De Nederlandse zorg: problemen en achtergronden

[defiant]

VWS zet mes in de opleiding van specialisten, onvrede in ziekenhuizen groeit

Het kabinet-Jetten wil bezuinigen op de opleidingen van medisch specialisten. Dat leidt tot onrust onder de artsen in de ziekenhuizen.

Nog deze kabinetsperiode wil het kabinet 110 miljoen euro structureel besparen op de vervolgopleiding van artsen. De bezuiniging, vanaf 2029, staat in het regeerakkoord. Volgend jaar moet duidelijk worden hoeveel opleidingsplaatsen geschrapt gaan worden, aldus de woordvoerder van VWS. “Want er zijn ook andere oplossingen denkbaar.”

Maar de artsen in het ziekenhuis zien de bui al hangen. Ze wijzen op de werkdruk en de veel te lange wachtlijsten. Op dit moment legt VWS 2,3 miljard euro op tafel voor in totaal 3.500 opleidingsplekken.

Kirsten Dabekaussen, chirurg in opleiding en voorzitter van De Jonge Specialist, is verbaasd over de voorgenomen bezuinigingen. Die zijn onverstandig en niet te rijmen met de stijgende zorgvraag, zegt ze. “Wil je de zorg aantrekkelijk en toekomstbestendig houden, dan moet je investeren in extra mensen.”

Door het mes te zetten in opleidingsplekken, beperkt Den Haag het aantal nieuwe specialisten en verhoogt het dus de werkdruk. Terwijl nu al 26 procent van de jonge artsen met burn-outklachten kampt, zegt Dabekaussen. Onbetaald overwerk is standaard en de administratie slokt veel meer tijd op dan gewenst. “Het systeem moet anders: normalisering van de werkweek en meer flexibiliteit.” Ook daarom is het voor sommige vakgebieden als neurologie lastig om artsen voor hun opleidingen te vinden, denkt Dabekaussen.

Het is een bekend politieke strategie voor bezuinigingen om niet aan de voorkant te sturen qua capaciteit/selectie, maar aan de achterkant. Hierdoor kan je als politiek nog de indruk wekken dat er niets is veranderd aan het zorgsysteem, terwijl indirect de toegankelijkheid en wachttijden toenemen. Echter, zorg die je niet op tijd krijgt is geen zorg.

Het is opvallend dat men ook nu weer kiest voor deze indirect strategie, aangezien er duidelijk electorale risico's aan verbonden zijn. Het strookt ook niet met de politieke insteek waar de regeringspartijen open waren over hun wens tot bezuinigingen in de zorg. Dat terwijl men het voor andere bezuinigingen wel aandurfde om aan de voorkant te selecteren (AOW/WW/WIA/etc).

[Mawlana]

Dus over tien jaar nog minder artsen die (vloeiend) Nederlands spreken?

[R_Zwart]

Joris748 schreef op vrijdag 22 november 2024 @ 12:40:
[...]

Maar waar zat dat verschil in? Door een efficiëntere bedrijfsvoering? Of doordat de mensen boven de inkomensgrens minder een beroep op de zorg hoefden te doen en/of minder zorgkosten hadden?

De kwaliteit van particuliere zorg was vaak beter omdat veel artsen aparte spreekuren voor particulier verzekerden had. Meer aandacht, minder wachttijd. Ik denk dat ze voor particuliere patiënten gewoon meer geld kregen. Verder waren er ook nog andere privileges zoals 1nofb2 oersoonskamers zonder dat daar een medische noodzaak voor was.

Eigenlijk kan je zeggen dat als we terug gaan naar het ziekenfondssysteem vooral de rijkeren er op vooruit gaan

[D-e-n]

R_Zwart schreef op zaterdag 4 april 2026 @ 20:00:
[...]


De kwaliteit van particuliere zorg was vaak beter omdat veel artsen aparte spreekuren voor particulier verzekerden had. Meer aandacht, minder wachttijd. Ik denk dat ze voor particuliere patiënten gewoon meer geld kregen. Verder waren er ook nog andere privileges zoals 1nofb2 oersoonskamers zonder dat daar een medische noodzaak voor was.

Eigenlijk kan je zeggen dat als we terug gaan naar het ziekenfondssysteem vooral de rijkeren er op vooruit gaan

Niet qua premie echter. In het ziekenfonds systeem betaalden de mensen in het ziekenfonds veel en veel minder premie dan de particulier verzekerden. Het hele zorgtoeslagen stelsel komt ook rechtstreeks voort uit het feit dat mensen gecompenseerd moesten worden voor de fikse premiestijging in het nieuwe stelsel.

Maar juist vanwege die scheiding pleit niemand eigenlijk voor het teruggaan naar het ouderwetse ziekenfonds systeem met aparte verzekeringen voor de ene en de andere helft van Nederland. Waar wel voor gepleit wordt is het opheffen of indammen van het hele "concurrentiecircus" tussen verzekeraars dat is opgetuigd en dat lijkt me een uitstekend uitgangspunt want het geeft, zeker in tijden van schaarste, de verkeerde prikkels.

Ps. Een oude discussie zie ik

[D-e-n]

defiant schreef op vrijdag 3 april 2026 @ 12:04:
VWS zet mes in de opleiding van specialisten, onvrede in ziekenhuizen groeit

Een bezuiniging op notabene de toekomst van je zorg. Ik hoop ook dat we cijferspelletjes waarbij wordt gespeeld met frames als "stijgt minder hard" nu definitief kunnen beëindigen. Mensen krijgen door dit kabinet uiteindelijk minder zorg: punt. Alleen durven ze dat niet te zeggen.

