Mens - lichaam =

[-Moondust-]

Lamborghini

De ziel is geen illusie, macht wel.

En hoe weet jij dat zo zeker?

Je geestelijke lichaam.

Dan weet ik nog niets. Wat is mijn geestelijk lichaam? En is die wel van mij? Moet ik dan niet eerst weten wie IK ben?

Wanneer het begon weet ik niet maar het duurt nog wel miljarden jaren willen we samen een worden.

Wat was er dan voor de geboorte van alle zielen? Hoeveel zielen werden er geboren? En wat gebeurt en na het éénworden van alle zielen?

Neu, wrom?

Just checking.

Nee, wel krijgen ze telkens opnieuw een lichaam, mits ze op aarde met al hun taken klaar zijn.

Van wie krijgen ze in godsnaam taken en waar zijn die taken goed voor?

En een maar algemene vraag: waar haal jij al deze "kennis" vandaan?

[Lamborghini]

-Moondust- schreef op 25 augustus 2002 @ 22:01:
[...]
En hoe weet jij dat zo zeker?

Doordat ik meerdere zaken heb meegemaakt waarbij voor mij duidelijk is bewezen dat de ziel bestaat.

[...]
Dan weet ik nog niets. Wat is mijn geestelijk lichaam? En is die wel van mij? Moet ik dan niet eerst weten wie IK ben?

Jij bent wie je bent. Eigenlijk ben jij alleen je ziel, dus je geestelijke lichaam. Je stoffelijke (dus dat nu op aarde) ben jij eigenlijk niet zelf. Je geest heeft het alleen ff in gebruik en zodra dat niet meer nodig is sterft dat lichaam. Dat is helemaal niet erg want je bent en blijft dan wie je al was. Dood gaan zal je nooit, je raakt alleen je stukkie vlees kwijt en dan ga je gewoon weer vrolijk verder.

[...]
Wat was er dan voor de geboorte van alle zielen? Hoeveel zielen werden er geboren? En wat gebeurt en na het éénworden van alle zielen?

Dit zijn vragen die niet van belang zijn. Nu nog niet iig. Er zijn nog zoveel andere zaken die veel belangrijker zijn. Ooit wordt het je allemaal uitgelegd maar dat kan nog wel enkele tot miljoenen jaren duren. Alles komt wanneer dat nodig is, dus wees niet bang dat je dat nooit zult weten, want zodra het nodig is wordt het je duidelijk gemaakt.
Focus je nu maar op belangrijkere zaken zoals liefde geven aan alles wat leeft. Heb je vrienden/kennissen/dieren/planten/medemens enz. lief. Zorg voor een ander en doe dat niet persee om te mogen ontvangen maar geef gewoon eens. Leer te geven, dan pas zul je kunnen ontvangen.

[...]
Van wie krijgen ze in godsnaam taken en waar zijn die taken goed voor?

Het heeft te maken met heel lang geleden (miljarden jaren terug). Maar om het ff simpel te houden. Iedereen heeft te maken met karma, met oorzaak en gevolg. Allemaal hebben we vroeger fouten gemaakt, zoals stelen, doden, haten, van alles. Al die fouten dien je weer recht te zetten. Dat rechtzetten is onder andere je taak. Dit kan op verschillende manieren en dit is voor iedereen weer anders aangezien iedereen zijn eigen geschiedenis heeft. Doe je dat in dit leven niet, nou moet je zelf weten. Maar weet wel dat je er niet makkelijk vanaf komt. Je zult het dan een volgende keer weer moeten proberen. Daarom heeft zelfmoord ook totaal geen nut, het is alleen maar uitstel. Ook kan je niet alles van vroeger in 1 leven goedmaken. Dus denk nou niet dat je dat ff in 1 leven moet klaren want dat gaat niet.
Het klinkt misschien grof maar dat is het niet: je bent zelf de veroorzaker van je eigen leed. Niet God en niet je medemens heeft er schuld aan, maar jijzelf. Het heeft allemaal te maken met wat je vroeger hebt uitgespookt. Wees daarom ook nooit bang dat een moordenaar die onschuldig wordt verklaard, of bijvoorbeeld al in het 1e jaar van zijn celstraf overlijd, er zonder straf vanaf komt want dat is niet zo. Hij krijgt wat die verdient, ook al heb je daar als aards mens geen benul of besef van.

En een maar algemene vraag: waar haal jij al deze "kennis" vandaan?

Je mag ervan vinden wat je wilt. En ik wil zelfs dolgraag dat je er zelf over nadenkt en het niet zo aanneemt. Want tenslotte moeten we alles zelf leren en ervaren. Dat kan een ander niet voor je doen, geen bijbel, niks en niemand. Zelf moet je alles een keer hebben gedaan en hebben meegemaakt en daaruit je eigen conclusies hebben getrokken. En daar heb je niet 1 aards leven de tijd voor, maar vele levens. Ik haal al deze dingen uit ervaringen en gebeurtenissen die ik heb meegemaakt. Ook heb ik dingen gelezen in boeken en via andere informatiekanalen ontvangen.

Ik praat niemand een geloof aan zoals vele anderen altijd wel proberen te doen.
Je moet altijd open staan voor alles en je moet zelf oordelen over wat je er van vind, kies zelf en bepaal zelf. Loop niet met de grote groep mee of met de grootste praatjesmaker. Zolang iedereen dat allemaal voor zichzelf doet en beslist ben ik blij , wat het ook mag zijn dat ze doen, maar ga niet met een ander meelopen of een ander overtuigen.

[-Moondust-]

Ik haal al deze dingen uit ervaringen en gebeurtenissen die ik heb meegemaakt. Ook heb ik dingen gelezen in boeken en via andere informatiekanalen ontvangen.

IS het dan ook zo?

Ik praat niemand een geloof aan zoals vele anderen altijd wel proberen te doen.

Niet vervelend bedoeld, maar feitelijk doe je dit wel, want je spreekt over zaken die anderen niet zo ervaren en/of hebben ervaren en dit dus maar moeten geloven. Bovendien breng je het met een behoorlijke stelligheid. Oftewel, het IS zo en niet anders. Ik begrijp het daarentegen wel, want ik heb zelf ook ditzelfde gedachtengoed jarenlang aangehangen totdat iemand mij vragen ging stellen daarover waar ik geen antwoord meer op wist te geven, omdat het gedachtengoed niet VAN MIJ was. Ik heb tig boeken, tijdschriften en artikelen gelezen en me in groepen bewogen die over dit soort zaken met elkaar spraken. Het stuk wat ik uit eigen ervaring heb vastgesteld met grondig radicaal onderzoek was bijna ZIP. Ik moest toegeven dat ik vrijwel alles had overgenomen van anderen omwille van zingeving (een bevredigd gevoel dat je WEET hoe alles werkt). Bovendien....je eigen ervaringen interpreteren leidt ook al per definitie tot vervorming van wat je de Waarheid zou kunnen noemen. Ik snap jou relaas over zielen wel, maar in hoeverre is dat ECHT. In hoeverre kan ik mijn ervaringen vertalen naar "absolute kennis"?

