Op zondag 10 februari 2002 16:56 schreef Diadem het volgende:
De recente rel rond Pim Fortuyn lijkt me een mooie gelegenheid voor een discussie over deze 2 artikelen van de grondwet:
[Art 1]
[Art 7]
De centrale vraag lijkt me: Moeten we het uiten en verspreiden van rascistische, sexistische of anderszinds discriminerende opvattingen toelaten?
Waarom stel je die vraag? of beter: wat is je doel met het antwoord op die vraag?
In NL hebben we een grondwet die is opgebouwd uit artikelen waarbij artikelen met een lager nummer artikelen met een hoger nummer overrulen. Artikel 1 overruled dus artikel 7. In het Wetboek v. Strafrecht is verder geregeld dat discriminerende uitlatingen strafbaar zijn, wat automatisch artikel 7 inperkt want artikel 7 heeft 1 kanttekening: "behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. ".
Of je er nu voor of tegen bent, dat boeit niet. Onze rechtstaat is opgebouwd rond deze grondbeginselen. De basis, zeg maar. Haal je die basis weg, dan is er voor veel zaken extra sturing nodig en zijn er extra wetten nodig.
Ik heb de afgelopen dagen weer met stijgende verbazing mekkerende leeghoofden dingen horen raaskallen onder het mom van 'vrijheid van meningsuiting' en ik vind het werkelijk verontrustend hoe dik de plaat is die sommige individuen voor hun harses meetorsen. In Nederland KENNEN we geen 'vrijheid van meningsuiting'. Althans, niet zoals ze die in de VS kennen. Men is hier aan regels gebonden die daar bv niet gelden (of beter: die daar niet het recht tot het uiten van iedere mening beperken). Dat men hier dus aan regels is gebonden is een
feit en als je daar aan wilt tornen
omdat je zo nodig je mening wilt ventileren bedenk dan dit:
Ben je nog steeds voor de ultieme vrijheid van meningsuiting (dus artikel 7 wordt ontheven van het overrulende gezag van artikel 1 plus het wordt ontdaan van "behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet") wanneer je stelsematig elke dag door jan en alleman wordt beledigd, belasterd en bespot zodat maatschappelijke kansen en welzijn er direct of indirect onder lijden???
Ik geef je op een briefje: GEEN INWONER in dit land wil dat zichzelf aandoen. En terecht. Vandaar dat er een bescherming is in dit land in de vorm van artikel 1 plus de beperking in artikel 7. Want er komt altijd een situatie dat ieder mens in dit land BLIJ is dat artikel 1 en artikel 7 PLUS die beperking er zijn.
Ik vind zelf van wel. Je kunt niet bepaalde meningen wel toestaan en andere niet, op dat moment ben je verkeerd bezig. Wie ben jij immers om te bepalen dat jouw mening beter is? De hele democratie is er op gebaseerd dat alle meningen vertegenwoordigt en geuit moeten kunnen worden.
Nee, jij denkt wel dat je dat wilt, maar dat is onzin. Je verwart nl. 2 dingen: 1) een mening
hebben en 2) een mening
ventileren. 1) is toegestaan in dit land, 2) is toegestaan met een zekere mits (zie boven).
Stel dat jij uiterlijke kenmerken vertoont die reden zijn tot constructieve hoon/discriminerend gedrag/achterstelling etc. Zou je dan blij zijn dat iedereen maar zou kunnen doen en laten wat hij/zij wil zonder enige beperking, omdat dat zo nodig moet, DUS dat jij constructief wordt belasterd, gediscrimineerd en achtergesteld? Als je zegt: "Dat neem ik dan maar voor lief", dan weet je niet wat je zegt. Het is een hoog iets dat men er naar
streeft! om iedereen gelijk te laten zijn in dit land (maar zelfs met zo'n wet is het al niet altijd zo, helaas). Dat te grabbel gooien is ingrijpender dan wat voor andere bepaling ook. Tuurlijk, zolang je mening maar strookt met de meerderheid van de bevolking en er geen nadelen aan kleven, boeie toch? Maar het wordt anders als je tot een minderheid behoort, een minderheid die dmv een zekere 'mening' tot zondebok wordt verklaard en daardoor hinder ondervindt in het dagelijks bestaan. Dat men er psychisch onder gaat lijden omdat anderen hen belasteren en discrimineren en achterstellen.
Is dat het allemaal waard? Omdat iemand met een beledigende, discriminerende of anderzinds wetovertredende mening zo nodig niet alleen die mening moet hebben (wat hij al mag) maar ook zo nodig moet ventileren?
Ik zeg: NEE.
Als je zegt: JA, wees aub bedacht op "be careful what you wish for, you just might get it!". In 40-45 waren mensen aan de macht die een zekere mening over Joden hadden. Niet alleen hadden ze die mening, maar ventileerden hem ook. Zo sterk zelfs dat Joden niet alleen niet meer hier konden leven, omdat ze, omdat men dat meende, gediscrimineerd werden, achtergesteld en belasterd, maar later ook werden uitgeroeid. Nogmaals: hou jezelf de spiegel voor: indien er de ultieme vrijheid van meningsuiting zou zijn, mag je niet meer boos worden op iemands mening, je mag iemand niet meer vervolgen als hij zegt dat de jodenvergassing nooit heeft bestaan, dat negers dood moeten en dat eigen volk eerst moet. Je mag ook niet meer iemand aangeven die jou in je eigen buurt belastert met posters met daarop jouw foto met eronder "Dit is een vuile homo, schop hem van zn fiets als je hem ziet!". Of iemand aangeven die aan iedereen verkondigd dat hij jouw dochter van 12 wel eens aan zijn paal wil ragen.
Wanneer dringt het eens tot sommige mensen door dat er, voor je eigen bestwil, grenzen zijn gesteld aan wat wel en wat niet kan. Het is zo gemakkelijk te roepen dat je die grenzen maar moet afschaffen omdat het je in 1 situatie niet uitkomt. Het is namelijk aardig zuur als 2 weken later hetgeen je hebt afgeschaft tegen je keert en je dan geen bescherming meer kunt vragen.
Bovendien verdwijnt een mening niet door hem onder de tafel te vegen.
Een mening verdwijnt voor de persoon die hem heeft pas als hij een andere aanneemt. Een mening die niet wordt geventileerd is echter onschuldig. Een geventileerde mening niet, of beter: kan niet onschuldig zijn.
Er zijn overigens tientalle manieren om te zorgen dat mensen een andere mening krijgen dan ze op dit moment hebben of waarvan je het vermoeden hebt dat ze die hebben: bv door voorlichting. Daarvoor hoef je niet te tornen aan artikel 1 en artikel 7 van onze grondwet.
Overigens is de serie reacties in deze thread voorspelbaar, dus ik ga er verder niet op in, maar ik HOOP van ganzerharte dat menigeen BESEFT wat pure vrijheid van meningsuiting inhoudt en dat de schadelijke kanten van die pure vrijheid van meningsuiting diepere wonden KUNNEN slaan dan 10 jaar psychiatrie kunnen goedmaken.