Carriere switch uit de IT na 8 jaar (door omstandigheden)

[99ruud99]

Wiskunde docent is hard werken voor relatief laag loon.
Je moet het hebben van het feit dat je het leuk vindt om leerlingen les te geven...

[Pimp88z]

Heb al een idee wat ik zou willen als ik met mijn handen ga werken: installatie monteur, timmerman of iets soortgelijks waarmee je dingen maakt die permanenter zijn dan die code die ik normaliter schrijf .

Dus misschien eens bedenken wat als IT niet bestond wat zou ik dan met mijn wiskunde kennis gaan doen?

Lesgeven, calculaties maken, advies geven, analyses maken.

Om even verder uit te wijden op mijn consideraties:
Programmeren doe ik nog vrij veel in mijn vrije tijd, maar dat zijn dan wiskundige algoritmen die ik schrijf.

[ Voor 13% gewijzigd door Pimp88z op 29-03-2025 20:30 ]

[Pimp88z]

manzonderdas schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 19:36:
Academia een optie?

Nee, dit is ontzettend competitief vooral in de wiskunde.

[The Eagle]

Wat jij nodig hebt is niet een carrièreswitch, maar een goede coach of psycholoog die je leert hoe je kunt omgaan met de ervaringen die je hebt.

Samengevat: je bent data scientist, zat bij een fijn bedrijf maar deed daar niet wat je leuk vond. Vervolgens ben je bij andere werkgevers ook iets gaan doen wat je niet leuk vond. En dat wat je niet leuk vond was geen data science

Je hebt imho de juiste keuze gemaakt om in december weg te gaan Sindsdien wat vervelende ervaringen met werk cq een werkgever die niet paste. En we zijn pas een maand of 3 verder sinds december.

Je weet nu wat je niet leuk vind qua werk (software dev) en qua werkgever (koud). Je hebt er mentaal een knauw van gekregen en overweegt nu de IT uit te gaan. Maar dat is ook niet wat je leuk vindt, dus daar zou je die knauw weer gaan krijgen.

Dus zoek uit wat je echt leuk vindt en een bedrijf wat bij je past als mens. Waar krijg jij energie van? Wat zou je de hele dag wel kunnen doen? Zoek dat uit, zoek er een bedrijf bij en ga vliegen. Ipv bij de pakken neer te zitten en vluchtgedrag (de IT uit).

Hoop dat dit een beetje een spiegel was
En wees gerust: we hebben dit allemaal wel eens. Het leven is helaas niet perfect en het komt zeker niet allemaal vanzelf naar je toe. Maar de enige die er wat aan kan doen om het perfect te maken ben je zelf

[The Eagle]

En vwb die wiskunde: ik heb een collega, half data science half wetenschappelijk programmeur. Doet nu hele gave dingen voor de netbeheerders met ontwikkeling van voorspellingsmodellen. En dan niet het model zelf, maar de libraries etc die bepalen hoe elektra netwerken zich gedragen (denk aan dat wat er allemaal van woonwijk naar woonwijk ligt etc, echte netsimulatie).
Dat klinkt wel als iets voor jou eigenlijk.

[Pimp88z]

The Eagle schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 19:48:
Wat jij nodig hebt is niet een carrièreswitch, maar een goede coach of psycholoog die je leert hoe je kunt omgaan met de ervaringen die je hebt.

Samengevat: je bent data scientist, zat bij een fijn bedrijf maar deed daar niet wat je leuk vond. Vervolgens ben je bij andere werkgevers ook iets gaan doen wat je niet leuk vond. En dat wat je niet leuk vond was geen data science

Je hebt imho de juiste keuze gemaakt om in december weg te gaan Sindsdien wat vervelende ervaringen met werk cq een werkgever die niet paste. En we zijn pas een maand of 3 verder sinds december.

Je weet nu wat je niet leuk vind qua werk (software dev) en qua werkgever (koud). Je hebt er mentaal een knauw van gekregen en overweegt nu de IT uit te gaan. Maar dat is ook niet wat je leuk vindt, dus daar zou je die knauw weer gaan krijgen.

Dus zoek uit wat je echt leuk vindt en een bedrijf wat bij je past als mens. Waar krijg jij energie van? Wat zou je de hele dag wel kunnen doen? Zoek dat uit, zoek er een bedrijf bij en ga vliegen. Ipv bij de pakken neer te zitten en vluchtgedrag (de IT uit).

Hoop dat dit een beetje een spiegel was
En wees gerust: we hebben dit allemaal wel eens. Het leven is helaas niet perfect en het komt zeker niet allemaal vanzelf naar je toe. Maar de enige die er wat aan kan doen om het perfect te maken ben je zelf

Hey dit vind ik een prachtig stukje feedback! Dank hiervoor. Een goede coach zou mij echt kunnen helpen denk ik.

[Frieda]

als je in een autistische burnout zit zou ik toch eerst professionele hulp zoeken en daarbij coaching voor de praktische zaken. dat kan je helpen uit het patroon te komen en je eigen gedachtenmolen eerder uit te lezen, zodat je niet meer het gevoel hebt achter de feiten aan te lopen. er zijn absoluut veel bedrijven die autismevriendelijk zijn, zeker voor mensen met een denkkracht zoals die van jou. sterker nog, het stikt er van de wiskundigen, sterrenkundigen, natuurkundigen, etc. Geef je talenten niet zomaar op. Als je buschauffeur wordt kom je waarschijnlijk binnen de kortste keren overprikkeld qua stimuli maar onderprikkeld qua intelligentie in een bore-out terecht.

[Furion2000]

Pimp88z schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 18:48:
Momenteel heb ik een riante WW, dus ik heb de tijd om dit uit te vogelen gelukkig .

Ik begrijp dat veel mensen er zo over denken en dat het aanvoelt dat dit dan maar normaal is, maar WW is er niet voor om naar de wolken te staren en te verzinnen wat je met je leven wil gaan doen. Ondanks dat ik je wil helpen vind ik dat dit even gezegd moet worden

Dat gezegd hebbende, vind ik het ruk voor je dat je zoiets meegemaakt hebt. Niet op je plek zitten -> rotervaring -> verkeerd bedrijf getroffen zo klinkt het onder aan de streep. Van die derde denk ik wel dat de stress redelijk normaal kan zijn. De druk zat er al op en elke baan doet in het begin even pijn en nog 1 of 2 korte heftige pieken daarna op momenten dat je dacht dat je het doorhad, maar toch nog even moet aanpoten. Ik switch altijd in rustige periodes en dan vind ik het ook al pittig.


Daarnaast nog wat vragen voor je die je misschien op bepaalde gedachten kunnen helpen:
- Denk je dat zo in elkaar steekt dat je buschauffeur kan zijn als dat je droomjob was of dat het salaris en alles wat erbij hoort toch ook belangrijk is?

- Denk je dat je als data scientist al genoeg plekken hebt gezien om te zeggen dat het echt ruk is? Een kennis doet bijv. onderzoek naar kanker als data scientist en krijgt enorm veel vrijheid voor innovatie - dat vond ik als software dev altijd erg cool klinken ondanks dat ik ook coole dingen doe

- Wist je dat je in elke baan dezelfde stress gevoelens ontwikkelt? Het is niet zo dat als een kantoorpik een hovenier wordt dat er geen stress is. Elke omgeving heeft zijn eigen vorm van stress en zodra je na een tijdje dus die hovenier bent, zul je ook die stress voelen. Vroeg of laat kom je er dan achter dat je beter aan je stress had kunnen werken dan denken dat je het kunt ontvluchten.

[ Voor 4% gewijzigd door Furion2000 op 29-03-2025 21:05 ]

[Pimp88z]

Furion2000 schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 21:02:
[...]


Ik begrijp dat veel mensen er zo over denken en dat het aanvoelt dat dit dan maar normaal is, maar WW is er niet voor om naar de wolken te staren en te verzinnen wat je met je leven wil gaan doen. Ondanks dat ik je wil helpen vind ik dat dit even gezegd moet worden

Dat gezegd hebbende, vind ik het ruk voor je dat je zoiets meegemaakt hebt. Niet op je plek zitten -> rotervaring -> verkeerd bedrijf getroffen zo klinkt het onder aan de streep. Van die derde denk ik wel dat de stress redelijk normaal kan zijn. De druk zat er al op en elke baan doet in het begin even pijn en nog 1 of 2 korte heftige pieken daarna op momenten dat je dacht dat je het doorhad, maar toch nog even moet aanpoten. Ik switch altijd in rustige periodes en dan vind ik het ook al pittig.


Daarnaast nog wat vragen voor je die je misschien op bepaalde gedachten kunnen helpen:
- Denk je dat zo in elkaar steekt dat je buschauffeur kan zijn als dat je droomjob was of dat het salaris en alles wat erbij hoort toch ook belangrijk is?

- Denk je dat je als data scientist al genoeg plekken hebt gezien om te zeggen dat het echt ruk is? Een kennis doet bijv. onderzoek naar kanker als data scientist en krijgt enorm veel vrijheid voor innovatie - dat vond ik als software dev altijd erg cool klinken ondanks dat ik ook coole dingen doe

- Wist je dat je in elke baan dezelfde stress gevoelens ontwikkelt? Het is niet zo dat als een kantoorpik een hovenier wordt dat er geen stress is. Elke omgeving heeft zijn eigen vorm van stress en zodra je na een tijdje dus die hovenier bent, zul je ook die stress voelen. Vroeg of laat kom je er dan achter dat je beter aan je stress had kunnen werken dan denken dat je het kunt ontvluchten.

Dank voor je antwoord.

Denk je dat zo in elkaar steekt dat je buschauffeur kan zijn als dat je droomjob was of dat het salaris en alles wat erbij hoort toch ook belangrijk is?

Nee, hier ben ik wel degelijk bewust van. Buschauffeur trekt mij niet echt aangezien de kans op een bore-out aardig groot is en ik dezelfde route rijden keer op keer erg vervelend ga vinden.

Denk je dat je als data scientist al genoeg plekken hebt gezien om te zeggen dat het echt ruk is?

Nee, in principe niet zou ik zeggen. Zat 3 jaar heel goed op mijn plek bij mijn vorig werk; totdat alle data science gerelateerde dingen opgelost waren door mij en ik alleen maar met web-app ontwikkeling bezig kon.

Wist je dat je in elke baan dezelfde stress gevoelens ontwikkelt?

Ja; stress hoort bij elke baan en dat omarm ik. Nee; de stress die de IT mij de laatste maanden heeft opgelevert is onacceptabel hoog. Om je te heritereren; bij mijn werkgever tot en met eind december zat ik al een half jaar niet meer lekker, daarna bij die werkgever daarna een negatieve ervaring gehad en bij de laatste werkgever blokkeerde ik totaal. Dus vanuit een positie dat ik leegliep in het diepe gesprongen, uitgegleden, doorgegaan en nu best wel geblokkeerd en begin het vertrouwen te verliezen.

Ik begrijp dat veel mensen er zo over denken en dat het aanvoelt dat dit dan maar normaal is, maar WW is er niet voor om naar de wolken te staren en te verzinnen wat je met je leven wil gaan doen. Ondanks dat ik je wil helpen vind ik dat dit even gezegd moet worden

Hier ben ik absoluut mee eens! Excuus als het overkwam alsof ik lekker van de WW ga genieten, geniet er niet echt van omdat ik het liefste door wil maar besef dat ik pas op de plaats moet maken en hulp nodig heb.

Deze post op het Tweaker forum is er puur om perspectief te creeeren, en dat doen jullie goed.

