De wijze waarop je je over LaTeX uitlaat geeft geen blijk van kennis van de diepere gedachte achter deze manier van tekstverwerken. De benadering van LaTeX verschilt op een aantal punten van Word gelijk de benadering van Word verschilt van LaTeX.
Het grote voordeel van Word is de WYSIWYG factor (schrijf ik het zo goed?

). Dat betekent dat de schrijver direct ziet of hij zijn tekst krijgt zoals hij 'm hebben wil. Het voordeel is een direct controleerbaar eindresultaat dat geheel gestyleerd kan worden door de schrijver. Het nadeel is een zekere tijdsinspanning met zaken die de layout betreffen. Ieder hoofdstuk, iedere nummering, het moet allemaal door de schrijver op zijn plaats worden gezet en gecontroleerd. Word kent derhalve een zekere focus op layout naast de inhoud.
De benadering van LaTeX is anders. Daar ligt de focus niet op layout, maar op inhoud. De schrijver moet zich bezighouden met inhoud en niet met layout. Dat kan de computer immers wel doen, die is daar veel beter in. Daarom wordt bij LaTeX met een soort progammataal tekst geschreven (getikt) waarvan de computer wel een document met hoofdstukken, inhoudsopgave (automatisch genummerd), titel, boven- en onderschriften etc maakt. De gebruiker kan zich focussen op de tekst en hoeft zich om de layout geen zorgen te maken als hij de programmataal goed toepast. Het nadeel van LaTeX is dat de schrijver geen 100% controle over de layout heeft en de programmacodes zal moeten beheersen.
Het beheersen van programmacodes kan je zien als een groot bezwaar. Ik vind het zelf ook niet prettig voor simpele dingen even in een uitgeprinte FAQ te moeten kijken voor bijvoorbeeld tekst schuin zetten. Echter, met Word doe je in weze niets anders als je het knopje 'B' indrukt voor een vette tekst. Ook dat zorgt voor een sticker 'vet' op een bepaalde tekst. Ook LaTeX kent programma's (Kile, TeXniXCenter) die dat soort simpele knoppen voor eenvoudige acties hebben. In weze is het niets anders al is harde programmacode moeilijker te onhouden en bedienen.
Wat is nou beter? M.i. hangt dat geheel af van wat de schrijver als prettig/onprettig ervaart en wat het doel van het document is. Een document dat echt maar voor enkel gebruik is, kan in principe eenvoudig in Word worden getikt. Zodra het in Word goed staat (met 100% controle op de layout) ben je als schrijver klaar. Gaat het document langer mee dan vandaag en komen daar verbeteringen in, dan zou mijn voorkeur gaan naar LaTeX. Waarom? Alleen de tekst hoeft te worden aangepast, de computer zet alles weer netjes in elkaar qua layout na opnieuw compilen. Daarbij geldt als voordeel van LaTeX dat een wijzinging van de brontekst op eenvoudige wijze omgezet kan worden naar een groot aantal documentformaten, alhoewel je dat met Word documenten met tussenstappen en de juiste software ook wel kan.
Tevens kan bij hele lange teksten al die opmaak ook een gedoe worden. Door vast te houden aan simpele programmacodes kan die nare klus (loopt de nummering wel goed, is de alinea afstand wel overal gelijk?) geheel aan de pc over worden gelaten. Bij Word moet je toch echt zelf zorgen voor een juiste layout overal. Tenslotte (maar dat zal ook wel bij Word kunnen op een of andere manier) kan met een LaTeX document op vrij eenvoudige wijze een inhoudsopgave van hoofdstukken en paragrafen worden gemaakt door de pc door invoegen van een enkele code in het LaTeX brondocument en zoekt LaTeX bij compilen wel uit welke hoofdstukken en paragrafen dat zijn met de juiste nummering erbij. Hoe ellendig moet het zijn dit handmatig te doen bij een Word document, zeker als daar in de loop van de tijd wijzigingen in worden doorgevoerd? Ik kan met LaTeX een lang document met veel verwijzingen in een keer perfect omzetten naar een PDF (breed ondersteund) met interne links, inhoudsopgave, uniforme layout etc), zelfs na forse tekstuele wijzigingen en toevoeging van hoofdstukken/paragrafen.
Kortom, de focus van beide manieren van tekstverwerking is anders:
• Word: layout en inhoud;
• LaTeX: inhoud.
Het een is niet beter dan het ander, maar wel een betere keuze in bepaalde omstandigheden. Een leercurve van een paar uur bij LaTeX moet je dan maar op de koop toenemen.