[Lamborghini]

-Moondust- schreef op 26 augustus 2002 @ 10:07:
[...]
IS het dan ook zo?

Voor sommige van die zaken die ik heb verteld in mijn posts wel ja. Andere heb ik aangenomen als waarheid om verschillende redenen.

[...]
Niet vervelend bedoeld, maar feitelijk doe je dit wel, want je spreekt over zaken die anderen niet zo ervaren en/of hebben ervaren en dit dus maar moeten geloven.

Het is makkelijker om het zo neer te plotten. Anders moet je alles helemaal uit elkaar gaan halen en omgooien wil ik er nog wat moois van maken. En juist omdat ik het idd lijk te doen zeg ik er aan het einde bij dat je je ogen altijd open moet houden. Je moet niet zomaar aannemen wat ik zeg, je moet het alleen in je opnemen en er over gaan nadenken en daarna zelf van denken wat je wilt.
Wat ik het ergste vind is wel die mensen zoals Jehova getuigen of christelijke figuren die je willen bekeren. Die zijn namelijk totaal verkeerd bezig, zo ga je niet om met een geloof. Alleen al om die reden geloof ik niet in het christendom.

Bovendien breng je het met een behoorlijke stelligheid. Oftewel, het IS zo en niet anders. Ik begrijp het daarentegen wel, want ik heb zelf ook ditzelfde gedachtengoed jarenlang aangehangen totdat iemand mij vragen ging stellen daarover waar ik geen antwoord meer op wist te geven, omdat het gedachtengoed niet VAN MIJ was.

Daarom zeg ik ook dat je zelf om je heen moet kijken en je conclusie eruit moet trekken, dat kunnen anderen niet voor je doen.
Soms moet je trouwens ook gewoon dingen aannemen wil je de rest kloppend houden, maar dit moet je dan met voorzichtigheid doen en met in je achterhoofd de gedachte dat je dit wel eens fout kan hebben.

Ik heb tig boeken, tijdschriften en artikelen gelezen en me in groepen bewogen die over dit soort zaken met elkaar spraken. Het stuk wat ik uit eigen ervaring heb vastgesteld met grondig radicaal onderzoek was bijna ZIP.

Er zijn zoveel zaken in het dagelijks leven waar je informatie uit kunt halen door alleen maar goed op te letten en open te staan, dat ik me haast niet voor kan stellen dat jij niks hebt vastgesteld.

Ik moest toegeven dat ik vrijwel alles had overgenomen van anderen omwille van zingeving (een bevredigd gevoel dat je WEET hoe alles werkt). Bovendien....je eigen ervaringen interpreteren leidt ook al per definitie tot vervorming van wat je de Waarheid zou kunnen noemen. Ik snap jou relaas over zielen wel, maar in hoeverre is dat ECHT. In hoeverre kan ik mijn ervaringen vertalen naar "absolute kennis"?

Is dat dan belangrijk dat je dat kan vertalen? Is het zo belangrijk om te weten of dat nou ECHT zo is. Waarom neem je niet genoegen met de ervaring die je hebt opgedaan en het gewoon in het midden laten door open te blijven staan voor alles om je heen.

[-Moondust-]

Lamborghini schreef op 26 augustus 2002 @ 11:13:
[...]

Voor sommige van die zaken die ik heb verteld in mijn posts wel ja. Andere heb ik aangenomen als waarheid om verschillende redenen.

Ben je met die aannames al niet de boel aan het verpesten en is de zuiverheid direct zoek?

[...]

Het is makkelijker om het zo neer te plotten. Anders moet je alles helemaal uit elkaar gaan halen en omgooien wil ik er nog wat moois van maken. En juist omdat ik het idd lijk te doen zeg ik er aan het einde bij dat je je ogen altijd open moet houden. Je moet niet zomaar aannemen wat ik zeg, je moet het alleen in je opnemen en er over gaan nadenken en daarna zelf van denken wat je wilt.
Wat ik het ergste vind is wel die mensen zoals Jehova getuigen of christelijke figuren die je willen bekeren. Die zijn namelijk totaal verkeerd bezig, zo ga je niet om met een geloof. Alleen al om die reden geloof ik niet in het christendom.

Begrijp me niet verkeerd, stelligheid en overtuigend overkomen is prima zolang ALLES vanuit je eigen ervaring komt. Alles wat uit boeken en de monden van andere mensen komt is nutteloos in het kader van de Waarheid.

[...]

Daarom zeg ik ook dat je zelf om je heen moet kijken en je conclusie eruit moet trekken, dat kunnen anderen niet voor je doen.
Soms moet je trouwens ook gewoon dingen aannemen wil je de rest kloppend houden, maar dit moet je dan met voorzichtigheid doen en met in je achterhoofd de gedachte dat je dit wel eens fout kan hebben.

DIT is nu wat ik bedoel met zoeken naar ZINGEVING ipv WAARHEID. Iemand die alleen genoegen neemt met 100% zuiverheid is geen enkel moment bezig met "iets kloppend maken". Ik vermoed dat "kloppend maken" voortkomt uit de drang alles te benoemen/vast te leggen. Er mogen geen hiaten zijn en als die er zijn, dan voelt dat onbevredigend. En een onbevredigend gevoel geeft geen zingeving. In het kader van zingeving moet alles rond zijn en mogen er geen hiaten meer in het verhaal zitten, anders zal men twijfelen aan . Grappig genoeg is GEEN ENKEL idee dat gebaseerd is op zingeving WATERDICHT. Men probeert altijd wel alles zo waterdicht te timmeren en bedient zich daarbij van alle soorten middelen die men dan zo goed mogelijk probeert te rechtvaardigen. Ik kan het niet anders zien dan jezelf blij maken met een dode mus!

[...]

Er zijn zoveel zaken in het dagelijks leven waar je informatie uit kunt halen door alleen maar goed op te letten en open te staan, dat ik me haast niet voor kan stellen dat jij niks hebt vastgesteld.

Ik stel de hele dag door dingen vast, maar heb geleerd er geen waarde aan te hechten. En als ik er toch waarde aan hecht, dan hecht ik er geen waarde aan dat ik er waarde aan hecht. Het constant oordelen over zaken is de bron van onwetendheid, men kan niet meer zuiver waarnemen en de dingen zien zoals ze zijn.

[...]

Is dat dan belangrijk dat je dat kan vertalen?

Blijkbaar wel, want dat is wat jij doet. Je vertaalt je ervaringen naar "kennis".

Is het zo belangrijk om te weten of dat nou ECHT zo is.

Als jij jezelf niet blij wil maken met een dode mus wel ja. Als jij alleen geinteresseerd bent in zingeving, prima. Maar als je WERKELIJK wilt weten hoe het zit, lijkt elke aanname mij een zonde.

Waarom neem je niet genoegen met de ervaring die je hebt opgedaan en het gewoon in het midden laten door open te blijven staan voor alles om je heen.