[TrafalgarLaw]

Ben ik blij dat ik niet in een ziekenhuis werk.

Met meerdere bezuinigingen in een -al falend- zorgsysteem moeten we eigenlijk kritischer kijken naar wat we nog wel en niet meer gaan behandelen gezien de ernstige capaciteitsproblemen -en overwerk- in het ziekenhuis. Nu is de verwachting nog dat we iedere man of vrouw van 85 met een (dreigende) hartaanval insturen naar het ziekenhuis maar moet dat nog wel is de vraag? Je weet dat die persoon er waarschijnlijk slecht uit gaat komen en op zijn best een week een ziekenhuisbed in beslag neemt met veel nazorg. Nu zie ik wel kentering in dat ziekenhuisartsen kritischer zijn maar met mijn eigen werk komt het met regelmaat voor dat iemand die op korte termijn gezien moet worden toch pas na 2 of 3 maanden een afspraak krijgt na verwijzing. Dus je moet tot de conclusie komen dat er maar 2 soorten groepen zijn die geholpen worden kunnen door ons falend zorgsysteem; stervenden en mensen die door de wachtijd complicaties oplopen. Je ziet politici het niet toegeven:

We hebben in Nederland tegenwoordig onvoldoende capaciteit om iedereen zorg te bieden. Politici geven deze problemen niet toe en steken hun kop in het zand. Je moet wel aanpassingen maken want steeds meer nieuwe artsen kiezen niet meer voor het ziekenhuis of voor het huisartsenvak, mede doordat het slopend is, die twee groepen zijn wel de harde kern van de zorg momenteel.

[ Voor 14% gewijzigd door TrafalgarLaw op 05-04-2026 20:58 ]

[Stukfruit]

En vergeet niet de stress bij de afnemers van die zorg. Mensen die in burnoutfabrieken werken omdat het wordt toegestaan.

We zijn de VS aan het worden, zonder de (financiële) voordelen.

[HEY_DUDE]

TrafalgarLaw schreef op zondag 5 april 2026 @ 20:46:
Ben ik blij dat ik niet in een ziekenhuis werk.

Met meerdere bezuinigingen in een -al falend- zorgsysteem moeten we eigenlijk kritischer kijken naar wat we nog wel en niet meer gaan behandelen gezien de ernstige capaciteitsproblemen -en overwerk- in het ziekenhuis. Nu is de verwachting nog dat we iedere man of vrouw van 85 met een (dreigende) hartaanval insturen naar het ziekenhuis maar moet dat nog wel is de vraag? Je weet dat die persoon er waarschijnlijk slecht uit gaat komen en op zijn best een week een ziekenhuisbed in beslag neemt met veel nazorg. Nu zie ik wel kentering in dat ziekenhuisartsen kritischer zijn maar met mijn eigen werk komt het met regelmaat voor dat iemand die op korte termijn gezien moet worden toch pas na 2 of 3 maanden een afspraak krijgt na verwijzing. Dus je moet tot de conclusie komen dat er maar 2 soorten groepen zijn die geholpen worden kunnen door ons falend zorgsysteem; stervenden en mensen die door de wachtijd complicaties oplopen. Je ziet politici het niet toegeven:

We hebben in Nederland tegenwoordig onvoldoende capaciteit om iedereen zorg te bieden. Politici geven deze problemen niet toe en steken hun kop in het zand. Je moet wel aanpassingen maken want steeds meer nieuwe artsen kiezen niet meer voor het ziekenhuis of voor het huisartsenvak, mede doordat het slopend is, die twee groepen zijn wel de harde kern van de zorg momenteel.

Ik werk in de ziekenhuis zorge en ik begrijp werkelijk niet waarom het nodig is om het af te serveren als een falend systeem dat alleen werkt voor bijna stervenden of mensen met complicaties. Je hebt in Nederland toegang tot de meest high end zorg, stamcel therapie, ingewikkelde behandelingen met straling, immunotherapie, hart catherisatie als je een acuut infarct hebt. etc. etc.

Sure het kan altijd beter en er zitten issues in het system, maar je nihilistische kijk op de zorg draag heel erg bij aan afbraak van de zorg. Waarom zouden we er überhaupt geld aan uitgeven als het falend is en alleen bijna stervenden helpt. Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

[Stukfruit]

HEY_DUDE schreef op zondag 5 april 2026 @ 21:54:
[...]

Ik werk in de ziekenhuis zorge en ik begrijp werkelijk niet waarom het nodig is om het af te serveren als een falend systeem dat alleen werkt voor bijna stervenden of mensen met complicaties. Je hebt in Nederland toegang tot de meest high end zorg, stamcel therapie, ingewikkelde behandelingen met straling, immunotherapie, hart catherisatie als je een acuut infarct hebt. etc. etc.

Maar dan moet je er wel kunnen komen wanneer het nodig is. Ik vermoed dat dat het punt van @TrafalgarLaw was

Sure het kan altijd beter en er zitten issues in het system, maar je nihilistische kijk op de zorg draag heel erg bij aan afbraak van de zorg. Waarom zouden we er überhaupt geld aan uitgeven als het falend is en alleen bijna stervenden helpt. Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

Helaas moet ik 'm ergens wel gelijk geven als je naar de praktijk (geen pun intended) kijkt. Heb je bijvoorbeeld wel eens geprobeerd om tegenwoordig een huisarts te krijgen?

