NiGeLaToR schreef op zaterdag 11 juli 2026 @ 00:29:
[...]
De bekende kat in het nauw is nog steeds een risico: eentje die wellicht eerder aangezwengeld zal worden door de interne populatie dan door Poetin zelf. Als de bevolking het toch een keer zat zou worden en de positie van Poetin in twijfel gaat trekken wordt het snel lastiger voor hem.
Het lastige is dat we niet in het hoofd van Poetin kunnen kijken. Dat konden we niet in 2022 toen er nog veel verschil van inzicht was over of Rusland wel zou aanvallen. Zijn inner circle is heel klein, en ik verwacht zoals dat bij totalitaire leiders gaat die in het nauw komen, dat die kring navenant kleiner is geworden.
Wat we denken te weten is dat Poetin in de corona tijd is geradicaliseerd. In hoeverre hij het groot Rusland idioom dat hij in de Russische propaganda laat gebruiken zelf ook daadwerkelijk gelooft is alleen lastig in te schatten.
Zelf hou ik mijzelf vast aan de drang tot zelfbehoud van het Russische bewind. Gebruik van een kernwapen staat haaks op het belang van dat zelfbehoud. Uit de Sovjet tijd weten we hoe prima een bewind met allerlei privileges geweldig kan blijven functioneren terwijl de gewone Rus zelfs met bonnetjes niet meer in staat was om de basisbehoeftes te kopen. En die gewone Rus slikte dit decennia.
Ik ben om het bovenstaande ook sceptisch over het doortrekken van de huidige buitenlandse druk naar een soort van existentiële situatie voor het huidige Rusland. De huidige situatie kan zo misschien nog wel decennia doormodderen voordat de gewone Rus het bewind de wacht aan zet. Poetin heeft wel belang in een externe vijand om de focus op af te wentelen. Bij het ontstaan van vrede wordt de balans voor Poetin opgemaakt, en die balans is niet mals. Het voortdurende conflict is nodig om het bewind, en haar tekortkomingen in het bestuur, blijvend te legitimeren. Die vijand ga je daarom niet overhoop gooien met kernwapens. Niet logisch, het bewind heeft die vijand te hard nodig.
Poetin heeft binnenlands trouwens moeite om uit te leggen dat Oekraïne het land nu alle hoeken van de kamer laat zien. De framing in de overheid communicatie wordt daarom bijgesteld:
Peskov praat niet meer over Special Militaire Operatie maar over oorlog en de westerse landen zijn nu de schuld van alles (een wat klagerig verhaal als je het mij vraagt: "Het is niet eerlijk!"). Dat Oekraïne alleen al in staat is om zich tegen Rusland te weer te stellen is natuurlijk als concept niet te accepteren (
meduza)
Kremlin spokesman Dmitry Peskov said the ”special military operation” had become “a real war” and blamed Western countries backing Ukraine for the supposed shift.
“There is a war going on, this is a real war. Do you know why it’s a war? Because it all started as a special military operation. It continues as a war because behind Kyiv stand Berlin, Paris, The Hague, Oslo, and, unfortunately, Washington,” Peskov said in an interview with VGTRK correspondent Pavel Zarubin (all quotes below are from the Russian news agency Interfax).
Western allies, Peskov said, are helping Ukraine “aim through their satellites, guide foreign weapons at our targets through all their infrastructure.”
Dan volgt de herhaling van de alternatieve werkelijkheid voor binnenlandse consumptie:
That assistance, he argued, has not slowed the advance of Russian forces. Citing Russia’s battlefield gains, he repeated the claim that Kostiantynivka had come under Russian control — a claim Ukrainian President Volodymyr Zelensky has called a lie. Independent monitoring projects have not confirmed it either.
Met als laatste opmerking, bijna een bezwering:
No one should have any doubt that our military is steadily advancing and we are seeing concrete results
Oh? Wordt er aan getwijfeld dan? In Rusland?
De kanteling naar het idioom van Rusland tegen de NAVO geeft aan dat het Russische bewind weinig opties nog ziet en moeite heeft de realiteit aan de bevolking uit te leggen. Om de legitimering van het bewind te stutten, en gezichtsverlies te ondervangen, is het nu een oorlog tegen de NAVO geworden.
Dit bewind is bezig met zelfbehoud en het cultiveren van een status quo, met wat voor vijand dan ook, als er maar een geloofwaardige vijand blijft die de Russisch burger ook accepteert.