Ik neem zeker genoegen met de ervaring die ik opdoe en heb gedaan. Het leven verschijnt in mij zoals het verschijnt, meer is er niet. Het is vergankelijk en geen moment hetzelfde. Dan heeft het ook geen zin meer patronen of constructies te zoeken in die vergankelijkheid. Ze kunnen we alleen zingeving brengen en daar heb ik de illusie van ingezien. Het enige waar ik in geinteresseerd ben is de Waarheid. Dit begrip is niet voor niets absoluut. En deze Waarheid overstijgt de ervaring.

[Lamborghini]

Ik reageer alleen ff op dit stukje omdat ik het met de rest wel aardig eens ben en geen zin heb in een ellelange quote-quote discussie die alleen maar meer zich gaat verbreden.

-Moondust- schreef op 26 augustus 2002 @ 11:32:
Het enige waar ik in geinteresseerd ben is de Waarheid. Dit begrip is niet voor niets absoluut. En deze Waarheid overstijgt de ervaring.

En maakt het je uit wanneer je die Waarheid ontdekt? moet dat in dit leven zijn?

[-Moondust-]

En maakt het je uit wanneer je die Waarheid ontdekt? moet dat in dit leven zijn?

Nee. En op de tweede vraag kan ik niet antwoorden, want ik doorzie reincarnatie als illusie.

[Lamborghini]

-Moondust- schreef op 26 augustus 2002 @ 14:13:
[...]
Nee. En op de tweede vraag kan ik niet antwoorden, want ik doorzie reincarnatie als illusie.

Illusie?, mmm interessant.
Ik wil alleen nog tegen je kwijt dat ik voor je hoop dat je ooit een medium zal spreken die je bewijst dat zielen wel degelijk bestaan.
En die waarheid die jij wilt zul je niet in dit leven krijgen, daar is het te complex voor en daar zijn wij nog niet rijp voor. Tot dan, heb alles lief!

[-Moondust-]

Ik wil alleen nog tegen je kwijt dat ik voor je hoop dat je ooit een medium zal spreken die je bewijst dat zielen wel degelijk bestaan.

Je hebt (nog) niet begrepen wat ik zeg. Er is niemand die iets kan bewijzen. Er valt namelijk niets te bewijzen, omdat de randvoorwaarden door ons subjectieve ego worden bepaald.

En die waarheid die jij wilt zul je niet in dit leven krijgen, daar is het te complex voor en daar zijn wij nog niet rijp voor. Tot dan, heb alles lief!

DAT is ut um juist, het leven is onnoemelijk SIMPEL, alleen slechts weinigen zien dit. Laat je toch niet in de luren leggen dat het zo ingewikkeld is, want dat is het echt niet. Althans niet het mechanisme van het leven. De wereld die wij van dag tot dag meemaken heeft daar weinig mee te maken, omdat dat juist de grote illusie is. De film die zichtbaar wordt op het filmdoek. De projector gaat een keer uit en de film is foetsie...weg...maar het filmdoek is er nog, alleen het is niet zichtbaar...het is het onveranderlijke!

[Lamborghini]

-Moondust- schreef op 26 augustus 2002 @ 21:04:
[...]
Je hebt (nog) niet begrepen wat ik zeg. Er is niemand die iets kan bewijzen. Er valt namelijk niets te bewijzen, omdat de randvoorwaarden door ons subjectieve ego worden bepaald.

En ik snap je nog niet eerlijk gezegd.

[...]
DAT is ut um juist, het leven is onnoemelijk SIMPEL, alleen slechts weinigen zien dit. Laat je toch niet in de luren leggen dat het zo ingewikkeld is, want dat is het echt niet. Althans niet het mechanisme van het leven. De wereld die wij van dag tot dag meemaken heeft daar weinig mee te maken, omdat dat juist de grote illusie is.

Er is niks illusie aan de dagelijkse gebeurtenissen. Juist daar kun je wat mee doen.

Wij hebben duidelijk een andere kijk op deze zaken en zullen voorlopig hierover het niet eens worden met elkaar, maar dat hoeft ook niet, ieder zijn eigen weg.

[-Moondust-]

En ik snap je nog niet eerlijk gezegd.

De voorwaarden aan de hand waarvan iets als bewezen of niet bewezen wordt beschouwd verzinnen we zelf. Dat maakt een bewijs dus niet objectief, maar subjectief.

Er is niks illusie aan de dagelijkse gebeurtenissen. Juist daar kun je wat mee doen.

Jij DENKT dat je wat kan doen. Jij DENKT dat je invloed kan uitoefenen. Jij DENKT in wisselwerking te staan met andere objecten. Jij DENKT nog veel meer, maar het zijn geen vaste feiten, het zijn jouw denkprocessen. Vraag je eens een keer af: Wat kan ik nu met ABSOLUTE ZEKERHEID zeggen? Das verdomd weinig hoor. Ik zelf kan niet meer zeggen dan dat er zich een schouwspel afspeelt dat Ik ervaar. Ik kan dan zeggen: "Ik ben het Ervaren Zelf."

[Lamborghini]

-Moondust- schreef op 27 augustus 2002 @ 07:53:
[...]
De voorwaarden aan de hand waarvan iets als bewezen of niet bewezen wordt beschouwd verzinnen we zelf. Dat maakt een bewijs dus niet objectief, maar subjectief.

Nu ik snap ik je. Heb je gelijk in idd.

[...]
Jij DENKT dat je wat kan doen. Jij DENKT dat je invloed kan uitoefenen. Jij DENKT in wisselwerking te staan met andere objecten. Jij DENKT nog veel meer, maar het zijn geen vaste feiten, het zijn jouw denkprocessen. Vraag je eens een keer af: Wat kan ik nu met ABSOLUTE ZEKERHEID zeggen? Das verdomd weinig hoor. Ik zelf kan niet meer zeggen dan dat er zich een schouwspel afspeelt dat Ik ervaar. Ik kan dan zeggen: "Ik ben het Ervaren Zelf."

Klopt helemaal, zo kun je het ook allemaal zien.

[-Moondust-]

Mooie open houding heb je, Lamborghini, dat kom ik op internet (en in real life) niet vaak tegen.

[Verwijderd]

Lamborghini: Waarom laat die slimme God dan al die mensen eerst in al dat verdriet komen op aarde? Kan die ze net zo goed meteen allemaal in het pardijs zetten. Scheelt een hoop gedoe en wie wordt er slechter van?

Die "slimme God" heeft de mensen meteen in een paradijs gezet!
De mensen kozen er toen echter voor om het anders te doen dan God wou en daarom konden ze niet in het paradijs blijven. God heeft het toen een hele poos (nu nog steeds) toegelaten dat de mensen hun eigen gang gingen … met alle gevolgen van dien.

Ik baseer mijn geloof op wat er in de bijbel staat geschreven (dus niet op dat wat mensen zeggen die beweren "christenen" te zijn). Waarop baseer jij jouw geloof?

[-Moondust-]

Wat ik niet begrijp is dat je wat voor geloof dan ook uberhaupt serieus neemt. Het woord zegt het al GELOOF. Je weet eigenlijk niet hoe het zit, maar er wordt je een mooi verhaal aangedragen en volgt dit blindelings. Waarom doe je dit? Zit je jezelf niet blij te maken met dingen die je niet zeker weet?

