Met groot amusement heb ik de afgelopen 8 pagina's doorgelezen. Het is werkelijk waanzinnig wat er weer beweerd wordt. Zo heb ik ergens aan het begin gewoon iemand horen zeggen dat we BINAS er nog maar eens goed op na moeten slaan, omdat zilver een hogere soortelijke weerstand zou hebben dan koper. Nou heb ik BINAS hier niet liggen, maar ik durf er best 100 piek op te leggen dat de soortelijke weerstand van zilver lager is dan die van koper (iemand?).
Verder heb ik me vooral verbaasd over het doorzettingsvermogen waarmee hetisik in quasi-nederlands mij probeert te vertellen welke feiten de wetenschap allang bekend zijn. Nu wil ik even zeggen dat ik Elektrotechniek studeer in Eindhoven, en aan deze faculteit wordt op zijn zachts gezegd extreem getwijfeld aan de vakdeskundigheid van de wetenschapper die dit soort wilde theorien voor waar verkondigt. Tijd voor een paar voorbeelden:
De optimale lengte van een kabel ivm tijdcorrectie (??). Wow, das een nieuwe term voor mij. Net als dat het een nieuw begrip is dat de ene frequentie sneller aan het eind van een kabel zou zijn dan een andere?? En wel omdat hij een grotere golf zou moeten doorlopen dan een laagfrequent signaal?
Newsflash: elektronen maken die golfbeweging niet in het echt. Ze gaan niet omhoog en omlaag door de kabel. Dat is alleen maar een manier om het grafisch weer te geven. De looptijd van een signaal door een kabel hangt in NO WAY af van de frequentie van dat signaal.
Dan die correctie die een kabel zou toepassen op dit effect. Een soort mislukte fasedraaing dus. Zeer inventief maar in geen geval waarheid gelukkig. Dat zou leuk zijn. Stel de optimale lengte zou 8 meter zijn en je hebt 10 meter nodig. Dan moet je dus 9 meter kabel kopen en 1 meter anti-kabel.

hehehe.
Maar goed volgend onderwerp. De geweldige term frequentiekarakteristiek (ja dat schrijf je zo). Deze term is ook veelvuldig gebruikt, vooral om toe te lichten dat het handig is om vier keer het nodige frequentiebereik te halen, zodat je er zeker van bent dat het onderste gedeelte mooi vlak verloopt. Helaas gaat dit nergens over, omdat er geen enkel verband bestaat tussen maximaal bereik en vlakheid van de karakteristiek. Het lijkt misschien dat dat onderste deel makkelijker is ofzo, maar dat is gewoon niet waar. Het is zelfs veel moeilijker om over een groter bereik een vlakke karakteristiek te halen, dus ik zou eerder bij de versterker met het nutteloos grote bereik mijn vraagtekens plaatsen.
Ook was ik zeer verheugd te lezen dat men nu ook kabels met geisoleerde aders verkoopt, en dat ze bij radiozenders zelfs buizen gebruiken vanwege het skin-effect. Nu heb ik vanochtend nog een tentamen velden gemaakt, waar skin-effect ook in zat. Nu heb ik even de rekenmachine erbij gepakt, en ik kom voor koper bij 20 kHz niet verder dan een skindiepte van 0.45 mm. Deze waarde kan je trouwens overal op het internet terugvinden. Dit betekent dus dat je bij aders met een dikte van minder dan 0.9 mm sowieso helemaal niets wint door ze onderling te isoleren. De reden dat ze buizen gebruiken bij zenders is de aanzienlijk hogere frequenties die daar een rol spelen, waarbij skin-effect wel een rol van betekenis speelt.
De isolatie van een kabel schijnt tegenwoordig ook al belangrijk te zijn om elektronen binnen het metaal te houden. En niet vergeten je kabels recht te leggen, anders vliegen de elektronen uit de bocht

Elektronen vertonen (gelukkig) niet dit soort gedrag. Of je harde of zachte isolatie gebruikt zal een elektron aan zijn reet roesten. De elektronen gaan bewegen alleen maar door de kabel doordat er een potentiaalverschil over de kabel bestaat.
Dan nu de speerpunt: inspelen van kabels. Mooie theorieen over mechanische stress, kristalroosters, en vergeet ook vooral de polarisatie van de elektronen niet. Alsof dat bij wisselspanning nog uitmaakt. Alsof dat sowieso uitmaakt. Het gaat werkelijk waar nergens over. Elektronen gaan echt niet makkelijker over van het ene naar het andere atoom als ze in een andere richting liggen. De gevorderde (en minder gevorderde

)deeltjeschemicus weet dat electronen in een schil om de atoomkern zitten. En dat ze niet links of rechts zitten, maar heel, heel hard eromheen draaien. Dat maakt de complete polarisatie theorie wat betreft het inspelen achterhaald als zijnde een onwaarheid. Mechanische stress en kristalroosters kan ik niet zo makkelijk ontkrachten, maar zijn daarom zeker niet waar. Sterker nog, ook dit is gewoon heel erg onwaar. Maar daarvoor moet je bij een chemicus zijn en niet bij een elektrotechnicus.
Wat ik wel wil zeggen is dat ik graag bij enige test aanwezig wil zijn, om met eigen ogen te zien dat mensen het verschil kunnen horen tussen al dan niet ingespeelde kabels. Mijns insziens zit het verschil tussen de oren, en ligt aan gewenning aan het geluid, of aan het placebo effect ofzo. In ieder geval niet aan een andere waarneming door het menselijk oor..
Even snel een paar kritieke dingen behandeld. Helaas zijn mij alweer een paar dingen ontschoten waar ik nog ff op wou reageren, maar dit is ook wel weer genoeg voor nu. Nu eerst tijd voor een Bavaria.. Hopende u allemaal weer wat gespreksstof gegeven te hebben..
edit: typo