De Nederlandse zorg: problemen en achtergronden

[defiant]

VWS zet mes in de opleiding van specialisten, onvrede in ziekenhuizen groeit

Het kabinet-Jetten wil bezuinigen op de opleidingen van medisch specialisten. Dat leidt tot onrust onder de artsen in de ziekenhuizen.

Nog deze kabinetsperiode wil het kabinet 110 miljoen euro structureel besparen op de vervolgopleiding van artsen. De bezuiniging, vanaf 2029, staat in het regeerakkoord. Volgend jaar moet duidelijk worden hoeveel opleidingsplaatsen geschrapt gaan worden, aldus de woordvoerder van VWS. “Want er zijn ook andere oplossingen denkbaar.”

Maar de artsen in het ziekenhuis zien de bui al hangen. Ze wijzen op de werkdruk en de veel te lange wachtlijsten. Op dit moment legt VWS 2,3 miljard euro op tafel voor in totaal 3.500 opleidingsplekken.

Kirsten Dabekaussen, chirurg in opleiding en voorzitter van De Jonge Specialist, is verbaasd over de voorgenomen bezuinigingen. Die zijn onverstandig en niet te rijmen met de stijgende zorgvraag, zegt ze. “Wil je de zorg aantrekkelijk en toekomstbestendig houden, dan moet je investeren in extra mensen.”

Door het mes te zetten in opleidingsplekken, beperkt Den Haag het aantal nieuwe specialisten en verhoogt het dus de werkdruk. Terwijl nu al 26 procent van de jonge artsen met burn-outklachten kampt, zegt Dabekaussen. Onbetaald overwerk is standaard en de administratie slokt veel meer tijd op dan gewenst. “Het systeem moet anders: normalisering van de werkweek en meer flexibiliteit.” Ook daarom is het voor sommige vakgebieden als neurologie lastig om artsen voor hun opleidingen te vinden, denkt Dabekaussen.

Het is een bekend politieke strategie voor bezuinigingen om niet aan de voorkant te sturen qua capaciteit/selectie, maar aan de achterkant. Hierdoor kan je als politiek nog de indruk wekken dat er niets is veranderd aan het zorgsysteem, terwijl indirect de toegankelijkheid en wachttijden toenemen. Echter, zorg die je niet op tijd krijgt is geen zorg.

Het is opvallend dat men ook nu weer kiest voor deze indirect strategie, aangezien er duidelijk electorale risico's aan verbonden zijn. Het strookt ook niet met de politieke insteek waar de regeringspartijen open waren over hun wens tot bezuinigingen in de zorg. Dat terwijl men het voor andere bezuinigingen wel aandurfde om aan de voorkant te selecteren (AOW/WW/WIA/etc).

[Mawlana]

Dus over tien jaar nog minder artsen die (vloeiend) Nederlands spreken?

[R_Zwart]

Joris748 schreef op vrijdag 22 november 2024 @ 12:40:
[...]

Maar waar zat dat verschil in? Door een efficiëntere bedrijfsvoering? Of doordat de mensen boven de inkomensgrens minder een beroep op de zorg hoefden te doen en/of minder zorgkosten hadden?

De kwaliteit van particuliere zorg was vaak beter omdat veel artsen aparte spreekuren voor particulier verzekerden had. Meer aandacht, minder wachttijd. Ik denk dat ze voor particuliere patiënten gewoon meer geld kregen. Verder waren er ook nog andere privileges zoals 1nofb2 oersoonskamers zonder dat daar een medische noodzaak voor was.

Eigenlijk kan je zeggen dat als we terug gaan naar het ziekenfondssysteem vooral de rijkeren er op vooruit gaan

[D-e-n]

R_Zwart schreef op zaterdag 4 april 2026 @ 20:00:
[...]


