chromisX:
Ik geloof van niet. De meeste discussies lopen meestal uit op het proberen van mij te bekeren, en dat mijn _domme_ blindheid door de duivel is gecreeerd. Ok, Soms komt het met grote lijnen overeen, maar dan wordt er nog een zetje agressie en onttwijfelbare waarheid bijgevoegd, terwijl mijn definitie van waarheid iets heel anders is dan een verhaal uit een boek. Jij laat mensen nog vrij in je keuze, maar sommige (of moet ik zeggen, het gros?) doen dat schijnbaar in principe niet: hun overtuiging moet ook de mijne zijn, plus nog het feit dat christenen een bepaalde vorm van missionarisdrift hebben. Ook de reden waarom sommige atheisten soms direkt in ''defense-mode'' springen bij een dergelijke discussie.
Tja? het is ook maar net hoe je er tegenaan kijkt.
Als onderlinge discussiepartners beweeg je je in principe binnen verschillende referentiekaders. Een christen zal altijd vanuit het gedachtegoed van het christendom spreken (in dergelijke discussies dus), terwijl een atheïst daar per definitie buiten blijft (althans, hij zal het in ieder geval te allen tijde proberen te mijden).
Een grote ''fout'' bij dergelijke discussies is dan ook, dat de gesprekken langs elkaar heenlopen en de discussiepartners elkaar simpelweg niet verstaan.
Als ik zonder duidelijke onderbouwing zeg: "alle mensen die niet in God geloven, gaan naar de hel" dan krijg ik idd de grootste bonje. En terecht! Andersom natuurlijk ook. Voorbeelden zat hier op GoT.
En nu is het idd zo, dat een christen een bepaalde missie heeft. Niet zozeer om zoveel mogelijk zieltjes te winnen (dat kan niet eens), maar meer om te laten zien dat er meer is in het leven, om het even simpel te zeggen. En ook hier geldt dan weer: hoe kijkt de wederpartij er tegenaan. Heeft die al een vorm van afkeer tegen christenen of staat hij/zij open voor een gesprek (wat m.i. ook lang niet altijd het geval is; sterker nog: het lijkt wel alsof sommigen een escalatie uitlokken

).
Ten slotte komt daar nog bij, dat een diepgaand gesprek dikwijls de onderlinge verdraagzaamheid meer ten goede komt dan een korte en vluchtige discussie.
Wat dat betreft vind ik op deze manier discussieren (via het forum) beter als mondeling. Je kunt wat langer en dieper over de gespreksstof denken en eventueel nog externe bronnen informeren, zonder dat de ander direct op een reaktie zit te wachten. Vandaar dat deze discussie op zich goed te voeren is (of niet?)
Maar wat ik niet begrijp, is dat je agressie ertussen zet. Is dat idd jouw ervaring? (ik kan het me nauwelijks voorstellen, maar goed, leg uit).
maarja... "uit het verband gerukt?". Sommige mischien wel, maar sommige uitspraken zijn zo helder als glas (ik doel op Harry Potter en Pokemon in dit geval), wat de achterliggende gedachte ook is: Iets is "verboden", en "heidens" verklaard, en dat alleen zal genoeg vermakelijkheid brengen bij de mensen en alles in het algemeen (en mischien ook andere zienswijzen dan de christelijke herk) in diskredit stellen. Jammer, maar waar.
Je hebt gelijk als je zegt dat sommige ''radicale'' uitspraken idd in het verkeerde keelgat kunnen schieten. Wat dat betreft kunnen sommige uitspraken best wat subtieler gezegd worden.
Maar wat ook vaak gebeurt, is dat een bepaalde uitspraak gewoon wordt uitgelokt (zie bijvoorbeeld dat gedoe met Van Dijke), waarvan men op voorhand al wist wat er gezegd ging worden. Vervolgens wordt er een vergrootglas op de uitspraak gezet en de omstandigheden die erbij horen flink ingedikt en voilá, er is weer iets of iemand in opspraak i.v.m. één of andere dubieuze uitspraak (dubieus bij het gros van het volk). Terwijl het niet meer is dan een zinsnede zonder (de juiste) context.
Vanwege zulke redenen zullen mensen altijd ''kortzichtig'' zijn tegenover een geloof, ELK geloof wat gebaseerd is op een ongeloofwaardig verhaal, of er nou een belangrijke moraal of achterliggende gedachte in zit of niet
Toch lijkt het wel, alsof christendom en alles aanverwant wat dat betreft de boventoon voert. Onderlaatst las ik nog ergens dat wereldwijd christenen de meest vervolgde groepering is. Nu is dat in Nederland nog niet zo dramatisch, maar soms lijkt het wel die kant op te gaan. Alsof mensen willen afrekenen met die ''ouderwetse bekrompen calvinistische cultuur'' hier in NL (volgens mij was dat zo, toch?) en dan liefst nog een trap na willen geven.
Nou ja, you''ve got my point, dus stop ik maar met dit deel van de discussie, anders wordt het nog een keer zelfbeklag

Oh het is zeker vaag.
L:+L
Dan lijkt het me zinvol als ik eerst achter dat boekie van jou ga. ''K zal morgen (ehh? vandaag dus) even bij ons in de bieb kijken of ik het kan vinden. Want discussieren zonder fundamentele kennis lijkt me niet zo zinvol. Ik zou haast zeggen: als jij dat nou ook doet?
Voor wat betreft jouw link naar die ''hardcore-boeddhist'': de kern van het verhaal trekt me idd ook wel aan. Een leven zonder angsten, begeerten naar materiele zaken en geweldloosheid. Maar voorzover ik het begrijp, kan het niet worden verenigd met je dagelijks leven, waar je constant in de verleiding staat.
Maar nu ik er zo over nadenk: ik kom wéér uit bij de moraliteitskwestie. Aan de éne kant predikt boeddhisme geweldloosheid en zachtmoedigheid (zag ik niet ergens zo''n zinsnede staan dat boeddhisme nog nooit de oorzaak van oorlogen is geweest of zoiets?), maar aan de andere kant wordt er nergens gesproken, of ook maar de indruk gewekt, over bijvoorbeeld rechtvaardigheid. Hoe kun je zachtmoedig blijven als jou onrecht wordt aangedaan? Dat conflicteert toch?
Buiten dat, is en blijft het een heel vaag iets, dat spirituele.
Er zijn geruchten dat je psychologisch goed in je schoenen moet staan voor zulke zaken, omdat het soms erg confronterend kan zijn.
Een zin met een dubbele waarheid! Het is één van de feiten, buiten het geloof in God om, waarom christendom absoluut niet aantrekkelijk is. Het leert namelijk o.a. jezelf kennen. Dat daar absoluut niks goeds van overblijft, spreekt dus weinigen aan (zeg maar gerust: niemand). Maar gelukkig is er Eén die dat allemaal goed kan maken, namelijk God, door Jezus Christus.