Carriere switch uit de IT na 8 jaar (door omstandigheden)

[Pimp88z]

Joppiez schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 15:54:
Heb je wel eens nagedacht over iets als medewerker groenvoorziening bij een gemeente? Voor mensen met zware problematiek en stress kan dat een rustige omgeving bieden om toch lekker bezig te blijven. Bepaalde intellectuele uitdagingen kun je natuurlijk lekker thuis opzoeken (als hobby of eenmanszaakje).

Weleens, alleen dat moet ik verder onderzoeken. Ik ga hulp zoeken en er werk van maken.

[Qwerty-273]

Verwacht je niet te snel resultaten. De TS is uit maart '25 en je hebt verschillende updates gepost dat je na een kleine rust weer aan de slag gaat (in een vergelijkbare functie) en dan weer snel stopt door de stress. Dat lijkt zich keer op keer (in dit topic) te herhalen. Wellicht ook bij de genoemde psycholoog (en stap gerust naar een andere als er geen "klik" is) waar je stopt omdat er nog niet tot de kern is door gegaan cq. het bewandelende pad niet strookt met wat jij er van hebt verwacht.

Neem de tijd om tot de kern door te dringen zodat je zelf een goed begrip krijgt wat wel en wat niet voor je zal werken. Waarom dat zo is, en wat je daar aan kunt doen. Of dat groenvoorziening, iets ambachtelijks, of toch op kantoor in een bepaalde functie uiteindelijk is maakt eigenlijk niet veel uit. Het gaat er om dat je een plek vind waar je kan aarden - en dat je weet wat voor soort plek dat is. Consultancy kan je eigenlijk wel uitsluiten in mijn mening.

[whatyoudoing]

Pimp88z schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 16:57:
[...]

Het is inderdaad telkens hetzelfde patroon en de root cause is dat ik simpelweg gewoon enorm gestresst word van werken met een computer,

Ik denk dat dit geen oorzaak is maar een gevolg.

Ik denk ook dat je er niet met de pet naar gooit, en dat wij hier ons geen goede voorstelling kunnen maken van de moeite en energie die je er in stopt, en de frustratie die je voelt als het (weer) niet lukt.

Wat dat betreft ben je in mijn optiek geen opgever maar juist een volhouder: anders had je het na 1 poging wel laten zitten. En je laat juist zien dat je elke keer weer een poging waagt, ook al loopt het steeds hetzelfde af (en weet je dat mss ook al wel als je begint). Ook meld je je steeds weer in dit topic, waarmee je voor mij aangeeft dat je de situatie waar je in zit graag wil veranderen.

Heb in mijn optiek alles geprobeerd

De crux zit (imo) in het 'in mijn optiek'. Het zou natuurlijk kunnen dat in de optiek van iemand anders er mogelijkheden zijn die jij niet ziet, of niet als kansrijk ziet. De vraag is: durf je je daar voor open te stellen?

[Pimp88z]

Nou zie mijzelf zekerlijk niet als een "quitter" en blijf het proberen ad nauseam, maar merk echt dat dit gehele proces mij ziek van de stress maakt. Sta zekerlijk open voor nieuwe invalshoeken, percepties en suggesties, maar voor nu ga ik mij focussen op dingen die mij weer energie geven.

[Valandil]

Klinkt alsof je bij je eerste ontslag een behoorlijk knauw hebt opgelopen mentaal gezien.
Daarna ga je vooral twijfelen of je je werk nog wel leuk vindt en sta je nu voor het grote onbekende.
Je hebt een aantal stappen genomen, maar wel in verlengde wat je deed.
Oftewel "als je doet wat je deed, dan krijg je wat je kreeg"


Heb je wel eens overwogen om niet zozeer alleen naar de werkzaamheden te kijken die je gaat doen, maar ook waar en voor wie je het doet?
Voor consultancy bedrijven ben jij het business model. Je wordt geplaatst bij een opdrachtgever, gaat bouwen en zodra de klus klaar is, op naar het volgende. Kan me voorstellen dat weinig voldoening geeft en misschien weinig impact.


Je hebt goede skills, juiste ervaring, maar bent enerzijds het werk wel beu en ook misschien wel de omgeving (lees werkgever) waar je dit gaat doen.