De kwaliteit van particuliere zorg was vaak beter omdat veel artsen aparte spreekuren voor particulier verzekerden had. Meer aandacht, minder wachttijd. Ik denk dat ze voor particuliere patiënten gewoon meer geld kregen. Verder waren er ook nog andere privileges zoals 1nofb2 oersoonskamers zonder dat daar een medische noodzaak voor was.

Eigenlijk kan je zeggen dat als we terug gaan naar het ziekenfondssysteem vooral de rijkeren er op vooruit gaan

Niet qua premie echter. In het ziekenfonds systeem betaalden de mensen in het ziekenfonds veel en veel minder premie dan de particulier verzekerden. Het hele zorgtoeslagen stelsel komt ook rechtstreeks voort uit het feit dat mensen gecompenseerd moesten worden voor de fikse premiestijging in het nieuwe stelsel.

Maar juist vanwege die scheiding pleit niemand eigenlijk voor het teruggaan naar het ouderwetse ziekenfonds systeem met aparte verzekeringen voor de ene en de andere helft van Nederland. Waar wel voor gepleit wordt is het opheffen of indammen van het hele "concurrentiecircus" tussen verzekeraars dat is opgetuigd en dat lijkt me een uitstekend uitgangspunt want het geeft, zeker in tijden van schaarste, de verkeerde prikkels.

Ps. Een oude discussie zie ik

[D-e-n]

defiant schreef op vrijdag 3 april 2026 @ 12:04:
VWS zet mes in de opleiding van specialisten, onvrede in ziekenhuizen groeit

Een bezuiniging op notabene de toekomst van je zorg. Ik hoop ook dat we cijferspelletjes waarbij wordt gespeeld met frames als "stijgt minder hard" nu definitief kunnen beëindigen. Mensen krijgen door dit kabinet uiteindelijk minder zorg: punt. Alleen durven ze dat niet te zeggen.

[TrafalgarLaw]

Ben ik blij dat ik niet in een ziekenhuis werk.

Met meerdere bezuinigingen in een -al falend- zorgsysteem moeten we eigenlijk kritischer kijken naar wat we nog wel en niet meer gaan behandelen gezien de ernstige capaciteitsproblemen -en overwerk- in het ziekenhuis. Nu is de verwachting nog dat we iedere man of vrouw van 85 met een (dreigende) hartaanval insturen naar het ziekenhuis maar moet dat nog wel is de vraag? Je weet dat die persoon er waarschijnlijk slecht uit gaat komen en op zijn best een week een ziekenhuisbed in beslag neemt met veel nazorg. Nu zie ik wel kentering in dat ziekenhuisartsen kritischer zijn maar met mijn eigen werk komt het met regelmaat voor dat iemand die op korte termijn gezien moet worden toch pas na 2 of 3 maanden een afspraak krijgt na verwijzing. Dus je moet tot de conclusie komen dat er maar 2 soorten groepen zijn die geholpen worden kunnen door ons falend zorgsysteem; stervenden en mensen die door de wachtijd complicaties oplopen. Je ziet politici het niet toegeven:

We hebben in Nederland tegenwoordig onvoldoende capaciteit om iedereen zorg te bieden. Politici geven deze problemen niet toe en steken hun kop in het zand. Je moet wel aanpassingen maken want steeds meer nieuwe artsen kiezen niet meer voor het ziekenhuis of voor het huisartsenvak, mede doordat het slopend is, die twee groepen zijn wel de harde kern van de zorg momenteel.

[ Voor 14% gewijzigd door TrafalgarLaw op 05-04-2026 20:58 ]

[Stukfruit]

En vergeet niet de stress bij de afnemers van die zorg. Mensen die in burnoutfabrieken werken omdat het wordt toegestaan.

We zijn de VS aan het worden, zonder de (financiële) voordelen.

[HEY_DUDE]

TrafalgarLaw schreef op zondag 5 april 2026 @ 20:46:
Ben ik blij dat ik niet in een ziekenhuis werk.