[Sport_Life]

Dat je de proefperiode niet haalde kan altijd bij iedereen gebeuren, soms is de klik er gewoon niet. Op zich niets ernstigs.
Dan vervolgens kom je ergens terecht waar je na 4 weken de keutel intrekt. Ondanks omstandigheden vind ik dat best vroeg. Mijn ervaring is dat je pas na een paar maanden ergens lekker zit en na een half jaar heb je het gevoel onderdeel te zijn van de organisatie.

De eerste weken/maanden zijn vaak pittig, hier moet je even doorheen bijten. Ik heb de indruk dat je je werk wel leuk vindt en daar ook goed in bent. Dus een carrière switch zou ik niet doen.

[ Voor 10% gewijzigd door Sport_Life op 29-03-2025 23:14 ]

[The Eagle]

Bedenk je eens bij jezelf dat of je, toen je niet lekker zat, zelf het initiatief hebt genomen om dat aan te kaarten, danwel afwachtend was tot het een keer wel bij je kwam.

Heel eerlijk: het zal het laatste zijn. En ja, dat durf ik zo te stellen op basis van wat ik lees.

Je uitdaging is: hoe zorg ik dat ik zelf de juiste opdrachten heb waar ik vrolijk van wordt, en zeg ik nee tegen dat wat mijn energie naar beneden haalt. Want uit dat laatste komt die stress vandaan als kern oorzaak. De rest (gedachtes als is dit het wel voor mij, een baan is een baan, etc) is een gevolg daarvan omdat je j zelf in die situatie bracht.

Dus begin bij de kern. Zoek iets waar je vrolijk van wordt. Als je doet wat je leuk vindt (en zorgt dat je niet doet wat je negatieve energie oplevert), volgt de rest vanzelf en ga je vliegen

[DiedX]

Eens met Eagle, eerst maar eens naar de professionele hulp toe. Maar de wiskunde-leraar hebben we ook nodig.

En dat hoeft niet alleen wiskunde te zijn, maar bijvoorbeeld ook ICT-vakken er naast.

[psychodude]

The Eagle schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 19:48:
Wat jij nodig hebt is niet een carrièreswitch, maar een goede coach of psycholoog die je leert hoe je kunt omgaan met de ervaringen die je hebt.

Samengevat: je bent data scientist, zat bij een fijn bedrijf maar deed daar niet wat je leuk vond. Vervolgens ben je bij andere werkgevers ook iets gaan doen wat je niet leuk vond. En dat wat je niet leuk vond was geen data science

Ik lees de samenvatting zelf iets anders. Hij is wiskundige, die als data scientist aan de slag is gegaan. De rest kan ik volgen.

Maar doet mij zelf in ieder geval wel afvragen of een carrièreswitch niet wel gewoon op zijn plek kan zijn voor het werkplezier van @Pimp88z.

Een goede coach of psycholoog is uiteraard altijd prima om te overwegen en om mee te gaan praten. Maar indien een bepaald carrière pad, welk niet goed aansluit bij jou als persoon, allerlei stress doet veroorzaken, valt te betwijfelen of dit pad juist is.

De achtergrond suggereert namelijk dat dit al langer speelt:

maar wil vooral doorwerken en kan er niet tegen als ik niks te doen heb. Taken die conceptueel simpel zijn, maar erg veel werk en stappen vergen kan ik ook erg slecht tegen als wiskundige. Bovendien heeft IT werk mij vrijvaak veel stress gegeven

99ruud99 schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 19:41:
Wiskunde docent is hard werken voor relatief laag loon.
Je moet het hebben van het feit dat je het leuk vindt om leerlingen les te geven...

Perspectief in deze is natuurlijk nogal gekleurd doordat het zich beperkt tot mijn eigen ervaring als oud-leerling. Maar mijn wiskunde leraar had het toch redelijk voor elkaar als je het mij vraagt.

Gaf alleen les aan VWO klassen. Deed dit 4 dagen in de week. De vijfde dag had hij een gast aanstelling aan de TU Delft en bleef hij wetenschappelijk betrokken. Daarnaast actief in de NL vereniging voor wiskunde, examen commissies, etc.

Met de achtergrond in zowel wiskunde als data science, programmeren, kun je naast wiskunde vermoedelijk ook onderwijs informatica op VWO niveau verzorgen.

[Pimp88z]

Om te reageren op het boven vermelde:

1. Wiskunde leraar verdient slecht: Een wiskunde leraar verdient echt wel goed tegenwoordig, zelfs met 32 uur per week zou ik meer dan prima kunnen rondkomen. Dus dit is geen probleem voor mij.

2. Stress van werken in de IT: Dit is inderdaad een steeds terugkerend fenomeen. Heb opdrachten gehad waar ik mij goed op mij plek voelde, maar dit was vaak niet van een langere duur jammer genoeg. Wanneer de stress toeslaat? Als ik in mijn ogen met bullshit bezig moet, c.q. onrealistische verzoeken vanuit de bussiness, en ik niet verder kan werken. Jammer genoeg gebeurde dit vrij vaak.

Waar ik energie van krijg? Dingen van de grond af opbouwen, abstracte ideeen en agentschap en autonomie in je werk krijgen.

3. Punten van "The Eagle";

1. Bedenk je eens bij jezelf dat of je, toen je niet lekker zat, zelf het initiatief hebt genomen om dat aan te kaarten, danwel afwachtend was tot het een keer wel bij je kwam.

Vroeger liet ik het naar mij toe komen, tegenwoordig ben ik steeds proactiever wat mij veel pijn en leed bespaart. Hierin ben ik gegroeid als persoon en kan gelukkig deze lastige situaties elegant navigeren .

2. Dus begin bij de kern. Zoek iets waar je vrolijk van wordt. Als je doet wat je leuk vindt (en zorgt dat je niet doet wat je negatieve energie oplevert), volgt de rest vanzelf en ga je vliegen

Dit is de absolute kern van dit alles en het lastige is is dat ik eigenlijk wel weet waar ik vrolijk van word kwa programmeren. Als ik veel bezig ben met mijn hobby programmeerprojecten krijg ik op een gegeven moment het gevoel dat ik ga vliegen, dit gevoel ken ik gelukkig. Het jammere is dat als ik in de IT werk dat ik erg snel het niks aan vind en het puur doe voor het geld en mijn levensplezier er onderlijdt.

Kortgezegd: hetgeen waar ik energie van krijg met respect tot programmeren heb ik tot nu toe niet blijvend gevonden in de IT. De frustratie factor is nu zo hoog dat ik er spuug en spuugzat van ben, terwijl ik het hobby matig doen nog steeds erg leuk vind .

4. Punt van "psychodude":

Maar doet mij zelf in ieder geval wel afvragen of een carrièreswitch niet wel gewoon op zijn plek kan zijn voor het werkplezier van @Pimp88z.

Een goede coach of psycholoog is uiteraard altijd prima om te overwegen en om mee te gaan praten. Maar indien een bepaald carrière pad, welk niet goed aansluit bij jou als persoon, allerlei stress doet veroorzaken, valt te betwijfelen of dit pad juist is.

Dit vind ik een mooi punt, heb niet perse het idee dat ik een psycholoog/coach nodig heb (maar kan wellicht helpen natuurlijk), maar simpelweg werk wat wel bij mij past en netto energie geeft. Krijg wel mentale problemen van verder gaan in de IT op deze manier, maar los van het dilemma werk heb ik eigenlijk alles keurig netjes op orde in mijn leven.

[jadjong]

Heb je al een cabriolet of Harley Davidson?

[Pimp88z]

jadjong schreef op zondag 30 maart 2025 @ 12:53:
Heb je al een cabriolet of Harley Davidson?

Geen van beide, ben nog niet tot een mid-life crisis gekomen .

[Krisp]

Vervelende situatie om in te zitten. Ik kan me goed voorstellen dat je verder gaat kijken als een nieuwe baan tot twee keer toe geen succes is. Je verhaal lezende krijg ik tegelijkertijd niet direct de indruk dat je een andere rol zoekt: het programmeren boeit nog steeds.

Ik zou je willen aanraden om na te gaan waar je voldoening uit haalt. Uit je verhaal haal ik dat je een inhoudelijke uitdaging wilt en een leuk team. Maar kennelijk is er meer nodig. Wellicht een stukje zingeving (maatschappelijk relevant werk)?

Het is daarnaast me niet heel duidelijk waar de spanningsklachten door komen: legt je werkgever (onbewust) veel druk bij je neer? Doe je dat zelf? Er zijn namelijk ook banen waarbij je de werkdruk best goed kunt reguleren, juist waar het maatschappelijk relevant werk betreft. Ik zou eerder die kant op zoeken, dan meteen een andere functie. Want ook daar krijg je hoogstwaarschijnlijk te maken met targets/deadlines en dito werkdruk. Bovendien is het waarschijnlijk ook intellectueel minder uitdagend.

[Pimp88z]

Vervelende situatie om in te zitten. Ik kan me goed voorstellen dat je verder gaat kijken als een nieuwe baan tot twee keer toe geen succes is. Je verhaal lezende krijg ik tegelijkertijd niet direct de indruk dat je een andere rol zoekt: het programmeren boeit nog steeds.

Dit klopt, alleen mijn passie is momenteel helemaal weg door stress en onzekerheid over mijn carriere pad.

Ik zou je willen aanraden om na te gaan waar je voldoening uit haalt. Uit je verhaal haal ik dat je een inhoudelijke uitdaging wilt en een leuk team. Maar kennelijk is er meer nodig. Wellicht een stukje zingeving (maatschappelijk relevant werk)?

Een inhoudelijke uitdaging en een leuk team zijn inderdaad voorwaarden, bij mij laatste baan had ik wel iets gevonden wat maatschappelijk relevant was, maar inhoudelijk vond ik het niet echt aanspreken. Was eerst wel enthousiast, maar toen ik eenmaal bezig ging blokkeerde ik totaal na een paar dagen en werd ik intens gestresst. Ik snap dat dit kan overkomen als een gebrek aan karakter, maar op een gegeven moment lukt het niet meer hoe graag je ook wilt en hoe veel koffie je ook drinkt . Zat op een gegeven moment 3 uur naar een tabblad te staren en dan moet je simpelweg eerlijk zijn naar jezelf en anderen.

Het is daarnaast me niet heel duidelijk waar de spanningsklachten door komen: legt je werkgever (onbewust) veel druk bij je neer? Doe je dat zelf? Er zijn namelijk ook banen waarbij je de werkdruk best goed kunt reguleren, juist waar het maatschappelijk relevant werk betreft. Ik zou eerder die kant op zoeken, dan meteen een andere functie. Want ook daar krijg je hoogstwaarschijnlijk te maken met targets/deadlines en dito werkdruk. Bovendien is het waarschijnlijk ook intellectueel minder uitdagend.

De spanningsklachten komen eigenlijk nooit voort uit de druk die ik ervaar van de werkgever, aangezien ik daar aan kan voldoen en ik vaak een beetje spanning ook wel fijn werken vind. Het is meer dat ik het vaak belachelijk vind wat ik moet doen en dat dat mij veel stress geeft. Voorheen kon ik mij er doorheen zetten, maar het gaf mij al lang veel stress en ben er nu helemaal klaar mee.

Heb niet vaak een gezond enthousiasme en energie niveaus meegemaakt, desondanks dat ik wel hard werkte en goed mijn best deed met vaak goed resultaat tengevolg. Heb erg vaak gehad dat de stress niveaus mijn mentale gezondheid hebben beschadigd en dat ik het volgende meemaakte: veel woede, heel veel moeite om te ontspannen, interpersoonlijke problemen door niks meer kunnen hebben, slecht slapen, teveel alcohol en koffie drinken (), en negatieve gedachten stromen die ik niet meer kon stoppen. Jaren terug blowde ik best wel veel om met de stress te dealen, maar dat doe ik nu al heel lang niet meer.