In een gemiddelde stad: geen aanname van nieuwe patiënten. Hell, in sommige steden kun je niet eens kiezen zodat falende huisartsen (nogmaals: niet persoonlijk bedoeld, net zoals in iedere beroepsgroep zijn ze er) gewoon aan het werk blijven.

Dat er uiteindelijk aan het einde van de rit goed werk kán worden geleverd betekent niet dat de resultaten van dat werk ook netjes verdeeld door de bevolking heen terechtkomen.

[HEY_DUDE]

Stukfruit schreef op zondag 5 april 2026 @ 22:23:
[...]


Maar dan moet je er wel kunnen komen wanneer het nodig is. Ik vermoed dat dat het punt van @TrafalgarLaw was


[...]


Helaas moet ik 'm ergens wel gelijk geven als je naar de praktijk (geen pun intended) kijkt. Heb je bijvoorbeeld wel eens geprobeerd om tegenwoordig een huisarts te krijgen?

In een gemiddelde stad: geen aanname van nieuwe patiënten. Hell, in sommige steden kun je niet eens kiezen zodat falende huisartsen (nogmaals: niet persoonlijk bedoeld, net zoals in iedere beroepsgroep zijn ze er) gewoon aan het werk blijven.

Dat er uiteindelijk aan het einde van de rit goed werk kán worden geleverd betekent niet dat de resultaten van dat werk ook netjes verdeeld door de bevolking heen terechtkomen.

Ik heb geen moeite met een discussie over specifieke te kortkoningen dan kun je ook discussiëren over verbeteringen. Het als compleet falend wegzetten, werkt afbraak enorm in de hand. Als het falend is kunnen we er ook wel een paar miljard extra op bezuinigen.

En nogmaals de high end ziekenhuis zorg die we tegenwoordig hebben verricht soms wonderen en heeft heel veel mensen met ernstige ziektes een enorm langere overleving gegeven met een veel betere kwaliteit van leven. Ik vind het nog al wat om dat als compleet falend weg te zetten. We mogen onze handen dichtknijpen dat we nog zo'n systeem hebben en we moeten vooral zien dat we dit kunnen behouden of te verbeteren in plaats van het zelf te gaan pootje te haken met het etiket compleet falend.

De huisartsen zorg ken ik minder goed en het is lastig een huisarts te vinden. Maar ook daar zie ik geen reden om het compleet falend te vinden. Het is zo nihilistisch en draagt niet bij aan een discussie tot verbeteringen.

[Stukfruit]

Probeer de manier waarop toegang geregeld is en de uitvoer van elkaar te scheiden.

[D-e-n]

@Stukfruit
@HEY_DUDE
We hebben in Nederland prima artsen die prima werk leveren. Maar de manier waarop we het organiseren gaat ten koste van de toegankelijkheid, heeft commerciële prikkels die volumevergroting eerder stimuleren dan afremmen, remt samenwerking af, is een voedingsbodem voor tussenpersonen en consultants en stimuleert de uitstroom van personeel en geld uit de reguliere ziekenhuizen richting de private klinieken.

[ Voor 5% gewijzigd door D-e-n op 06-04-2026 00:13 ]

[D-e-n]

En hieraan toevoegend: er zijn talloze ideeën om dat aan te pakken, van een geheel nieuw zorgstelsel tot een flinke verbouwing tot het bijstellen van het huidige systeem. Maar helaas staan de heersende politieke stromingen (van liberaal tot neoliberaal tot conservatief tot christendemocratisch tot rechtsradicaal) amper open hiervoor.

[D-e-n]

HEY_DUDE schreef op zondag 5 april 2026 @ 21:54:
[...]

Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

Volgens mij is het probleem van het huidige stelsel juist dat het principe deels is afgekeken van de VS. Een deel van de modellen die worden gebruikt om "voorspellingen" te doen over bepaalde financiële maatregelen komt zelfs rechtstreeks uit de VS (wat ze vaak ook gelijk onbetrouwbaar maakt want andere situatie)

[ Voor 3% gewijzigd door D-e-n op 06-04-2026 00:26 ]

[TrafalgarLaw]

HEY_DUDE schreef op zondag 5 april 2026 @ 21:54:
[...]


Ik werk in de ziekenhuis zorge en ik begrijp werkelijk niet waarom het nodig is om het af te serveren als een falend systeem dat alleen werkt voor bijna stervenden of mensen met complicaties. Je hebt in Nederland toegang tot de meest high end zorg, stamcel therapie, ingewikkelde behandelingen met straling, immunotherapie, hart catherisatie als je een acuut infarct hebt. etc. etc.

Sure het kan altijd beter en er zitten issues in het system, maar je nihilistische kijk op de zorg draag heel erg bij aan afbraak van de zorg. Waarom zouden we er überhaupt geld aan uitgeven als het falend is en alleen bijna stervenden helpt. Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

Het faalt omdat als ik als arts werkend in een huisartsenpraktijk (ANIOS) de specialist moet overtuigen waarom iemand wel of niet korte termijn gezien moet worden of als spoed beoordeeld moet worden. Ik bel ook niet zomaar met een specialist of die ook een kijkje wil nemen, doe ik ook alleen als mijn opties niet meer toereikend zijn.

