijkt, maar ze was die maand van 9 naar 24 uur gegaan, wat in de basis positief is, maar niet representatief voor ons huishouden, want daarin had ze al in geen 10 jaar meer dan 9 uur gewerkt (bovendien woonde ze al ruim anderhalf jaar niet meer bij mij in huis, dus dat als basis was niet realistisch). En dit is dus ook niet de basis geweest voor de behoefteberekening, maar een indexatie van onze inkomens een jaar eerder. En dat werkte prima (vind ik).

Ik denk dat in het algemeen in een mediator traject je wat meer ruimte hebt om onderling afspraken te makend die passend zijn voor jullie situatie, mits beide partijen net voldoende in staat zijn daar nog zicht op te kunnen hebben.

[DUX]

TheInsomniac schreef op zondag 11 januari 2026 @ 18:51:
- Na de scheiding zijn jullie niet meer 1 huishouden, welk inkomen ga je dan uberhaubt volgen? Die van de meestverdienende, die van de minstverdienende, of fictief samenstellen van inkomens die niet 1 huishouden voeren, en wat dan wanneer 1 meer en de ander minder is gaan verdienen?

Ik vind dat meten met twee maten, want:
(1) het vaststellen van de initiële behoefte gebeurt ook met oogkleppen op via gezamenlijk inkomen zonder rekening te houden met externe factoren dus dat kan dan nu net zo goed, en
(2) het ongelijk tussen twee woonsituaties is bij de draagkrachtberekening ook gewoon iets waar rekening mee gehouden wordt dus een dergelijke vereffening kan ook hier bij het salaris plaatsvinden.

Dus nee, ik pleit niet per se voor automatische herziening per rechterlijk besluit. Ik stel dat áls men een alimentatieherberekening doet dat men de kindbehoefte ook net zo goed opnieuw kan vaststellen, voor mijn part over een meerjarig gemiddelde or whatever.

[Thompson]

Situatie; Mijn vriendin heeft een dochter van 5,5. Haar ex betaald sinds 1,5 jaar geen alimentatie meer, daarvoor betaalde hij een door hen zelf bepaald bedrag, niks op papier. Ze waren nooit getrouwd oid.
Ze maakte zich er allemaal niet zo druk om, "dat geld krijg ik echt nog wel" we waren druk bezig met een verbouwing en daar ging de tijd/energie naartoe. Het is niet dat ze knallende ruzie hebben maar ze spreken elkaar liefst gewoon niet. Tot voor kort was dochter op woensdag uit school tot begin van de avond en op zondagmiddag/begin avond bij vader. Vorige week kwam hij uit het niks met de mededeling dat de woensdagen voorlopig niet meer gaat lukken. Dat was het punt dat ik toch ook wel geïrriteerd raakte over de hele situatie en hoe laks hij met mijn vriendin en haar dochter om gaat. Hopelijk krijg ik mijn vriendin dus zo ver nu eindelijk eens werk te maken van officiële afspraken/alimentatie betalingen.
Mijn vriendin en ik hebben niks officieel, alsin geen gedeeld huis / partnerschap oid.

Dus dan de vraag; hoe dat zo simpel en efficiënt mogelijk aan te pakken?
Naar mijn idee is dat een LBIO berekening en die via een advocaat samen met een reeds ingevuld ouderschapsplan naar hem sturen?

Iemand tips voor een goede, snel beschikbaar en niet te dure, advocaat in het westen van Noord-Brabant?

_{Denk niet dat het relevant is, maar mijn vrienden en haar ex zijn beide Pools, dochter dus ook. Wonen al wel beide lange tijd in Nederland}

[JohnnyV76]

TheInsomniac schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:23:
Wat een topics ineens weer hier. Ik wilde reageren op de eerste die ik niet had gelezen maar zag dat er daarna nog velen volgden dus ik wilde even puntsgewijs reageren naar mijn kennis en ervaring:

@JohnnyV76 Ik zou het advies van BasvanS doen. Of je het nu moet doen of wanneer je een andere baan hebt kan ik niet beoordelen. (als je volgende maand ergens anders start voor minder inkomen bijv.) Dan zou ik ff een maandje wachten, verwacht je dat het langer gaat duren en/of je kan het geld slecht missen. Dan zou mijn advies zijn om het gewoon te doen.
Hierbij teken ik wel aan dat ik ook niet zou staan te trappelen, maar ex heeft ook de neiging om dit soort onderwerpen een eindeloos energielek voor mij te maken (meestal met de kinderen erbij te betrekken). Grotendeels denk ik in de hoop dat ze dan eerder haar zin krijgt.
Gun je haar dat/vind jij je eigen energie belangrijker en kun je het missen, dan begrijp ik ook de keuze om het lekker te laten voor wat het is en in de hoop dat zsm je weer een baan hebt op het oude niveau.

Op dit moment krijg ik dus UWV voor 70% van mijn oude salaris. Als ik rond kijk naar vergelijkbare functies bij andere bedrijven dan ligt het salaris een stuk lager dan wat ik bij mijn oude werkgever verdiende. Ik verwacht niet dat ik (snel) op t oude niveau zal komen ook al vind ik wat anders.

Toen de kinderalimentatie bepaald werd kreeg ex ziektegeld en kon toen niet werken waardoor zij de toeslagen voor de kinderen kreeg toebedeeld. Nu mijn situatie financieel verslechterd is, ligt de bal uiteraard bij mij om een herberekening te initiëren. Het is niet in haar belang om meer te gaan betalen. Mocht ik over een tijdje een andere baan vinden en mijn salaris dan ook hoger ligt dan de UWV uitkering, dan zal zij degene zijn die een nieuwe herberekening zal moeten initiëren.

Wat ik me nog afvroeg.... als je zo'n aanvraag bij het LBIO doet, kunnen beiden dan inloggen om de gegevens te bekijken? Waar ik bang voor ben (ook door wat de dame van het LBIO aan de telefoon zei) is dat ex alleen haar loonstrook opstuurt en verder niks... dus ook de kgb en kinderbijslag niet. LBIO doet dan een berekening alleen op basis van de loonstrook en dan is de uitkomst niet juist.

[Question Mark]

Thompson schreef op maandag 12 januari 2026 @ 09:00:
Dat was het punt dat ik toch ook wel geïrriteerd raakte over de hele situatie en hoe laks hij met mijn vriendin en haar dochter om gaat. Hopelijk krijg ik mijn vriendin dus zo ver nu eindelijk eens werk te maken van officiële afspraken/alimentatie betalingen.

Sorry, maar niet jouw probleem... Iedereen die in deze situatie zit weet dat emotie een hele slechte raadgever is, wees daar heel voorzichtig mee. Daarnaast gaat het om een afspraak tussen je vriendin en haar ex...

En let op: afhankelijk van de omgangsregeling en inkomensverschillen kan het scenario ook nog wel eens zijn dat je vriendin kinderalimentatie aan haar ex moet gaan betalen...

[Thompson]

Question Mark schreef op maandag 12 januari 2026 @ 10:03:
[...]

Sorry, maar niet jouw probleem... Iedereen die in deze situatie zit weet dat emotie een hele slechte raadgever is, wees daar heel voorzichtig mee. Daarnaast gaat het om een afspraak tussen je vriendin en haar ex...

En let op: afhankelijk van de omgangsregeling en inkomensverschillen kan het scenario ook nog wel eens zijn dat je vriendin kinderalimentatie aan haar ex moet gaan betalen...

Ik wil me er ook zoveel mogelijk buiten houden, maar ik wil wel waar mogelijk mijn vriendin adviseren/helpen. Er is verder dus ook geen omgangsregeling oid. Inkomensverschil was, in ieder geval voordat ze uit elkaar gingen, dat hij een ~500€ bruto meer verdiende dan haar, verwachting is dat dat nog steeds zo is. Dochter is verder dus altijd bij mijn vriendin, die koopt alle kleding, betaalt zwemles etc. etc.