Desondanks dat ik pro-actieve stappen zette voor mijn mentale gezond als in; therapie, gezond eten, "positive self-talk", offline time, veel sporten, yoga, meditatie, boeken lezen, alternatieve geneeswijzen, een dagboek bij houden, veel sociale contacten en lekker veel gitaar spelen kon ik telkens de stress niet de baas. Deed letterlijk alles wat ik maar kon doen volgens mij! Ik kon het hoofd wel altijd boven water houden, desondanks kon ik niet zeggen dat ik gelukkig was.

Wat wellicht de kern van het alles is, maar ik niet helemaal begrijp, is dat als ik bezig ga met IT werkzaamheden dat er dan een enorme bak aan ellende mentaal omhoog komt. Onverwerkte trauma's, angsten, woede, pijn en een heel scala aan negatieve emoties. Wat ik mij dan afvraag; ben ik getraumatiseerd, of heb ik een mentale aandoening, en moet ik eerst helen en is werken in de IT niet het probleem? of Is werken in de IT het probleem en raak ik er zo gestresst van dat oud zeer, wat normaliter geen probleem is, weer naar boven komt drijven om mij het leven zuur te maken?

Wat ik nu ga doen? Eerst helemaal aarden en weer tot mezelf komen, aangezien ik net vorige week maandag bij mijn laatste werkgever ben gestopt, weer plezier in de dingen krijgen zoals coderen, gitaar spelen en overige zaken waar mijn passies liggen. Bovendien ga ik mij goed laten informeren over de verschillende mogelijkheden die er zijn en toch hulp inschakelen. Ik zeg nooit nooit tegen een nieuwe IT functie in de toekomst, alleen ik moet mij weer goed voelen en de IT moet weer goed voelen.

[Pimp88z]

Kleine update: ik heb gekeken en rondgevraagd, maar een carriere-switch naar CNC-programmeur is wellicht een goede optie!

[JJ Le Funk]

Gefeliciteerd, benieuwd of rennen naar een volgende IT engineering functie het werkplezier terug brengt. Parallel misschien toch wat coaching erbij proberen te krijgen?

[Pimp88z]

Dankjewel, ga dat zekerlijk overwegen en goed de tijd nemen om de juiste stappen te zetten.

[Pimp88z]

Ik heb een geweldige therapeut gevonden; ChatGPT. Kost niks en is beter dan ik ooit had kunnen voorstellen .

[fastedje]

Pimp88z schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 18:48:
Beste Tweakers,

....Dit doet mij erg veel pijn en hoor graag van mede-IT'ers wat handig is en wat ik het beste kan doen. Opties die ik overweeg: leraar wiskunde worden of monteur. Momenteel heb ik een riante WW, dus ik heb de tijd om dit uit te vogelen gelukkig .

Dank voor het lezen van mijn post!

Er zijn veel mechnica bedrijven waar je zo aan de slag kan èn direct betaald een opleiding kan krijgen,.simpelweg omdat ze staan te springen om mensen,.zoals.een bedrijf wat allerlei zware motoren van treinen reviseert. Het nadeel van zo'n fysiek beroep is natuurlijk wel dat je niet vanaf thuis kan werken,.iets wat in de IT heel normaal is.

Volgens mij komt je vorige baan redelijk.overeen met het werk wat ik in de IT doe.mijn insteek is dat je altijd vervelend werk kan automatiseren waardoor het interessant blijft en ook anderen het uitvoerende deel van je kunnen overnemen. Ik had laatst ook.aardig wat stress op het werk, maar die situatie is gelukkig nu veel verbetert. Het werkt wat ik doe vind ik inhoudelijk wel heel leuk, waardoor ik het toch goed vol houd.

Let wel.dat er.in mechanische beroepen ook veel procedures zijn met heel veel stappen die je ook.exact moet volgen om aan allerlei certificering te voldoen. Het kan fysiek soms ook zwaar zijn, iets wat op latere leeftijd lastiger kan zijn.. Het gras is immers altijd groener aan de overkant.

Aan de andere.kant: verandering van spijs doet eten.

[Pimp88z]

Nee, goede punten. Heb heel erg behoefte aan een nieuwe uitdaging en richting de CNC en maakindustrie gaan lijkt mij een goede stap, alhoewel ik er nog niet 100% overuit ben. De doorgroei mogelijkheden zijn groot en heb er een enthousiast gevoel bij!

[t14wo]

99ruud99 schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 19:41:
Wiskunde docent is hard werken voor relatief laag loon.
Je moet het hebben van het feit dat je het leuk vindt om leerlingen les te geven...

Je bent op de hoogte van de salarisschalen van een wiskunde leraar op middelbaar onderwijs? Ik denk het niet, want het is riant verdienen i.c.m.de vakantiedagen en andere secundaire voorwaarden.

En de 'hard werken' is altijd zo'n dooddoener. In ieder bedrijf is het perioden hard werken en meer uren maken.

[99ruud99]

Ik denk dat ik het al 9 jaar weet ja
Hoeveel bedrijven vragen thuis nog door te werken?

Laat ik het zo zeggen, ik werk stuk meer FTE dan mijn vriendin, verdien ook stuk meer, maar zij maakt meer uren en heeft beter diploma...

@t14wo

[Pimp88z]

t14wo schreef op woensdag 16 april 2025 @ 11:52:
[...]


Je bent op de hoogte van de salarisschalen van een wiskunde leraar op middelbaar onderwijs? Ik denk het niet, want het is riant verdienen i.c.m.de vakantiedagen en andere secundaire voorwaarden.

En de 'hard werken' is altijd zo'n dooddoener. In ieder bedrijf is het perioden hard werken en meer uren maken.

Zelf ben ik op de hoogte van de lonen, maar ik moet een zij-instroom traject aangaan waardoor ik 0.6 a 0.8 FTE kan draaien. Dit maakt het vanaf de laagste schaal aardig lastig te doen, maar uiteindelijk kan je goed verdienen als wiskunde leraar 2e graads en al helemaal als leraar 1e graads.

[99ruud99]

1e graads wel, 2e graads krijg je lb, wat als starter leuk is, maar je zit al vrij snel aan je maximum
enneh, vakantie is er om op school te helpen met opknappen / activiteiten voor te bereiden he

[Pimp88z]

99ruud99 schreef op woensdag 16 april 2025 @ 12:05:
1e graads wel, 2e graads krijg je lb, wat als starter leuk is, maar je zit al vrij snel aan je maximum
enneh, vakantie is er om op school te helpen met opknappen / activiteiten voor te bereiden he

Hahah, ja zoiets had ik al gehoord en begrepen. Wat doe jij als ik vragen mag? Neem aan dat je vriendin docent is.

[99ruud99]

Heb t via pm gestuurd - op t moment werk ik bij overheid

[t14wo]

99ruud99 schreef op woensdag 16 april 2025 @ 12:05:
1e graads wel, 2e graads krijg je lb, wat als starter leuk is, maar je zit al vrij snel aan je maximum
enneh, vakantie is er om op school te helpen met opknappen / activiteiten voor te bereiden he

Je hebt gewoon CAO verlofuren. En dat bedraagt bij fulltime dienstverband 428 uren. Die kan je dus gewoon opnemen tijdens schoolvakanties. 428/8=53 dagen. Drieënvijftig dagen. Laat die even indalen. Een gemiddelde job in Nederland heb je 25 vakantiedagen. Dus je hebt als leraar meer dan een maand extra verlof. Reken die ook even bij het al prima salaris. De laatste jaren is het salaris echt naar een prima niveau gestegen. Hence de aanwas van nieuwe PABO studenten. (nu nog hopen op meer mannelijke instroom )

[Krwz]

Pimp88z schreef op zondag 30 maart 2025 @ 12:32:
Wanneer de stress toeslaat? Als ik in mijn ogen met bullshit bezig moet, c.q. onrealistische verzoeken vanuit de bussiness, en ik niet verder kan werken. Jammer genoeg gebeurde dit vrij vaak.

Waar ik energie van krijg? Dingen van de grond af opbouwen, abstracte ideeen en agentschap en autonomie in je werk krijgen.

Als persoon met ervaring als docent en als developer moet ik je dan het docentschap afraden. Zelfs in het stramien van een scrumteam ervaar ik als developer meer autonomie dan toen ik als docent werkte.


"Slechts 12,6% van de actieve leraren ervaart regelmatige autonomie in hun werk"
https://www.upwijs.nl/act...-oplossing-lerarentekort/

[Krwz]

The Eagle schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 19:48:
Wat jij nodig hebt is niet een carrièreswitch, maar een goede coach of psycholoog die je leert hoe je kunt omgaan met de ervaringen die je hebt.

Deze haal ik graag nog even naar boven. Afgaand op wat je schrijft denk ik dat je prima op je plek kunt zijn in de IT, je moet alleen de juiste plek vinden, zowel op het gebied van inhoudelijke uitdaging als op het gebied van sfeer.

Laat je niet ontmoedigen door de recente mindere ervaringen, de meesten doen er wel even over om de juiste plek te vinden. En ook als die eenmaal gevonden is kan het een paar jaar later niet meer de juiste plek zijn. En dan ga je weer verder. Zie een loopbaan als een reis.

[Pimp88z]

Krwz schreef op woensdag 16 april 2025 @ 21:09:
[...]


Deze haal ik graag nog even naar boven. Afgaand op wat je schrijft denk ik dat je prima op je plek kunt zijn in de IT, je moet alleen de juiste plek vinden, zowel op het gebied van inhoudelijke uitdaging als op het gebied van sfeer.

Laat je niet ontmoedigen door de recente mindere ervaringen, de meesten doen er wel even over om de juiste plek te vinden. En ook als die eenmaal gevonden is kan het een paar jaar later niet meer de juiste plek zijn. En dan ga je weer verder. Zie een loopbaan als een reis.

Ik ben eens met de notie dat een loopbaan een reis is, maar ik ben behoorlijk in mijn IT werk geblokkeerd na een ontslag in proeftijd en zelf ontslag nemen in de proeftijd. Ben er spuugzat van op dit moment, alhoewel de juiste baan met de juiste inhoudelijke uitdaging en omgeving mij een enorme stimulans kan geven. Dit voelt erg ver weg voor mij aangezien ik in Drenthe woon, en niet 4 dagen per week thuis wil werken bijvoorbeeld.

Het lastige is dat ik juiste enorm veel energie krijg van lastige abstracte thema's waaraan ik samen kan werken, terwijl ik autonomie en agentschap behoud. Het segment wat mij ligt is behoorlijk een niche waar ik niet zomaar toegang tot heb. Heb eigenlijk niet echt (twijfel over de gradatie) zin in een carriere switch, maar ik zie eigenlijk geen andere keuze.

Verhuizen om toch maar die leuke baan te scoren? Ik ben hier huiverig voor.
IT werk doen waarbij ik wederom met hele repetitieve zaken bezig ben? Moet er niet aandenken.

Tja, weet het niet meer echt .

[HMSTRPOESJE]

Je bent openhartig en deelt best veel. Tegelijkertijd zie ik sommige reacties hier vrij voorbarig en stellig ingaan in wat je wel of niet zou moeten doen. Ik doe mijn best dat niet te doen, daarvoor weet ik nog te weinig van je of je situatie. Ik kan wel mijn eigen verhaal delen en vragen stellen. Misschien herken je daar een hoop van of zet het je aan het denken.

Ik heb zelf een omscholing (zij-instroom) gerealiseerd richting het onderwijs en daarmee compleet ander werk. Ook ik liep vast in mijn voorgaande werk én vakgebied, zorgen over de toekomst en gebrek aan zingeving. Daarbij heb ik een flinke knauw opgelopen van de situatie bij/met mijn werkgever die daaraan voorafging en daarna volgde. Stress op werkgebied, of het nu om een burnout of boreout gaat, sijpelt door naar je leven daarbuiten. Vaak heel geleidelijk en ongemerkt, totdat je grens is bereikt.