Het afhouden van mensen door een ziekenhuis kan soms terecht zijn maar ik zie de laatste tijd veel vaker het afgehouden worden, waarschijnlijk door personeel en capaciteitsproblemen. Die mensen komen na een paar dagen toch uiteindelijk op de spoedeisende hulp terecht. De wachttijden nemen ook erg toe. Zo merk ik dat bv. een spoedbeoordeling op de polikliniek op dezelfde dag voor sommige specialismen verschoven wordt naar een volgende dag. Een TIA kan je nog een dagje indekken met clopidogrel maar een ablatio van de retina niet.
Op een gegeven moment was/is de wachttijd voor een colonoscopie gemiddeld 6 maanden en als je dan darmkanker vermoedt dan moet ik dus steeds vaker spoedaanvragen aanvragen.

Daarnaast merk ik vaker dat mijn rol verschuift van poortwachter naar een soort zaalarts waarbij voor sommige klachten ik steeds meer de rol aanneem van een internist of chirurg. Daarmee bedoel ik dat meer aan monitoren ben tot het eigenlijk echt te slecht met iemand gaat en ze aangemeld moeten worden in het ziekenhuis waar je eigenlijk het liefst wilt dat deze mensen veel eerder een beoordeling krijgen om gezondheidsschade te voorkomen.

Je moet kritisch kunnen zijn om de gang van zaken in de zorg en dit kan wat negatief overkomen maar veel collegae van mij zitten al in een soort burnout of zijn hartstikke cynisch en dat is dan je huisarts. Uiteindelijk wordt mijn vakgebied ook zwaarder omdat ik niet genoeg middelen tot mijn beschikking heb.

[TrafalgarLaw]

https://nos.nl/artikel/25...ls-blokkeren-hervormingen

Daarnaast zijn de financiële prikkels in de zorg ontzettend ernstig een puinhoop. Het declareren van zorg is tegenwoordig niet gericht op resultaat of complexiteit. Een GGZ patiënt met complexe problematiek wordt geweigerd en een relatief makkelijke wordt aangenomen omdat je in relatie meer makkelijke patiënten kunt wegwerken in kortere trajecten en je declareert hetzelfde.

Hierdoor worden mensen als een pingpongbal heen en weer gestuurd. Vervolgens heb ik het ook niet over de enorme wachttijden. Daarnaast weten we inmiddels wat de zorg kan ontlasten maar zoals gebruikelijk is er geen geld voor preventieve zorg omdat het financieel moeilijk te quantificeren is en uiteindelijk niet declarabel is.

Als ik 10 nieuwe gevallen van diabetes kan voorkomen met een wekelijkse loopgroepje betaalt een zorgverzekeraar daar misschien €500 per maand voor maar 10 diabetici die in de ketenzorg gaan zitten met bijbehorende medicatie levert al €2000+ aan declarabele zorg op -bij het eerste gesprek-.

[ Voor 4% gewijzigd door TrafalgarLaw op 06-04-2026 02:33 ]

[HEY_DUDE]

D-e-n schreef op maandag 6 april 2026 @ 00:09:
@Stukfruit
@HEY_DUDE
We hebben in Nederland prima artsen die prima werk leveren. Maar de manier waarop we het organiseren gaat ten koste van de toegankelijkheid, heeft commerciële prikkels die volumevergroting eerder stimuleren dan afremmen, remt samenwerking af, is een voedingsbodem voor tussenpersonen en consultants en stimuleert de uitstroom van personeel en geld uit de reguliere ziekenhuizen richting de private klinieken.

Allergrootste probleem in de ziekenhuiszorg is personeels te kort. Niet zo zeer commerciële prikkels. Volume vergroting wordt hard afgeremd door de zorgverzekeraars. De zorg zonder deze prikkels nauwelijks nog betaalbaar te houden. In de dagelijkse praktijk herken ik geen voedingsbodem van consultants.

Prive klinieken nemen de eenvoudige zorg over en dat is ook niet per se een probleem. Wel betekent dat we naar de financiering van ziekenhuizen moeten kijken die meer complexe zorg moeten leveren.

[HEY_DUDE]

TrafalgarLaw schreef op maandag 6 april 2026 @ 02:07:
[...]

Het faalt omdat als ik als arts werkend in een huisartsenpraktijk (ANIOS) de specialist moet overtuigen waarom iemand wel of niet korte termijn gezien moet worden of als spoed beoordeeld moet worden. Ik bel ook niet zomaar met een specialist of die ook een kijkje wil nemen, doe ik ook alleen als mijn opties niet meer toereikend zijn.

Het afhouden van mensen door een ziekenhuis kan soms terecht zijn maar ik zie de laatste tijd veel vaker het afgehouden worden, waarschijnlijk door personeel en capaciteitsproblemen. Die mensen komen na een paar dagen toch uiteindelijk op de spoedeisende hulp terecht. De wachttijden nemen ook erg toe. Zo merk ik dat bv. een spoedbeoordeling op de polikliniek op dezelfde dag voor sommige specialismen verschoven wordt naar een volgende dag. Een TIA kan je nog een dagje indekken met clopidogrel maar een ablatio van de retina niet.
Op een gegeven moment was/is de wachttijd voor een colonoscopie gemiddeld 6 maanden en als je dan darmkanker vermoedt dan moet ik dus steeds vaker spoedaanvragen aanvragen.