Met meerdere bezuinigingen in een -al falend- zorgsysteem moeten we eigenlijk kritischer kijken naar wat we nog wel en niet meer gaan behandelen gezien de ernstige capaciteitsproblemen -en overwerk- in het ziekenhuis. Nu is de verwachting nog dat we iedere man of vrouw van 85 met een (dreigende) hartaanval insturen naar het ziekenhuis maar moet dat nog wel is de vraag? Je weet dat die persoon er waarschijnlijk slecht uit gaat komen en op zijn best een week een ziekenhuisbed in beslag neemt met veel nazorg. Nu zie ik wel kentering in dat ziekenhuisartsen kritischer zijn maar met mijn eigen werk komt het met regelmaat voor dat iemand die op korte termijn gezien moet worden toch pas na 2 of 3 maanden een afspraak krijgt na verwijzing. Dus je moet tot de conclusie komen dat er maar 2 soorten groepen zijn die geholpen worden kunnen door ons falend zorgsysteem; stervenden en mensen die door de wachtijd complicaties oplopen. Je ziet politici het niet toegeven:

We hebben in Nederland tegenwoordig onvoldoende capaciteit om iedereen zorg te bieden. Politici geven deze problemen niet toe en steken hun kop in het zand. Je moet wel aanpassingen maken want steeds meer nieuwe artsen kiezen niet meer voor het ziekenhuis of voor het huisartsenvak, mede doordat het slopend is, die twee groepen zijn wel de harde kern van de zorg momenteel.

Ik werk in de ziekenhuis zorge en ik begrijp werkelijk niet waarom het nodig is om het af te serveren als een falend systeem dat alleen werkt voor bijna stervenden of mensen met complicaties. Je hebt in Nederland toegang tot de meest high end zorg, stamcel therapie, ingewikkelde behandelingen met straling, immunotherapie, hart catherisatie als je een acuut infarct hebt. etc. etc.

Sure het kan altijd beter en er zitten issues in het system, maar je nihilistische kijk op de zorg draag heel erg bij aan afbraak van de zorg. Waarom zouden we er überhaupt geld aan uitgeven als het falend is en alleen bijna stervenden helpt. Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

[Stukfruit]

HEY_DUDE schreef op zondag 5 april 2026 @ 21:54:
[...]

Ik werk in de ziekenhuis zorge en ik begrijp werkelijk niet waarom het nodig is om het af te serveren als een falend systeem dat alleen werkt voor bijna stervenden of mensen met complicaties. Je hebt in Nederland toegang tot de meest high end zorg, stamcel therapie, ingewikkelde behandelingen met straling, immunotherapie, hart catherisatie als je een acuut infarct hebt. etc. etc.

Maar dan moet je er wel kunnen komen wanneer het nodig is. Ik vermoed dat dat het punt van @TrafalgarLaw was

Sure het kan altijd beter en er zitten issues in het system, maar je nihilistische kijk op de zorg draag heel erg bij aan afbraak van de zorg. Waarom zouden we er überhaupt geld aan uitgeven als het falend is en alleen bijna stervenden helpt. Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

Helaas moet ik 'm ergens wel gelijk geven als je naar de praktijk (geen pun intended) kijkt. Heb je bijvoorbeeld wel eens geprobeerd om tegenwoordig een huisarts te krijgen?

In een gemiddelde stad: geen aanname van nieuwe patiënten. Hell, in sommige steden kun je niet eens kiezen zodat falende huisartsen (nogmaals: niet persoonlijk bedoeld, net zoals in iedere beroepsgroep zijn ze er) gewoon aan het werk blijven.

Dat er uiteindelijk aan het einde van de rit goed werk kán worden geleverd betekent niet dat de resultaten van dat werk ook netjes verdeeld door de bevolking heen terechtkomen.

[HEY_DUDE]

Stukfruit schreef op zondag 5 april 2026 @ 22:23:
[...]


