Ik heb net met verbazing naar een discussie in het programma "Rondom Tien" gekeken.
De discussie was tussen leden van de joodse gemeenschap onderling. Enerzijds de
meer conservatieve joden en anderzijds de wat meer progressieve joden die lid waren
van de beweging "een ander joods geluid".
Ik kan alleen raden naar de beginstelling omdat ik het begin gemist heb, maar deze
ging volgens mij over hoe joden zich voelen hier in nederland. Of zij zich onveilig
voelen, en een anti-semitische sfeer ervaren.
De joodse gemeenschap geeft duidelijk aan dat zij zich bedreigt voelt en dat kan ik
mij best voorstellen. De joden hebben altijd in het "verdom hoekje" gezeten.
Maar na het aanhoren van de reacties over en weer, begon mij een heel onaangenaam
gevoel te bekruipen.
Ten eerst valt de joodse felheid meteen op, maar dat vind ik opzich normaal. Het
maakt discussie er alleen niet makkelijker op.
Het tweede punt dat mij opvalt is de ogenschijnlijke afwezigheid, en wellicht zelfs
onkunde om zelf-kritiek te aanvaarden. Waarom stel ik dit zo;
In het programma spreekt een oude joodse man, hij heeft tijdens de tweede wereld oorlog
in Auschwitz gezeten. Hij geeft het de joodse gemeenschap "vol" voor de kiezen:
"Wat Israel de Palestijnen aan doen is niet goed te praten en is in alle opzichten
even erg als wat mij is aangedaan in Auschwitz door de Duitsers."
Dit is dus interne kritiek, van jood tot jood. Er wordt achteraan gezegd dat Israel
met zwaar wapentuig de vrijwel onbewapende Palestijnen hard aanpakt. (zacht uitgedrukt)
De oude man is oprecht en eerlijk en zegt zich te schamen voor wat zijn volk een ander
volk aandoet.
Nou, nou, nou... Dan krijg je het opeens !
De collectieve reactie van de conservatieve joden is er een van pure ontkenning.
De vraag of Israel wellicht de mensenrechten met voeten treed is aan dovemans oren
gericht. Het is zelfs zo erg dat de progressieve joden die deze vragen stellen ook
zeggen dat zij als verraders worden bestempeld binnen hun eigen joodse gemeenschap.
Het word gezien als schandelijk de "vuile was buiten hangen".
Het onaangename gevoel dat mij bekroop terwijl ik hier naar zat te kijken wordt
veroorzaakt door die "ontkennende" houding.
Alle kritiek die aan de joodse gemeenschap gericht is wordt meteen bestempeld als
anti-semitisme. Kritiek vanuit de gemeenschap zelf wordt gezien als verraad.
Als ze met de neus op de feiten worden gedrukt:
"Bent u er van bewust dat onbewapende palestijnen in gevangenen kampen vanuit de lucht
worden gebombardeerd met F16's. Zou dit misschien tegen de rechten van de mens in gaan?
En zou het misschien kunnen zijn dat Israel bij deze de mensenrechten schendt?"
Wordt glashard ontkent dat dit schending van de mensenrechten kan zijn !
Het lijkt of de vraag niet eens door dringt, niet eens het overwegen waard is.
[Ik ben nog steeds verbaasd door de reacties]
Ik ben absoluut niet pro-Palestijns of anti-Israel, maar als een volk zoals de joden
die zoveel hebben meegemaakt in de tweede wereld oorlog zo reageert, dan vraag ik mij
af: "Ze nemen het de Duitsers nog steeds kwalijk, maar zelf doen ze precies hetzelfde".
[en nu de discussie]
Ik zou graag van de joodse (wellicht jonge generatie) bezoekers van GoT een reactie
willen horen... Ik ben niet uit op een heen-en-weer scheldpartij over goed/kwaad.
Ik wil gewoon weten waarom de conservatie joodse gemeenschap zo'n moeite heeft met
kritiek van binnen uit ?
Waarom niet eens de moeite nemen om kritisch naar jezelf te kijken als volk. Is het
het waard om de Palestijnen in zo'n ongelijke strijd aan te pakken?
(En ja, ik betreur de doden die vallen door de bomaanslagen, precies evenveel als ik
de doden aan Palestijnse kant betreur, en precies evenveel als ik de doden van de
tweede wereld oorlog betreur. Het zijn allemaal mensen!)
Ik denk dat dit conflict nooit zonder geweld kan worden opgelost als Israel's reactie
vergelijkbaar is met de reactie van de conservatieve joden in het programma.
Maar noem het geen anti-semitisme als we 10 jaar verder zijn en Sharon berecht zou
worden in Den Haag voor het schenden van mensenrechten.
BTW. Morgen 12 april is er een herhaling van het programma op Ned 1 van 11:05 tot 11:45
voor degenen die de discussie willen zien.
