Wat een gebrek aan inhoudelijke diepgang in deze reeks en een overdaad aan vuilsprekerij over iemand of meerdere personen die men nauwelijks zelf rechtstreeks durft aan te spreken!
Om alle misverstanden en halve waarheden uit de weg te ruimen:
RAM is een afkorting met twee betekenissen in de wereld van computergeheugens.
Zoals trouwens al terecht op te maken was uit eerder aangehaalde quotes van mijn website.
In de ene betekenis staat het voor Random Access Memory, wat er op duidt dat bij dergelijke geheugens elke geheugencel direct adresseerbaar is, m.a.w. de computer heeft "meteen" toegang tot elke geheugenplaats zonder eerst andere geheugencellen te moeten overlopen. Deze manier van toegang is uiteraard erg belangrijk als het op snelheid aankomt. De allereerste computergeheugens, en momenteel nog enkele goedkope back-up media, waren van het SAM-type. Sequential Acces Memory (vergelijkbaar met geheugens op tape of cassette, waarbij je vertrekkend vanop een bepaalde positie op de tape steeds een eind vooruit of achteruit moet spoelen (en dus allicht voorbij de geheugeninhoud van op dat moment onbelangrijke data moet crossen, vooraleer het bedoelde stukje informatie te kunnen ophalen). Voor backup doeleinden is dergelijke toegang momenteel nog haalbaar, maar voor een werkgeheugen van een computer helemaal niet. Kijk eens naar een science fiction film van 30 jaar geleden. Een "futuristische computerzaal" bestond daar steevast uit enkele tientallen tape-drives met grote spoelen die continu heen en weer aan het lezen waren.
Dus op de snelheidsdimensie betekent RAM: random access memory, en staat daar in tegenstelling tot SAM, sequential access memory.
Op een andere dimensie, nl. de wijzigbaarheid van de geheugeninhoud door de gebruiker of een modaal programma staat RAM voor Read And Modify, wat wil zeggen dat bij geheugens van dit type, de inhoud van de geheugens kan uitgelezen worden (nogal wiedes, want anders had je aan dit soort geheugen weinig) en dat de inhoud van die geheugens ook vlot gewijzigd kan worden, m.a.w. de geheugeninhoud is variabel. Een nadeel van deze geheugens is echter dat ze meestal volatiel of "vluchtig" zijn, maw, om de geheugeninhoud te bewaren moet de inhoud, regelmatig "gerefreshed" worden. Met regelmatig bedoelen we enkele tientallen of honderden keren per seconde. Als de stroomvoorziening of het refreshen wegvalt, is de geheugeninhoud niet meer betrouwbaar.
Nu heeft men bij toestellen die wel eens afgezet worden, of die zonder stroom komen, toch nood aan een geheugentype waarvan de inhoud NIET verloren geraakt na het uitzetten van het toestel. Dit soort geheugen, ook gebruikt van bij de eerste pc's, is het ROM-geheugen. Indien de Basic Input en Output-routines van een pc niet in ROM-opgeslagen zouden zijn, dan zou de pc niet eens kunnen opstarten. En het is ook niet de bedoeling dat door een stroomstoring, of een stom foutje van een programma of gebruiker, deze belangrijke informatie zou gewist worden. Daarom de nood aan ROM-geheugen, Read Only Memory.
Dus op de dimensie van de wijzigbaarheid van de inhoud van het geheugen, is het werkgeheugen noodzakelijkerwijs een Read And Modify-geheugen, en is het stukje geheugen waarin de Basic Input and Output-routines zitten, een ROM-geheugen = Read Only Memory.
Het huidig werkgeheugen dat in pc's dagelijks wordt gebruikt (in zijn verschillende vormen (Level-1 = L1, L2, L3 en wat "gewoonlijk" als het RAM-geheugen van een pc wordt genoemd)) is dus RAM-geheugen in de TWEE betekenissen van het woord RAM = Random Access Memory en Read And Modify.
Het huidig blokje geheugen waarin de Basic Input and Output Routines in opgeslagen zijn is OOK RAM-geheugen in de betekenis als Random Access Memory en tegelijkertijd ROM-geheugen in de betekeins van Read Only Memory.
