[
Zet dit tegenover klassieke kernenergie, waar je tienduizenen jaren lang hoog radioactief afval moet opbergen. Leuk not.
Natuurlijk een groot nadeel, feit is en blijft, nu stoppen met het leveren van kernenergie of over 15 jaar stoppen met kernenergie geeft geen significant verschil in hoeveelheid radioactief afval, ik pleit dan ook niet voor kernenergie als eeuwige energiebron maar als overbrugging naar de meer volwassen energievormen als kernfusie, dit voorbeeld vindt je dus bijv. in de EOS van maart.
Bovendien zoals Reyn Eaglestorm al aangeeft, de centrale in Borselle produceert over zijn gehele levensduur 40 m^3 hoogradioactief afval, alléén het hoogradioactief vereist speciale aandacht in de vorm van ondergrondse opslagplaatsen, het laag- en kortlevend radioactief afval is dermate irrelevant dat
het dumpen van 55.000 vaten tussen 1960 en 1982 in de oceaan geen enkele milieuschade heeft opgeleverd;
Ook Nederland, Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannie, Italie, Zweden en Zwitserland dumpten in dezelfde zone net buiten het continentaal plat. De oceaan is er 4.500 tot 5.000 meter diep. Het inkapselmateriaal voorkomt dat he radioactieve materiaal onmiddelijk in het water zou oplossen. Zou dit op langere termijn toch gebeuren, dan wordt de radioactiviteit sterk verdund. Water is overigens een uitstekende barriere voor straling. De zee is bovendien van nature al radioactief en de toplaag van de zeebodem absorbeert makkelijk tal van radio-elementen. In vergelijking met de radioactiviteit van de 4,5 miljard ton uranium die de natuur in de oceanen heeft opgelost, is de radioactiviteit ten gevolge van dumpen verwaarloosbaar.
De dumpplaatsen worden met van op afstand bediende diepzeecamera's geinspecteerd. Laboratoriumproeven en de analyse van regelmatig genomen monsters brachten geen onaanvaardbare besmetting van flora en fauna aan het licht. Onderzoek in de eerste helft van de jaren negentig toonde aan dat de straling op de vroegere dumpplaatsen ver beneden de norm blijft. Ze vervalt bovendien. De meeste chemische troep die in het verleden met hetzelfde gemak in de oceaan werd gedumpt blijft altijd giftig.
Het in zee dumpen van radioactief afval werd dan ook niet omwille van bewezen milieueffecten gestaakt, wel omdat milieugroepen er zoveel kritiek op hadden.
Per inwoner produceren de belgen elk jaar ruim twee en een halve ton industrieel en driehonderd kilogram huishoudelijk afval.
Honderd kilogram daarvan blijft eeuwig giftig. Per inwoner ontstaat jaarlijks een kilogram nucleair afval. Het grootste deel daarvan is laagactief en kortlevend. Na enkele honderden jaren is het niet schadelijker meer dan gewoon industrieel afval. De resterende honderd gram hoogactief en langlevend afval, waarvan slechts 15 gram uit de elektriciteitsproductie komt , doet daar duizenden tot honderdduizenden jaren over, maar wordt uiteindelijk toch geneutraliseerd. Over het bergen ervan maken we ons de grootste zorgen, terwijl we zonder probleem tweehonderd keer zoveel gif onder de grond stoppen.
Ook straling maakt ons zenuwachtig. Gemiddeld worden we jaarlijks blootgesteld aan 3, 6 millisievert. 75% daarvan komt van de natuur. Radon in rotsen is goed voor 1,6 milisievert(mSv), de bodem en de bouwmaterialen van onze huizen voor 0,4 mSv, ons voedsel 0,3 mSv. De 25 % van de menselijke herkomst is grotendeels afkomstig van medische toepassingen (0,95 mSv). Een radiografie van onze longen levert bijvoorbeeld 0,05 mSv extra op. De rest, goed voor hooguit 1,5% van onze stralingsbelasting, is niet eens volledig aan kernenergie te wijten. Een vliegreis van enkele uren voegt 0,003 mSv toe, een jaar lang één uur per dag televisie kijken is goed voor 0,02 mSv extra.
bron: EOS, 4 april 2003
http://www.skepsis.nl/risico.html#noottekst4/risico1.jpgTen onrechte wordt vaak gedacht dat kernenergie zich van de andere opties onderscheidt door de mogelijkheid van ongevallen met omvangrijke gevolgen. Niets is minder waar: in de USA zijn minstens twee hydro-elektrische dammen waarvan het falen kan leiden tot de dood van ten minste 200.000 personen; het grootste aantal aantoonbare slachtoffers ten gevolge van een aan de energievoorziening gerelateerd ongeval viel in 1952 in Londen toen 3500 doden moesten worden toegeschreven aan een enkele dagen durende excessieve luchtvervuiling
Wellicht zijn voor sommigen van u de resultaten voor kernenergie verrassend. Het relatief hoge risico van waterkracht, wellicht ook een verrassing, is vooral het gevolg van de relatief frequent voorkomende ongevallen met stuwdammen en de grote aantallen slachtoffers per ongeval; het risico van zonne-energie vloeit voort uit de zeer grote hoeveelheden materiaal die benodigd zijn in preoperationele stadia en de noodzakelijke reservecapaciteit van een kolencentrale om de fluctuerende verschillen tussen energievraag en -aanbod op te vangen.