[Lamborghini]

Verwijderd schreef op 29 augustus 2002 @ 09:01:
[...]
Ik baseer mijn geloof op wat er in de bijbel staat geschreven (dus niet op dat wat mensen zeggen die beweren "christenen" te zijn). Waarop baseer jij jouw geloof?

Ik hoop dat je de bijbel open leest. Daarmee bedoel ik, dat je de bijbel leest maar toch ook om je heen kijkt. De bijbel kan best mooi zijn (en handig) maar toch moet je ook op je omgeving letten en niet direct alles mijden wat eventueel 'niet goed' is volgens die bijbel want dat zou jammer zijn van je 'leven'. Je leeft in een wereld die God heeft gemaakt. Doe er dan ook wat mee en leer ervan en mijdt niet direct zaken die om je heen gebeuren omdat het volgens die bijbel niet mag. Ik heb namelijk meerdere familieleden die door hun oogkleppen niet zoveel meer van de wereld zien en dat komt omdat ze zich zogenaamd aan de bijbel houden (wat ze naar mijn mening niet meer doen als ik kijk naar wat ze soms uitspoken).

Ik baseer mijn geloof op ervaringen die ik heb gehad met verschillende zaken. Ook haal ik dingen uit boeken die naar mijn mening kloppen. Maar ik blijf om me heen kijken en houd in mijn achterhoofd de gedachte dat alles wel eens anders zou kunnen zijn als dat ik in die boeken lees. Daarentegen zijn er al wel dingen uit de boeken bevestigd door ervaringen.

[Lamborghini]

-Moondust- schreef op 28 augustus 2002 @ 20:24:
Mooie open houding heb je, Lamborghini, dat kom ik op internet (en in real life) niet vaak tegen.

Dankje. Ik vind het ook jammer dat je dat weinig tegenkomt. Het zou namelijk een heleboel mensen helpen, ook al denken ze zelf van niet of hebben ze dat niet door.

Toch is het gek want er zijn een hoop zaken die volgens bepaalde geloven zo zijn terwijl als je om je heen kijkt je ziet dat dat helemaal niet zo werkt. Ze zijn alleen zo blind geworden dat ze dat niet meer zien, jammer, heel jammer, want het kan zoveel mooier en makkelijker zijn.

[Verwijderd]

Ik zie geloof als een goed hulpmiddel om vooruit te komen in het leven. Als een motivatie om dingen te doen, of te laten. Niet omdat anderen dat zeggen, niet omdat ik dat ergens lees, maar ouur voor mijzelf; omdat ik dat geloof.

Om logische redenen geloof ik in reincarnatie.
Ik heb dagelijks te maken met kleine probleempjes en keuzen: trek ik een jas aan of niet.
Ik heb maandelijks te maken met iets grotere probleempjes en keuzen: Betaal ik die rekening wel of niet.
Op langere termijn heb ik terug kerende vragen over m'n eventuele relatie, werk of studie.

Dit zijn klieine cyclische probleempjes in grotere cyclische problemen.
Waarom zou het leven dan liniair zijn?

Dus geloof ik in de terug kerende toestand van geboorte en dood.
Het geeft me de ruimte, tijd en mogelijkheden om te onderzoeken, te ervaren en te leren.

Ik zie dit leven als een studie periode, en straks heb ik vakantie.
Zeker weten doe ik dit niet, ik heb daar geen kennis over; het is geen wetenschap.
Maar ik put daar geloof en vertrouwen uit... puur als hulpmiddel.

Sommige mensen houden het aards: ze leren van de ouderen, en geven de kennis, plus wat nieuws, door aan de jongeren. En daarna is er..... niets.

Wat is, of wat niet is; dat weet ik niet. Maar dat laatste motiveerd mij niet. Het leven lijkt me dan een zinloze bezigheid; ik zou direct zelfmoord plegen als het ophoudt bij m'n dood!
Dus uit pure logische redenen geloof ik!

Mocht het zo zijn dat er niets is als ik dood ben...
Dan maakt het toch niet meer uit, maar heb ik er wel het beste uit gehaald.
Puur voor mijzelf; en niet voor een God, paus, rabijn, priester of weet ik niet qwat voor een betweter.

edit:
oh ja, vergeten

Omdat ik dus uitga van een cyclus in/van het leven zelf; ga ik dus ook uit van het behoud van bewustzijn (energie). Die mag je wat mij betreft wel ziel noemen die zich desnoods manifesteerd als aura bij mensen.

[-Moondust-]

Verwijderd schreef op 29 augustus 2002 @ 21:29:
Ik zie geloof als een goed hulpmiddel om vooruit te komen in het leven. Als een motivatie om dingen te doen, of te laten. Niet omdat anderen dat zeggen, niet omdat ik dat ergens lees, maar ouur voor mijzelf; omdat ik dat geloof.

Prima motivatie! Het werkt bij jou dus als zingeving. Vergeet dan niet dat het om die reden dus totaal geen zogenaamd waarheidsgehalte heeft. Het doet bij jou dienst als zingevingsinstrument waar je geen echtheid aan kan ontlenen. Fout die veel mensen maken is dat ze zingeving en waarheid met elkaar verbinden. Voor dat je het weet verkondigen ze hun middelen tot zingeving als waarheid.

Om logische redenen geloof ik in reincarnatie.

Mijn opa zweert ook bij logica, maar is daardoor bijzonder beperkt in zijn mogelijkheden. Toch doet hij dat zelf, ook al heeft hij dat niet in de gaten. Wat betreft reincarnatie...het klinkt allemaal geweldig, het lijkt allemaal te kloppen. Maar is het niet gewoon het resultaat van onze drang eeuwig door te leven. WIE is eigenlijk degene die incarneert? Is dat wel iets met dezelfde identiteit als degene die stierf. De kwestie van de identificatie speelt hier een rol. Weleens van Rupert Sheldrake gehoord en zijn befaamde morfogenetische velden? Het kan zijn dat als er iemand geboren wordt deze bepaalde energieen zich eigen maakt en zich daarmee gaat identificeren. Zodoende lijkt de nieuwe incarnatie een voortzetting van het vorige leven, maar in werkelijkheid is het gewoon overgenomen energie waarmee geidentificeerd wordt. Identificatie is waar het allemaal om draait. Wij mensen identificeren ons met ons lichaam, met onze geest, met ons gevoel, met ons denken en soms met onze ziel. Maar is die identificatie wel terecht?

Ik heb dagelijks te maken met kleine probleempjes en keuzen: trek ik een jas aan of niet.
Ik heb maandelijks te maken met iets grotere probleempjes en keuzen: Betaal ik die rekening wel of niet.
Op langere termijn heb ik terug kerende vragen over m'n eventuele relatie, werk of studie.

Dit zijn klieine cyclische probleempjes in grotere cyclische problemen.
Waarom zou het leven dan liniair zijn?

