Nog wat over het woord "wanhopig":
Ik vind dit een akelig woord. Ik zal uitleggen waarom.
Op dit forum zei vertelde iemand over zijn liefdesleven (wat zovaak gebeurt). Hij vertelde dat hij al 2 jaar een fijne vriendin had. Uit zijn profile bleek dat hij 19 is.
Het kan ook anders. Om wat voor reden dan ook kom je geen meisje tegen (geen ramp). Je passeert de 20 en je begint toch ook de behoefte te voelen naar een lieve vriendin.
Maar die komt niet. Je hebt gewoon vrienden, school, werk, e.d. Maar toch.. Je ontmoet wel meiden, maar die zijn allemaal voorzien. Je bent niet een type dat gelijk op een vreemde meid afstapt. (het valt mij altijd erg op dat men in een disco/kroeg altijd zo veel mogelijk als groep bij elkaar blijft hangen
, maar daar komen geen ontmoetingen van, want je stapt niet zomaar op iemand af die een hele groep om zich heen heeft)
Die jongen uit mijn voorbeeld doet een paar uitspraken waarvan men zegt "gefrustreerd".
Heeft iemand recht om dat ze zeggen? Nee.
Als we naar de eerste jongen terugkeren: Hoe zou die jongen zijn als hij die vriendin van hem nooit had ontmoet? En verder ook nooit een meid?
Dan had hij hetzelfde verlangen als die andere jongen. Dat verlangen heeft niets met wanhoop te maken, maar met ons mens-zijn. Enerzijds hebben we sexuele behoefte, anderzijds is er ook behoefte aan liefde en warmte.
Het feit dat die eerste jongen niet gefrustreerd is te noemen, berust op 100% pure mazzel. Voor hetzelfde geld had die andere jongen dat meisje gehad en waren de rollen omgedraaid.
3e voorbeeld (waar gebeurd):
Een neef van mij is getrouwd en heeft inmiddels een zoontje. Heeft zijn vrouw leren kennen op zijn 17e. Was een dochter van vrienden die daar regelmatig op bezoek kwamen. Die dochter kwam ook regelmatig mee, en had ongeveer dezelfde leeftijd als mijn neef.
Bij hem kwam het dus letterlijk aanwaaien
Nu de vraag: Voor wie heb je meer respect: Voor mijn neef waar het maar aanwaaide of voor die jongen die er tot in zijn 20e op moest wachten?
Op je 17e/18e (een of andere jonge leeftijd) denk je niet bewust aan het verlangen naar een geliefde.
Dat komt pas later. Ik denk dat frustratie kan verschijnen als het bewust verlangen anar een geliefde eerder komt dan de geliefde.
Met andere woorden: Iemand die heel jong al een vriendin heeft, kent helemaal het gevoel niet van verlangen, tegenslag en liefdesverdriet. (totdat het eventueel uit gaat)
Hieruit volgt dat zo''n persoon ook heel anders tegen het onderwerp relaties aan zal kijken (veel relaxter) als iemand die met z''n 20e nog niemand heeft gevonden.
Kortom:
Gefrustreerd is in de meest gevallen te denigrerend.
Het gevoel waaruit het verschijnsel frustratie voorkomt is namelijk heel erg natuurlijk en menselijk. En als je er geen last van hebt: Wees blij! Maar vergeet niet dat het een kwestie is van mazzel, en waar winners zijn, zijn ook verliezers.
Natuurlijk is de mate van het verlangen naar een geliefde per persoon verschillend.
Ik moet wel zeggen dat gefrustreerd-gedrag soms echt gefrustreerd is te noemen. Zo vind ik contact-advertentie die afgelopen week op Stuffis generalis stond behoorlijk frusty.
:strip_icc():strip_exif()/u/8106/d52e96f0414fe02ef031f.jpg?f=community)
, maar ook tijdens een relatie is daar niets mis mee, kan juist een exrta dimensie geven, hoewel ik me de eerste keer wel aardig voor lul voelde staan. :strip_icc():strip_exif()/u/13830/FCUtrecht.jpg?f=community)
)
. Been there:strip_icc():strip_exif()/u/15049/DC2-icon-klein.jpg?f=community){kind=icon}
rond...
:strip_icc():strip_exif()/u/2032/rorty2.jpg?f=community)
:strip_icc():strip_exif()/u/10540/UrbanBart.jpg?f=community)
:strip_exif()/u/2208/dave-icon.gif?f=community){kind=icon}
:strip_exif()/u/10335/1.gif?f=community)
Dit topic is gesloten.