Het probleem met mensen tegenwoordig is dat iedereen zich teveel aan iedereen afspiegeld. Er is in de regel een duidelijk gebrek aan individualiteit.
Denk hierbij aan modetrends, mobieltjes, getunede-auto's, tiesto (om maar het ultieme follow the leader te noemen, maar het blijft een voorbeeld.

)
Mensen komen met zichzelf in de knoop omdat ze anderen nadoen, maar zichzelf verwaarlozen...
Vroeg of laat komt dan de vraag "ben ik goed bezig?" en vaak is het antwoord "ik vind dit of dat helemaal niet cool". Mensen met een lage eigenwaarde/angst om uit een groep gezet te worden, gaan gewoon door ondanks dat ze weten dat wat ze doen niet klikt met hun eigen "ik".
Mensen die wel breken met hun verkeerd ingeslagen pad komen ergens terecht waar ze zich veel beter bij voelen.
Ik denk dat het probleem een beetje van deze tijd is. Mensen zien meer, en willen alles, maar zijn vaak niet rieel genoeg om hun werkelijkheid in te zien.
Als je zegt dat je gelukkig bent met je fiets en baan wordt je in de regel raar aangekeken dat je dat kunt zeggen.
Heck ik kan zelfs een voorbeeld noemen van een stel mensen die aan het praten waren en die maar niet konden begrijpen dat een persoon het niet erg vondt dat alle spullen in een brand verloren zouden gaan, zolang iedereen er maar levend uit zou komen.
Ik heb zo'n beetje alles wel gezien op religieus gebied geloof ik. En me er een paar jaar redelijk grondig in verdiept en er zijn er wel degelijk waar ik me redelijk tot goed in kan vinden, maar echt strak aanhangen doe ik niet. Rekening houden is een heel ander iets.
Ik denk dat je in het leven een heel eind komt door de spreuken die door ons mensen in de loop der jaren zijn opgeschreven in acht te houden...
bv: "wat u niet wil dat u geschied, doe dat ook een ander niet".
Hoe dieper je over dingen in het leven nadenkt, hoe meer vragen je krijgt. Antwoorden zijn bijna niet te vinden. We ontstaan uit chaos en keren daar ook weer in terug.
Er is geen reden om hier te zijn, evenmin is er een reden om er niet te zijn.
Je bent. Hier en nu. En misschien straks of gisteren.
Alles wat je nu doet heeft effect op de dingen die komen gaan, voor jouw of anderen. Dat is eigenlijk de essentie van handelen.
Niemand kan je vertellen hoe je leven verloopt, het hangt deels van jezelf af.
Maar hoe strak je ook plant of regelt, door chaos zul je altijd verrast worden met dingen die je niet had voorzien.
Ik ben 22, en heb geen flauw idee waar ik in de toekomst terecht zal komen.
Ik kan leren uit dingen uit het verleden, maar ik kan niet zo ver in de toekomst kijken dat ik kan zien waar ik uitkom.
En dat is ook het mooie van leven, de onvoorspelbaarheid.
Ik heb ook nog geen eigenlijk vast "doel". Een richting stellen is niet onverstandig, maar doelen stellen is (in tegenstelling tot wat je in het bedrijfsleven verteld wordt) imho niet zo'n goed plan. Immers weet je toch niet waar je uitkomt, en het is geen ramp als je in de toekomst op een ander pad uitkomt als je je daar goed bij voelt, ook al paste het niet bij je doel wat je in het verleden gesteld had. Mensen veranderen van gedachten in de loop van de tijd (chaos) in meer of mindere mate.
Er zijn meerdere wegen die naar rome leiden.
Maak je niet druk om de toekomst, die komt vanzelf langs...
(c) nibble