Sinds vorige week is ze dus alleen nog maar op zondag ~8 uur bij hem.

[Question Mark]

Ik kan je frustratie heel goed begrijpen hoor. Ik zou voorstellen dat je vriendin gewoon het LBIO eens opbelt, om te kijken hoe zo'n traject opgestart kan worden. Een berekening via het LBIO kost overigens de kop ook niet.

Maar... misschien is het een betere optie dat je vriendin tóch met de ex om tafel gaat, en een "normaal" bedrag aan alimentatie gaat eisen. Als hij weigert kan het altijd nog afgedwongen worden. In overleg is altijd beter...

[STLT]

TheInsomniac schreef op zondag 11 januari 2026 @ 17:23:
@BasvanS Je hebt een berekening, wat weerhoudt jou om gewoon conform de berekening te betalen. Wil zij haar gelijk halen zin krijgen via de rechter dan staat het haar vrij. De bal ligt in mijn optiek niet bij jou. Jullie hebben een berekening laten doen. Knap dat je daar netjes het initiatief toe hebt genomen op basis van jouw loonwijziging.

Volgens mij niet hoor. De enige berekening die telt is die door de rechter bekrachtigd is of die je samen overeenkomt. Als ex het niet eens is met jouw nieuwe idee van KA dan kan ze gewoon via het LBIO het verschil laten innen. Dus de bal ligt toch echt bij degene die het anders wil (BasvanS dus)

[STLT]

Thompson schreef op maandag 12 januari 2026 @ 09:00:
Situatie; Mijn vriendin heeft een dochter van 5,5. Haar ex betaald sinds 1,5 jaar geen alimentatie meer, daarvoor betaalde hij een door hen zelf bepaald bedrag, niks op papier. Ze waren nooit getrouwd oid.
Ze maakte zich er allemaal niet zo druk om, "dat geld krijg ik echt nog wel" we waren druk bezig met een verbouwing en daar ging de tijd/energie naartoe. Het is niet dat ze knallende ruzie hebben maar ze spreken elkaar liefst gewoon niet. Tot voor kort was dochter op woensdag uit school tot begin van de avond en op zondagmiddag/begin avond bij vader. Vorige week kwam hij uit het niks met de mededeling dat de woensdagen voorlopig niet meer gaat lukken. Dat was het punt dat ik toch ook wel geïrriteerd raakte over de hele situatie en hoe laks hij met mijn vriendin en haar dochter om gaat. Hopelijk krijg ik mijn vriendin dus zo ver nu eindelijk eens werk te maken van officiële afspraken/alimentatie betalingen.
Mijn vriendin en ik hebben niks officieel, alsin geen gedeeld huis / partnerschap oid.

Dus dan de vraag; hoe dat zo simpel en efficiënt mogelijk aan te pakken?
Naar mijn idee is dat een LBIO berekening en die via een advocaat samen met een reeds ingevuld ouderschapsplan naar hem sturen?

Iemand tips voor een goede, snel beschikbaar en niet te dure, advocaat in het westen van Noord-Brabant?

_{Denk niet dat het relevant is, maar mijn vrienden en haar ex zijn beide Pools, dochter dus ook. Wonen al wel beide lange tijd in Nederland}

Niet gaan lopen dwingen en pushen, het is gewoon niet aan jou om de relatie tussen twee ouders en hun kind (verder) op de spits te drijven.

Wat je wel kunt doen is bespreken. Jezelf verdiepen in hoe het allemaal werkt en haar dag voorleggen en het dan bij háár laten. Dus leg uit dat je geen alimentatie kunt vorderen zolang er niets is vastgelegd (dus ook niet met terugwerkende kracht). En dat als er wel een door de rechter bekrachtigd bedrag is ze dat middels het LBIO heel eenvoudig kan laten innen.

Maar luister ook écht naar je vriendin. Naar wat haar redenen zijn om hier niet achteraan te gaan. Het is namelijk heel goed mogelijk dat jouw vriendin liever niet wil dat haar dochter vaker naar haar vader gaat en eigenlijk dus best blij is met hoe het nu ging/gaat. Als ze wel voor officiële KA gaat kan ze dat op het spel zetten, want een man die vindt dat ie teveel moet betalen wil dan vaak ineens toch wel meer zelf voor zijn kind gaan zorgen omdat dat in z'n portemonnee scheelt. En dan is het nog helemaal niet gezegd dat een rechter geen ruimere omgangsregeling toe zal kennen en jouw vriendin dan zonder dat ze dat wil toch echt vaker haar dochter zal moeten missen (en als dat dan ook nog het gevolg is van jouw gepush dan kan dat je relatie best op het spel zetten, je moet je dus afvragen of je dat het wel waard vindt).

[Sempy]

@Thompson Kennismakingsgesprek is bij meeste advocaten gratis. Makkelijkst om bij een lokale advocaat zo'n gesprek in te plannen en de casus voor te leggen. Krijg je snel zicht op wat er mogelijk is, wat daar bij komt kijken tegen welke kosten. Als dat plaatje niet bevalt, kan je er altijd nog van afzien.

Je zou eventueel nog kunnen kijken naar een advocaat die als mediator is aangesloten bij VFAS. Mogelijk dat ex alsnog bereidt is tot mediation.

[Thomas18GT]

STLT schreef op maandag 12 januari 2026 @ 12:44:
[...]

Maar luister ook écht naar je vriendin. Naar wat haar redenen zijn om hier niet achteraan te gaan. Het is namelijk heel goed mogelijk dat jouw vriendin liever niet wil dat haar dochter vaker naar haar vader gaat en eigenlijk dus best blij is met hoe het nu ging/gaat. Als ze wel voor officiële KA gaat kan ze dat op het spel zetten, want een man die vindt dat ie teveel moet betalen wil dan vaak ineens toch wel meer zelf voor zijn kind gaan zorgen omdat dat in z'n portemonnee scheelt. En dan is het nog helemaal niet gezegd dat een rechter geen ruimere omgangsregeling toe zal kennen en jouw vriendin dan zonder dat ze dat wil toch echt vaker haar dochter zal moeten missen (en als dat dan ook nog het gevolg is van jouw gepush dan kan dat je relatie best op het spel zetten, je moet je dus afvragen of je dat het wel waard vindt).

Dit keer 100. Wees gewoon blij dat ze haar kind bij zich heeft. Ik zou er een spreekwoordelijke moord voor doen om mijn zoontje 160 van de 168 uur per week bij me te hebben en geen KA te krijgen. Eerlijk? Waarschijnlijk niet, maar dit topic bevat 41 pagina's met oneerlijke verhalen. En papa en mama die elkaar liever niet spreken maar redelijk door een deur kunnen zijn meer waard dan ruzie in de rechtszaal.

[BasvanS]

STLT schreef op maandag 12 januari 2026 @ 12:26:
[...]


Volgens mij niet hoor. De enige berekening die telt is die door de rechter bekrachtigd is of die je samen overeenkomt. Als ex het niet eens is met jouw nieuwe idee van KA dan kan ze gewoon via het LBIO het verschil laten innen. Dus de bal ligt toch echt bij degene die het anders wil (BasvanS dus)

Het LBIO int alleen als de beschikking minder dan 6 maanden oud is. Dat heeft natuurlijk ook een reden..
Ze moet dus eerst een nieuwe beschikking regelen.. dat word lastig met mijn berekening waar ze zelf aan heeft meegewerkt. Vergeet niet dat ze gewoon heeft meegewerkt aan de berekening.. totdat ze zag dat ze minder kreeg, toen vertrouwende ze de LBIO niet meer. Maar het is idd wat minder Zwart-Wit dan @TheInsomniac zegt. Officieel betaal ik het oude bedrag tot er samen overeen word gekomen een nieuw bedrag te betalen. Iets afwdwingen kan echter alleen via een beschikking via de rechter. Met de beschikking kan het LBIO gaan innend. Als ze naar de rechter gaat, betwijfel ik of er nieuwe berekening komt, als ik die van het LBIO, waar we beide aan hebben meegwerkt, al heb liggen.