Het kostte mij tijd, tranen en (heel) veel moeite om hier (met professionele hulp en hulp van mijn omgeving) de juiste inzichten uit te halen en met vertrouwen voor iets anders aan te gaan. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik mijn plezier, zelfvertrouwen en optimisme hervonden heb, maar ook ook dat ik de bevestiging vanuit deze voor mij nieuwe sector heb gekregen om er voor te gaan. Geloof me, als je diep zit doet dat een hoop.

De kern hiervan is om te hervinden waar je energie van krijgt, wat je meer energie kost dan geeft en in welke mate dit aanwezig is geweest in je vorige banen/werkomgeving én je toekomstige werk.

Je lijkt je zelf al bewust van bepaalde patronen en triggers die je werk je nu kennelijk geeft, maar geeft aan het nog niet goed te begrijpen. Je hebt ook al het nodige gedaan aan zelfhulp, maar zegt niet echt gelukkig te zijn geweest. Heb je al eens gesproken met een psycholoog of praktijkondersteuner?

Ik lees verder het een en ander over praktische zaken als salaris en reistijd. Naar mijn ervaring lossen praktische bezwaren zich opvallend snel op als je intrinsieke motivatie om iets te veranderen groot genoeg is. Dat was bij mij zeker het geval en misschien bij jou ook wel als ik het zo lees.

De investering in werkgeluk en werkzekerheid (denk ook aan je eigen inzetbaarheid op mentaal vlak) voor de langere termijn was echt belangrijker dan het korte termijn verlaten van mijn vakgebied en de perks en (schijn)zekerheden die daarbij hoorden.

Vragen voor jou

Ik haak specifiek aan op je uitgesproken idee om voor leraar wiskunde te gaan. Misschien dat deze vragen je helpen:

- Denk je dat je spanningen voortkomen uit burn- of boreout? Ken je de verschillen?
- Hoe is je prikkelverwerking? Wat geeft je de 'verkeerde' spanning?
- Hoe zie je het vak van docent voor je?
- Hoe zie je jouw behoefte naar autonomie voor je in dit vak?
- Hoe zie je jouw behoefte aan complexiteit voor je in dit vak?
- Hoe denk je over het werken voor en met een groep t.o.v. meer solistisch werk achter een beeldscherm?
- Past het werken met kinderen bij je? Heb je daar het geduld voor?
- Denk je dat stress/spanningen anders voor je zullen zijn in dit beroep?

[Krwz]

HMSTRPOESJE schreef op zondag 20 april 2025 @ 19:28:
Tegelijkertijd zie ik sommige reacties hier vrij voorbarig en stellig ingaan in wat je wel of niet zou moeten doen.

Daarmee doel je waarschijnlijk o.a. op mijn reactie dat hij, als hij hecht aan autonomie, beter geen docent kan worden aangezien maar 12% van de docenten voldoende autonomie ervaart in het werk.

Ja, dat is wat stellig en deels projectie van mijn kant. Ik herken mezelf erg in zijn zinnen over dit onderwerp en dit punt is precies waarom de IT voor mij een stimulerender werkomgeving is, al zit ik me ook in mijn huidige baan nog weleens op te vreten. Als dit punt dus het grootste energielek is van TS, blijf ik bij mijn advies.

Maar je hebt gelijk dat het belangrijk is energiegevers en energiezuigers in kaart te brengen en tegen elkaar af te wegen. Als het docentschap veel kanten heeft waar hij goed op gaat, en autonomie is voor hem wel een punt, maar geen halszaak, is het te overwegen. Ook omdat je hierin wel wat kunt sturen, door bewust te zoeken naar een school waar het goed zit met de professionele autonomie. 12% is niet nul, dus ze moeten er zijn.

[Pimp88z]

De kern hiervan is om te hervinden waar je energie van krijgt, wat je meer energie kost dan geeft en in welke mate dit aanwezig is geweest in je vorige banen/werkomgeving én je toekomstige werk.

Je lijkt je zelf al bewust van bepaalde patronen en triggers die je werk je nu kennelijk geeft, maar geeft aan het nog niet goed te begrijpen. Je hebt ook al het nodige gedaan aan zelfhulp, maar zegt niet echt gelukkig te zijn geweest. Heb je al eens gesproken met een psycholoog of praktijkondersteuner?

Dat bovengenoemde ben ik sowieso 100% mee eens, wil echt iets vinden wat mij (weer) energie geeft. Heb vroeger wel hulp gehad van een psycholoog en nu zie ik af en toe een praktijkondersteuner.

Antwoord op de vragen:

- Denk je dat je spanningen voortkomen uit burn- of boreout? Ken je de verschillen?
Ik ken het verschil. Dit is denk ik in dit geval een soort van beide; boreout omdat ik het taken pakket conceptueel makkelijk en saai vind. burnout; omdat het vaak irritant en minitieus werk is wat mij totaal niet inspireert.
- Hoe is je prikkelverwerking? Wat geeft je de 'verkeerde' spanning?
Mijn prikkelverwerking is niet helemaal top nu op dit moment vanwege de onzekerheid en spanning, maar over het algemeen vrij goed vind ik zelf.
- Hoe zie je het vak van docent voor je?
Lesgeven, orde houden en administratieve taken. Ook mentorschap later in het carrierepad.
- Hoe zie je jouw behoefte naar autonomie voor je in dit vak?
Je lessen zelf kunnen indelen, eigen inbreng en de les interessant maken.
- Hoe zie je jouw behoefte aan complexiteit voor je in dit vak?
DIt is een lastige aangezien dit vrij snel stagneert.
- Hoe denk je over het werken voor en met een groep t.o.v. meer solistisch werk achter een beeldscherm?
Dit lijkt mij wel leuk!
- Past het werken met kinderen bij je? Heb je daar het geduld voor?
Ik heb zeeen van geduld, helemaal voor kinderen gelukkig.
- Denk je dat stress/spanningen anders voor je zullen zijn in dit beroep?
Dat weet ik eerlijk gezegd niet.

Maarja op dit moment gaat mijn interesse toch het meest uit naar een CNC-omscholingstraject (met mogelijkheden voor een pivot naar een andere hoek van de IT). Of toch een nieuwe baan in de IT, waar ik mij wel dus goed voel, alleen heb daar toch een aardig hard hoofd in.

[ Voor 8% gewijzigd door Pimp88z op 21-04-2025 14:07 ]

[Pimp88z]

Nou update: ga voor het omscholingstraject voor CNC . Het topic kan gesloten worden haha.

PS: dank voor de goede en fijne feedback! Dit heeft bijgedragen aan mijn besluitvorming.

[ Voor 33% gewijzigd door Pimp88z op 24-04-2025 09:26 ]

[Pimp88z]

PPS: Kleine update vanuit hier. Ben begonnen met de basisttraining en als het goed is kan ik hierna beginnen als proces engineer waarbij ik bezig ga met robotica, process optimalisatie en data stromen. Dus een interessante IT functie in de maakindustrie!

[Pimp88z]

Uhhmmm een niet zo kleine update;

Deze baan is ook gecrasht jammer genoeg. Kreeg enorm veel stress, alhoewel er genoeg dingen goed gingen. Uiteindelijk eerlijk gedeeld wat ik ervaarde en hoe ik erin stond en van beide kanten overeengekomen dat het het beste is om pas op de plaats te maken.

Sta in principe positief in het leven, maar het fenomeen werken blijkt erg lastig het afgelopen jaar .

Ga toch maar eens echte hulp zoeken, kan het zo niet meer alleen aan.

[spijkerhoofd]

Pimp88z schreef op donderdag 25 september 2025 @ 09:02:
Uhhmmm een niet zo kleine update;

Deze baan is ook gecrasht jammer genoeg. Kreeg enorm veel stress, alhoewel er genoeg dingen goed gingen. Uiteindelijk eerlijk gedeeld wat ik ervaarde en hoe ik erin stond en van beide kanten overeengekomen dat het het beste is om pas op de plaats te maken.

Sta in principe positief in het leven, maar het fenomeen werken blijkt erg lastig het afgelopen jaar .

Ga toch maar eens echte hulp zoeken, kan het zo niet meer alleen aan.

Goed dat je hulp gaat zoeken! Ik weet niet of je nog WW hebt, zo ja zou ik mij ziekmelden en als het UWV belt daar je verhaal doen. Vanuit de ziektewet kun je bij het UWV een reinitegratietraject volgen naar een geschikte baan.

[Pimp88z]

@spijkerhoofd

Dat is exact wat ik gedaan heb. Alle kaarten opgegooid en eerlijk gedeeld wat er speelde. Een verademing aan de ene kant, maar het liefste wil ik volwaardig meedraaien en mijn (zak)centje bijdragen .

[Lethalis]

Pimp88z schreef op donderdag 25 september 2025 @ 09:02:
Deze baan is ook gecrasht jammer genoeg. Kreeg enorm veel stress, alhoewel er genoeg dingen goed gingen.

Je zal iets moeten met die stressklachten.

Die lijken de boventoon te voeren als ik jouw verhaal zo lees. Ik raad je aan om naar de psycholoog te gaan. Het is even niet anders. Ik ben 10 jaar geleden ook in een heftige burnout beland. Heeft een half jaar geduurd, maar sindsdien werk ik alweer ruim 9 jaar zonder grote problemen.

Sowieso kan autisme hele vervelende gevolgen hebben en ook ergere klachten geven naarmate je ouder wordt. Je zoekt het nu vooral in het werk zelf, maar in mijn optiek is werk nooit echt geweldig leuk zeg maar. Je zal ermee moeten dealen en jezelf vast moeten bijten. Volhouden.

Ik ben al ruim 20 jaar software developer. Ik vind programmeren hartstikke leuk, maar dat betekent niet automatisch dat ik ook alle projecten even leuk vind. Sommige projecten zijn gewoon k*t. Tsja, dan moet je toch volhouden en er het beste van maken.

Vooral als er veel onduidelijk is in een project krijg ik daar de nodige errors van. Of als je van tevoren al weet dat het geen enorm succes zal zijn. Oef. Maar ja, dan moet je er in ieder geval voor zorgen dat jij daar de oorzaak niet van bent en dat je jouw stukje, jouw werk, naar beste eer en geweten gedaan hebt. En als het dan uiteindelijk ergens op de plank eindigt voor altijd, dan is dat maar zo.

Voldoening is dan 0,0. Maar ja, hoort erbij. Het volgende project is misschien wel weer leuk en een succes.

[Pimp88z]

Dank voor de feedback.

Ben zekerlijk bewust ervan dat werk niet altijd leuk is, en vaak zelfs een lijdensweg, maar nu is de balans behoorlijk zoek. Uiteindelijk moet er een "nett positive" zijn onderaan de balans, wat dat betreft heb ik weinig illussies, maar het moet wel een keer gaan werken. Begin hier erg moe van te worden.....

Ben ook al gestopt met alcohol drinken, en dat helpt zekerlijk, en ben zeer benieuwd wat er nog meer nodig is!

[Pimp88z]

PPPS:

Wederom een additite aan het toch al lange, en wellicht moeilijk te volgen verhaal: 1 december was ik begonnen als data engineer bij een tof bedrijf en was erg enthousiast en genoot wederom van werken in de IT!
Graag had ik over een week een bericht willen posten dat ik door mijn proefperiode heen was gekomen, alleen jammer is het tegendeel gebeurd.....