Dus geloof ik in de terug kerende toestand van geboorte en dood.
Het geeft me de ruimte, tijd en mogelijkheden om te onderzoeken, te ervaren en te leren.

Alles werkt ogenschijnlijk in cycli, grote en kleine. Het feit dat deze gedachte ogenschijnlijk ruimte, tijd en mogelijkheden om te onderzoeken, te ervaren en te leren geeft, lijkt mij meer wishful thinking dan waarheid.

Ik zie dit leven als een studie periode, en straks heb ik vakantie.
Zeker weten doe ik dit niet, ik heb daar geen kennis over; het is geen wetenschap.
Maar ik put daar geloof en vertrouwen uit... puur als hulpmiddel.

Komt deze gedachte niet voort uit de ontkenning van het NU, altijd maar hopende dat er iets mooiers komt?

Sommige mensen houden het aards: ze leren van de ouderen, en geven de kennis, plus wat nieuws, door aan de jongeren. En daarna is er..... niets.

Wat is, of wat niet is; dat weet ik niet. Maar dat laatste motiveerd mij niet. Het leven lijkt me dan een zinloze bezigheid; ik zou direct zelfmoord plegen als het ophoudt bij m'n dood!
Dus uit pure logische redenen geloof ik!

Ik denk dat je je geloof wil rechtvaardigen door jezelf wijs te maken dat het logisch is en "logisch" heb je al geadopteerd als zijnde vaststaand en onbuigzaam. Het lijkt alsof je vindt dat het leven zinvol moet zijn. Ook dit heb je zelf bedacht, maar is het ook werkelijk zo?

Mocht het zo zijn dat er niets is als ik dood ben...
Dan maakt het toch niet meer uit, maar heb ik er wel het beste uit gehaald.
Puur voor mijzelf; en niet voor een God, paus, rabijn, priester of weet ik niet qwat voor een betweter.

Je gebruikt het woord "beste". Wie bepaalt nu wat het beste is? Alsof er ook een "slechtste" is. Je tracht voor jezelf te rechtvaardigen dat jij IETS voorstelt, dat je WAARDE hebt. Waarom heb je het nodig om waarde te hebben?

[Verwijderd]

Je vraag is eigenlijk waaruit de mens bestaat, alleen de aantoonbare cellen of nog meer? Vanuit geneeskundig opzicht zou ik snel voor het eerste kiezen. Alleen kunnen de mensen niet aanvaarden dat wij als hoogste wezens op deze planeet niets meer zullen zijn na de dood. Dat dat niet voor de rest van de wereld geldt, blijkt wel uit het feit dat er nog nooit over een dierenhemel is gesproken. Nee, de mens is uniek, want wij hebben bewustzijn. En dat zou iets moeten zijn wat ons onderscheidt van de dieren (niet meer het gebruik van gereedschap, we hebben tot onze grote schrik ontdekt dat ook dieren in staat zijn gereedschap te gebruiken). Bewustzijn, ziel, volgens de geneeskunde is de ziel te vinden in het peri-aquaductisch grijs, een mond vol, maar ik wil alleen maar zeggen dat de ziel ook substantieel is. We worden gevormd door genen en omstandigheden met een ratio van ongeveer 30% - 70%. Je bewustzijn en wie je bent, je karaktereigenschappen, je persoon, wordt dus gevormd door genen, maar vooral door omstandigheden, oftewel: je geheugen. Daarom ben ik het met je eens dat zonder geheugen de mesn zielloos is, bijvoorbeeld de man na het blok beton op z'n hoofd. Zonder geheugen ben je niets, je leeft niet meer. De film Memento geeft dit mooi weer. De neurobioloog Oliver Sacks schreef ook over een man met verlies van korte-termijn geheugen en kwam ook tot de conclusie dat de man geestelijk gezien dood was en geen ziel meer had. Ik ben het dus met je eens dat de mens zonder lichaam niets is, met als conclusie dat de mens dus ook niets MEER is dan een lichaam, wat wordt aangestuurd door kalium efflux en natrium influx, oftewel stroompjes.

[Verwijderd]

Het is duidelijk dat er twee groepen zijn:
Een groep gelooft enkel hetgeen wat bewezen is, wat wetenschappelijk ondersteund is dus.
De andere groep gelooft in andere dingen uit persoonlijke overtuiging of omwille van het feit dat ze niet kunnen aanvaarden dat wij mensen, de enige soort met een bewustzijn, de elite van deze planeet niet meer zouden zijn dan een chimpansee met een grotere herseninhoud.
Langs één standpunt vind ik dat ook moeilijk te aanvaarden.
Ik zou het een fout van de natuur of evolutie vinden als ze ons een bewustzijn gaf terwijl wij niet meer zijn dan een doelloos rondzwervend lichaam dat na de dood niets meer betekend.
Niets is namelijk zo erg dan te beseffen dat je leven zinloos is en dat na je dood er niks meer van dat bewustzijn overblijft.

Er is niemand die een antwoord op deze vraag kan geven gewoonweg omdat we te weinig weten.
We krijgen maar een deel van de realiteit te zien deels omdat onze zintuigen te beperkt zijn anderzijds omdat onze hersencapaciteit nog te klein is.
We zullen het met dit deel van de realiteit moeten doen en het is onze taak om steeds meer van het onbekende deel te ontdekken en te begrijpen.
Dat is dan volgens mij ook het plan dat de natuur voor ons heeft: De evolutie zal uitwijzen waar alles vandaankomt, waar alles naartoegaat en waar alles uiteindelijk toe gediend heeft.

[Verwijderd]

Moondust
Prima motivatie! Het werkt bij jou dus als zingeving. Vergeet dan niet dat het om die reden dus totaal geen zogenaamd waarheidsgehalte heeft. Het doet bij jou dienst als zingevingsinstrument waar je geen echtheid aan kan ontlenen.

Sorry, maar het is niet aan jou om daarover te oordelen.
Hoewel de aanleiding welliswaar gebasseerd is op logica, zijn mijn ervaringen dat niet.
Ik heb nog steeds te maken met 'bewijs'. Bewijs van toevalligheden die absoluut niet logisch zijn. Een voorbeeldje doet het altijd leuk, en het is er een uit velen:

Ik had wat probleempjes met een vriendin, en ik stond op het punt om op vakantie te gaan. Ik mis de trein, ga vervolgens naar een kroeg waar ik nooit kom (vlakbij het station); en drink daar rustig een biertje. Op het moment dat ik weg wil gaan, komt zij vanachter deze kroeg mijn kant op. Ze had net een brief klaar die ze voor mij schreef. In deze kroeg zat zij ook nooit eerder, en zeker niet overdag. Goed gepraat, de brief bepraat. En ik kon rustig op vakantie.

Logica? Wel als ik het uitleg in een vorm als "universele werking"

Alles werkt ogenschijnlijk in cycli, grote en kleine. Het feit dat deze gedachte ogenschijnlijk ruimte, tijd en mogelijkheden om te onderzoeken, te ervaren en te leren geeft, lijkt mij meer wishful thinking dan waarheid.