Ze weigert ook akkoord te gaan met een aangepaste versie van het Ouderschaps plan waarin de zorgverdeling 50/50 word ipv 6 om 8 dagen in de 2 weken. Ze wil dit alleen samen met advocaat of mediator bespreken, maar staat er wel voor open. We hebben dus eigenlijk geen geschil, of het moet gaat over het feit dat ze mij wil dwingen alleen nog via een mediator te communiceren.

Ze zit overigens nog net onder de rechtsbijstand grens. Voor een mediator betaald zij dus EUR 137,- all in, en ik betaal dat zelfde bedrag per uur...

[ Voor 56% gewijzigd door BasvanS op 15-01-2026 12:16 ]

[Thomas18GT]

BasvanS schreef op donderdag 15 januari 2026 @ 12:11:
[...]

Ze weigert ook akkoord te gaan met een aangepaste versie van het Ouderschaps plan waarin de zorgverdeling 50/50 word ipv 6 om 8 dagen in de 2 weken. Ze wil dit alleen samen met advocaat of mediator bespreken, maar staat er wel voor open. We hebben dus eigenlijk geen geschil, of het moet gaat over het feit dat ze mij wil dwingen alleen nog via een mediator te communiceren.

Ze zit overigens nog net onder de rechtsbijstand grens. Voor een mediator betaald zij dus EUR 137,- all in, en ik betaal dat zelfde bedrag per uur...

Laat haar dan lekker met een mediator of advocaat een aangepaste versie opstellen die jij alleen maar hoeft te tekenen

[BasvanS]

Thomas18GT schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 11:38:
[...]


Laat haar dan lekker met een mediator of advocaat een aangepaste versie opstellen die jij alleen maar hoeft te tekenen

Dat was uiteindelijk ook de strekking van mijn verhaal. Ze is daar nu deels in meegegaan. Ben haar tegemoet gekomen en we laten via een mediator nog een nieuwe Alimentatie berekening doen. Daar kan volgens mij technisch gezien alleen hetzelfde bedrag uitkomen omdat we hebben afgesproken van dezelfde aangeleverde stukken gebruik te maken als bij de eerdere berekening. Happy ex-wife Happy life?

[TheInsomniac]

BasvanS schreef op donderdag 22 januari 2026 @ 11:55:
[...]


Dat was uiteindelijk ook de strekking van mijn verhaal. Ze is daar nu deels in meegegaan. Ben haar tegemoet gekomen en we laten via een mediator nog een nieuwe Alimentatie berekening doen. Daar kan volgens mij technisch gezien alleen hetzelfde bedrag uitkomen omdat we hebben afgesproken van dezelfde aangeleverde stukken gebruik te maken als bij de eerdere berekening. Happy ex-wife Happy life?

Mijn benadering was inderdaad (te) simpel, en volgens mij was jouw voorstel een prima compromis. Helaas wel het risico dat wanneer de berekening inderdaad tot dezelfde uitkomst leidt, de reactie ook hetzelfde kan zijn en je dus alsnog de stap zult moeten zetten om een beschikking van de rechter te verkrijgen.
Deels was ik overigens een beetje te optimistisch in mijn verwachting doordat LBIO ook de instantie is die de alimentatie komt afdwingen en ook de berekening had gedaan in jouw geval, had ik het beeld dat dit een redelijke reactie zou zijn. Maar je had volkomen gelijk met je stelling dat alleen een gerechtelijke beschikking status heeft.

Ben wel benieuwd in hoeverre jullie daar nog stappen in hebben kunnen zetten?

Mijn ervaring tot nu toe is dat je in alles afhankelijk blijft van de welwillendheid van je ex-partner. Wat natuurlijk superlogisch is, maar ergens ook wel verrassend. Je stemt met elkaar een plan af (convenant), maar die heeft betrekkelijk weinig status (uitgezonderd zorgverdeling en financien). Komt qua proces meestal op de volgende aspecten uit:

- Pick your battles (gelijk hebben en gelijk krijgen zijn vaak extreem verschillend)
Tot nu toe heb ik nog niets de moeite gevonden om de strijd aan te gaan, maar is natuurlijk wel irritant wanneer de ander de afspraken uit het convenant niet nakomt.

- Rechtvaardiging en begrip ga je niet krijgen, hoeveel behoefte je er ook aan hebt.
Je begreep elkaar al niet toen je bij elkaar was, dat kun je nu helemaal vergeten. Dit is/was voor mij het lastigst, ik heb nogal de behoefte dat mensen begrijpen waarom ik dingen doe/wil. Ondertussen wel geleerd dit niet na te streven (kost wel energie en levert niets op), hoewel ik de behoefte natuurlijk nog steeds wel heb.

- Goedkeuring van je ex-partner heb je niet zelf in de hand en heeft ook vaak geen relatie met of iets redelijk is of niet.
Voor mij betekend dat ik meer en meer primair ( en objectief voor zover mogelijk) toets in hoeverre het redelijk is wat ik vind/wil, wat mijn ex ervan vindt is dan secundair. Wanneer het eenvoudig/redelijkerwijs te accommoderen is, geen probleem (vergelijk jouw flexibiliteit voor een tweede berekening), maar zo niet dan niet. (alleen communiceren via een mediator die 150+ euro per uur kost zoals je aangaf is in mijn optiek niet een redelijke eis).
Dit soort acties wekken bij mij vaak de indruk dat de een, de ander na een scheiding probeert te beheersen. Wat mega irritant gedrag is natuurlijk, maar ja dan ligt de bal bij jou om je grenzen te bewaken.

Tot slot extreem cynisch:
Happy ex-wife, happy life, wordt helaas soms vooraf gegaan door unhappy life. In die zin dat het soms (op z'n minst lijkt) alsof jouw ongeluk de ander gelukkig maakt .

[BasvanS]

TheInsomniac schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 14:25:
[...]


Mijn benadering was inderdaad (te) simpel, en volgens mij was jouw voorstel een prima compromis. Helaas wel het risico dat wanneer de berekening inderdaad tot dezelfde uitkomst leidt, de reactie ook hetzelfde kan zijn en je dus alsnog de stap zult moeten zetten om een beschikking van de rechter te verkrijgen.
Deels was ik overigens een beetje te optimistisch in mijn verwachting doordat LBIO ook de instantie is die de alimentatie komt afdwingen en ook de berekening had gedaan in jouw geval, had ik het beeld dat dit een redelijke reactie zou zijn. Maar je had volkomen gelijk met je stelling dat alleen een gerechtelijke beschikking status heeft.

Ben wel benieuwd in hoeverre jullie daar nog stappen in hebben kunnen zetten?

Mijn ervaring tot nu toe is dat je in alles afhankelijk blijft van de welwillendheid van je ex-partner. Wat natuurlijk superlogisch is, maar ergens ook wel verrassend. Je stemt met elkaar een plan af (convenant), maar die heeft betrekkelijk weinig status (uitgezonderd zorgverdeling en financien). Komt qua proces meestal op de volgende aspecten uit:

- Pick your battles (gelijk hebben en gelijk krijgen zijn vaak extreem verschillend)
Tot nu toe heb ik nog niets de moeite gevonden om de strijd aan te gaan, maar is natuurlijk wel irritant wanneer de ander de afspraken uit het convenant niet nakomt.