Wat er is voorgevallen? Ze waren niet tevreden met mijn prestaties omdat ik lastige technische vraagstukken tegenkwam die ik niet meteen kon oplossen, en er was geen coulance en begrip dat ik tegen systeem limieten aanliep. Terwijl ik het idee had dat ik mijn werk naar eer en geweten deed, heb zelfs extra uren gedraait om het op te lossen. Ik snap dat dit als een slapsmoesje overkomt , maar ik ervaarde het als een ongelukkige samenkomst van dingen die tegenzaten, onbegrip en een verwachtingsmismatch. We zijn gelukkig profesioneel en op vriendelijke voet uit elkaar gegaan, dus ik ervaar geen enkele animositeit, alhoewel ik er graag had willen blijven.

Wat nu? Heb geen zin in psychische hulp, aangezien ik best wel lekker in mijn vel zit, en het proces van het afgelopen jaar heeft mij doen beseffen dat ik alleen voor keuzes wil gaan waar ik helemaal achter sta en niet meer uit angst wil handelen waardoor ik voor keuzes ga die uiteindelijk niet goed voor mij zijn. Dus ga verder zoeken, nog kritischer zijn dan voorheen en lekker verder coderen met mijn hobby projecten .

Wat ik zoek? Een werkplek waar ik kan blijven, waar ik kan blijven groeien, met interessante en leuke taken, waar je begrepen en gewaardeerd wordt. That's it.

Wat hoop ik met dit bericht te bereiken? Wat terugkoppeling waar ik wat aan heb, aangezien ik dondersgoed besef dat dit wel een serieuze situatie is na een 4e baan die op een rij kaduk gaat . Eerlijkheid word zekerlijk gewaardeerd en ben benieuwd naar jullie mening.

[The Eagle]

Zoek een coach. Naast een nieuwe baan natuurlijk.

Jij hebt duidelijk ergens een flinke blinde vlek zitten waardoor je keihard je best doet met volgens jou de juiste dingen, maar waarbij dat niet in lijn is met verwachtingen over en weer. En dat maal 4 nu.

Goed voornemen voor het nieuwe jaar. Vrolijk kerstfeest

[Pimp88z]

@The Eagle
Dat sowieso! Dit is een no-brainer .

Dank! Wens je ook een fijn nieuw jaar en een vrolijk kerstfeest.

[_Piwi_]

@Pimp88z ik kan het eerdere advies alleen maar bevestigen: zoek een coach! Dat is niets waar je je voor hoeft te schamen - ervaringsdeskundige hier Mocht je daar meer over willen weten stuur maar een pb.

[Harm_H]

snip: niet constructief

[ Voor 136% gewijzigd door We Are Borg op 04-01-2026 19:39 ]

[Amdk6II]

Hoi @Pimp88z, ook al schreef je dit al even geleden:
"Heb niet vaak een gezond enthousiasme en energie niveaus meegemaakt, desondanks dat ik wel hard werkte en goed mijn best deed met vaak goed resultaat tengevolg. Heb erg vaak gehad dat de stress niveaus mijn mentale gezondheid hebben beschadigd en dat ik het volgende meemaakte: veel woede, heel veel moeite om te ontspannen, interpersoonlijke problemen door niks meer kunnen hebben, slecht slapen, teveel alcohol en koffie drinken (), en negatieve gedachten stromen die ik niet meer kon stoppen"

Op het moment zit ik zelf in de herstelfase van een overspanning/burnout en dit kost echt een boel tijd. Alhoewel de oorzaak ongetwijfeld anders is dan bij jou, herken ik het hele rijtje (behalve koffie en alcohol, hier dus slecht eten.. ough). Ik zeg niet dat je overspannen bent, maar dit zijn wel signalen die aandacht behoeven als dit nog actueel is.

Ik heb een goede collega die in het autistisch spectrum zit en hij wordt met name moe van (ik vat het even samen) "dommigheid" van mensen. Ook zaken als niet aan afspraken houden (en onvoorspelbaar) gedrag scoren niet goed bij hem. Het werk waar mijn collega goed op gaat (in de IT) is IAM. Authorisatie management, rolemining, verbeteren van processen, maar jaren geleden is hij ook uitgevallen en bleek dus dat hij na onderzoek in het autisme spectrum zat (dat wist hij niet), waardoor er veel dingen op zijn plek vielen.

Het was niet direct het werk, maar de randzaken eromheen (sociale verwachtingen van mensen, masker ophouden), waardoor hij langzaam leeg liep. Door rust te nemen en gesprekken met een psycholoog heeft hij de boel weer op de rit gekregen. Plus de terugkoppeling naar de werkgever over aanpassingen. Als hij simpelweg van werk was geswitched zou hij (denk ik) toch weer uitgevallen zijn, omdat het kern issue niet was aangepakt.

Dus als je vast loopt kan je ook contact opnemen met een huisarts en van daaruit doorverwezen worden naar een praktijkondersteuner GGZ, psycholoog of coach (specialiserend in). Je kan nog steeds kritische vragen stellen en je blijft zelf aan het stuur (vind ik persoonlijk belangrijk).

[BvZwolle]

@Pimp88z Wat is je wens qua minimum inkomen?

[Monkeydancer]

Furion2000 schreef op zaterdag 29 maart 2025 @ 21:02:
[...]


Ik begrijp dat veel mensen er zo over denken en dat het aanvoelt dat dit dan maar normaal is, maar WW is er niet voor om naar de wolken te staren en te verzinnen wat je met je leven wil gaan doen. Ondanks dat ik je wil helpen vind ik dat dit even gezegd moet worden

Ik ben het er niet mee eens. Soms moet je een stap achteruit doen, als je een carriere goed wilt uitplannen. Het geld is goed besteedt, als OP uiteindelijk aan een baan komt die passend is en waarmee hij jaren lang mee uit de voeten kan. Het UWV kan helpen en biedt maatwerk (opleidingstrajecten) aan voor kansrijke beroepen.

[Furion2000]

Monkeydancer schreef op zaterdag 27 december 2025 @ 16:30:
[...]

Ik ben het er niet mee eens. Soms moet je een stap achteruit doen, als je een carriere goed wilt uitplannen. Het geld is goed besteedt, als OP uiteindelijk aan een baan komt die passend is en waarmee hij jaren lang mee uit de voeten kan. Het UWV kan helpen en biedt maatwerk (opleidingstrajecten) aan voor kansrijke beroepen.

Ik ben mijn carriere ook goed aan het uitplannen MET een baan. Sinds wanneer moeten we 24/7 vrij zijn om een carriere goed te plannen? Het UWV is er om mensen zo snel mogelijk aan een baan te helpen, dat strook niet met 'ik heb nog wel even met een riante WW'. Daar reageerde ik op.

Ik twijfel over de kans van velen dat ze jaren uit de voeten kunnen met een carriere. Het is tegenwoordig *$@( lastig om meer dan een paar jaar uberhaupt tevreden te zijn. Noem mij een azijnzeiker, maar ik vind je maar een sprookje ophoesten om een uitkering te vergoeilijken.

[Kist]

Furion2000 schreef op zaterdag 27 december 2025 @ 20:45:
[...]


Ik ben mijn carriere ook goed aan het uitplannen MET een baan. Sinds wanneer moeten we 24/7 vrij zijn om een carriere goed te plannen? Het UWV is er om mensen zo snel mogelijk aan een baan te helpen, dat strook niet met 'ik heb nog wel even met een riante WW'. Daar reageerde ik op.

Ik twijfel over de kans van velen dat ze jaren uit de voeten kunnen met een carriere. Het is tegenwoordig *$@( lastig om meer dan een paar jaar uberhaupt tevreden te zijn. Noem mij een azijnzeiker, maar ik vind je maar een sprookje ophoesten om een uitkering te vergoeilijken.

Eens. Sowieso is mijn ervaring mensen die alles maar perfect uitgeplanned willen hebben blijven vaak stil staan. Perfect bestaat niet. Dat kan alleen in een vacuüm. Want jouw perfecte plan komt ook de plannen van andere mensen tegen.

Nee je komt waar je uiteindelijk wil komen door te gaan. Niet door 5 jaar hypothetische situaties te bedenken.

[spijkerhoofd]

Kist schreef op zondag 28 december 2025 @ 07:26:
[...]

Hoezo is dat van de zotte? Dat de samenleving voor mensen die prima kunnen werken maar dat niet doen uitkeringen moeten betalen dat is pas van de zotte. Uitkeringen zijn een vangnet voor mensen die door overmacht niks anders kunnen. En dat geld aan mensen zoals jou uitgeven betekent dat we het ook niet aan bijvoorbeeld zorg kunnen uitgeven.

Los van dat punt. Het is bewezen dat het voor je geestelijke welzijn goed is om te werken. Uiteraard moet je daar wel voor op een plek zitten waar je niet als oud vuil behandeld wordt. Maar er zijn zat plekken in Nederland waar je op een zinnige manier een bijdrage kan leveren, en tegelijkertijd met respect behandeld wordt.

Waar heeft @Harm_H het gehad over een uitkering trekken? Klinkt als een Whataboutism?

[DjVe]

Pimp88z schreef op donderdag 25 december 2025 @ 11:39:
@The Eagle
Dat sowieso! Dit is een no-brainer .

Dank! Wens je ook een fijn nieuw jaar en een vrolijk kerstfeest.

Ik ben het met meerdere eens: zoek een goede coach. Voor mij was het heel belangrijk dat ik mij prettig moest voelen bij de coach. Dan ga je ook wat makkelijker de diepte in zeg maar. Geen idee waar je woont, maar mocht het omgeving Nijmegen zijn, dan kan ik je wel iemand aanbevelen (stuur me dan even een PB).

[Zwelgje]

spijkerhoofd schreef op zondag 28 december 2025 @ 08:08:
[...]

Niet enkel als kinderloze man, maar ook als man met kinderen is het gezin belangrijker dan hard werken! Ik werk om te leven en niet andersom, ik vind workaholics vrij ongezond...

precies dat. het is inmiddels wel bewezen dat werken juist ongezond is voor je (gezien het hoge aantal burnouts in onze maatschappij)

(nb: was vroeger ook een werkjunk, tegenwoordig werk ik maar 2 dagen in de week en doe ik leukere dingen)

werken is goed voor je maar een kantoorbaantje zonder enige vorm van mentale/fysiek bevrediging is dat niet

[Liegebeest]

Pimp88z schreef op donderdag 25 september 2025 @ 09:02:
Ga toch maar eens echte hulp zoeken, kan het zo niet meer alleen aan.

Ik ben de thread van begin tot eind aan het doornemen en had al een enorme “Uhoh!!” ervaring toen je een half jaar voor dit bericht begon over ChatGPT. Een LLM is geen vervanger voor een therapeut of psycholoog!

Ik snap wel waarom mensen de gang naar therapie uitstellen, maar er zit echt niets in die behoefte waar men zich voor hoeft te schamen!

EDIT:
Kak, drie maanden later heb je er alsnog geen werk van gemaakt.

Heb geen zin in psychische hulp, aangezien ik best wel lekker in mijn vel zit, en het proces van het afgelopen jaar heeft mij doen beseffen dat ik alleen voor keuzes wil gaan waar ik helemaal achter sta en niet meer uit angst wil handelen waardoor ik voor keuzes ga die uiteindelijk niet goed voor mij zijn.

Dat is juist waar een psycholoog, therapeut of zelfs “maar” een coach bij kan helpen!

Dit zijn niet de mensen die jou een oplossing geven, zij helpen jou om de oplossing te vinden!!

Als jij in Italië op vakantie bent en plots een enorm groot probleem hebt, maar jij spreekt alleen NL en EN, dan is zo’n professional de tolk die wel IT spreekt en ook nog eens het lokale dialect.