Daarnaast merk ik vaker dat mijn rol verschuift van poortwachter naar een soort zaalarts waarbij voor sommige klachten ik steeds meer de rol aanneem van een internist of chirurg. Daarmee bedoel ik dat meer aan monitoren ben tot het eigenlijk echt te slecht met iemand gaat en ze aangemeld moeten worden in het ziekenhuis waar je eigenlijk het liefst wilt dat deze mensen veel eerder een beoordeling krijgen om gezondheidsschade te voorkomen.

Je moet kritisch kunnen zijn om de gang van zaken in de zorg en dit kan wat negatief overkomen maar veel collegae van mij zitten al in een soort burnout of zijn hartstikke cynisch en dat is dan je huisarts. Uiteindelijk wordt mijn vakgebied ook zwaarder omdat ik niet genoeg middelen tot mijn beschikking heb.

Als ik de huisarts bel dan heb je eerst al de poortwachter van de dokters assistent. Iets wat vroeger ook anders was. En waar ik me ook aan irriteer. Ik denk de grote gemene deler is een te kort aan personeel, zowel aan huisartsen als ziekenhuis personeel. Heb ook veel collega's met burnout zien gaan.

De oplopende wachttijden herken ik ook wel. Dikwijls staat dure apparatuur te niksen vanwege personeels tekort.

[Stukfruit]

En waar komt dat tekort door?

[HEY_DUDE]

Stukfruit schreef op maandag 6 april 2026 @ 08:39:
En waar komt dat tekort door?

Demografische bevolkingsopbouw grotendeels. Dat vergroot de zorgvraag enorm en terwijl de groep die werkt relatief kleiner wordt. Over tien - vijftien jaar moet 1/3 van de beroepsbevolking in de zorg werken om aan de zorgvraag te voldoen. Er is geen econoom die denkt dat dat haalbaar is. We zullen ook echt moeten gaan kijken naar minder zorg.

[HEY_DUDE]

D-e-n schreef op maandag 6 april 2026 @ 00:24:
[...]

Volgens mij is het probleem van het huidige stelsel juist dat het principe deels is afgekeken van de VS. Een deel van de modellen die worden gebruikt om "voorspellingen" te doen over bepaalde financiële maatregelen komt zelfs rechtstreeks uit de VS (wat ze vaak ook gelijk onbetrouwbaar maakt want andere situatie)

In de V.S. is heel lang en nog steeds de visie gecultiveerd dat de overheid incapabel is om zaken te organiseren. Daarmee zal de overheid ook alleen maar minder organiseren en draagt het bij aan de afbraak. Ik meen dat Obama naar het Nederlandse zorgsysteem heeft gekeken als inspiratie voor Obamacare en ook heel lang de bijbehorende verplichte verzekering wilde invoeren. Dat laatste tegen het zere been van de republikeinen.

[Ophidian]

TrafalgarLaw schreef op maandag 6 april 2026 @ 02:07:
[...]

Het faalt omdat als ik als arts werkend in een huisartsenpraktijk (ANIOS) de specialist moet overtuigen waarom iemand wel of niet korte termijn gezien moet worden of als spoed beoordeeld moet worden. Ik bel ook niet zomaar met een specialist of die ook een kijkje wil nemen, doe ik ook alleen als mijn opties niet meer toereikend zijn.

Een TIA kan je nog een dagje indekken met clopidogrel maar een ablatio van de retina niet.

Hier moet ik toch op reageren, want toevallig heb ik hier verstand van. Ik weet niet hoe jij het overleg met een specialist doet, maar uit mijn eigen ervaring kan ik je vertellen dat de gemiddelde spoedverwijzing van de huisarts een lang verhaal is met een hoop bijzaken, waardoor de echte verwijsvraag vaak niet duidelijk wordt. Ik heb als oogarts hele drukke poli's, ik heb geen tijd in een gezellig praatje met een huisarts, want je breekt in tijdens mijn consult. Oftewel, kom to the point: 50 jarige man, myopie van -5, vlekken en flitsen sinds 3 dagen, sinds gisteravond uitbreidende vlek vanaf inferior, ablatio retinae?

Laat de termijn van de controle bij de specialist. Als ik overleg met een medespecialist is mijn vraag aan hem of hij vindt dat iemand vandaag nog gezien moet worden. En zo niet, met welk advies stuur ik hem naar huis en vooral wanneer hij eerder moet bellen. Ik ben niet de specialist op het andere vakgebied, dat is diegene die je aan de telefoon krijgt. En er is niet sprake van onwil aan de andere zijde, er kunnen diverse redenen zijn waarom iemand niet vandaag hoeft te komen.

En ik zou wat minder stellig zijn over wanneer iets per se gezien moet zijn volgens jou. De a-priori kans dat iemand, die verwezen wordt met een verdenking ablatio, ook daadwerkelijk een ablatio heeft, schrikbarend laag is. Die vaste vlek in beeld, bleek toch een bewegend vliegje, het wazig zicht bleek toch een waasje te zijn, de visusdaling bleek toch een visus van 1.2 met correctie te zijn, de flitsen waren toch kartels en na een half uur weg te zijn. En ik snap het wel, soms beetje symptomen aandikken waarvan je weet dat dat de trigger zijn, zodat je patiënt sneller terecht kan. "Het is al 3 weken, maar sinds vandaag heeft hij echt veel klachten." Maar dit neemt de plekken van de daadwerkelijke vandaag spoedklachten in.