- Rechtvaardiging en begrip ga je niet krijgen, hoeveel behoefte je er ook aan hebt.
Je begreep elkaar al niet toen je bij elkaar was, dat kun je nu helemaal vergeten. Dit is/was voor mij het lastigst, ik heb nogal de behoefte dat mensen begrijpen waarom ik dingen doe/wil. Ondertussen wel geleerd dit niet na te streven (kost wel energie en levert niets op), hoewel ik de behoefte natuurlijk nog steeds wel heb.

- Goedkeuring van je ex-partner heb je niet zelf in de hand en heeft ook vaak geen relatie met of iets redelijk is of niet.
Voor mij betekend dat ik meer en meer primair ( en objectief voor zover mogelijk) toets in hoeverre het redelijk is wat ik vind/wil, wat mijn ex ervan vindt is dan secundair. Wanneer het eenvoudig/redelijkerwijs te accommoderen is, geen probleem (vergelijk jouw flexibiliteit voor een tweede berekening), maar zo niet dan niet. (alleen communiceren via een mediator die 150+ euro per uur kost zoals je aangaf is in mijn optiek niet een redelijke eis).
Dit soort acties wekken bij mij vaak de indruk dat de een, de ander na een scheiding probeert te beheersen. Wat mega irritant gedrag is natuurlijk, maar ja dan ligt de bal bij jou om je grenzen te bewaken.

Tot slot extreem cynisch:
Happy ex-wife, happy life, wordt helaas soms vooraf gegaan door unhappy life. In die zin dat het soms (op z'n minst lijkt) alsof jouw ongeluk de ander gelukkig maakt .

Het gebrek aan vetrouwen (in mij) kost me wel echt extreem veel energie merk ik. Want zonder deze vertrouwens basis word elke discussie vervelend. Wat voor mij redelijk is daar komen we al lang niet meer in de buurt, het is echter wel zaak mijn grensen toch enigsinds te bewaken zonder dat het escalleert.


We hebbeninmiddels een advocaat een 2e berekening laten maken en de kosten daarvoor gedeeld. Deze advocaat heeft, net als het LBIO, mijn vermoeden bevestedigd dat de zorgkorting door de mediator ten onrechte op 40% is gezet voor mijn ex (had 35% moeten zijn). De alimentatie komt nu nog lager uit dan door het LBIO berekend. Ik ga van 700,- naar 500,-. per maand. De berekening heeft ook aangetoond dat mijn ex veel te laat is geweest met het doorgeven van haar salaris stijging. Ze erkend ook dat ze dit eerder had moeten doen maar twijfelt om te compenseren. Ze wil weer iemand anders om advies vragen. Weer dat vertrouwen... frappant detail: ze is zelf vreemd gegaan.

[TheInsomniac]

BasvanS schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 14:48:
[...]

Het gebrek aan vetrouwen (in mij) kost me wel echt extreem veel energie merk ik. Want zonder deze vertrouwens basis word elke discussie vervelend. Wat voor mij redelijk is daar komen we al lang niet meer in de buurt, het is echter wel zaak mijn grensen toch enigsinds te bewaken zonder dat het escalleert.


We hebbeninmiddels een advocaat een 2e berekening laten maken en de kosten daarvoor gedeeld. Deze advocaat heeft, net als het LBIO, mijn vermoeden bevestedigd dat de zorgkorting door de mediator ten onrechte op 40% is gezet voor mijn ex (had 35% moeten zijn). De alimentatie komt nu nog lager uit dan door het LBIO berekend. Ik ga van 700,- naar 500,-. per maand. De berekening heeft ook aangetoond dat mijn ex veel te laat is geweest met het doorgeven van haar salaris stijging. Ze erkend ook dat ze dit eerder had moeten doen maar twijfelt om te compenseren. Ze wil weer iemand anders om advies vragen. Weer dat vertrouwen... frappant detail: ze is zelf vreemd gegaan.

Ja, dat kan ik me voorstellen (want zeer herkenbaar). Ergens zul je het los moeten laten dat je niet uit gaat komen bij wat jij redelijk vindt wanneer je afhankelijk bent van de ander.
Primair qua gevoel, het doet pijn wanneer anderen doen alsof je onbetrouwbaar bent. Maar jij gaat van haar het gevoel niet ontvangen dat jij het goed doet/betrouwbaar bent. Dus dat gevoel moet je bij jezelf of derden halen. Voor mij is dat wat ik eerder aangaf:
- Leg jezelf een lat op, en probeer te kijken in hoeverre jij je eigen lat haalt. En wanneer jij jezelf dan (semi-objectief) recht in de ogen kunt kijken, dan leg je de kritiek van je ex naast je neer. En ja dat kost nog steeds energie (mij wel in elk geval).

Het financiele verhaal. Daar ben je denk ik op het punt dat je wellicht je eigen grenzen moet handhaven. En daarin kiezen wat je de moeite vindt om gecorrigeerd te krijgen. (hoeveel gelijk wil je halen/heb je nodig).
- Wellicht het proces tot eind vorig jaar laten voor wat het is (mits je je dat kunt veroorloven natuurlijk), dus late aanpassing loon en/of compensatie voor de incorrecte zorgkorting.
- Maar bijvoorbeeld wel gezamelijk, of indien nodig solo, een beschikking aanvragen voor de situatie nu. Zodat de nieuwe alimentatie wel formeel en zo snel mogelijk wordt vastgesteld op basis van de eerdere berekening(en).

Want alles claimen is strict genomen natuurlijk volkomen terecht, maar gaat ook meer energie kosten. En vergt betalingen van haar naar jou, wat de weerstand vergroot (want heeft ze dat geld wel, kan zij dat wel missen?). Met daarbij een grote kans dat de aanpassing van de alimentatie (significant bedrag) alleen maar vertraagd. En meer waarstand betekend vaak ook meer kosten aan advocaten/mediators etc. Houd je wellicht ook wat 'moral currency' aan over, mochten er andere discussies gaan spelen te zijner tijd.

[BasvanS]

TheInsomniac schreef op woensdag 25 februari 2026 @ 15:11:
[...]


Ja, dat kan ik me voorstellen (want zeer herkenbaar). Ergens zul je het los moeten laten dat je niet uit gaat komen bij wat jij redelijk vindt wanneer je afhankelijk bent van de ander.
Primair qua gevoel, het doet pijn wanneer anderen doen alsof je onbetrouwbaar bent. Maar jij gaat van haar het gevoel niet ontvangen dat jij het goed doet/betrouwbaar bent. Dus dat gevoel moet je bij jezelf of derden halen. Voor mij is dat wat ik eerder aangaf:
- Leg jezelf een lat op, en probeer te kijken in hoeverre jij je eigen lat haalt. En wanneer jij jezelf dan (semi-objectief) recht in de ogen kunt kijken, dan leg je de kritiek van je ex naast je neer. En ja dat kost nog steeds energie (mij wel in elk geval).

Het financiele verhaal. Daar ben je denk ik op het punt dat je wellicht je eigen grenzen moet handhaven. En daarin kiezen wat je de moeite vindt om gecorrigeerd te krijgen. (hoeveel gelijk wil je halen/heb je nodig).
- Wellicht het proces tot eind vorig jaar laten voor wat het is (mits je je dat kunt veroorloven natuurlijk), dus late aanpassing loon en/of compensatie voor de incorrecte zorgkorting.
- Maar bijvoorbeeld wel gezamelijk, of indien nodig solo, een beschikking aanvragen voor de situatie nu. Zodat de nieuwe alimentatie wel formeel en zo snel mogelijk wordt vastgesteld op basis van de eerdere berekening(en).