[ Voor 56% gewijzigd door Liegebeest op 28-12-2025 09:57 ]

[Liegebeest]

Pimp88z schreef op donderdag 25 december 2025 @ 11:39:
@The Eagle
Dat sowieso! Dit is een no-brainer .

Weet je het zeker? Want je krijgt het advies al driekwart jaar en blijft er omheen dansen.

Zeker de historie die @amdk6ll aanhaalt verdient aandacht net therapie. Dit is niet iets dat je in je eentje uit gaat pluizen.

Ik heb er (vergelijkbare maar andere) ervaring mee.

[ Voor 26% gewijzigd door Liegebeest op 28-12-2025 10:02 ]

[Pimp88z]

BvZwolle schreef op zaterdag 27 december 2025 @ 16:16:
@Pimp88z Wat is je wens qua minimum inkomen?

Niet heel bijster hoog, zo'n 3200 euro bruto per maand, maar zat daar eigenlijk al een geruime tijd overheen. Het belangrijkste is een stabiele werkplek.

[spijkerhoofd]

Pimp88z schreef op zondag 28 december 2025 @ 12:36:
[...]
Niet heel bijster hoog, zo'n 3200 euro bruto per maand, maar zat daar eigenlijk al een geruime tijd overheen. Het belangrijkste is een stabiele werkplek.

Als je een stabiele werkplek zoekt denk ik dat je moet kijken naar de overheid, UWV of een van de banken. Ik weet dat de Rabobank een zeer fijne werkplek is net als RijksWaterstaat of een gemeente.

[Pimp88z]

Liegebeest schreef op zondag 28 december 2025 @ 09:49:
[...]

Ik ben de thread van begin tot eind aan het doornemen en had al een enorme “Uhoh!!” ervaring toen je een half jaar voor dit bericht begon over ChatGPT. Een LLM is geen vervanger voor een therapeut of psycholoog!

Ik snap wel waarom mensen de gang naar therapie uitstellen, maar er zit echt niets in die behoefte waar men zich voor hoeft te schamen!

EDIT:
Kak, drie maanden later heb je er alsnog geen werk van gemaakt.


[...]

Dat is juist waar een psycholoog, therapeut of zelfs “maar” een coach bij kan helpen!

Dit zijn niet de mensen die jou een oplossing geven, zij helpen jou om de oplossing te vinden!!

Als jij in Italië op vakantie bent en plots een enorm groot probleem hebt, maar jij spreekt alleen NL en EN, dan is zo’n professional de tolk die wel IT spreekt en ook nog eens het lokale dialect.

Ok, goedpunt waar ik niet omheen kan, merk veel weerstand met respect tot dit thema aangezien ik hele wisselende ervaringen heb gehad in het verleden. Heb afgelopen vrijdag de moeite genomen om een bureau te consulteren die mensen met problematiek/diagnostiek naar een arbeidsplek bemiddelt. Zij verschaffen coaching, plaatsing en inhoudelijke training.

[The Eagle]

Jouw probleem is dat je een stabiele werkplek als oplossing ziet. Daarbij leg je de oplossing (zorg voor een stabiele werkplek) vooral bij een ander - je toekomstige baas.

Je dacht nu 4x een stabiele werkomgeving te hebben en 4 keer ging het mis. Werkgevers passen zichzelf niet aan, dat moet je zelf doen. Is geven en nemen maar kennelijk weet jij niet hoe je het juiste moet geven. Daarmee ligt het echte probleem dus toch echt bij jezelf. Dus regel die coach om je daarbij te helpen.

Ffs, als je vier keer tegen dezelfde steen aanloopt en nog steeds zo kortzichtig bent dat het probleem ergens anders ligt, dan heb je echt een plaat voor je kop. Nofi.

[Liegebeest]

Pimp88z schreef op zondag 28 december 2025 @ 12:46:
[...]
Ok, goedpunt waar ik niet omheen kan, merk veel weerstand met respect tot dit thema aangezien ik hele wisselende ervaringen heb gehad in het verleden.

Mijn leken-inschatting is dat je baat hebt bij meer dan alleen coaching.

Ik freelance o.a. bij een organisatie di neurodivergente jongvolwassenen opleidt, coacht en naar een baan helpt. Die jongeren hebben, naast de goede coaches, ook nog buiten de organisatie professionele hulp waar ze zeker behoefte aan hebben.

Het moet erg moeilijk zijn wanneer je in het verleden minder goede ervaring hebt gehad; dat is heel erg vervelend. Maar je kan altijd een nieuwe weg proberen. Ik heb de mazzel bijna alleen maar goede professionals te hebben gesproken.

[BvZwolle]

Pimp88z schreef op zondag 28 december 2025 @ 12:36:
[...]


Niet heel bijster hoog, zo'n 3200 euro bruto per maand, maar zat daar eigenlijk al een geruime tijd overheen. Het belangrijkste is een stabiele werkplek.

Kijk dan eens bij overheid. Het stigma van epibrerende ambtenaren klopt niet altijd. Ik denk dat de druk op de ketel in veel gevallen wel minder is, dan bij commerciële bedrijven.

[ Voor 3% gewijzigd door BvZwolle op 28-12-2025 13:31 ]

[Liegebeest]

Zo’n mooi woord: epibreren!

[Pimp88z]

The Eagle schreef op zondag 28 december 2025 @ 12:49:
Jouw probleem is dat je een stabiele werkplek als oplossing ziet. Daarbij leg je de oplossing (zorg voor een stabiele werkplek) vooral bij een ander - je toekomstige baas.

Je dacht nu 4x een stabiele werkomgeving te hebben en 4 keer ging het mis. Werkgevers passen zichzelf niet aan, dat moet je zelf doen. Is geven en nemen maar kennelijk weet jij niet hoe je het juiste moet geven. Daarmee ligt het echte probleem dus toch echt bij jezelf. Dus regel die coach om je daarbij te helpen.

Ffs, als je vier keer tegen dezelfde steen aanloopt en nog steeds zo kortzichtig bent dat het probleem ergens anders ligt, dan heb je echt een plaat voor je kop. Nofi.

Waardeer de "tough love", vind het zelfs fijn als je mij zo toespreekt want er rust zekerlijk verantwoordelijkheid op mijn schouders, alleen heb volgens mij niet het idee gegeven dat het allemaal aan de andere lag .

Bij mijn oudwerkgever waar ik dus 24' dec uitdiensttrad, ging het allemaal dikke prima voor dik 3.5+ jaar, dus het kan zekerlijk wel lukken en daarvoor had ik ook succes. Ook periodes die minder gingen natuurlijk.

Wellicht wat off-topic; neem jullie advies zeer ter harte, maar denk dat er in principe weinig aan de hand is met mij aangezien ik best wel goed functioneer (naast werk) en mij goed voel, en dit is vooral een proces van realisatie van het afgelopen 3 kwart jaar. Neemt niet weg dat ik een stront eigenwijze drol ben met een voorliefde voor esoterische ideeen en abstracties, gelukkig sta ik open voor feedback zoals jullie kunnen zien .

[Pimp88z]

BvZwolle schreef op zondag 28 december 2025 @ 13:30:
[...]

Kijk dan eens bij overheid. Het stigma van epibrerende ambtenaren klopt niet altijd. Ik denk dat de druk op de ketel in veel gevallen wel minder is, dan bij commerciële bedrijven.

Heb al eens een blauwe maandag (letterlijk en figuurlijk) bij de gemeente gewerkt en vond het knap vreselijk. Kon gewoon niks doen, behalve vergaderingen bijwonen....

Neemt niet weg dat dit uiteindelijk een goede optie is! Overweeg het wel serieus natuurlijk.

[ Voor 9% gewijzigd door Pimp88z op 28-12-2025 13:54 ]

[Kist]

spijkerhoofd schreef op zondag 28 december 2025 @ 08:05:
[...]

Waar heeft @Harm_H het gehad over een uitkering trekken? Klinkt als een Whataboutism?

Was niet bedoeld als whataboutism. TS is op zoek naar een werkplek en zijn reactie is waarom zou je hard werken dat is een achterhaald concept. Mijn interpretatie, misschien ook wel beïnvloed door het uwv verhaal, was dat daar eigenlijk mee werd gesuggereerd van gewoon niet werken. Ook omdat veel jonge mannen zonder kinderen zich ook op het vlak van werk terugtrekken uit de samenleving.

Ik zie wat je zegt dat dat niet perse zo bedoeld is, als dat ik initieel interpreteerde. Indien dat zo is, dan mijn fout. Dan ga ik er inderdaad te kritisch op in.

[Kist]

Zwelgje schreef op zondag 28 december 2025 @ 09:33:
[...]


precies dat. het is inmiddels wel bewezen dat werken juist ongezond is voor je (gezien het hoge aantal burnouts in onze maatschappij)

(nb: was vroeger ook een werkjunk, tegenwoordig werk ik maar 2 dagen in de week en doe ik leukere dingen)

werken is goed voor je maar een kantoorbaantje zonder enige vorm van mentale/fysiek bevrediging is dat niet

Het is zoals je zelf eigenlijk zegt ook maar waar je bevrediging uit haalt. Burn outs liggen natuurlijk niet alleen aan bullshit jobs, die zijn er toch al zeker meer dan een eeuw. Aan burnouts ligt een breed web aan samenhangende zaken die op elkaar ingrijpen samen.

Anderzijds heb je ook bore outs. Zonder kwalitatieve en stimulerende dagbesteding kwijnen mensen weg. Dat kan uiteraard ook anders dan via werk ingevuld worden.

[spijkerhoofd]

Kist schreef op zondag 28 december 2025 @ 14:56:
[...]

Was niet bedoeld als whataboutism. TS is op zoek naar een werkplek en zijn reactie is waarom zou je hard werken dat is een achterhaald concept. Mijn interpretatie, misschien ook wel beïnvloed door het uwv verhaal, was dat daar eigenlijk mee werd gesuggereerd van gewoon niet werken. Ook omdat veel jonge mannen zonder kinderen zich ook op het vlak van werk terugtrekken uit de samenleving.

Ik zie wat je zegt dat dat niet perse zo bedoeld is, als dat ik initieel interpreteerde. Indien dat zo is, dan mijn fout. Dan ga ik er inderdaad te kritisch op in.

Ik heb zelf bij het UWV gewerkt en voor mensen met een beperking of mensen die uitgevallen zijn doen ze er veel aan om mensen duurzaam aan het werk te krijgen. Door middel van bemiddeling en coaching op de werkplek. Ik zie daar weinig problemen mee...

[Pimp88z]

spijkerhoofd schreef op zondag 28 december 2025 @ 15:15:
[...]

Ik heb zelf bij het UWV gewerkt en voor mensen met een beperking of mensen die uitgevallen zijn doen ze er veel aan om mensen duurzaam aan het werk te krijgen. Door middel van bemiddeling en coaching op de werkplek. Ik zie daar weinig problemen mee...

Dat klopt en dat is waarom ik er ook vanuit ga dat alles helemaal goed gaat komen. Heb genoeg skills en discipline, alleen heb een zetje in de rug nodig.

[missTweakers]

Even een hart onder de riem.
Wat balen dat afgelopen jaar al je pogingen om aan leuk werk te komen niet zijn gelukt. Veel sterkte en heel interessant om steeds je updates te lezen! Geef niet op!

[Pimp88z]

Dankjewel! Houd jullie zekerlijk op de hoogte en geef niet snel op. Alleen dit begint echt een vermoeiend dossier te worden 😀

[CornermanNL]

Kan het zo zijn dat je jezelf teveel druk oplegt? Het moet en zal deze keer een stabiele werkplek worden. Het soort werk lijkt hier niet het probleem aangezien je de inhoudelijke kant ook in je hobby naast het werk nog voor je plezier doet.