Wat is er mis met wishfull thinking, als dit me helpt (dat is toch eigenlijk het minste geloof wat je zou kunnen hebben). Zolang het niet gebruikt wordt als excuus, dan zou het me belemmeren. En dat doet het juist niet.

Komt deze gedachte niet voort uit de ontkenning van het NU, altijd maar hopende dat er iets mooiers komt?

Het is juist het NU waar ik in leef. Gisteren is een spoor die ik achter laat; de weg die ik gevolgt heb, en die me gebracht heeft waar ik nu ben. Morgen is een fata-morgana, een zinnebeeld waar ik me echter wel op moet richten maar geen enkele houvast aan kan ontlenen. Vroeger concentreerde ik me met athletiek ook op m'n voorganger, en ging er aan voorbij. Totdat ik me concentreerde op de finish, ook daar ging ik aan voorbij. Je moet toch wel een doel in het leven hebben. En als je de keuze hebt; waarom geen mooie.

Ik denk dat je je geloof wil rechtvaardigen door jezelf wijs te maken dat het logisch is en "logisch" heb je al geadopteerd als zijnde vaststaand en onbuigzaam. Het lijkt alsof je vindt dat het leven zinvol moet zijn. Ook dit heb je zelf bedacht, maar is het ook werkelijk zo?

Mijn logica is niet te vergelijken met de logica van anderen. Het is een onderdeel van mijn denkwijze, gebasserd op mijn visie van de wereld en mijn ervaringen in deze wereld. Mijn logica kan morgen anders zijn, als ik dat wil.
En mijn leven IS zinvol, omdat ik daarvoorkies. Misschien het leven van anderen niet zinvol, en dat vindt ik jammer voor hen. Misschien is mijn leven niet zinvol voor andere... Die hebben pech! Ik kan niet iedereen tevreden maken, lijkt me veel te vermoeiend.

Je gebruikt het woord "beste". Wie bepaalt nu wat het beste is? Alsof er ook een "slechtste" is. Je tracht voor jezelf te rechtvaardigen dat jij IETS voorstelt, dat je WAARDE hebt. Waarom heb je het nodig om waarde te hebben?

Al die begrippen zijn relatief. Lekker, een Mooi ook. IK ben diegene die bepaald wat het beste is voor mij. En zit ik verkeerd, dan loop ik vanzelf wel tegen een muur op. dan val ik vanzelf wel op m'n snuffert. En moet ik opnieuw kiezen wat dan het beste voor mij is. En ik heb waarde niet nodig... Ik ben van waarde! (net zoals ik ieder ander van waarde vind)
En dat is weer puur mijn intepretatie, van mijn leven. Je mag daar best wel over praten. Maar dat heeft toch geen zin. Het is van mij. En niet perse van toepassing op anderen.
Ik kan alleen anderen laten zien hoe ik er mee omga. En misschien dat anderen daar wijzer van worden: Of ze 'waarderen' het, of ze zien mij als een slecht voorbeeld zodat ze beter weten wat ze wel willen.

En dit klinkt misschien ontzettend egoistisch e/o egocentrisch. Maar dat is wel de manier hoe ik de wereld in kijk. Egocentrisch: ik zie de wereld nu eenmaal om mij draaien, maar ik zie mijzelf niet als belangrijker dan een ander. Egoistisch: Ik probeer mijn eigen mening te vormen. Misschien neem ik wat over van anderen, maar dat is alleen maar omdat het mij uitkomt; ik probeer me niet te laten manipuleren (kun je niet altijd voorkomen)
En voor de rest... God snapt het wel

edit:
Het volgende is ook een interpretatie:

Marchello_E schreef op 27 augustus 2002 @ 09:59 in "[God] sorry, ik heb andere dingen te doen? ":
...Lees eventueel maar...

edit:
Het blijft me toch steeds bezighouden...hehe grappig

Mijn opa zweert ook bij logica, maar is daardoor bijzonder beperkt in zijn mogelijkheden.

Ik geloof in een God om mijn redenen. Ik zou God beperken als ik dat geloof maar in 1 richting had. Ik heb meerdere; logica is daar 1 van, gevoelsmatig geloof ik ook. In de thread:"[God] sorry, ik heb andere dingen te doen" ben ik erachter gekomen dat ik ook in de bijbel kan geloven.
Naar mijn mening is een waar geloof op alle vlakken waarheid: Aards niveua, spiritueel niveau, esotherisch niveau, metafysisch niveua, wetenschappelijk niveau, logisch niveau..etc. Wat is 1 richting in de zee van ruimte..Niets!. Ik noem het maar God, bij gebrek aan een ander woord. Maar ik beperkt het niet; ik geloof niet in een beperkte God. Ik geloof ook niet dat God in het middelpunt staat. Wijs mij het middelpunt aan van het universum, en zal me daartoe richten net als wat Mekka betekent voor de Islam. Zo vind ik het ook heerlijk op 'smorgens een knikje te geven aan de zon. Helemaal geweldig vindt ik het als op dat moment de zon doorbreekt. Is dit een illusie of wishfull thinking? mischien. Maar het voelt wel goed, en daar gaat het bij mij om, zonder anderen in de weg te staan.

[Verwijderd]

Bedankt voor jullie reacties, ik wilde graag nog een beetje reageren...

Lamborghini

Zo zijn er mensen die wel eens uittreden uit hun lichaam. Stel nou dat ze in het dagelijks leven een bril gebruiken omdat ze zeer slecht zien. Die mensen kunnen tijdens uittredingen alles wel makkelijk 'zien', omdat ze dan namelijk met andere ogen kijken.

Is dat ooit bewezen? Mensen die niet kunnen zien en wel kunnen uittreden, volgens mij kunnen die dan heel makkelijk het "echte" bewijs daarvoor leveren.

En maakt het je uit wanneer je die Waarheid ontdekt? moet dat in dit leven zijn?

Wel zolang dit het enige leven is dat ik heb, waarbij het dan eigenlijk meteen ook weer zonde van de korte tijd is om daar over na te gaan denken...

En die waarheid die jij wilt zul je niet in dit leven krijgen, daar is het te complex voor en daar zijn wij nog niet rijp voor. Tot dan, heb alles lief!

Dat lijkt me zowiezo wat je ook gelooft altijd een goed plan.

Ik baseer mijn geloof op ervaringen die ik heb gehad met verschillende zaken.

Wil je me over die ervaringen wat meer vertellen?

Imdo

Volgens mij herschept Hij ze dan als een exacte kopie, vooral wat betreft de geestelijke kant van de persoonlijkheid.

Maar dan vraag ik me af wat ik er aan heb als mijn ziel herschapen wordt. Leuk voor die "kloon", maar dan ben ik dus gewoon weg?

Uiligheden

Ik ben het dus met je eens dat de mens zonder lichaam niets is, met als conclusie dat de mens dus ook niets MEER is dan een lichaam, wat wordt aangestuurd door kalium efflux en natrium influx, oftewel stroompjes.

Wat ik wel jammer vind is dat daarvoor alle "bewijzen" op tafel liggen ( dat we alleen wat stroompjes zijn ), en dat er voor de mooiere denkbeelden weinig anders dan gewoon geloven op zit.

