Op woensdag 17 april 2002 18:40 schreef ChristiaanVerwijs het volgende:
het is geen gedwongen keuze meer). Dit getuigt van een mate van open-mindedness. Maar wat is nou eigenlijk jouw definie van open-mindedness? (of gaan we nu HEEL erg off-topic?)
Ach, het is W&L, en dan heb je iets om over verder te lullen Zaterdag.
Idd, een mate van open-mindedness. Maar er gaat toch een bepaalde aanname van een Scheppend Superieur Wezen en een Zoon en een Heilige Geest aan vooraf (om te zwijgen van de vele vele doctrines van de verschillende kerken)? In mijn visie is de mind wat dát betreft per definitie aardig gesloten.
Wat ik dan wél onder open-mindedness versta is een goeie vraag, want de mind van een niet-gelovige is net zo min open als die van een gelovige. Althans, dat zal voor de meeste minds gelden. Maar als je spreekt over de
oorsprong van alle dingen (dat is nogal wat en heeft nogal verstrekkende implicaties), en wat Goed en Kwaad is en vooral
waarom, zijn gelovigen toch vaak sneller klaar! Die kunnen met zo'n vraag in wezen minder kanten op.
Een antwoord op een ethische vraag als: "Omdat het in de bijbel staat" (waarop dan onvermijdelijk een flamerige discussie over interpretatie volgt), heeft voor een ongelovige geen betekenis. Dat stukje mind is daar net effe wat opener, denk ik.
Maar zie dat geenszins als een waardeoordeel
a priori t.a.v. gelovigen en/of hun opvattingen. Al zeker niet in vergelijking met ongelovigen, want "we" zijn geen haar beter in het uitgaan van vooronderstellingen.
Oeps! Lijkt wel of ik één topic hiernaast zit!