Overal is druk, in meer of mindere mate. Ook bij een overheid of semi overheid. Dus van momenten waarop je druk ervaart kom je niet af. Ook niet als je geen werk hebt overigens.

Je moet je ook afvragen of teveel comfort wel zo goed is. Er is ook een bepaalde druk en wedstrijd spanning nodig om uitdagingen aan te gaan en het leuk te houden.

Als ik het zo lees is je omgang met druk hetgeen je dwarszit. En de soort druk/spanning. Maar goed dat is ook maar mijn indruk. Vandaar de vraag.

Ik zou mij richten op inhoudelijk leuk werk, met wellicht iets lager instappen qua functie om te kijken dat gaat qua stress. En daarnaast aan de slag met het herkennen en leren beheersen van je stress en reactie daarop.

[Pimp88z]

CornermanNL schreef op maandag 29 december 2025 @ 08:32:
Kan het zo zijn dat je jezelf teveel druk oplegt? Het moet en zal deze keer een stabiele werkplek worden. Het soort werk lijkt hier niet het probleem aangezien je de inhoudelijke kant ook in je hobby naast het werk nog voor je plezier doet.

Overal is druk, in meer of mindere mate. Ook bij een overheid of semi overheid. Dus van momenten waarop je druk ervaart kom je niet af. Ook niet als je geen werk hebt overigens.

Je moet je ook afvragen of teveel comfort wel zo goed is. Er is ook een bepaalde druk en wedstrijd spanning nodig om uitdagingen aan te gaan en het leuk te houden.

Als ik het zo lees is je omgang met druk hetgeen je dwarszit. En de soort druk/spanning. Maar goed dat is ook maar mijn indruk. Vandaar de vraag.

Ik zou mij richten op inhoudelijk leuk werk, met wellicht iets lager instappen qua functie om te kijken dat gaat qua stress. En daarnaast aan de slag met het herkennen en leren beheersen van je stress en reactie daarop.

Uhmmm, stress is zekerlijk niet het probleem, het is meer dat ik werk zoek wat mij blijft uitdagen en waar ik op een lijn zit met mijn collega's. Vind werken erg leuk en belangrijk en zie mijzelf meer als een ambachtspersoon dan snel snel iets in elkaar flansen.

[spijkerhoofd]

Pimp88z schreef op maandag 29 december 2025 @ 13:23:
[...]


Uhmmm, stress is zekerlijk niet het probleem, het is meer dat ik werk zoek wat mij blijft uitdagen en waar ik op een lijn zit met mijn collega's. Vind werken erg leuk en belangrijk en zie mijzelf meer als een ambachtspersoon dan snel snel iets in elkaar flansen.

Mijn ervaring is, dat heb je bijna nergens, over zijn er discussies over hoe er gewerkt word, sometimes you win, sometime you lose. Daarnaast denk ik dat de IT te complex is om snel iets in elkaar te flansen, zelfs als timmerman moet je soms de zaken uitdenken hoe je iets gaat timmeren. De ouderwetse ambachtsman ging niet zomaar een varken slachten of met een hamer rammen op een stuk metaal. Ik snap wel waarom het lastig is voor jou om een baan te behouden, ik snap waarom er steeds frictie is, ik denk dat jij de gene bent die zich moet aanpassen aan het werk. Aan een stabiele plek heb je niet genoeg, je hebt coaching on the job nodig van iemand die met mensen met autisme kunnen omgaan.

[CornermanNL]

Pimp88z schreef op maandag 29 december 2025 @ 13:23:
[...]


Uhmmm, stress is zekerlijk niet het probleem, het is meer dat ik werk zoek wat mij blijft uitdagen en waar ik op een lijn zit met mijn collega's. Vind werken erg leuk en belangrijk en zie mijzelf meer als een ambachtspersoon dan snel snel iets in elkaar flansen.

Dan heb ik verkeerd gelezen. Ik las druk ervaren als stress. Ik zie dat toch wel als verlengde is er druk dan kan er stress ontstaan.
Excuses.

werk blijft je niet constant uitdagen. En op één lijn zitten met collega’s is wel een breed begrip, wat versta je daaronder?

En ambachtelijke beroepen die voor de allerhoogste kwaliteit kunnen gaan en die je ook commercieel goed kan verkopen zijn een enorme niche.

Veel is gewoon een compromis, goed genoeg is vaak al heel wat. Zeker bij commerciële projecten. Er spelen zoveel zaken mee. Dan kan je in je eentje wel ambitieus zijn op het gebied van kwaliteit (daar ga ik even vanuit tenminste aan de hand van je omschrijving) maar dan red je het niet.

Vergeet ook niet dat je een onderdeel bent van een groter proces. Dus je kan nooit het hele overview hebben. Wat jij ervaart als te weinig kwaliteit kan al ruim zat zijn voor wat het moet zijn. En dan is blijven sleutelen gewoon tijdsverspilling.

[Killjoy]

Pimp88z schreef op maandag 29 december 2025 @ 13:23:
[...]


Uhmmm, stress is zekerlijk niet het probleem, het is meer dat ik werk zoek wat mij blijft uitdagen en waar ik op een lijn zit met mijn collega's. Vind werken erg leuk en belangrijk en zie mijzelf meer als een ambachtspersoon dan snel snel iets in elkaar flansen.

Iemand in mijn omgeving liep tegen hetzelfde aan. Ook licht ASS trouwens. De perfecte baan bestaat niet. Overal regent het weleens. Wees niet eigenwijs en doe wat met de adviezen om coaching te zoeken. Je hebt het nu meermaals zelf geprobeerd. Accepteer dat het je nu niet zelf kunt.

Heeft die persoon niet ingezien. Heeft uiteindelijk veel kwaad gedaan. Zeker wat betreft zelfvertrouwen. Dus doe wat met de tips

[Pimp88z]

Ok, ik heb genoeg tot mij genomen. Geef wel weer een update als ik wel (eindelijk!) ergens ben geland. Dank voor alle feedback, tough love en spiegels. Ben nu op het punt dat ik het niet meer zelf wil doen, ben er vrij klaar mee en ga er echt werk van maken!

[The Eagle]

Gezien je laatste opmerking over die ambachtsman: bedenk je eens bij jezelf wanneer je het goed doet. Is dat als het aan jouw eigen standaarden voldoet, of als het goed genoeg is volgens je werkgever.
Indien het eerste: tijd om aan je verwachtingsmanagement te werken. Want volgens mij werd je hierom tijdens je proeftijd niet verlengd. Je wilt het misschien wel te goed doen. Omdat je denk dat je weet wat goed is, maar dat niet checkt met de verwachtingen van de anderen.

[Pimp88z]

The Eagle schreef op maandag 29 december 2025 @ 20:13:
Gezien je laatste opmerking over die ambachtsman: bedenk je eens bij jezelf wanneer je het goed doet. Is dat als het aan jouw eigen standaarden voldoet, of als het goed genoeg is volgens je werkgever.
Indien het eerste: tijd om aan je verwachtingsmanagement te werken. Want volgens mij werd je hierom tijdens je proeftijd niet verlengd. Je wilt het misschien wel te goed doen. Omdat je denk dat je weet wat goed is, maar dat niet checkt met de verwachtingen van de anderen.

Wil eigenlijk er niet te diep op in gaan, maar een van de kritiekpunten was was dat een van mijn oplossingen "over-engineered" was. Ze wilde liever zelf dat het "simple as possible" was. Context en overige details laat ik even achterwege .

[The Eagle]

Pimp88z schreef op maandag 29 december 2025 @ 21:36:
[...]


Wil eigenlijk er niet te diep op in gaan, maar een van de kritiekpunten was was dat een van mijn oplossingen "over-engineered" was. Ze wilde liever zelf dat het "simple as possible" was. Context en overige details laat ik even achterwege .

Dank voor die opmerking, had je al eens aangegeven. Hoef ik hem zelf niet op te zoeken en te quoten
Je weet nu waar een van je problemen ligt. Weten waar het probleem zit is 80% van de oplossing. Die ligt in jezelf maar daar heb je wel hulp bij nodig, want kennelijk is het je automatisme om het zo te doen en ga je daar ook telkens mee op je bek

[Kist]

Pimp88z schreef op maandag 29 december 2025 @ 19:57:
Ok, ik heb genoeg tot mij genomen. Geef wel weer een update als ik wel (eindelijk!) ergens ben geland. Dank voor alle feedback, tough love en spiegels. Ben nu op het punt dat ik het niet meer zelf wil doen, ben er vrij klaar mee en ga er echt werk van maken!

Succes! Dapper om er werk van te maken en hulp te zoeken. Ik wens je heel erg toe dat het je verder helpt.

[S.McDuck]

@Pimp88z
Even voor het eind vh jaar. Heb je wel eens gekeken naar de eigenschappen van een hoogbegaafd iemand? Ik zeg niet dat je het bent of niet bent. Maar ik zie wat eigenschappen die hier tussen staan die wel aansluiten bij je verhaal. Ik zelf heb wel baat gehad bij een aantal zaken die er staan om mijn eigen situaties te snappen. Ik ben nooit getest en zie mezelf ook niet als hoogbegaafd, hooguit hoogst irritant (wel de BNN IQ test )
Maar er lijken in je verhaal wat raakvlakken te zijn: uitdaging, andere kijk op dingen, blijven zoeken, bewegen binnen kaders en verachtingen, altijd alternatieve mogellijkheden zien etc...

Mischien is het niets maar kan geen kwaad om er even naar te kijken.En kijk niet alleen naar de 'leuke' dingen, het is meer een handicap ((persoonlijke mening) als iets leuks als je die richting op gaat.

Een voorbeeld van info:
https://giftedpeople.eu/kenmerken-van-hoogbegaafdheid/

[ Voor 7% gewijzigd door S.McDuck op 29-12-2025 22:54 . Reden: Voorbeeld linkje ]

[Pimp88z]

S.McDuck schreef op maandag 29 december 2025 @ 22:50:
@Pimp88z
Even voor het eind vh jaar. Heb je wel eens gekeken naar de eigenschappen van een hoogbegaafd iemand? Ik zeg niet dat je het bent of niet bent. Maar ik zie wat eigenschappen die hier tussen staan die wel aansluiten bij je verhaal. Ik zelf heb wel baat gehad bij een aantal zaken die er staan om mijn eigen situaties te snappen. Ik ben nooit getest en zie mezelf ook niet als hoogbegaafd, hooguit hoogst irritant (wel de BNN IQ test )
Maar er lijken in je verhaal wat raakvlakken te zijn: uitdaging, andere kijk op dingen, blijven zoeken, bewegen binnen kaders en verachtingen, altijd alternatieve mogellijkheden zien etc...

Mischien is het niets maar kan geen kwaad om er even naar te kijken.En kijk niet alleen naar de 'leuke' dingen, het is meer een handicap ((persoonlijke mening) als iets leuks als je die richting op gaat.

Een voorbeeld van info:
https://giftedpeople.eu/kenmerken-van-hoogbegaafdheid/

Herken zekerlijk kenmerken hiervan in en mensen hebben mij wel eerder zo geklassificeerd, alhoewel niet aan de lopende band natuurlijk. Heb de test gemaakt van de website en had een score van 89%! Dus zekerlijk iets om mij verder in te gaan verdiepen.

[Pimp88z]

Een update :P;

9 februari begonnen als software engineer en na 4 dagen mij ziek gemeld vanwege intense stress. Zit nu in de Ziektewet en ben een traject begonnen bij de psycholoog (werd eens echt tijd). De focus ligt er nu op om volledig te herstellen voordat ik weer stappen zet.

[Liegebeest]

Ik kan niet anders zeggen dan "goed zo".