Want alles claimen is strict genomen natuurlijk volkomen terecht, maar gaat ook meer energie kosten. En vergt betalingen van haar naar jou, wat de weerstand vergroot (want heeft ze dat geld wel, kan zij dat wel missen?). Met daarbij een grote kans dat de aanpassing van de alimentatie (significant bedrag) alleen maar vertraagd. En meer waarstand betekend vaak ook meer kosten aan advocaten/mediators etc. Houd je wellicht ook wat 'moral currency' aan over, mochten er andere discussies gaan spelen te zijner tijd.

Heb het geld niet nodig, dus finacieel gezien is het allemaal niet zo boeiend. Principieel gezien kan ik niet alles laten voor wat het is. Een stukje erkenning van wat er mis is gegaan en een beetje vertrouwen in mijn geboden oplossing zal helpen om de boel af te kunnen sluiten en weer door te kunnen naar het volgende probleem . Hopelijk kunnen we weer een paar jaartjes door na dit geneuzel!

Je feedback word zeer gewaardeerd @TheInsomniac. Het siert je dat je de tijd neem dit weg te tikken, een beetje erkenning is soms wel prettig. Al krijg ik dit van mijn huidige partner ook wel, gelukkig!

[Razenko]

Tot mijn grote verdriet is het moment gekomen dat ik mij hier meld.

Gisteren hebben mijn vrouw en ik besloten om er na 16 jaar samen een punt achter te zetten, onbewust liep het al jaren niet meer goed en de laatste week hebben wij hier lange respectvolle gesprekken over gehad.

Wij gaan niet met haat en ruzie uitelkaar gelukkig en willen zoveel mogelijk samen regelen zonder komst van allemaal advocaten.

Ik was altijd verantwoordelijk voor het hoofdinkomen en mijn vrouw was er bewust voor de kinderen. Nu gaat natuurlijk mijn hoofd volledig op hol en zijn de financiën een van de dingen die voorbijkomen.

Ik wil gerust en met alle liefde betalen voor de kinderen, ongeacht het bedrag wat er uiteindelijk uit gaat komen. Het liefst pak ik dit conform de wet op zodat het eerlijk is voor ons beiden.

Misschien niet helemaal correct in dit topic maar kon het even nergens anders vinden.. wat zijn de ervaringen qua partneralimentatie, is er iemand die een soortgelijke situatie heeft meegemaakt?

Ik wil uiteindelijk wel wat kunnen opbouwen voor de kinderen, ik hoef er financieel niet beter van te worden maar wil wel een veilige haven kunnen bieden waar ze zich thuis voelen en een vader hebben zonder financiële stress

[htca]

Razenko schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 11:24:
Tot mijn grote verdriet is het moment gekomen dat ik mij hier meld.

Gisteren hebben mijn vrouw en ik besloten om er na 16 jaar samen een punt achter te zetten, onbewust liep het al jaren niet meer goed en de laatste week hebben wij hier lange respectvolle gesprekken over gehad.

Wij gaan niet met haat en ruzie uitelkaar gelukkig en willen zoveel mogelijk samen regelen zonder komst van allemaal advocaten.

Ik was altijd verantwoordelijk voor het hoofdinkomen en mijn vrouw was er bewust voor de kinderen. Nu gaat natuurlijk mijn hoofd volledig op hol en zijn de financiën een van de dingen die voorbijkomen.

Ik wil gerust en met alle liefde betalen voor de kinderen, ongeacht het bedrag wat er uiteindelijk uit gaat komen. Het liefst pak ik dit conform de wet op zodat het eerlijk is voor ons beiden.

Misschien niet helemaal correct in dit topic maar kon het even nergens anders vinden.. wat zijn de ervaringen qua partneralimentatie, is er iemand die een soortgelijke situatie heeft meegemaakt?

Ik wil uiteindelijk wel wat kunnen opbouwen voor de kinderen, ik hoef er financieel niet beter van te worden maar wil wel een veilige haven kunnen bieden waar ze zich thuis voelen en een vader hebben zonder financiële stress

Allereerst veel sterkte!
Als je een beetje scrollt in dit topic vind je wel eea. Wettelijk is het volgens mij zo dat je partneralimentatie moet betalen zodat 50/50 verdeling hebt van het inkomen dat je voor de scheiding had. Het is voor mij al weer een poosje geleden; wij hadden onderlinge afspraken gemaakt en die aan papier toevertrouwd en door de rechtbank laten bekrachtigen. Als je on speaking terms bent... probeer dat zo te houden, van vechtscheidingen wordt niemand beter behalve advocaten. Advies is om een mediator te vinden waar jullie beiden vertrouwen in hebben.

[init6]

Nou, deze week het covenant getekend...

Er gaat straks bijna 700 euro per maand naar mijn ex voor onze tiener en ik mag alle grote bedragen voor school erbij doen (ik gok dus 10k per jaar), zelf heeft ze godzijdank partner alimentatie los gelaten (mevrouw wou graag aan polygamie doen, heb aangegeven dat ze daar zelf als grote meid dan maar de consequenties voor moet dragen. Daar was ze het gelukkig mee eens). Mediator had daarop aangegeven dat de maximering dan moest los worden gelaten.

Kosten voor deze scheiding:
4000 euro mediator
vermoed 2000 voor notaris
4000 euro voor de hypotheekadviseur.

Totaal zal deze scheiding over 7 jaar (tot 21ste van onze dochter) 80.000 euro kosten (als ik inflatie correctie van 5% gemiddeld neem) en dit maakt mij ergens ook wel verdrietig. Dat is gewoon een mooi bedrag wat geschonken had kunnen worden voor haar eerste huis en nu in rook op zal gaan.

[TheInsomniac]

Razenko schreef op donderdag 12 maart 2026 @ 11:24:
Tot mijn grote verdriet is het moment gekomen dat ik mij hier meld.

Gisteren hebben mijn vrouw en ik besloten om er na 16 jaar samen een punt achter te zetten, onbewust liep het al jaren niet meer goed en de laatste week hebben wij hier lange respectvolle gesprekken over gehad.

Wij gaan niet met haat en ruzie uitelkaar gelukkig en willen zoveel mogelijk samen regelen zonder komst van allemaal advocaten.

Ik was altijd verantwoordelijk voor het hoofdinkomen en mijn vrouw was er bewust voor de kinderen. Nu gaat natuurlijk mijn hoofd volledig op hol en zijn de financiën een van de dingen die voorbijkomen.

Ik wil gerust en met alle liefde betalen voor de kinderen, ongeacht het bedrag wat er uiteindelijk uit gaat komen. Het liefst pak ik dit conform de wet op zodat het eerlijk is voor ons beiden.

Misschien niet helemaal correct in dit topic maar kon het even nergens anders vinden.. wat zijn de ervaringen qua partneralimentatie, is er iemand die een soortgelijke situatie heeft meegemaakt?

Ik wil uiteindelijk wel wat kunnen opbouwen voor de kinderen, ik hoef er financieel niet beter van te worden maar wil wel een veilige haven kunnen bieden waar ze zich thuis voelen en een vader hebben zonder financiële stress

Pfff, allereerst sterkte de komende tijd met alle dingen die moeten gebeuren en wat er op je af gaat komen.
Ja, er zitten hier helaas een heleboel mensen die een vergelijkbaar proces hebben doorgelopen. Tegelijk is het voor iedereen anders, wat het lastig maakt om je exact te vertellen hoe en wat.

Allereerst wat links om jezelf een beetje in te lezen, wellicht al wat verkennende berekeningen te doen. Uiteindelijk is vaak verstandig om deze berekening ergens te laten doen, (mediator, LBIO, etc).