Maar dan moet je er wel kunnen komen wanneer het nodig is. Ik vermoed dat dat het punt van @TrafalgarLaw was


[...]


Helaas moet ik 'm ergens wel gelijk geven als je naar de praktijk (geen pun intended) kijkt. Heb je bijvoorbeeld wel eens geprobeerd om tegenwoordig een huisarts te krijgen?

In een gemiddelde stad: geen aanname van nieuwe patiënten. Hell, in sommige steden kun je niet eens kiezen zodat falende huisartsen (nogmaals: niet persoonlijk bedoeld, net zoals in iedere beroepsgroep zijn ze er) gewoon aan het werk blijven.

Dat er uiteindelijk aan het einde van de rit goed werk kán worden geleverd betekent niet dat de resultaten van dat werk ook netjes verdeeld door de bevolking heen terechtkomen.

Ik heb geen moeite met een discussie over specifieke te kortkoningen dan kun je ook discussiëren over verbeteringen. Het als compleet falend wegzetten, werkt afbraak enorm in de hand. Als het falend is kunnen we er ook wel een paar miljard extra op bezuinigen.

En nogmaals de high end ziekenhuis zorg die we tegenwoordig hebben verricht soms wonderen en heeft heel veel mensen met ernstige ziektes een enorm langere overleving gegeven met een veel betere kwaliteit van leven. Ik vind het nog al wat om dat als compleet falend weg te zetten. We mogen onze handen dichtknijpen dat we nog zo'n systeem hebben en we moeten vooral zien dat we dit kunnen behouden of te verbeteren in plaats van het zelf te gaan pootje te haken met het etiket compleet falend.

De huisartsen zorg ken ik minder goed en het is lastig een huisarts te vinden. Maar ook daar zie ik geen reden om het compleet falend te vinden. Het is zo nihilistisch en draagt niet bij aan een discussie tot verbeteringen.

[Stukfruit]

Probeer de manier waarop toegang geregeld is en de uitvoer van elkaar te scheiden.

[D-e-n]

@Stukfruit
@HEY_DUDE
We hebben in Nederland prima artsen die prima werk leveren. Maar de manier waarop we het organiseren gaat ten koste van de toegankelijkheid, heeft commerciële prikkels die volumevergroting eerder stimuleren dan afremmen, remt samenwerking af, is een voedingsbodem voor tussenpersonen en consultants en stimuleert de uitstroom van personeel en geld uit de reguliere ziekenhuizen richting de private klinieken.

[ Voor 5% gewijzigd door D-e-n op 06-04-2026 00:13 ]

[D-e-n]

En hieraan toevoegend: er zijn talloze ideeën om dat aan te pakken, van een geheel nieuw zorgstelsel tot een flinke verbouwing tot het bijstellen van het huidige systeem. Maar helaas staan de heersende politieke stromingen (van liberaal tot neoliberaal tot conservatief tot christendemocratisch tot rechtsradicaal) amper open hiervoor.

[D-e-n]

HEY_DUDE schreef op zondag 5 april 2026 @ 21:54:
[...]

Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

Volgens mij is het probleem van het huidige stelsel juist dat het principe deels is afgekeken van de VS. Een deel van de modellen die worden gebruikt om "voorspellingen" te doen over bepaalde financiële maatregelen komt zelfs rechtstreeks uit de VS (wat ze vaak ook gelijk onbetrouwbaar maakt want andere situatie)

[ Voor 3% gewijzigd door D-e-n op 06-04-2026 00:26 ]

[TrafalgarLaw]

HEY_DUDE schreef op zondag 5 april 2026 @ 21:54:
[...]


Ik werk in de ziekenhuis zorge en ik begrijp werkelijk niet waarom het nodig is om het af te serveren als een falend systeem dat alleen werkt voor bijna stervenden of mensen met complicaties. Je hebt in Nederland toegang tot de meest high end zorg, stamcel therapie, ingewikkelde behandelingen met straling, immunotherapie, hart catherisatie als je een acuut infarct hebt. etc. etc.