Serieus, in je eerste vier dagen "intense stress" ervaren is echt abnormaal en ongewenst. Ik ben heel blij dat je dat traject nu echt bent gestart. Zoals het gezegde gaat: de beste tijd om een boom te planten was twintig jaar geleden, het een-na-beste moment is vandaag.

[Pimp88z]

Inderdaad! Dit was heel erg extreem en werd er letterlijk ziek van. Ga er inderdaad goed mee aan de slag en heb ook hulp ingeroepen met respect tot werken en neuro-divergentie (autisme/adhd/etc).

Ben er zo schijtziek van deze onzin.... Wil gewoon weer lekker steady ergens aan de bak zonder deze dingen.

[Pimp88z]

PPPPPPPS update;

Sinds mijn laatste baan in Februari als software engineer die ik "ge-rage quit" ben na 4 dagen wegens immense psychologische stress en waarbij ik zelfs niet meer at op een gegevens moment ben ik langzaam aan weer gaan solliciteren voor IT banen. Een relatief korte periode van rust van 2 maand heeft mij goed gedaan en voelde mij eigenlijk best weer prima en keek positief naar het leven.

Na een paar sollicitatie-ronden en 2e geworden te zijn van de 18 sollicitanten bij één proces ben ik nu gearriveerd bij een laatste ronde gesprek bij een consultancy in Zwolle. De stress is wederom immens, slaap weer slecht, begin erg kwaad te worden en mijn mentale gezondheid is onacceptabel verslechterd. Dit al voordat ik überhaupt ergens ben begonnen!

Het adagium van dat ik het maar moet proberen om te kijken waar het schip strandt gaat niet meer op omdat mijn hele wezen disintegreert zoals het nu lijkt. Heb ook mijn CV aangepast om het gat op mijn CV niet te groot te laten lijken en vertel dat ik (parttime) schilder nu ipv dat ik in de Ziektewet zit. Heb ook meerdere sessies gehad met een psycholoog en dit was fijn maar lijkt niet het gewenste effect te bereiken.

Wat nu?
Er is geen ontkomen aan dat ik een ander pad moet gaan bewandelen aangezien het letterlijk onmogelijk lijkt te worden. Vind programmeren, wiskunde en data nog steeds leuk, maar gezien mijn vele negatieve ervaringen, de natuur van werken vandaag de dag en een fundamentele mismatch met de meeste mensen lukt het niet meer. Ga voorlopig rust nemen en denken over wat ik ga doen. Tijd om open en eerlijk(er) te worden.

[spijkerhoofd]

Ik zou ten eerste adviseren om niet bij een consultacytoko te werken, met jouw problematiek lijkt mij dat een hele slechte stap, ten tweede kan ik je aanbevelen om langs te gaan bij het UWV om te bespreken met een arbeidsdeskundige waar je wel kan werken, dat kan binnen de IT zijn op een rustigere omgeving of buiten de IT op een lager niveau.

[Pimp88z]

Nee, inderdaad. Mijn gevoel spreekt boekdelen met respect tot dat.

[Liegebeest]

Pimp88z schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 10:42:
Heb ook meerdere sessies gehad met een psycholoog en dit was fijn maar lijkt niet het gewenste effect te bereiken.

Je schrijft vier alinea's, maar letterlijk maar één zin over het onderwerp dat werkelijk relevant is.

Het lijkt er sterk op dat je telkens het zelfde patroon volgt, zonder daar lering uit te trekken: je begint iets, je voelt stress, je rage-quit, je stopt, je bent een paar weken weg, en je begint weer opnieuw.

Je achterhaalt de werkelijke root cause niet.

Je zegt meerdere sessies met een psycholoog te hebben gehad, maar dat dit "niet het gewenste effect heeft". Wat is voor jou het gewenste effect? Heb je dat doel aangegeven bij de psycholoog? Wordt er gewerkt aan diagnostiek om vast te stellen wat de werkelijke achtergrond is van je klachten?

Leuke, fijne gesprekken is één ding. Maar werken jullie samen ook aan het doel en maken jullie dat het doel? Je met niet gaan reïntegreren voordat jullie het er over eens zijn dat voldoende van de oorzaak is achterhaald.

[Joppiez]

Heb je wel eens nagedacht over iets als medewerker groenvoorziening bij een gemeente? Voor mensen met zware problematiek en stress kan dat een rustige omgeving bieden om toch lekker bezig te blijven. Bepaalde intellectuele uitdagingen kun je natuurlijk lekker thuis opzoeken (als hobby of eenmanszaakje).

[ Voor 20% gewijzigd door Joppiez op 30-07-2026 15:55 ]

[whatyoudoing]

Pimp88z schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 10:42:
PPPPPPPS update;

Sinds mijn laatste baan in Februari als software engineer die ik "ge-rage quit" ben na 4 dagen wegens immense psychologische stress en waarbij ik zelfs niet meer at op een gegevens moment ben ik langzaam aan weer gaan solliciteren voor IT banen. Een relatief korte periode van rust van 2 maand heeft mij goed gedaan en voelde mij eigenlijk best weer prima en keek positief naar het leven.

Na een paar sollicitatie-ronden en 2e geworden te zijn van de 18 sollicitanten bij één proces ben ik nu gearriveerd bij een laatste ronde gesprek bij een consultancy in Zwolle. De stress is wederom immens, slaap weer slecht, begin erg kwaad te worden en mijn mentale gezondheid is onacceptabel verslechterd. Dit al voordat ik überhaupt ergens ben begonnen!

Het adagium van dat ik het maar moet proberen om te kijken waar het schip strandt gaat niet meer op omdat mijn hele wezen disintegreert zoals het nu lijkt. Heb ook mijn CV aangepast om het gat op mijn CV niet te groot te laten lijken en vertel dat ik (parttime) schilder nu ipv dat ik in de Ziektewet zit. Heb ook meerdere sessies gehad met een psycholoog en dit was fijn maar lijkt niet het gewenste effect te bereiken.

Wat nu?
Er is geen ontkomen aan dat ik een ander pad moet gaan bewandelen aangezien het letterlijk onmogelijk lijkt te worden. Vind programmeren, wiskunde en data nog steeds leuk, maar gezien mijn vele negatieve ervaringen, de natuur van werken vandaag de dag en een fundamentele mismatch met de meeste mensen lukt het niet meer. Ga voorlopig rust nemen en denken over wat ik ga doen. Tijd om open en eerlijk(er) te worden.

1: Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg.

2: Wat moet je als eerste doen als je op de bodem van een put zit, en er uit wil? Stoppen met graven.

[Pimp88z]

Liegebeest schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 15:46:
[...]

Je schrijft vier alinea's, maar letterlijk maar één zin over het onderwerp dat werkelijk relevant is.

Het lijkt er sterk op dat je telkens het zelfde patroon volgt, zonder daar lering uit te trekken: je begint iets, je voelt stress, je rage-quit, je stopt, je bent een paar weken weg, en je begint weer opnieuw.

Je achterhaalt de werkelijke root cause niet.

Je zegt meerdere sessies met een psycholoog te hebben gehad, maar dat dit "niet het gewenste effect heeft". Wat is voor jou het gewenste effect? Heb je dat doel aangegeven bij de psycholoog? Wordt er gewerkt aan diagnostiek om vast te stellen wat de werkelijke achtergrond is van je klachten?

Leuke, fijne gesprekken is één ding. Maar werken jullie samen ook aan het doel en maken jullie dat het doel? Je met niet gaan reïntegreren voordat jullie het er over eens zijn dat voldoende van de oorzaak is achterhaald.

Het is inderdaad telkens hetzelfde patroon en de root cause is dat ik simpelweg gewoon enorm gestresst word van werken met een computer, het niet leuk meer vind en mijn vertrouwen in het samenwerken met andere heb verloren.

Wat het gewenste effect zou zijn? Dat ik weer met vertrouwen en plezier weer aan de bak zou gaan, los of dat in de IT zou zijn. We zijn vooral bezig geweest met focussen op herstel, levensstijl en emotionele regulerende maatregelen.

Het lijkt alsof ik doelbewust er met de pet naar gooi, en snap dat dat wellicht zo zou overkomen, maar heb ontzettend mijn best gedaan om er wat van te maken en keer op keer gebeurt het volgende;
1. Ik raak enorm gestresst en neem ontslag na kortere of langere duur.

2. Ik word ontslagen.

Heb in mijn optiek alles geprobeerd om werken in de IT leuk, behapbaar en werkbaar te maken. Het is tijd voor een nieuwe richting dat weet ik wel. Mijn lering is dat het tijd voor iets anders is, alhoewel ik programmeren in mijn vrije tijd best wel leuk vind.

[Pimp88z]

Joppiez schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 15:54:
Heb je wel eens nagedacht over iets als medewerker groenvoorziening bij een gemeente? Voor mensen met zware problematiek en stress kan dat een rustige omgeving bieden om toch lekker bezig te blijven. Bepaalde intellectuele uitdagingen kun je natuurlijk lekker thuis opzoeken (als hobby of eenmanszaakje).

Weleens, alleen dat moet ik verder onderzoeken. Ik ga hulp zoeken en er werk van maken.

[Qwerty-273]

Verwacht je niet te snel resultaten. De TS is uit maart '25 en je hebt verschillende updates gepost dat je na een kleine rust weer aan de slag gaat (in een vergelijkbare functie) en dan weer snel stopt door de stress. Dat lijkt zich keer op keer (in dit topic) te herhalen. Wellicht ook bij de genoemde psycholoog (en stap gerust naar een andere als er geen "klik" is) waar je stopt omdat er nog niet tot de kern is door gegaan cq. het bewandelende pad niet strookt met wat jij er van hebt verwacht.

Neem de tijd om tot de kern door te dringen zodat je zelf een goed begrip krijgt wat wel en wat niet voor je zal werken. Waarom dat zo is, en wat je daar aan kunt doen. Of dat groenvoorziening, iets ambachtelijks, of toch op kantoor in een bepaalde functie uiteindelijk is maakt eigenlijk niet veel uit. Het gaat er om dat je een plek vind waar je kan aarden - en dat je weet wat voor soort plek dat is. Consultancy kan je eigenlijk wel uitsluiten in mijn mening.

[whatyoudoing]

Pimp88z schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 16:57:
[...]

Het is inderdaad telkens hetzelfde patroon en de root cause is dat ik simpelweg gewoon enorm gestresst word van werken met een computer,

Ik denk dat dit geen oorzaak is maar een gevolg.

Ik denk ook dat je er niet met de pet naar gooit, en dat wij hier ons geen goede voorstelling kunnen maken van de moeite en energie die je er in stopt, en de frustratie die je voelt als het (weer) niet lukt.

Wat dat betreft ben je in mijn optiek geen opgever maar juist een volhouder: anders had je het na 1 poging wel laten zitten. En je laat juist zien dat je elke keer weer een poging waagt, ook al loopt het steeds hetzelfde af (en weet je dat mss ook al wel als je begint). Ook meld je je steeds weer in dit topic, waarmee je voor mij aangeeft dat je de situatie waar je in zit graag wil veranderen.

Heb in mijn optiek alles geprobeerd

De crux zit (imo) in het 'in mijn optiek'. Het zou natuurlijk kunnen dat in de optiek van iemand anders er mogelijkheden zijn die jij niet ziet, of niet als kansrijk ziet. De vraag is: durf je je daar voor open te stellen?

[Pimp88z]

Nou zie mijzelf zekerlijk niet als een "quitter" en blijf het proberen ad nauseam, maar merk echt dat dit gehele proces mij ziek van de stress maakt. Sta zekerlijk open voor nieuwe invalshoeken, percepties en suggesties, maar voor nu ga ik mij focussen op dingen die mij weer energie geven.