Uitgebreide toelichting op de berekening alimentatie
Kindbehoefte bepalen NIBUD Let op dit gaat op basis van netto inkomen.
Berekening kinderalimentatie #1
Berekenen kinderalimentatie #2
Berekenen partner alimentatie

Daarnaast een wat meer hoog over proces en keuzes:

Budget:
Allereerst is het duurder om twee huishoudens te draaien dan 1 (waarschijnlijk geen verrassing). Hiervoor wordt bij de berekening uitgegaan dat 1 huishouden ongeveer 60% nodig heeft van wat een gezamenlijk huishouden nodig heeft. Dit betekend twee dingen:
- Om ongeveer dezelfde levensstijl te handhaven zal er ongeveer 20% extra inkomen nodig zijn.
- In de praktijk wordt hiervan een deel door toeslagen opgevangen
- Maar jammergenoeg is de woningmarkt redelijk dramatisch en is het primair lastig om twee woonlocaties te 'regelen', en vaak is kom je dan veelal geld tekort/moet je toch concessies doen.
Kijk gezamenlijk dus ook wat de mogelijkheden zijn om meer inkomen te genereren.

Zorg:
Ik hoor je (nog) niet over de gewenste zorgverdeling, maar dat is in mijn optiek nog belangrijker dan budget. Want dat bepaald heel erg wat je moet organiseren, maar ook welke 'faciliteiten' er nodig zijn etc en uiteindelijk natuurlijk heel erg waar het geld nodig is.
- Waar wonen de kids, wie brengt ze naar school, woon je bij elkaar in de buurt of niet, gelegenheid om te werken etc etc etc
- Je bent bij scheiden met kinderen verplicht een convenant op te stellen, hier zijn wel templates voor te vinden online, maar hierbij kan een mediator ook goed helpen.

Behoefte:
Voor zowel kinderalimentatie als partneralimentatie is de situatie voor de scheiding bepalend voor de behoefte. De Nibudtabel (Tweede link) bepaald op basis van netto inkomen (incl. toeslagen) wat de kindbehoefte is per maand. Hier mag je in gezamenlijk overleg van afwijken, maar dit is wat er in de rechtspraak wordt aangehouden.
Plat gezegd bestaat die behoefte voor 30% aan kindgebonden kosten (fiets, sportclub etc) en 70% zijn kosten die lastig concreet aan een kind zij te koppelen (huis, verwarming, eten/drinken etc). Dit zou je kunnen zien als 10% per dag dat een kind op een plek is (klopt niet helemaal, maar voor de beeldvorming). Ook hier zijn regels voor die vertellen hoe die behoefte zich verdeelt per 'locatie' afhankelijk van de zorgverdeling.
Partneralimentatiebehoefte wordt bepaald op basis van de 60% van wat er voor de scheiding verdiend werd.

Kinderalimentatie:
Na de vorige stap weet je hoeveel geld er 'nodig' is op de verschillende plekken. Maar er wordt bij het vaststellen van de kinderalimentatie daarnaast nog naar twee dingen gekeken:
- Wat is de draagkracht van de meestverdienende (en de minstverdienende). Want het is leuk om te weten wat er gewenst is, maar dat geld is er lang niet altijd voldoende.
- De verhouding tussen jouw draagkracht en haar draagkracht is in de basis de verdeling van de kinderalimentatie. Dit in combinatie met de behoefte in de beide huishoudens bepaald dit wie er wat moet betalen en aan wie.
- Daarnaast wordt er nog gekeken in hoeverre de meestverdienende er na deze betalingen niet slechter vanaf is dan de minstverdienende

Partneralimentatie:
Dit komt aan het einde van het sommetje, dit is ook waarom ik begin over de andere dingen eerst. Allereerst kijkt een rechter naar de kinderen, is er voor hen voldoende. De consequenties die het voor jullie heeft zin ondergeschikt, het is jullie eigen keuze geweest en daar mogen de kinderen niet het slachtoffer worden (zoiets is daarbij de insteek). Pas wanneer dat voor elkaar is, komt partneralimentatie in beeld.
Voor partneralimenatie gelden een aantal dingen:
- Het is voor maximaal 5 jaar, of tot de jongste 12 jaar is (wat het langste duurt) en is bedoelt vooral als overbrugging. De bedoeling is dat uiteindelijk beide op eigen benen staan.
- Je mag afzien van partneralimentatie, maar wanneer daardoor de minstverdienende in de bijstand zou komen bijvoorbeeld, dan klopt de gemeente alsnog bij je aan, want het is in de basis niet de bedoeling dat jullie keuzes de belastingbetaler geld gaat kosten.
- Daarnaast is eerder wel de partneralimentatiebehoefte wel bepaald, maar de vraag is vooral hoeveel draagkracht je nog hebt. Is dat er niet, dan heeft de ex-partner pech. Ook hier mag je natuurlijk vanaf wijken, want dit gaat uit van normbedragen en niet iedereen heeft dezelfde levensstijl, ook niet bij gelijk inkomen.

[TheInsomniac]

init6 schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 16:29:
Totaal zal deze scheiding over 7 jaar (tot 21ste van onze dochter) 80.000 euro kosten (als ik inflatie correctie van 5% gemiddeld neem) en dit maakt mij ergens ook wel verdrietig. Dat is gewoon een mooi bedrag wat geschonken had kunnen worden voor haar eerste huis en nu in rook op zal gaan.

Gefeliciteerd dat je dit allemaal op papier hebt en dat dit proces is afgerond.
Wel is je 'framing' vrij bijzonder. Die 80k bestaat voornamelijk als kinderalimentatie, die kosten zou je altijd hebben ook wanneer je een gezin vormde. Kinderalimentatie betaal je vooralsnog natuurlijk aan je ex en daardoor voelt het wellicht fout. Maar je betaald het voor je kinderen niet voor je ex. Vanaf het 18e levensjaar betaal je kinderalimentatie ook direct aan je kinderen en niet meer aan je ex. Wellicht helpt dat om dat geld in een iets ander licht te zien.

[init6]

TheInsomniac schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 19:26:
[...]


Gefeliciteerd dat je dit allemaal op papier hebt en dat dit proces is afgerond.
Wel is je 'framing' vrij bijzonder. Die 80k bestaat voornamelijk als kinderalimentatie, die kosten zou je altijd hebben ook wanneer je een gezin vormde. Kinderalimentatie betaal je vooralsnog natuurlijk aan je ex en daardoor voelt het wellicht fout. Maar je betaald het voor je kinderen niet voor je ex. Vanaf het 18e levensjaar betaal je kinderalimentatie ook direct aan je kinderen en niet meer aan je ex. Wellicht helpt dat om dat geld in een iets ander licht te zien.

Dat heb je verkeerd, onze dochter vereist in verste verte niet 700 euro per maand.

[DUX]

init6 schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 20:41:
Dat heb je verkeerd, onze dochter vereist in verste verte niet 700 euro per maand.

Die emotie herken ik maar al te goed, en kan het verschil evengoed cijfermatig aantonen voor mijn eigen situatie. De uitleg van @TheInsomniac is wel wat de uitleg is achter de kinderalimentatiebedragen. We zijn daarbij misschien geneigd om bij "wat kost een kind" alleen te kijken naar boodschappen en misschien een kledingstuk of twee omdat we dat vaak genoeg terugzien op de bankrekening, maar inbegrepen zitten bijvoorbeeld ook de kosten voor een eigen slaapkamer in het huis, en de behoefte aan stroom plus verwarming die een kind met zich meebrengt. Verder genoeg eenmalige uitgaven zoals uitjes, een fiets, meubels, cadeautjes, en ongeplande uitgaven. Het Nibud heeft wat olifantenpaadjes aangemaakt om deze emotionele discussies plat te slaan en speciaal hiervoor een simpel tabelletje in het leven geroepen dat de gezamenlijke kale inkomsten van de ouders hard koppelt aan de theoretische uitgaven voor een kind. Vervolgens heeft een vereniging van advocaten dat vervolgens overgenomen als zijnde "de behoefte van het kind". En die behoefte zie je dan vervolgens terug in je kinderalimentatieberekening.