[b]MArchello_E[/e]

En mijn leven IS zinvol, omdat ik daarvoorkies.

Dat vind ik wel een mooie uitspraak, misschien is dat wel het antwoor op "Wat is de zin van het leven"

[-Moondust-]

Wij mensen begrijpen het leven niet, kunnen het niet doorgronden....en dat komt doordat we ons op de verkeerde dingen richten. We richten ons op de illusie (de schepping) in plaats van dat wat we in wezen zijn. Zolang we naar de manifestatie van de bewuztizjn kijken, kijken we naar datgene wat we in werkelijkheid niet zijn. Tsja, en dan beginnen de problemen.

[Verwijderd]

Hehe, eindelijk eens een zinnige opmerking...Maar deze illusie spiegelt wel het ware Zelf (=Mens-lichaam)

[-Moondust-]

Die illusie spiegelt helemaal niets. De illusie die wij de schepping noemen is slechts een uiting/manifestatie van wat we zijn. Daarbij kan je echter niet spreken van spiegelen, omdat spiegelen iets identieks impliceert terwijl er totaal geen overeenkomsten zijn. Wat wij zijn kan simpelweg niet uitgedrukt worden. Je kan het filmdoek slechts zichtbaar maken door er een film op af te spelen, maar wat je ziet heeft niets met het filmdoek te maken.
Ik denk wat ik wel snap wat je bedoelt met spiegelen, maar in deze context is dat mijns inziens niet van toepassing. Wat ik zie als ons Ware Zelf overstijgt de schepping volledig.

[RenOfHeavens]

Even ertussen door volgens mij is de ziel gewoon niks meer dan de instelling die je hebt.
Hooligans bijvoorbeld die hebben een hele verkeerde instelling, alles rammen alles slopen, nou wordt door de bijbel of door gelovigen(want het is volgens hun geschreven) dat als je lichaam aan het eind is, (ik zou niet weten wanneer mn ziel zn laatste loodje trekt)kom je of in de hemel of in de hel. Nou IK zou als een zeer gelovige hooligan gelijk een ommekeer maken want ja wie wil zn ziel nou verbrand hebben?Ik niet!Dus word ik maar een goodie.
Nou ben ik niet gelovig noch een goodie of een hooligan.waar laat dat mij?Als ik een ziel had dan zou ik weten waar ik vandaan kwam en waarschijnlijk waar ik naartoe zou moeten gaan maar dat weet ik niet, dus zeg ik gewoon een lichaam + ziel= gelijk aan een auto met benzine.

[Verwijderd]

Volgens mij, RentOfHeavens, kom je altijd terecht waar je op richt. Om het simpel te zeggen: mensen die graag dingen vernielen, zullen zeer waarschijnlijk zelf de vernieling in gaan. Mensen die vertrouwen geven, zullen zich vertrouwd voelen. Mensen die zich bezig houden met een hel (positief of negatief) zullen vast dan wel in de hel belanden. Je bent niet gelovig, nog een goodie of een hooligan, dus je beland vast wel ergens in het midden... ben je helemaal niets, dan zul je vast wel nergens terecht komen.

Als je benzine gelijk stelt aan de ziel, en de ziel weet waar je vandaan komt en naar toe moet: dan beland je met lood vrij in het westen.. met super in het noorden, met lood in het zuiden, en met normaal in het westen... Lastig als je te veel benzine hebt, en moet omkeren en ook leuk als de auto stuk gaat.. dan kun je altijd nog de benzine in de fik steken, om warm te blijven; is het ook nog ergens anders goed voor, ipv een richting bepaler...

[Christiaan]

In de psychologie heb je het dualisme: dat is het geloof dat er iets is als een geest dat het lichaam bestuurt. Het zijn echter twee losse entiteiten. Dit dualisme (voor het eerst geuit door Descartes) is verworpen met als argument de wet van behoud van energie: iets wat geen energie of massa heeft kan niet iets wat dat wel heeft beinvloeden. De ziel, een materieloos en energieloos iets, kan dus niet het lichaam besturen.

Intussen gelooft eigenlijk geen psycholoog meer in iets dualistisch. Alleen monismen worden aanhangen - dus het 'geloof' dat er maar 1 bestaan is: het materiele bestaan. Alles is materiaal en is dus uiteindelijk te verklaren dmv beschrijvingen van fysische processen.

Ik vind alleen die ene aanname dat iets wat geen massa en energie bezit niets wat dat wel heeft kan beinvloeden wat zwak.... Want dat is *de* peiler van *het* argument om het dualisme aan te vallen.

[Sovereign]

ChristiaanVerwijs schreef op 05 september 2002 @ 20:12:
Intussen gelooft eigenlijk geen psycholoog meer in iets dualistisch. Alleen monismen worden aanhangen - dus het 'geloof' dat er maar 1 bestaan is: het materiele bestaan. Alles is materiaal en is dus uiteindelijk te verklaren dmv beschrijvingen van fysische processen.

Een interessant artikel over een dergelijke inname vond ik trouwens gisteren hier:

http://www.ufoskeptic.org/grossman.html

[Verwijderd]

CristiaanVerwijs:
Intussen gelooft eigenlijk geen psycholoog meer in iets dualistisch. Alleen monismen worden aanhangen - dus het 'geloof' dat er maar 1 bestaan is: het materiele bestaan. Alles is materiaal en is dus uiteindelijk te verklaren dmv beschrijvingen van fysische processen.

Elke psycholoog een materialist? Geef is wat bronnen(onderzoek ofzo) waar dat uit blijkt, ik ben benieuwd .

Even een artikel van de man die wordt gezien als de grootste nog levende filosoof( J. Searle) op het gebied van 'Philosophy of mind' :

http://ist-socrates.berke...ticles/consciousness.html

[Verwijderd]

Ufusceptic: op zo'n manier BDE verklaren lijkt me een beetje hetzelfde als een wetenschappelijke bepaling van smaak, gevoel en ervaringen. Het is mogelijk, het is gedaan, het is gecatagoriseerd, maar de uiteindelijke (uit)werking is voor iedereen toch anders. Dat de een zich helemaal euforisch kan voelen bij het zien van een mooie tuin, kan de ander zich zorgen maken over het onderhoud daarvan: het is maar hoe je het bekijkt.

Die link van socrates is wel een leuke, kan ik mooi gebruiken bij m'n alternatief onderzoekje naar intelligentie in softwareprogrammatuur (maar dat terzijde).

Wat die 2 linkjes dus zeggen is: Mens-Lichaam=Niets <=> Mens=Lichaam
Het is een wetenschappelijke mogelijkheid (die veranderen toch per tijdperk: wat gisteren waarheid scheen, blijkt morgen onzin te zijn)
Maar ik kies daar niet voor, omdat het niet werkbaar is voor mij (voor anderen juist wel).

Ik ga er trouwens persoonlijk wel vanuit dat de ziel een energie vorm is, die in hogere of lagere trilling kan functioneren. Welke zich eventueel kunnen manifesteren in aura's en die in contact kan treden met andere mensen, zonder "in-visual-range" te zijn.

