Ik heb afgelopen nacht nog een lucide droom gehad, denk ik. Ik was echt waanzinnig moe van een week hard psychisch inspannend werk, en ging op de rug liggen. Een houding waarin ik normaal gesproken nooit in slaap kan vallen, behalve als ik een nacht oversla ofzo.
Enfin, ik dommelde weg dus. Even later besefte ik dat ik wist waar ik was. Ik droomde. Ik wist het gewoon. Ik kon precies, bewust, bepalen wat ik zou doen en kon vrij lang na de droom, all the way tot de volgende ochtend, tot in detail herinneren hoe de droom was.
Het mooiste was nog dat het een droom-in-droom was. Ik droomde op een gegeven moment dat ik wakker werd en probeerde op te staan. Ik kon alleen m'n lichaam niet voelen. Ik probeerde m'n armen en benen te bewegen, maar ik voelde ze niet, ik zag ze alleen. Ik probeerde nog iets te roepen, maar ik hoorde mezelf maar heel stilletjes, net alsof ik in m'n droom hoorde wat in de realiteit probeerde te mompelen. Maar, ik zag toch duidelijk dat ik in m'n kamer, in m'n bed lag. Ik denk dat ik door de angst daarvan terugschoot naar de realiteit.
Helaas ben ik de droom nu wel weer vergeten, maar het was wel een mooi iets, wat het ook was.
Een jaartje geleden heb ik trouwens ook meerdere malen geprobeerd om OBE's te krijgen, en allerlei hulp-technieken op de dag ervoor uitgeprobeerd. Niets hielp. Misschien vergt het meer discipline en wilskracht. Ik heb trouwens ook gelezen dat maar weinig mensen van nature een OBE kunnen opwekken, en dat iets meer mensen (40% geloof ik) lucide dromen kunnen hebben. Waar dat aan ligt? Geen idee, maar das een ander onderwerp.
btw topicstarter: goed verhaal, de koude rillingen liepen over de rug, heerlijk met dit weer
Enfin, ik dommelde weg dus. Even later besefte ik dat ik wist waar ik was. Ik droomde. Ik wist het gewoon. Ik kon precies, bewust, bepalen wat ik zou doen en kon vrij lang na de droom, all the way tot de volgende ochtend, tot in detail herinneren hoe de droom was.
Het mooiste was nog dat het een droom-in-droom was. Ik droomde op een gegeven moment dat ik wakker werd en probeerde op te staan. Ik kon alleen m'n lichaam niet voelen. Ik probeerde m'n armen en benen te bewegen, maar ik voelde ze niet, ik zag ze alleen. Ik probeerde nog iets te roepen, maar ik hoorde mezelf maar heel stilletjes, net alsof ik in m'n droom hoorde wat in de realiteit probeerde te mompelen. Maar, ik zag toch duidelijk dat ik in m'n kamer, in m'n bed lag. Ik denk dat ik door de angst daarvan terugschoot naar de realiteit.
Helaas ben ik de droom nu wel weer vergeten, maar het was wel een mooi iets, wat het ook was.
Een jaartje geleden heb ik trouwens ook meerdere malen geprobeerd om OBE's te krijgen, en allerlei hulp-technieken op de dag ervoor uitgeprobeerd. Niets hielp. Misschien vergt het meer discipline en wilskracht. Ik heb trouwens ook gelezen dat maar weinig mensen van nature een OBE kunnen opwekken, en dat iets meer mensen (40% geloof ik) lucide dromen kunnen hebben. Waar dat aan ligt? Geen idee, maar das een ander onderwerp.
btw topicstarter: goed verhaal, de koude rillingen liepen over de rug, heerlijk met dit weer
日本！🎌