Nibud - wat kost een kind: https://www.nibud.nl/onde...ngeren/wat-kost-een-kind/
Behoeftetabel 2026: https://www.rechtspraak.n...drecht/behoeftetabel-2026

Geloof me, ik ben het er ook niet mee eens met bijvoorbeeld alle spullen die we tweedehands (en gratis) hadden en nu ook nog krijgen.

[ Voor 8% gewijzigd door DUX op 13-03-2026 21:26 ]

[Razenko]

Bedankt allemaal voor jullie duidelijke en uitgebreide reacties!

Gelukkig zijn wij op goede voet uit elkaar gegaan, jammer genoeg voeren wij nu pas de gesprekken die we jaren geleden al hadden moeten voeren.

We gaan in eerste instantie veel dingen samen regelen, daarna een mediator inschakelen om alles vast te leggen en te berekenen.

Zorg had ik niet genoemd omdat dat bij ons al is besproken en in grote lijnen afgesproken, we hebben een basis besproken en daar kan indien nodig van afgeweken worden.

Mijn ex beseft zich gelukkig wel dat er van haar nu wel wordt verwacht dat ze meer gaat werken en dat gaat ze gelukkig ook doen.

Mijn vraag is dus, waar kijken ze met beide alimentaties naar. De situatie na de scheiding of de situatie voor? Als we namelijk de situatie ervoor aanhouden zal zij met alle toeslagen en verhoging van KGB netto veel en veel meer overhouden dan wat ik doe...

Voor de kinderen heb ik er absoluut geen moeite mee, al zie ik dat ook liever zo gelijk mogelijk. Maar vooral de partneralimentatie zit mij dan dwars, waarom zou ik betalen zodat zij na de scheiding meer heeft dan ik de kinderen ooit kan bieden...

Gelukkig ziet ze dat zelf ook in en verwacht ze niet de hoofdprijs, maar alsnog heb ik er moeite mee omdat ik niets kan opbouwen.

[DUX]

Razenko schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 21:18:
Mijn vraag is dus, waar kijken ze met beide alimentaties naar. De situatie na de scheiding of de situatie voor?

En het antwoord is: allebei.

Voor het vaststellen van de behoefte van het kind (zie mijn comment hierboven) wordt er gekeken naar het gezamenlijk inkomen vóór de scheiding. Voor het vaststellen van de draagkracht van beide ouders om te kunnen voorzien in deze behoefte wordt er gekeken naar de situatie van nú. Hierbij wordt eerst gekeken naar het kale salaris, zonder alle subsidieregelingen. Dit gaat dan om kinderalimentatie, deze wordt eerst verrekend met elkaar. Als er daarna nog wat overblijft komt eventueel partneralimentatie aan bod.

Behoefteberekeningstabel 2026: https://www.rechtspraak.n...drecht/behoeftetabel-2026

[ Voor 10% gewijzigd door DUX op 13-03-2026 21:28 ]

[Razenko]

DUX schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 21:22:
[...]

En het antwoord is: allebei.

Voor het vaststellen van de behoefte van het kind (zie mijn comment hierboven) wordt er gekeken naar het gezamenlijk inkomen vóór de scheiding. Voor het vaststellen van de draagkracht van beide ouders om te kunnen voorzien in deze behoefte wordt er gekeken naar de situatie van nú. Hierbij wordt eerst gekeken naar het kale salaris, zonder alle subsidieregelingen. Dit gaat dan om kinderalimentatie, deze wordt eerst verrekend met elkaar. Als er daarna nog wat overblijft komt eventueel partneralimentatie aan bod.

Behoefteberekeningstabel 2026: https://www.rechtspraak.n...drecht/behoeftetabel-2026

Als ik dit doorbereken met de situatie ervoor en wat zij erna gaat verdienen, dit invoer op alle websites en dan niet eens rekening houd met alle toeslagen.. dan valt het allemaal nog wel mee en kan ik mijn kinderen ook een toekomst bij mij bieden.

Natuurlijk ga ik uit van het ergste en in dat geval zou ik 200/300 per maand netto overhouden voor de boodschappen en alle extra zaken..

[TheInsomniac]

Razenko schreef op vrijdag 13 maart 2026 @ 22:26:
[...]


Als ik dit doorbereken met de situatie ervoor en wat zij erna gaat verdienen, dit invoer op alle websites en dan niet eens rekening houd met alle toeslagen.. dan valt het allemaal nog wel mee en kan ik mijn kinderen ook een toekomst bij mij bieden.

Natuurlijk ga ik uit van het ergste en in dat geval zou ik 200/300 per maand netto overhouden voor de boodschappen en alle extra zaken..

Ik zou wel verkennen wat de impact van de toeslagen zou zijn (gewoon wat proefberekeningen doen op mijntoeslagen.nl). Want dit heeft zo'n grote impact dat dit negeren weinig zinvolle resultaten zal geven.
Ook wordt hieruit snel duidelijk dat het bij meerdere kinderen bijvoorbeeld en coouderschap heel veel helpt wanneer beide ouders bijvoorbeeld 1 kind als hoofdverblijf heeft (dit kan alleen bij 50/50), want dan komen beide ouders in aanmerking voor 1-ouderkorting.

Daarnaast, geen idee wat je gewend bent qua uitgaven patroon, maar 200-300 euro per maand als budget voor eten en alle extra zaken, dat is zo extreem krap dat je dat of tot op de cent moet gaan uitplannen of moet concluderen dat dat onvoldoende is. Dat is namelijk onder bijstandsniveau en dat is al absoluut geen vetpot.

Zonder iets te weten in detail zou ik mikken op 'minstens' 500-600 euro per maand netto. Je wilt ook niet bij een kapotte wasmachine gelijk een lening moeten aangaan. Dan is het echt nog geen vetpot, maar dan valt er een mouw aan te passen voor veel mensen in elk geval, met 200-300 moet je echt denken aan letterlijk alles uitplannen tot op de laatste cent incl. bufferen voor het vervangen van apparaten want je hebt 0 ruimte om nog iets op te kunnen vangen.

[Razenko]

TheInsomniac schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 14:20:
[...]


Ik zou wel verkennen wat de impact van de toeslagen zou zijn (gewoon wat proefberekeningen doen op mijntoeslagen.nl). Want dit heeft zo'n grote impact dat dit negeren weinig zinvolle resultaten zal geven.
Ook wordt hieruit snel duidelijk dat het bij meerdere kinderen bijvoorbeeld en coouderschap heel veel helpt wanneer beide ouders bijvoorbeeld 1 kind als hoofdverblijf heeft (dit kan alleen bij 50/50), want dan komen beide ouders in aanmerking voor 1-ouderkorting.

Daarnaast, geen idee wat je gewend bent qua uitgaven patroon, maar 200-300 euro per maand als budget voor eten en alle extra zaken, dat is zo extreem krap dat je dat of tot op de cent moet gaan uitplannen of moet concluderen dat dat onvoldoende is. Dat is namelijk onder bijstandsniveau en dat is al absoluut geen vetpot.

Zonder iets te weten in detail zou ik mikken op 'minstens' 500-600 euro per maand netto. Je wilt ook niet bij een kapotte wasmachine gelijk een lening moeten aangaan. Dan is het echt nog geen vetpot, maar dan valt er een mouw aan te passen voor veel mensen in elk geval, met 200-300 moet je echt denken aan letterlijk alles uitplannen tot op de laatste cent incl. bufferen voor het vervangen van apparaten want je hebt 0 ruimte om nog iets op te kunnen vangen.

Ik ben al rustig aan het verkennen en kom daar verschillende dingen tegen.

Een van de dingen die ik regelmatig zie terugkomen is dat KGB invloed heeft op kindalimentatie, omdat dit voor het kind is bedoeld zal het niet bij haar inkomen worden opgeteld maar juist van het kindbehoefte af worden gehaald.