Sure het kan altijd beter en er zitten issues in het system, maar je nihilistische kijk op de zorg draag heel erg bij aan afbraak van de zorg. Waarom zouden we er überhaupt geld aan uitgeven als het falend is en alleen bijna stervenden helpt. Deze visie heeft in de V.S. volledig bijgedragen aan afbraak van de toegang tot zorg, iets waar je zelf ook een duit voor in het zakje doet.

Het faalt omdat als ik als arts werkend in een huisartsenpraktijk (ANIOS) de specialist moet overtuigen waarom iemand wel of niet korte termijn gezien moet worden of als spoed beoordeeld moet worden. Ik bel ook niet zomaar met een specialist of die ook een kijkje wil nemen, doe ik ook alleen als mijn opties niet meer toereikend zijn.

Het afhouden van mensen door een ziekenhuis kan soms terecht zijn maar ik zie de laatste tijd veel vaker het afgehouden worden, waarschijnlijk door personeel en capaciteitsproblemen. Die mensen komen na een paar dagen toch uiteindelijk op de spoedeisende hulp terecht. De wachttijden nemen ook erg toe. Zo merk ik dat bv. een spoedbeoordeling op de polikliniek op dezelfde dag voor sommige specialismen verschoven wordt naar een volgende dag. Een TIA kan je nog een dagje indekken met clopidogrel maar een ablatio van de retina niet.
Op een gegeven moment was/is de wachttijd voor een colonoscopie gemiddeld 6 maanden en als je dan darmkanker vermoedt dan moet ik dus steeds vaker spoedaanvragen aanvragen.

Daarnaast merk ik vaker dat mijn rol verschuift van poortwachter naar een soort zaalarts waarbij voor sommige klachten ik steeds meer de rol aanneem van een internist of chirurg. Daarmee bedoel ik dat meer aan monitoren ben tot het eigenlijk echt te slecht met iemand gaat en ze aangemeld moeten worden in het ziekenhuis waar je eigenlijk het liefst wilt dat deze mensen veel eerder een beoordeling krijgen om gezondheidsschade te voorkomen.

Je moet kritisch kunnen zijn om de gang van zaken in de zorg en dit kan wat negatief overkomen maar veel collegae van mij zitten al in een soort burnout of zijn hartstikke cynisch en dat is dan je huisarts. Uiteindelijk wordt mijn vakgebied ook zwaarder omdat ik niet genoeg middelen tot mijn beschikking heb.

[TrafalgarLaw]

https://nos.nl/artikel/25...ls-blokkeren-hervormingen

Daarnaast zijn de financiële prikkels in de zorg ontzettend ernstig een puinhoop. Het declareren van zorg is tegenwoordig niet gericht op resultaat of complexiteit. Een GGZ patiënt met complexe problematiek wordt geweigerd en een relatief makkelijke wordt aangenomen omdat je in relatie meer makkelijke patiënten kunt wegwerken in kortere trajecten en je declareert hetzelfde.

Hierdoor worden mensen als een pingpongbal heen en weer gestuurd. Vervolgens heb ik het ook niet over de enorme wachttijden. Daarnaast weten we inmiddels wat de zorg kan ontlasten maar zoals gebruikelijk is er geen geld voor preventieve zorg omdat het financieel moeilijk te quantificeren is en uiteindelijk niet declarabel is.

Als ik 10 nieuwe gevallen van diabetes kan voorkomen met een wekelijkse loopgroepje betaalt een zorgverzekeraar daar misschien €500 per maand voor maar 10 diabetici die in de ketenzorg gaan zitten met bijbehorende medicatie levert al €2000+ aan declarabele zorg op -bij het eerste gesprek-.

[ Voor 4% gewijzigd door TrafalgarLaw op 06-04-2026 02:33 ]