Je bent slim genoeg, dus een simpele baan zou ik zeker NIET adviseren. Dat is meer een vlucht naar iets wat je echt vrij snel gaat vervelen en is de kans op een bore-out aanzienlijk groot. Ik vermoed overigens dat je nu nog in een burn-out zit. Werk doen wat je in principe prima kan doen levert je direct stress op. Dat is echt een teken dat je nog niet mentaal fit genoeg bent om weer aan de slag te gaan in je oude rol.


Nu heb je enerzijds stress omdat je niet goed weet wat je moet gaan doen omdat mogelijk hetgeen wat je gaat doen je ook weer stress op kan leveren. Dus stop in ieder geval met hoppen van het ene naar het andere. Niet goed voor jou en ook niet goed voor je nieuwe werkgever.

Wellicht kan je, terwijl je ziek thuis zit (zou je wel ziek melden) beginnen met wat vrijwilligers werk? Daarmee blijf je actief, blijf je onder de mensen en voorkom je dat je thuis in een negatieve sleur terecht komt en alleen maar focust op je volgende stap wat je NU al stress oplevert.

Oftewel; werk eerst aan jezelf voordat je weer de volgende stap maakt.
Je oude vak kan best leuk zijn, maar misschien moet de verdeling anders qua tijd achter een scherm bouwen en bijvoorbeeld overleggen, meedenken en zaken uitwerken.

[Liegebeest]

Pimp88z schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 16:57:
[...]

Het is inderdaad telkens hetzelfde patroon en de root cause is dat ik simpelweg gewoon enorm gestresst word van werken met een computer, het niet leuk meer vind en mijn vertrouwen in het samenwerken met andere heb verloren.

Dat is niet de "root cause", de grondreden. Zoals een ander zei: dit is het symptoom. Je hebt de verklaring nog niet gevonden waarom je dergelijke overmaat van stress ervaart. Dat is iets dat heel veel tijd en moeite gaat kosten, onder begeleiding van een professional. Totdat je die grondreden hebt achterhaald kan je er ook verdraaid weinig aan doen.

Sommigen kunnen dat zelf, met introspectie oefeningen, anderen hebben hulp nodig. En dat is niet erg! Dat is juist waarom we psychologen, coaching e.d. om hulp kunnen vragen.

Wat het gewenste effect zou zijn? Dat ik weer met vertrouwen en plezier weer aan de bak zou gaan, los of dat in de IT zou zijn. We zijn vooral bezig geweest met focussen op herstel, levensstijl en emotionele regulerende maatregelen.

Dat vind ik eigenlijk opmerkelijk: er wordt al gewerkt aan herstellende maatregelen, terwijl je zelf nog niet goed onder woorden kan brengen waarom het zo fout gaat.

Dat is alsof Rijkswaterstaat besluit om dan maar de A27 over de Merwedebrug te her-asfalteren, of het frame een likje verf te geven, terwijl ze de oorzaak van de verminderde draagkracht nog niet hebben achterhaald.

[Pimp88z]

Liegebeest schreef op vrijdag 31 juli 2026 @ 14:25:
[...]

Dat is niet de "root cause", de grondreden. Zoals een ander zei: dit is het symptoom. Je hebt de verklaring nog niet gevonden waarom je dergelijke overmaat van stress ervaart. Dat is iets dat heel veel tijd en moeite gaat kosten, onder begeleiding van een professional. Totdat je die grondreden hebt achterhaald kan je er ook verdraaid weinig aan doen.

Sommigen kunnen dat zelf, met introspectie oefeningen, anderen hebben hulp nodig. En dat is niet erg! Dat is juist waarom we psychologen, coaching e.d. om hulp kunnen vragen.


[...]

Dat vind ik eigenlijk opmerkelijk: er wordt al gewerkt aan herstellende maatregelen, terwijl je zelf nog niet goed onder woorden kan brengen waarom het zo fout gaat.

Dat is alsof Rijkswaterstaat besluit om dan maar de A27 over de Merwedebrug te her-asfalteren, of het frame een likje verf te geven, terwijl ze de oorzaak van de verminderde draagkracht nog niet hebben achterhaald.

Ok, dank voor je input, maar ben niet helemaal met je eens. Kan goed onder woorden brengen waarom het telkens misgaat, alleen ik ga telkens voor opties waarbij ik mij economisch genoodzaakt toe voel terwijl ik mijn twijfels heb. Nu ga ik geen consessies meer doen met respect tot mijn intuitie en zal mijn financien letterlijk een worst wezen.