Heeft iemand hier ervaring mee?

Dit zou mij namelijk heel veel financiele ruimte geven waardoor ik ook dingen voor de kinderen zou kunnen aanschaffen voor mijn toekomstige woning.

[DUX]

Razenko schreef op dinsdag 17 maart 2026 @ 14:43:
[...]


Ik ben al rustig aan het verkennen en kom daar verschillende dingen tegen.

Een van de dingen die ik regelmatig zie terugkomen is dat KGB invloed heeft op kindalimentatie, omdat dit voor het kind is bedoeld zal het niet bij haar inkomen worden opgeteld maar juist van het kindbehoefte af worden gehaald.

Heeft iemand hier ervaring mee?

Dit zou mij namelijk heel veel financiele ruimte geven waardoor ik ook dingen voor de kinderen zou kunnen aanschaffen voor mijn toekomstige woning.

In de rechterlijke berekening alhier is het KGB niet afgetrokken geweest van de behoefte maar opgeteld bij het salaris van moeders.

[Razenko]

Volgens de online berekeningen zal ik rond de €450 aan kinderalimentatie uit gaan komen, denk niet dat de berekeningen van de mediator heel anders zullen gaan uitpakken.

Gisteravond samen gezeten om zoveel mogelijk al te bespreken voordat we een mediator in gaan schakelen, die hopen we dit weekend samen te kiezen en volgende week een eerste afspraak mee te hebben.

Tot nu toe gaan alle verdelingen voor de kinderen hartstikke goed in overleg en gunnen wij elkaar daar heel veel in, met een beetje 'geluk' is dit snel achter de rug en kan ik ook door met zoeken naar een nieuwe woning

[Refro]

Allereerst sterkte het blijft klote voor jouw en je gezin.

Over de partner alimentatie ik verdien ruim boven modaal en mijn ex werkt nauwelijks. Schijnbaar was het in deze situatie niet nodig partner alimentatie te betalen. Ik geloofde het ook niet maar het is zo uitgerekend en er ook helemaal afgerond sinds december.

Voor de exacte invulling hiervan zou ik toch echt vertrouwen op een advocaat/mediator. Wij hebben een mediator gekozen die zelf ook advocaat is, dat is een flink stuk duurder maar wel fijn om met 1e persoon te maken te hebben. En na 3 sessies van 1.5 tot 2 uur waren we eruit. Het helpt wel als je goed voorbereid bent en veel zelf doet.

Voor mij was dit de antwoorden voor drie vragen opschrijven en dat op drie niveaus. Laag 1: wat wil ik voor mezelf, de kinderen, mijn ex. Gewoon 1 zin. Laag 2: hoe zie ik dat voor me voor mezelf en de kinderen. Laag 3: wat moet hier voor geregeld worden. Op laag 2 en 3 heb ik mijn ex weg gelaten want dat is haar verantwoordelijkheid. Mij heeft dit enorm geholpen.

[Razenko]

Refro schreef op donderdag 19 maart 2026 @ 12:07:
Allereerst sterkte het blijft klote voor jouw en je gezin.

Over de partner alimentatie ik verdien ruim boven modaal en mijn ex werkt nauwelijks. Schijnbaar was het in deze situatie niet nodig partner alimentatie te betalen. Ik geloofde het ook niet maar het is zo uitgerekend en er ook helemaal afgerond sinds december.

Voor de exacte invulling hiervan zou ik toch echt vertrouwen op een advocaat/mediator. Wij hebben een mediator gekozen die zelf ook advocaat is, dat is een flink stuk duurder maar wel fijn om met 1e persoon te maken te hebben. En na 3 sessies van 1.5 tot 2 uur waren we eruit. Het helpt wel als je goed voorbereid bent en veel zelf doet.

Voor mij was dit de antwoorden voor drie vragen opschrijven en dat op drie niveaus. Laag 1: wat wil ik voor mezelf, de kinderen, mijn ex. Gewoon 1 zin. Laag 2: hoe zie ik dat voor me voor mezelf en de kinderen. Laag 3: wat moet hier voor geregeld worden. Op laag 2 en 3 heb ik mijn ex weg gelaten want dat is haar verantwoordelijkheid. Mij heeft dit enorm geholpen.

Ik denk dat het qua partneralimentatie bij ons ook zo'n verschil is. Ik verdien netto 2.800 nu en mijn ex maar 400, ze zal daarvoor natuurlijk ook allemaal toeslagen gaan krijgen.

Betreffende de kinderen en verdeling van onze eigen spullen komen we er echt heel snel uit en zijn de meeste dingen die we online konden vinden al besproken en afgesproken, laatste wat over is is de alimentatie en dat willen wij via een mediator doen.

Kost dan misschien wat maar we weten dan wel waar we echt aan toe zijn. Omdat we veel van te voren al hebben afgesproken en snel over eens waren denk ik dat de mediator kosten relatief zullen meevallen.

[Refro]

Geluk bij een ongeluk dat jullie nog redelijk door een deur kunnen. Dat helpt in een snelle afhandeling.

Qua mediators heb je 2 stromingen.
Mediators die geen advocaat zijn. Die helpen met alles voorbereiden maar een advocaat zal het altijd bij de rechtbank moeten indienen. Meestal hebben ze hier een vaste advocaat voor waar ze mee samenwerken of binnen de organisatie. De uur tarieven (of pakketprijzen) zijn hier meestal lager maar ze hebben vaak geen super diepe kennis van de wet en als er een kink in de kabel komt is er een kans dat je alsnog een advocaat nodig hebt.

En dan nog mediators die zelf ook advocaat zijn. Hier betaal je een gepeperd uurtarief maar je hebt hopelijk wel betere kennis van de wet en 1 persoon die je kan begeleiden.

Wij hebben gekozen voor een advocaat die ook mediator was. Qua convenant en ouderschapsplan overal netjes binnen de lijntjes gekleurd (dan is het voor de rechter ook makkelijk) maar door het gesprek van de oudste zoon met de rechter wilde zij toch graag een zitting. Dit komt maar zeer zelden voor, voor onze mediator/advocaat was het de 2e keer in 30 jaar. Maar dan ben je toch blij dat je met dezelfde persoon naar de rechtbank kan.

Onze overweging was ja het is duurder (voor ons een E2400) maar als je kijkt naar wat een scheiding in het totaal kost dan valt het in het niet bij verdeling van huis, autos en spaargeld. Succes met jullie keuze.

[Razenko]

Eerlijk gezegd vind ik 2.400 nog best te overzien, was dat per persoon of totaal?

Het scheelt dat wij in een simpele huurhuis wonen en geen privé auto hebben, hier hoeven we dus ook geen ruzie over te gaan maken of een mediator lang naar laten kijken.

Spullen die we nu verdelen zijn spullen die ooit eens cadeau gegeven zijn aan iemand van ons voor het gezin, meeste spullen blijven daar staan.

Alles verloopt redelijk soepel tot nu toe, hebben nu betere en diepere gesprekken dan dat wij in de 12 jaar dat wij samenwonen ooit hebben gehad

[ocn]

Razenko schreef op vrijdag 20 maart 2026 @ 12:07:
[..]
Alles verloopt redelijk soepel tot nu toe, hebben nu betere en diepere gesprekken dan dat wij in de 12 jaar dat wij samenwonen ooit hebben gehad

Jullie kunnen nu eindelijk jezelf zijn zonder wederzijdse angst voor afwijzing. Vanaf hier zal je spiritueel alleen maar verder groeien.

[Refro]

Razenko schreef op vrijdag 20 maart 2026 @ 12:07:
Eerlijk gezegd vind ik 2.400 nog best te overzien, was dat per persoon of totaal?

Dat was in totaal, exclusief nog een tientje hier en daar voor een of ander uitreksel en dat soort geneuzel.