Figuur 4 toont resultaten van een studie naar de mening van medisch personeel in de vroegere Joegoslavische republiek, of aantallen ziekten en misvormingen toegenomen waren in hun gebied na de ramp in Tsjernobyl (1200 km van Skopje waar het onderzoek werd verricht). U ziet dat de overgrote meerderheid van het personeel meende dat de afwijkingen middelmatig tot sterk waren toegenomen terwijl de feitelijke statistiek geen toename laat zien (zie ook noot 4). Er zijn meer voorbeelden van dit verschijnsel bekend.
Vooral op het gebied van de risico's van ioniserende straling zijn mispercepties ontstaan die geleid hebben tot wat men 'radiofobie' zou kunnen noemen (10). Laat ik u eerst in verband met de verrassende parallellen een stukje geschiedenis vertellen (11). In de jaren '80 van de vorige eeuw was Thomas Edison in een verbitterd gevecht gewikkeld met Westinghouse. Het verschijnsel 'elektriciteit' als energiedrager was bezig zijn maatschappelijke entree te maken en in de VS werden voorstellen gedaan voor het opzetten van distributienetten. Edison propageerde het gebruik van gelijkstroom, Westinghouse was de kampioen van de wisselstroom. De gelijkstroomlobby lanceerde een natiebrede campagne tegen wisselstroom: 'Wisselstroom is veel te gevaarlijk voor gebruik in onze huizen; kijk maar: het wordt gebruikt voor elektrocutie van misdadigers in gevangenissen.' Westinghouse lanceerde een informatieprogramma voor het publiek met gebruik van alle toen aanwezige publiciteitsmiddelen. Lange tijd was het een dubbeltje op zijn kant, maar in 1893 won Westinghouse de strijd toen hij een contract verwierf voor de bouw van een elektriciteitscentrale bij de Niagarawatervallen. Het betere systeem won uiteindelijk, maar lange tijd heeft het land moeten leven met twee niet-verenigbare elektriciteitssystemen. Stelt u zich voor dat we heden ten dage nog geen openbare elektriciteitsvoorziening hadden en dat een hevig debat zou losbranden of we die al of niet moeten invoeren. Daarbij krijgen we in de dagbladen steeds foto's van misdadigers te zien die op een elektrische stoel sterven. Ik zou mij kunnen voorstellen dat u er bezwaar tegen zou hebben om die vreselijke elektriciteit in uw huis toe te laten.
Naar mijn mening kent ook kernenergie zijn 'elektrische stoel'; lange tijd werd dit aangeduid met de namen Hiroshima en Nagasaki, later kwam daar Tsjernobyl bij. Deze namen hebben in ons collectief bewustzijn noties gegrift die wellicht nog moeilijker te corrigeren zijn dan het eertijds onverbrekelijk verbinden van de begrippen elektriciteit en elektrische stoel. Nog onlangs moest ik als één van de geïnterviewden meemaken dat een programma op televisie over de sluiting van Dodewaard (TROS 2 Vandaag, 28 december 1996) afgesloten werd met beelden van een kernexplosie met de bekende 'paddestoel'.
De zo ontstane radiofobie heeft ertoe geleid dat men vaak enorme bedragen uitgeeft om stralingsrisico's te verkleinen. Analyses hebben geleerd dat sommige maatregelen en wetgevingen ertoe leiden dat in de orde van 100 miljoen dollar wordt besteed om een mensenleven te sparen, zie tabel 1 (12).
Tabel 1: Kosten per 'gered leven' in US-dollars (zie ook noot 5)
Programma's in de derde wereld 200
Bevolkingsonderzoek kanker 75.000
Transportveiligheid 125.000
Luchtvervuiling 1.000.000
Natuurlijke radioactiviteit in water 5.000.000
Jodiumlimieten bij reactoremissies 100.000.000
Kernreactorveiligheid 2.500.000.000
[
Voor 45% gewijzigd door
Verwijderd op 29-06-2003 15:03
]
/u/41398/halo_icon_bll.JPG?f=community){kind=icon}