De discussie was tussen leden van de joodse gemeenschap onderling. Enerzijds de
meer conservatieve joden en anderzijds de wat meer progressieve joden die lid waren
van de beweging "een ander joods geluid".
Ik kan alleen raden naar de beginstelling omdat ik het begin gemist heb, maar deze
ging volgens mij over hoe joden zich voelen hier in nederland. Of zij zich onveilig
voelen, en een anti-semitische sfeer ervaren.
De joodse gemeenschap geeft duidelijk aan dat zij zich bedreigt voelt en dat kan ik
mij best voorstellen. De joden hebben altijd in het "verdom hoekje" gezeten.
Maar na het aanhoren van de reacties over en weer, begon mij een heel onaangenaam
gevoel te bekruipen.
Ten eerst valt de joodse felheid meteen op, maar dat vind ik opzich normaal. Het
maakt discussie er alleen niet makkelijker op.
Het tweede punt dat mij opvalt is de ogenschijnlijke afwezigheid, en wellicht zelfs
onkunde om zelf-kritiek te aanvaarden. Waarom stel ik dit zo;
In het programma spreekt een oude joodse man, hij heeft tijdens de tweede wereld oorlog
in Auschwitz gezeten. Hij geeft het de joodse gemeenschap "vol" voor de kiezen:
"Wat Israel de Palestijnen aan doen is niet goed te praten en is in alle opzichten
even erg als wat mij is aangedaan in Auschwitz door de Duitsers."
Dit is dus interne kritiek, van jood tot jood. Er wordt achteraan gezegd dat Israel
met zwaar wapentuig de vrijwel onbewapende Palestijnen hard aanpakt. (zacht uitgedrukt)
De oude man is oprecht en eerlijk en zegt zich te schamen voor wat zijn volk een ander
volk aandoet.
Nou, nou, nou... Dan krijg je het opeens !
De collectieve reactie van de conservatieve joden is er een van pure ontkenning.
De vraag of Israel wellicht de mensenrechten met voeten treed is aan dovemans oren
gericht. Het is zelfs zo erg dat de progressieve joden die deze vragen stellen ook
zeggen dat zij als verraders worden bestempeld binnen hun eigen joodse gemeenschap.
Het word gezien als schandelijk de "vuile was buiten hangen".
Het onaangename gevoel dat mij bekroop terwijl ik hier naar zat te kijken wordt
veroorzaakt door die "ontkennende" houding.
Alle kritiek die aan de joodse gemeenschap gericht is wordt meteen bestempeld als
anti-semitisme. Kritiek vanuit de gemeenschap zelf wordt gezien als verraad.
Als ze met de neus op de feiten worden gedrukt:
"Bent u er van bewust dat onbewapende palestijnen in gevangenen kampen vanuit de lucht
worden gebombardeerd met F16's. Zou dit misschien tegen de rechten van de mens in gaan?
En zou het misschien kunnen zijn dat Israel bij deze de mensenrechten schendt?"
Wordt glashard ontkent dat dit schending van de mensenrechten kan zijn !
Het lijkt of de vraag niet eens door dringt, niet eens het overwegen waard is.
[Ik ben nog steeds verbaasd door de reacties]
Ik ben absoluut niet pro-Palestijns of anti-Israel, maar als een volk zoals de joden
die zoveel hebben meegemaakt in de tweede wereld oorlog zo reageert, dan vraag ik mij
af: "Ze nemen het de Duitsers nog steeds kwalijk, maar zelf doen ze precies hetzelfde".
[en nu de discussie]
Ik zou graag van de joodse (wellicht jonge generatie) bezoekers van GoT een reactie
willen horen... Ik ben niet uit op een heen-en-weer scheldpartij over goed/kwaad.
Ik wil gewoon weten waarom de conservatie joodse gemeenschap zo'n moeite heeft met
kritiek van binnen uit ?
Waarom niet eens de moeite nemen om kritisch naar jezelf te kijken als volk. Is het
het waard om de Palestijnen in zo'n ongelijke strijd aan te pakken?
(En ja, ik betreur de doden die vallen door de bomaanslagen, precies evenveel als ik
de doden aan Palestijnse kant betreur, en precies evenveel als ik de doden van de
tweede wereld oorlog betreur. Het zijn allemaal mensen!)
Ik denk dat dit conflict nooit zonder geweld kan worden opgelost als Israel's reactie
vergelijkbaar is met de reactie van de conservatieve joden in het programma.
Maar noem het geen anti-semitisme als we 10 jaar verder zijn en Sharon berecht zou
worden in Den Haag voor het schenden van mensenrechten.
BTW. Morgen 12 april is er een herhaling van het programma op Ned 1 van 11:05 tot 11:45
voor degenen die de discussie willen zien.
Als er een ding groter is dan het heelal, dan is het de menselijke verbeelding...