Verwar bovenstaand geheugenblokje niet met het geheugen waarin de BIOS-setup van een pc wordt bewaard, want je kan de BIOS-settings vlot aanpassen, dus wijzigen - modifiëren. De BIOS-setup-instellingen worden dus bewaard in RAM-geheugen, in de twee betekenissen van het woord RAM. Alleen gebruikt men daarvoor meestal CMOS geheugen wat bekend staat voor de zeer beperkte hoeveelheid elketrische energie die dat RAM-geheugen nodig heeft om te refreshen. Zo weinig dat een simpel knoopbatterijtje in je pc volstaat om die geheugeninhoud meestal voor langer dan 5 jaar te bewaren.
Nog drie aanvullingen:
1) De Basic Input en Output Routines worden opgeslagen in ROM-geheugen (Read and Modify en Random Access Memory) maar de informatie die daarin is opgeslagen kan sinds enkele jaren toch weer op een handzame manier gewijzigd worden (BIOS-update); we hebben het hier over de evolutie van ROM naar PROM, naar EPROM om te belanden bij EEPROM (wat nu meestal Flash-geheugen genoemd wordt).
2) De techniek van Flash-geheugens wordt nu volop gebruikt in allerlei memory-cards en USB-memorysticks. Hierbij combineert men dus zowel de voordelen van RAM in de beide betekenissen, als de voordelen van ROM met betrekking tot het vasthouden van de informatie zonder de noodzaak tot refreshen. De snelheid van deze geheugens is echter nog te laag om als werkgeheugen voor een pc gebruikt te kunnen worden.
3) Dat men in vulgariserende werken al snel oppervlakkig tewerk gaat en men slechts één facet van de werkelijkheid belicht kan ik nog begrijpen. Maar waar ik niet bijkan is dat mensen die vanzichzelf beweren geïnteresseerd te zijn in informatica zich zo graag bekennen tot oppervlakkige interpretaties en halve lezingen. In de voorgaande reacties was nochtans al duidelijk te lezen dat de afkorting RAM twee betekenissen heeft, elk op een andere dimensie.
Als "de industrie" en de vulgariserende pers de afkorting RAM gebruikt als aanduiding van het werkgeheugen van huidige pc's, in tegenstelling tot ROM waarin de Basic Input en Output Routines opgeslaan zijn, dan bedoelen ze effectief de mogelijkheid om die geheugeninhoud van het RAM-geheugen te kunnen wijzigen (dus in de betekenis Read And Modify), dit in tegenstelling van de afkorting ROM op dezelfde dimensie, Read Only Memory.
Als men het had over RAM in de andere betekenis (Random Access Memory) dan hebben ze het fout, want ook het ROM-geheugen is op dezelfde dimensie Random Acces Memory.
Zelfs de ingescande kopie van de patentaanvraag levert geen tegenbewijs van mijn stelling!
Mensen die menen mij te moeten terechtwijzen omdat ik bovenstaande zaken duidelijk maak aan mijn studenten, zonder rechtstreeks aan mij uitleg te moeten vragen, hebben weinig recht om in een forum schimpende opmerkingen te maken over iemand die ze niet kennen. Een beetje meer diepgang kan hier geen kwaad, en voor die mensen: "Stel misschien eerst eens een vraag i.p.v. meteen oppervlakkige commentaren te geven".
Ik voel me dan ook niet ongelukkig als leerkracht informatica en ICT als ik mijn studenten op de twee betekenissen van het woord RAM wijs, en hen duidelijk maak dat ze bij het gebruik van homoniemen duidelijk moeten maken in welke betekenis ze dat woord gebruiken.
Ik voel ook niet de noodzaak om alles van "de industrie" (wie dat dan ook mag wezen) kritiekloos aan mijn studenten over te brengen.
Met welgemeende dank aan Kristof Riebbels en vooral aan Arjen van Kaam, die op professionele wijze me van het bestaan van deze discussie op de hoogte brachten. Dit gaf me ten minste de kans meer info te verschaffen.
PS. De industrie en haar verkopers overdonderen ons maar al te vaak met onwetenschappelijke beweringen en gebruiken graag hun eigen interpretaties van informatica-termen (herinner u bv. de discussie over hoe groot een MB of een GB is, in termen van opslagruimte van een harde schijf).
Vergeet niet dat het hoofddoel van de industrie is om consumenten tot aankoop aan te zetten, en dat ze hierbij het ge(mis-)bruik van oude en nieuwe termen niet schuwen. Wat betekent de integriteit van een bedrijf als Intel of Microsoft? Hebben ze al niet vaker dingen beweerd die achteraf niet bleken te kloppen?