Als iemand dan echt de symptomen van een ablatio heeft, dan beslis ik wanneer die kan/moet komen. Daar zit ook vaak een reden achter. Iemand die om 16:00 aangemeld wordt, wordt niet meer diezelfde avond nog geopereerd. Dan wil ik die extra reisbeweging niet, dat levert alleen maar meer kans op progressie van de ablatio op. Die wil ik met een houdingsadvies in zijn eigen bed hebben totdat hij bij mij komt en door kan naar een netvlieschirurg.

Als je wil heb ik nog legio verhalen van zeer acute spoedverwijzingen die per se gezien moesten worden, dezelfde avond nog, want dit had de betreffende huisarts nog nooit gezien!

Oh en begin nooit het telefoontje met: "Ik wil dat patiënt vandaag gezien wordt." Dat beslist diegene die je het vraagt en veel dingen hoeven echt niet per se a la minute.

[D-e-n]

HEY_DUDE schreef op maandag 6 april 2026 @ 08:30:
[...]

Allergrootste probleem in de ziekenhuiszorg is personeels te kort. Niet zo zeer commerciële prikkels. Volume vergroting wordt hard afgeremd door de zorgverzekeraars. De zorg zonder deze prikkels nauwelijks nog betaalbaar te houden. In de dagelijkse praktijk herken ik geen voedingsbodem van consultants.

Prive klinieken nemen de eenvoudige zorg over en dat is ook niet per se een probleem. Wel betekent dat we naar de financiering van ziekenhuizen moeten kijken die meer complexe zorg moeten leveren.

Het overnemen van eenvoudige zorg is cherry picking en dat is dus wel een probleem, zeker in het geval van schaarste. Want terwijl privé klinieken winst maken met een mini fabriekje van eenvoudige behandelingen blijven de ziekenhuizen zitten met de complexere gevallen. En als het fout gaat in de privékliniek kom je vaak alsnog uit bij de reguliere zorg. En wie gaat dat vervolgens betalen? Bovendien onttrekt het uiteindelijk personeel aan de ziekenhuizen. Want 9 tot 5 werken in een privékliniek zal toch voor veel mensen aantrekkelijker zijn dan wisselende diensten draaien in een regulier ziekenhuis.

Ik zag vorig jaar een reportage van Nieuwsuur en daaruit bleek dat beslissingen vaak uit concurrentieoverwegingen worden genomen. Ze schaffen apparatuur wel of niet aan omdat dat financieel aantrekkelijk is voor het ziekenhuis. In plaats van het algemeen belang van de zorg te dienen denkt een ziekenhuis er vooral over na hoe te overleven.

[D-e-n]

HEY_DUDE schreef op maandag 6 april 2026 @ 08:43:
[...]


Demografische bevolkingsopbouw grotendeels. Dat vergroot de zorgvraag enorm en terwijl de groep die werkt relatief kleiner wordt. Over tien - vijftien jaar moet 1/3 van de beroepsbevolking in de zorg werken om aan de zorgvraag te voldoen. Er is geen econoom die denkt dat dat haalbaar is. We zullen ook echt moeten gaan kijken naar minder zorg.

En dan helpt een concurrentiemodel dus niet. Want reguliere en private klinieken strijden onderling om het zeldzame personeel. En dan wint niet het algemeen belang maar de kliniek met de diepste zakken en het commercieel meest aantrekkelijke model. En dat is niet die ingewikkelde oogoperatie maar dat is de staaroperatie of ooglasering. In de GGZ is het gewoon staande praktijk: men behandelt liever iemand met wat lichte slaapproblemen of wat lichte stress dan een zwaar psychotisch geval

[ Voor 8% gewijzigd door D-e-n op 06-04-2026 11:52 ]

[D-e-n]

HEY_DUDE schreef op maandag 6 april 2026 @ 08:48:
[...]


In de V.S. is heel lang en nog steeds de visie gecultiveerd dat de overheid incapabel is om zaken te organiseren. Daarmee zal de overheid ook alleen maar minder organiseren en draagt het bij aan de afbraak. Ik meen dat Obama naar het Nederlandse zorgsysteem heeft gekeken als inspiratie voor Obamacare en ook heel lang de bijbehorende verplichte verzekering wilde invoeren. Dat laatste tegen het zere been van de republikeinen.

Dat Obama bij het bestrijden van de grootste zorgramp in de westerse wereld kijkt naar een land waar het wat minder rampzalig is betekent niet dat het bij ons niet beter zou moeten. En hoewel bizar is het is dus echt een feit dat we bij het inrichten van ons stelsel hebben gekeken naar de VS. En dat maakt dat er prikkels inzitten die, mocht je er niks aan doen, maken dat wij in de toekomst meer op de VS gaan lijken in plaats van andersom

[TrafalgarLaw]

Het idee van destijds Lubbers was de kosten omlaag (door marktwerking) en de wachttijd terug te dringen. Nu weet ik niet of dat laatste gelukt is want ik was nog net 17 toen het werd afgeschaft maar de zorg is er wel op duurder geworden door oa. vergrijzing, sluiten van bejaardentehuizen en toename van diabetes en obesitas.

[HEY_DUDE]

D-e-n schreef op maandag 6 april 2026 @ 11:50:
[...]