Dit klinkt recalcitrant, ongepolijst of zelfs dom, maar ga geen consessies meer doen met respect tot mijn mentale gezondheid voor een "rationele" keuze die ons blijkbaar is opgedrongen.

[Liegebeest]

Ooohhh! Dat is andere koek dan: klinkt alsof je root cause wel weet, maar hier niet expliciet hebt gemaakt. En dat hoeft ook niet, want het is jouw persoonlijke ding!

[Pimp88z]

Ja, bemerk je sarcasme en snap het wel hoor :P. Heb mijn zaakjes niet op orde en ben gewoon behoeftig naar feedback, dus dank daarvoor.

[Liegebeest]

Ho wacht… op geen enkele manier ben ik sarcastisch! Jouw probleem is heel belangrijk en gaat me nauw aan t hart!


Als ik ergens sarcastisch over kwam heb ik jij verkeerd uitgedrukt en bied ik daarvoor mijn excuses aan.

[Pimp88z]

Ok, je bent de vriend die ik nooit heb gehad .

[Liegebeest]

Vriendin en dat is hoop ik wel waar wij hier op het forum samen voor zijn. Niet om elkaar af te zeiken, maar om elkaar te helpen en soms kritische vragen te stellen.

[The Eagle]

Kritische vraag: wanneer heb / had je je eerste afspraak bij een GGZ hulpverlener of coach, en zo niet waarom niet?

[djmuggs]

Liegebeest schreef op zaterdag 1 augustus 2026 @ 21:24:
Vriendin en dat is hoop ik wel waar wij hier op het forum samen voor zijn. Niet om elkaar af te zeiken, maar om elkaar te helpen en soms kritische vragen te stellen.

Get a room.

En dit kan tevens een oplossing zijn voor een hoop problemen die hier besproken zijn

[Liegebeest]

Ik corrigeerde alleen OP’s woordkeus; dien gebruikte t verkeerde gender. “Get a room” was echt niet nodig en slaat nergens op.

Ik zeg net nog dat er zat mensen hier op t forum zijn die OP wilden helpen. Dat heeft niets te maken met waar je flauwe grappen over zit te maken. Voegt niet echt iets toe aan het topic, toch?

[ Voor 10% gewijzigd door Liegebeest op 01-08-2026 23:16 ]

[Pimp88z]

The Eagle schreef op zaterdag 1 augustus 2026 @ 22:29:
Kritische vraag: wanneer heb / had je je eerste afspraak bij een GGZ hulpverlener of coach, en zo niet waarom niet?

De 1e afspraak was rond maart zo uit mijn hoofd en was bij een gecertificieerd psycholoog, maar geen GGZ hulpverlener. Mijn ervaring met pyschologen is gemixed, alhoewel het vaak erg fijn is om je problemen te delen, uiteen te zetten en strategieen te bedenken.

Niet om het vakgebied van de psychologie onderuit te halen, maar heb niet het idee dat ik er echt wat aan heb gehad en dat de meeste vooruitgang door mijzelf is geboekt.

[Pimp88z]

djmuggs schreef op zaterdag 1 augustus 2026 @ 22:35:
[...]

Get a room.

En dit kan tevens een oplossing zijn voor een hoop problemen die hier besproken zijn

Daar ben ik zekerlijk mee eens! Lekker knuffelen, zoenen en andere vormen van intimiteit en naastheid zijn bijzonder helend .

[Mapuck]

Pimp88z schreef op zondag 2 augustus 2026 @ 09:40:
[...]

Daar ben ik zekerlijk mee eens! Lekker knuffelen, zoenen en andere vormen van intimiteit en naastheid zijn bijzonder helend .

Ik vraag mij steeds meer af of ik je nog serieus moet nemen. Je speelt met mensen die je adviseren, informatie verstrek je mondjesmaat. Het verandert steeds een beetje. Ik ben weg. Succes.

[Liegebeest]

Pimp88z schreef op zondag 2 augustus 2026 @ 09:39:
[...]

Niet om het vakgebied van de psychologie onderuit te halen, maar heb niet het idee dat ik er echt wat aan heb gehad en dat de meeste vooruitgang door mijzelf is geboekt.

Gefeliciteerd: je hebt ontdekt hoe psychologie hoort te werken.

