Tja, herkenbare situatie. Ik heb ook jarenlang commercieel gewerkt, uiteindelijk opgewerkt naar aftersales manager en, totdat het bedrijf overgenomen werd, als vestigingsmanager. Veel uren, veel taken, veel kennis, veel verantwoordelijkheden. Ook ik dacht dat het bedrijf het erg moeilijk zou krijgen als ik weg ging.
Salarisverhoging was altijd erg moeilijk; "we draaien te weinig marge", "laten we kijken hoe het volgend jaar gaat" en "tja, je functioneringsgesprek was nét niet goed genoeg". Je kent het corporate geneuzel wel.
Toen mijn doorgroeipaden na de overname min of meer ophielden te bestaan (van grote retail organisatie naar kleiner familiebedrijf en ik alleen directie nog boven me had) begon ik toch al redelijk om me heen te kijken. Toen de nieuwe directieleden ondanks "lage marge" miljoenenvilla's voor zichzelf lieten bouwen en in steeds dikkere auto's aan kwamen rijden wist ik genoeg.
Ook ik dacht dat ik het niet beter ging krijgen, zowel qua werk, salaris als collega's. Inmiddels werk ik 2,5 jaar bij een gemeente en ben ik in een fucking gouden kooi beland
Prima arbeidsvoorwaarden, mega vrijheid (thuiswerken, eigen uren bepalen), structureel 36 uur in plaats van structureel overwerken i.v.m. personeelstekorten, en een blij gezin omdat papa meer thuis is. Ja, het overnemen van de leaseauto deed even pijn aan de spaar, maar wordt ruimschoots gecompenseerd door het (in mijn geval) hogere salaris.
Al met al dacht ik ook dat het niet beter zou worden maar heb ik nu spijt dat ik deze stap niet eerder heb gezet. Ik word zowel financieel (standaard jaarlijks omhoog en bij goed functioneren tredes extra en soms zelfs schaal omhoog) als met complimenten beloond als er zaken goed geregeld worden. Of bijvoorbeeld iets "simpels" als een lunch voor het team als er gezien wordt dat er hard gewerkt is.
TLDR; stap had ik veel eerder moeten zetten en het bedrijf waar ik weg ben bestaat nog steeds
Neem dus geen genoegen met een nee. Je geeft zelf al aan dat je van enorme meerwaarde bent geweest en nog steeds bent. Als ze dat niet kunnen waarderen met de functieschaal waarin je thuis hoort, of de juiste financiële beloning, en er niet eens een complimentje vanaf kan, dan is het wat mij betreft wel tijd om om je heen te gaan kijken. Er is momenteel nog steeds genoeg werk te vinden overal.