Dat Obama bij het bestrijden van de grootste zorgramp in de westerse wereld kijkt naar een land waar het wat minder rampzalig is betekent niet dat het bij ons niet beter zou moeten. En hoewel bizar is het is dus echt een feit dat we bij het inrichten van ons stelsel hebben gekeken naar de VS. En dat maakt dat er prikkels inzitten die, mocht je er niks aan doen, maken dat wij in de toekomst meer op de VS gaan lijken in plaats van andersom

Heb je daar wat info bij dat wij het systeem in de V.S. als voorbeeld hebben genomen?

Ik zie het solidaire systeem met een verplichte verzekering en toeslag voor de lage inkomens groepen nou niet bepaald aansluiten bij hoe de V.S. de zorg heeft georganiseerd.

[D-e-n]

HEY_DUDE schreef op maandag 6 april 2026 @ 14:18:
[...]


Heb je daar wat info bij dat wij het systeem in de V.S. als voorbeeld hebben genomen?

Ik zie het solidaire systeem met een verplichte verzekering en toeslag voor de lage inkomens groepen nou niet bepaald aansluiten bij hoe de V.S. de zorg heeft georganiseerd.

Ik zou het even terug moeten zoeken want ik bewaar krantenartikelen en linkjes doorgaans niet. In mijn herinnering heeft @Virtuozzo ook nog stukjes geschreven over de hele zoektocht naar een nieuw stelsel waarbij ambtenaren in de VS zijn geweest als voorbeeld van marktwerking. Ik kan me uit een ver verleden ook nog een interview op tv herinneren met een gerenommeerde Amerikaanse arts, vlak voor de invoering. Die schreeuwde het "Don't do it" bijna uit en waarschuwde daarbij voor de mankementen in het voorstel, de analogie met de problemen die hij zelf op zijn bord kreeg en de gevolgen voor Nederland op de lange termijn.

Het gaat daarbij ook om de rekenmodellen die gebruikt worden om één en ander financieel te onderbouwen. In een discussie hier over het eigen risico stuitte ik ooit op een pdf over die modellen. Die modellen bleken dus ook uit de VS te komen en gaven grof gezegd het idee weer van "als de zorg duurder wordt gebruiken mensen minder". Maar notabene in de kleine lettertjes stond er al bij dat de onderbouwing van de gebruikte modellen kwam van uit een Amerikaanse situatie waar het ook nog eens enkel ging om aanvullende zorg en niet om basiszorg. Kortom: eigenlijk totaal ongeschikt om een solidair zorgstelsel voor basiszorg mee te duiden.

Maar voor zover ik het weet worden die modellen anno 2026 nog steeds gebruikt. En dat is precies de reden dat ik berichten als "daling van eigen risico doet zorgkosten met x miljard stijgen" nul komma nul serieus neem. Een zorggebruiker is geen calculerende consument, voor zover die al bestaat. Er komt zoveel meer bij kijken dan het kostenplaatje. Economie heet een softe wetenschap maar "zorgeconomie" is daarvan de overtreffende trap.

[Dennis1812]

HEY_DUDE schreef op maandag 6 april 2026 @ 08:30:
[...]


Allergrootste probleem in de ziekenhuiszorg is personeels te kort. Niet zo zeer commerciële prikkels. Volume vergroting wordt hard afgeremd door de zorgverzekeraars. De zorg zonder deze prikkels nauwelijks nog betaalbaar te houden. In de dagelijkse praktijk herken ik geen voedingsbodem van consultants.

Prive klinieken nemen de eenvoudige zorg over en dat is ook niet per se een probleem. Wel betekent dat we naar de financiering van ziekenhuizen moeten kijken die meer complexe zorg moeten leveren.

Probleem is dan wel weer dat de reguliere zorg, van ambulances tot huisarts tot ziekenhuis die eenvoudige zorg weer mag opvangen als er een complicatie opdoet. Dan is de prive kliniek niet thuis.

HEY_DUDE schreef op maandag 6 april 2026 @ 08:36:
[...]


Als ik de huisarts bel dan heb je eerst al de poortwachter van de dokters assistent. Iets wat vroeger ook anders was. En waar ik me ook aan irriteer. Ik denk de grote gemene deler is een te kort aan personeel, zowel aan huisartsen als ziekenhuis personeel. Heb ook veel collega's met burnout zien gaan.

De oplopende wachttijden herken ik ook wel. Dikwijls staat dure apparatuur te niksen vanwege personeels tekort.

Waarom erger je je aan de doktersassistente? Ze hebben geleerd om triage toe te passen.
Als je echt niet wil vertellen wat er speelt krijg je een afspraak. Alleen waarschijnlijk niet op dezelfde dag.

Het is echt niet haalbaar dat een huisarts zelf de hele dag aan de telefoonlijn zit om afspraken te plannen etc.
Ik ben al heel gelukkig als ik via een intercollegiale lijn een huisarts te pakken krijg. Maar ook die wordt meestal door de assistente beantwoord.

Net als dat ik via een collegiale lijn in het ziekenhuis een dienstdoende assistent krijg en niet de specialist die hoofdbehandelaar is.
Meestal lukt het prima.

[HEY_DUDE]

Dennis1812 schreef op maandag 6 april 2026 @ 20:27:
[...]

Probleem is dan wel weer dat de reguliere zorg, van ambulances tot huisarts tot ziekenhuis die eenvoudige zorg weer mag opvangen als er een complicatie opdoet. Dan is de prive kliniek niet thuis.


[...]

Waarom erger je je aan de doktersassistente? Ze hebben geleerd om triage toe te passen.
Als je echt niet wil vertellen wat er speelt krijg je een afspraak. Alleen waarschijnlijk niet op dezelfde dag.