Psychiatrie helpt de patiënt door diens ziektebeeld met behandelingen aan te pakken. Psychologie helpt de patient om zelfredzaam te worden en om die te helpen diens problemen zelf aan te pakken. De psycholoog biedt je geen kant en klare oplossingen.

[Liegebeest]

Mapuck schreef op zondag 2 augustus 2026 @ 11:14:
[...]

Ik vraag mij steeds meer af of ik je nog serieus moet nemen. Je speelt met mensen die je adviseren, informatie verstrek je mondjesmaat. Het verandert steeds een beetje. Ik ben weg. Succes.

Ik snap wat je bedoelt en zit ook niet te wachten op de richting die het gesprek, of de onverwachte DMs, op gaan. Dus net als jij ben ik weg.

[Pimp88z]

Jullie hebben gelijk, mijn excuses.

[Pimp88z]

Mapuck schreef op zondag 2 augustus 2026 @ 11:14:
[...]

Ik vraag mij steeds meer af of ik je nog serieus moet nemen. Je speelt met mensen die je adviseren, informatie verstrek je mondjesmaat. Het verandert steeds een beetje. Ik ben weg. Succes.

Het was niet mijn intentie om met mensen te spelen, heb ontzettend veel informatie gedeeld en dat het verandert impliceert alleen dat er een proces gaande is wat ik denk dat positief is. Hoef niet met alles eens te zijn wat geschreven word, en dankjewel voor je feedback. Dit is mijn laatste post.

Dat dit topic een fliterige wending krijgt betekent dat ik maar eens weer mijn Tinder premium moet aanslingeren #Offtopic

[Liegebeest]

Ik heb alleen geen idee wat jou de indruk gaf dat er ook maar iemand op flirten zat te wachten. We zitten met z’n allen te sparren op een probleem dat je ons voorlegt en dan dat?

[Pimp88z]

Liegebeest schreef op zondag 2 augustus 2026 @ 18:51:
Ik heb alleen geen idee wat jou de indruk gaf dat er ook maar iemand op flirten zat te wachten. We zitten met z’n allen te sparren op een probleem dat je ons voorlegt en dan dat?

Nou iemand begon over "Get a room" en ik was zelf ook veelste mellig. Mijn allerlaatste bericht bij deze . Dank voor je feedback en helende vrouwelijke aandacht!

[pentaw1nz]

Pimp88z schreef op donderdag 30 juli 2026 @ 19:18:
Nou zie mijzelf zekerlijk niet als een "quitter" en blijf het proberen ad nauseam, maar merk echt dat dit gehele proces mij ziek van de stress maakt. Sta zekerlijk open voor nieuwe invalshoeken, percepties en suggesties, maar voor nu ga ik mij focussen op dingen die mij weer energie geven.

Je bent geen quitter en je gooit er niet met de pet naar. Ik heb alle pagina's achter elkaar gelezen, en je bent juist erg actief bezig met het adresseren van een probleem en dat proberen op te lossen.
Ik zie alleen dat je dat 5x op eenzelfde manier probeert te doen. Steeds ga je weer ergens werken en is het niet wat jij of werkgever er van verwachtte en krijg je na een hele korte periode al stressklachten alsof het je levenswerk is. Uiteraard wordt daarbij altijd een reden gegeven zoals dat hoort. Maar de echte (diepere) reden kan een werkgever ook niet de vinger op leggen als ze na een paar dagen of weken niet tevreden zijn. Dus dan maken ze er maar een net verwoord verhaal van.

Als hetzelfde (werken, of ergens aan het werk blijven na uberhaupt enigszins ingewerkt te zijn) keer op keer mis gaat, dan ligt dat niet aan het werk maar aan jou. Ik vraag me af of de sector dan het probleem is als het zo vaak zo snel mis gaat. De vraag stellen is hem wat mij betreft beantwoorden..
Vanaf pagina 1 is een psycholoog genoemd. Die lost jouw probleem niet op, en misschien moet je even zoeken tot je een psycholoog hebt die jou kan 'kraken' , maar je moet met jezelf aan de slag. Los van alleen het fenomeen werk. Je hebt ergens een grote blinde vlek zitten die je zelf niet gaat ontdekken door nog 5x hetzelfde te doen. En wij kunnen jou obv forumposts ook niet doorgronden om je echt te helpen. Daarvoor is regelmatig en intensief contact nodig met iemand.