Hierbij gaat dus wel de "wet-van-behoud-van-energie" op. De omgeving reageerd op dezelfde manier, zoals je instelling is. En vice versa. (of het komt op z'n minst zo op je over)

Om een voorbeeld te noemen: Het opvangen van de stemming van mensen, is niet altijd af te lezen uit lichaamstaal (of het weer); dit is een gevoelskwestie die verder reikt dan het menselijk lichaam.

En ook al blijkt deze 'energievorm' uiteindelijk onzin, dan nog is het op z'n minst een uitstekend psychologisch hulpmiddel die de wereld werkbaarder maakt.

[Sovereign]

Verwijderd schreef op 06 september 2002 @ 02:48:
Ufusceptic: op zo'n manier BDE verklaren lijkt me een beetje hetzelfde als een wetenschappelijke bepaling van smaak, gevoel en ervaringen. Het is mogelijk, het is gedaan, het is gecatagoriseerd, maar de uiteindelijke (uit)werking is voor iedereen toch anders.

Als ik je goed begrijp stel je dat een NDE een subjectief element is, niet? Dat is het voor de persoon die de NDE ondergaat zeker, maar zoals ik begrepen heb van het artikel (ik ben helemaal niet bekend met enige NDE literatuur helaas) is er wel zeker een objectieve component, namelijk die aspecten van een NDE ervaring die met een materialistische visie niet verklaard kunnen worden (enkele voorbeelden hiervan worden genoemd in het stuk). Als die ervaringen getoetst en geverifieerd kunnen worden dan ben ik het eens met de auteur dat de materialistische visie in een wetenschappelijk verklarende zin gewoonweg tekort schiet.

[Lamborghini]

Verwijderd schreef op 02 september 2002 @ 21:04:
[...]
Is dat ooit bewezen? Mensen die niet kunnen zien en wel kunnen uittreden, volgens mij kunnen die dan heel makkelijk het "echte" bewijs daarvoor leveren.

Of het ooit bewezen is weet ik niet, maar je kunt het in principe makkelijk via een experiment achterhalen.

[...Tot dan, heb alles lief!]
Dat lijkt me zowiezo wat je ook gelooft altijd een goed plan.

Is het ook, en daarom verbaas ik mij er dan ook over dat er kerken zijn/waren die wapens zegenden, en waarom mensen nog steeds elkaars hoofden inslaan en met messen doodsteken.

[...]
Wil je me over die ervaringen wat meer vertellen?

Zoals ik al eerder in dit topic heb vermeld doe ik daar geen verdere uitspraken over aangezien het zeer persoonlijk is en het teveel extra informatie vergt zodat een eenvoudig model niet kan worden voorgelegd om het op te helderen.

[RMYuma]

Waarom gaat iedereen uit van dingen die ze van anderen gehoord of gelezen hebben? Waarom begin je niet met een leeg vel, en ga je zelf op zoek naar bewijzen en het hoe&waarom...? Dan weet je ten minste zeker, dat je niet zomaar iets aanneemt van anderen.

Dus begin eens met de vraag of er wel zonodig een God of andere hogere macht zou moeten zijn. En of je wel zo speciaal bent als mens in dit onmetelijk grote heelal. Zijn we allemaal wel zo belangrijk en hebben we wel een doel? Misschien is dit namelijk niet zo, en is alles gewoon stom wetenschappelijk toeval. Dus dat we hier zijn ZONDER reden en dat we op zoek zijn naar een God die NIET bestaat.

dus eerst met een leeg vel beginnen, en dan pas gaan invullen, die levensvisie. En wel objectief blijven, en je niet door slechts wat spirituele woorden laten bevliegen.

Succes, en wees niet bang voor de waarheid, ook als die harder is dan je denkt!

[-Moondust-]

The_Prince_of_Mu schreef op 15 oktober 2002 @ 17:02:
Waarom gaat iedereen uit van dingen die ze van anderen gehoord of gelezen hebben? Waarom begin je niet met een leeg vel, en ga je zelf op zoek naar bewijzen en het hoe&waarom...? Dan weet je ten minste zeker, dat je niet zomaar iets aanneemt van anderen.

Bingo, jij snapt het! Men doet maar aannames bij het leven en gaat zich vervolgens afvragen hoe ze die aannames kunnen interpreteren. Als je er zo naar kijkt is het echt belachelijk hoe mensen doen en wat ze zichzelf allemaal aan onzin wijsmaken, lachwekkend zelfs.

Dus begin eens met de vraag of er wel zonodig een God of andere hogere macht zou moeten zijn. En of je wel zo speciaal bent als mens in dit onmetelijk grote heelal. Zijn we allemaal wel zo belangrijk en hebben we wel een doel? Misschien is dit namelijk niet zo, en is alles gewoon stom wetenschappelijk toeval. Dus dat we hier zijn ZONDER reden en dat we op zoek zijn naar een God die NIET bestaat.

Je gaat hier al een stap te ver, namelijk voorbij de aanname dat degene die wij IK noemen een mens is. En als we een mens zijn, WAT zijn we dan van een mens? Het lichaam, het denken, het voelen, de ziel (die blijft leuk), etc.

dus eerst met een leeg vel beginnen, en dan pas gaan invullen, die levensvisie. En wel objectief blijven, en je niet door slechts wat spirituele woorden laten bevliegen.

Waarom laat je het vel niet leeg? Wat is het nut om het weer in te gaan vullen, dan vervuil je de boel weer met een vertroebelde blik als gevolg.

Succes, en wees niet bang voor de waarheid, ook als die harder is dan je denkt!

De waarheid is net zo pijnlijk als jij jezelf wijsmaakt....in ALLE opzichten!

[Verwijderd]

The_Prince_of_Mu schreef op 15 oktober 2002 @ 17:02:
Dus begin eens met de vraag of er wel zonodig een God of andere hogere macht zou moeten zijn. En of je wel zo speciaal bent als mens in dit onmetelijk grote heelal. Zijn we allemaal wel zo belangrijk en hebben we wel een doel? Misschien is dit namelijk niet zo, en is alles gewoon stom wetenschappelijk toeval. Dus dat we hier zijn ZONDER reden en dat we op zoek zijn naar een God die NIET bestaat.

-Moondust- schreef op 15 oktober 2002 @ 23:53:
De waarheid is net zo pijnlijk als jij jezelf wijsmaakt....in ALLE opzichten!

Helemaal mee eens...
Op de grote schaal van het universum stellen we toch niets voor...
En als het toch niets uitmaakt, waarom zou je zelf dan nietig en klein moeten voelen? Dan kun je dus net zo goed bedenken dat je groot en machtig bent, want het maakt toch niets uit. In dat geval hoef je ook niet te zoeken naar een hogere macht buiten jezelf, maar stel je gewoon dat deze macht in jezelf zit.

De waarheid is net zo krachtig en machtig als jij jezelf wijsmaakt.

Dat vind ik best wel spiritueel van jullie (volgens mij onbedoeld)