Het is echt niet haalbaar dat een huisarts zelf de hele dag aan de telefoonlijn zit om afspraken te plannen etc.
Ik ben al heel gelukkig als ik via een intercollegiale lijn een huisarts te pakken krijg. Maar ook die wordt meestal door de assistente beantwoord.

Net als dat ik via een collegiale lijn in het ziekenhuis een dienstdoende assistent krijg en niet de specialist die hoofdbehandelaar is.
Meestal lukt het prima.

De doktersassistente vervult ook een poortwachter functie, die ook strenger wordt, om de zorg te regulieren. Die haalde ik aan , omdat de huisarts hierboven zich ergerde aan de sterkere poort bij het ziekenhuis. Het is een andere ervaring dan ik 20 jaar geleden de huisarts belde. De redenen bergrijp ik.

Prive klinieken zijn een symptoom. Deels van marktwerking, maar ook zeker van een grote zorgvraag. Ingrijpen in de privéklinieken maakt de zorgvraag voor de ziekenhuizen groter. Niet zelden werken ziekenhuizen ook samen met privekinieken. Ook binnen de perifere ziekenhuizen hebben artsen zich onafhankelijk georganiseerd als bedrijfjes en sturen de artsen zelf op productie en niet zelden maken ze daar andere keuzes voor kwaliteit. Ook sturen hele lastige casussen weer door naar de academie. En en ander is wel weer streng gereguleerd waardoor het systeem an sich wel werkt. Het zelfde kan of gebeurt met privéklinieken. Ik heb het hier qua privéklinieken niet over cosmetische zorg. Genoeg klinieken die imaging doen, heupprotheses etc. doen. Niet zelden ism ziekenhuizen. Heb er ook niet direct bezwaar tegen als er wat winst gemaakt wordt, maar het valt of staat met regulatie.

[D-e-n]

HEY_DUDE schreef op maandag 6 april 2026 @ 21:25:
[...]
Heb er ook niet direct bezwaar tegen als er wat winst gemaakt wordt

Ik dus wel want die winst betalen we met zijn allen en die verdwijnt uit de zorg. Prima als ziekenhuizen in samenwerking bepaalde behandelingen concentreren op bepaalde plekken maar op het moment dat ieder voor zijn eigen potje met geld gaat ijveren is er van samenwerking geen sprake en dat kost in het uiteindelijke totaalplaatje geld, geld dat we keihard nodig hebben

[HEY_DUDE]

D-e-n schreef op maandag 6 april 2026 @ 21:31:
[...]

Ik dus wel want die winst betalen we met zijn allen en die verdwijnt uit de zorg. Prima als ziekenhuizen in samenwerking bepaalde behandelingen concentreren op bepaalde plekken maar op het moment dat ieder voor zijn eigen potje met geld gaat ijveren is er van samenwerking geen sprake en dat kost in het uiteindelijke totaalplaatje geld, geld dat we keihard nodig hebben

Nu maken artsen binnen de perifere ziekenhuizen ook winst in hun eigen bv's gestuurd op productie . Maakt mij niet zoveel uit of daar het labeltje maatschap opgeplakt wordt of prive kliniek als de bv zich in een gebouw buiten het ziekenhuis bevindt.

[Ophidian]

Er vindt nu wel een oversimplificatie plaats in de posts hierboven van maatschappen die op productie gestuurd worden. Dit is al tijden niet meer zo. Voorgaande jaren is er bij de bij mij bekende maatschappen gewoon een productieplafond geweest. Daarboven kreeg je niks extra's voor het werk dat je deed, alleen het ziekenhuis zelf heeft er eventueel voordeel van afhankelijk van de afspraken met de zorgverzekeraars. En daarbij worden de maatschappen niet per stuk afgerekend, maar middels normtijden en FTE. Waarbij de best betaalde verrichting niet per se diegene met de hoogste normtijden is. Ik focus mij helemaal niet op productie, ik behandel een patiënt. En ieder jaar weer zijn er teveel patiënten voor ons budget van de zorgverzekeraar...

Nu sinds de jaren er veel aandacht is voor gelijkgerichtheid tussen de MSB's en het ziekenhuis is, is er veel meer aandacht voor de ziekenhuisbegroting. En dan is het bij loondienst hetzelfde, als jij de begroting niet haalt als vakgroep, dan vinden er gesprekken plaats. Bij elk ander bedrijf niet anders.

Overigens draaien al die artsen niet alleen maar winst, we hebben als vakgroep ook gewoon mensen in dienst. En worden er lokale projecten opgezet vanuit maatschappen en samenwerkingen met huisartsen. Die niet per se vanuit het ziekenhuis komen.

[ Voor 10% gewijzigd door Ophidian op 06-04-2026 22:16 ]

[Ophidian]

Dennis1812 schreef op maandag 6 april 2026 @ 20:27:
[...]

Probleem is dan wel weer dat de reguliere zorg, van ambulances tot huisarts tot ziekenhuis die eenvoudige zorg weer mag opvangen als er een complicatie opdoet. Dan is de prive kliniek niet thuis.

Of meedraaien in de diensten van de HAP. Aantal vragen/verwijzingen van HAP neemt alleen maar toe, maar daarvoor doen die klinieken geen dienst. Maar gelukkig is daar vanuit onze landelijke vereniging nu wel aandacht voor en initiatieven om dit te veranderen.