[ Voor 10% gewijzigd door pentaw1nz op 02-08-2026 20:07 ]

[Pimp88z]

pentaw1nz schreef op zondag 2 augustus 2026 @ 20:00:
[...]


Je bent geen quitter en je gooit er niet met de pet naar. Ik heb alle pagina's achter elkaar gelezen, en je bent juist erg actief bezig met het adresseren van een probleem en dat proberen op te lossen.
Ik zie alleen dat je dat 5x op eenzelfde manier probeert te doen. Steeds ga je weer ergens werken en is het niet wat jij of werkgever er van verwachtte en krijg je na een hele korte periode al stressklachten alsof het je levenswerk is. Uiteraard wordt daarbij altijd een reden gegeven zoals dat hoort. Maar de echte (diepere) reden kan een werkgever ook niet de vinger op leggen als ze na een paar dagen of weken niet tevreden zijn. Dus dan maken ze er maar een net verwoord verhaal van.

Als hetzelfde (werken, of ergens aan het werk blijven na uberhaupt enigszins ingewerkt te zijn) keer op keer mis gaat, dan ligt dat niet aan het werk maar aan jou. Ik vraag me af of de sector dan het probleem is als het zo vaak zo snel mis gaat. De vraag stellen is hem wat mij betreft beantwoorden..
Vanaf pagina 1 is een psycholoog genoemd. Die lost jouw probleem niet op, en misschien moet je even zoeken tot je een psycholoog hebt die jou kan 'kraken' , maar je moet met jezelf aan de slag. Los van alleen het fenomeen werk. Je hebt ergens een grote blinde vlek zitten die je zelf niet gaat ontdekken door nog 5x hetzelfde te doen. En wij kunnen jou obv forumposts ook niet doorgronden om je echt te helpen. Daarvoor is regelmatig en intensief contact nodig met iemand.

Vind dit oprecht de beste post tot nu toe. Het ding is is dat ik nooit aan de slag ben geweest in therapie met de volgende thema's; psychotische gedachten, hyper-vigilantie, heftige psycho-somatische pijnen, suicideale ideatie, extreme woede en diepe en bizarre existentiele dilemma's. Waarom niet? Omdat dit aanpakken onderdeel is van zwaar gespecialiseerde GGZ zorg, nooit een specialist heb gevonden waarmee ik vertrouwd genoeg kon raken en ik toch kritisch ben op psycho-analyse. Heb wel veel alternatieven geprobeerd als bio-dynamische therapie, ayahuasca ceremonies, meditatie, etc. Om eerlijk te zijn is het een constante strijd die geen moment staakt, maar het word wel steeds beter en beter. Het is bizar dat ik uberhaupt een studie wiskunde zo heb kunnen afronden.

Denk dat ik maar een eerlijk mailtje ga sturen naar mijn therapeut om te kijken naar de mogelijkheden.

[whatyoudoing]

Pffff. Just stop it.

Je praat wel maar je handelt niet echt, want je wil je probleem niet oplossen. Wellicht omdat je niet weet wat je daarna moet doen, of dat je niet weet wie je bent zonder je lijstje stoornissen.

Is verder geen punt, want jouw probleem en niet het mijne.

[CornermanNL]

Ik snap juist wel waarom je een studie wiskunde hebt kunnen afronden, dat is een goed afgekaderd geheel in een omgeving die ook zo goed mogelijk op het doel ingericht is. En een vakgebied waar je je op je gemak voelt. De buitenwereld is behoorlijk anders.

Ik heb het gevoel dat je veel doet maar weinig echt werkt aan je problemen allerlei methoden doet maar er niet het noodzakelijke werk aan verbindt. Een psycholoog zorgt niet voor de vooruitgang, de sessies zijn niet het werk. Dat is wat je zelf erna doet. Zat mensen die jaren in therapie zitten en braaf iedere week de sessies doen en daarbuiten het nodige werk niet doen.

De stress bouw je zelf op, 4 dagen en ik weet nog maar net hoe de koffie machine werkt en weet nog lang niet de namen van al mijn collega’s. Laat staan dat er werk gerelateerde stress is.

Je verwacht als het ware weer een stressvolle omgeving en verlangt terug naar die ideale werkgever waar je 3,5 jaar zat. Die waarschijnlijk net zo stressvol was maar dat merkte je niet want het was er leuk.

Werken aan jezelf is ook echt werken en niet alleen door de activiteiten heen gaan.