quote:
Zoals ik in m'n post direct na degene waarop jij reageerde al zei: Je kunt dus beter niet spreken van schade maar van geweld. Schade is een lastig begrip; lastig te definiëren, en het is niet a priori duidelijk welke schade je nu wel en niet moet meetellen. Gebruik dus liever geweld als criterium.
Gij zult geen geweld initiëren.
Alles wat dus anderen geen geweld toebrengt is toegestaan. Moord, verkrachting, diefstal dus niet. Vrijheid van meningsuiting wel, religie ook. Oproepen tot geweld mag dan weer niet (dat is niet 1-2-3 af te leiden uit bovenstaande regel I guess. Misschien een goede voor regel 2). Dus Wilders mag wel zeggen dat de Islam achterlijk is, maar niet dat alle Moslims afgemaakt moeten worden. En een imam mag wel zeggen dat homo's zondig zijn, maar niet dat ze van de hoogste toren afgegooid moeten worden. Een christen mag zeggen dat euthanasie zondig is, of dat mensen die op zondag winkelen slecht zijn, maar hij mag het geen van beide tegenhouden.
quote:
Valt abortus onder schade aan een ander toebrengen? Voor christenen wel daar die een foetus als een wezen zien (vanaf het moment van conceptie), daar waar niet-religieuzen die grens anders trekken. Moet in je afweging abortus dan wel of niet worden toegestaan? Echter, naast schade aan de ongeboren vrucht is er ook schade aan de moeder. Wiens schade weegt zwaarder?
Abortus is meteen een heel lastig dilemma. Onze regel 'geen geweld initiëren' raakt meteen in de moeilijkheden, omdat we dan eerst moeten beslissen of geweld tegen een foetes meetelt of niet. Is een foetes een wezen met rechten, zoals mensen, of een object zonder rechten, zoals een steen. Of misschien iets er tussenin, zoals een koe of een aap. Lastig dilemma. Meer wetenschappelijk dan moreel, eigenlijk, maar desalniettemin, of misschien juist daarom, erg lastig.
Schade aan de moeder, of de rest van de maatschappij, weegt niet mee. Dat is dan wel weer makkelijk te zeggen. De rest van de maatschappij wordt geen geweld aan gedaan, dus haar mening is irrelevant. De moeder kiest er zelf voor, dus geweld tegen haar is ook niet relevant.
Abortus is wat mij betreft ook één van de meest lastige morele dilemma's. Uiteindelijk is voor mij het recht op zelfbeschikking van de moeder doorslaggevend. Als de foetes al als persoon beschouwd moet worden, is het sowieso een wilsonbekwaam persoon, en hebben de ouders dus nog steeds beslissingsrecht.
quote:
Bij euthanasie zullen er familieleden of vrienden zijn die niet willen dat de persoon overlijdt, zie het voorbeeld van Btree. Wie is belangrijker, de persoon die lijdt of de familie? Hoe is het tegenwerken van een homohuwelijk te rijmen met het niet-schade aanbrengen? De religieuzen zeggen dan dat ze zondigen en dus schade toebrengen aan hun ziel.
Dit zijn simpele problemen, tenminste vanuit de wetgever gezien. Moreel kun je lang filosoferen over hoeveel de vrienden of familie eronder lijden, of die ziel van een homo, maar wettelijk gezien is dat allemaal irrelevant.
Iemand die euthanasie pleegt initiëert geen geweld. Nouja, tegen zichzelf, maar dat is vanzelfsprekend toegestaan. Niemand anders is welbeschouwd bij deze zaak betrokken, dus van niemand anders is de mening relevant. Zelfde verhaal voor een homo-huwelijk. Deze mensen doen niemand geweld aan, hoogstens, volgens de christenen, hun eigen ziel, maar dat doen ze op vrijwillige basis. Iedereen mag er het zijne van denken, maar wettelijk is dat niet relevant.
quote:
Zo kun je altijd claimen dat er schade is. Zo zie ik religieuze scholing van kinderen als schade aanbrengen, en zou dat het beste verboden kunnen worden. Wacht maar tot ze meerderjarig zijn voor je ze indoctrineert en ze zelf kunnen kiezen. Een ander zal het niet religieus scholen zien als schade toebrengen. Etc etc
Ja kinderen zijn altijd een lastig probleem. Ze zijn niet volledig wilsbekwaam, en anderen, hun ouders, mogen dus voor ze beslissen. Hoe ver mogen die beslissingen echter gaan, en vanaf welke leeftijd mogen ze zelf dingen bepalen. Interessante vragen. Lastig te beantwoorden.
Puur pragmatisch zou ik echter zeggen: Als de ouders niet mogen beslissen, wie dan wel? De staat? Ouders zullen gemiddeld genomen heel water betere beslissingen voor hun kinderen nemen van de overheid. Dus laten we in hemelsnaam het recht om belissingen over kinderen te nemen zoveel mogelijk bij de ouders leggen, en voor de rest bij het kind!
![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
Door: 
.
), maar ook omdat je moet kijken in hoeverre psychisch leed meegenomen wordt. In eerste instantie zou je zeggen dat je het helemaal niet mee wilt nemen omdat je binnen no-time met onzinnige lawsuits taferelen in aanraking komt. Anderzijds zou je dan ook dingen monogamie en laster kunnen schrappen.
Door: 
.
